279 resultaten.
Kwetsbaar
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.183 Ik voel me een vreemdeling
tussen de vriendelijke stemmen. Een passage. Het zou een uur
van stilte moeten zijn. Vanzelf.
Maar voor één keer
wil ik de wereld niet buitensluiten. Het is als een meeuw
in een mens leggen. Het verbinden met de roep.
Ik verlang naar zee
en het wonen in een warme vissenbuik.…
weldra wiegt weemoed de bomen
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
642 wanneer vertelt iemand mij
over de bloemen of de dromen
die doen vergeten
als een minnaar, dichtbij
want meer, veel meer
verdwijn ik in de dagen erna
in een dag nooit gemaakt
een achtste of een negende
waar het antwoord
slechts bevrucht wordt met verte
en nimmer uit mijn zwijgen glijdt
alsof ik vergeet
wie ik ben
wie de vreemdeling…
Leenschilderij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
628 vierkant land
onze gezamenlijke waarheid
kent geen verfstreken meer
het leenschilderij is veranderd
in een maagdelijk doek
droom niet, verzin niets
verlang niet meer
lijkt het namens
de kunstenaar
te zeggen
we schaduwdansen achter de horizon
waar herfstvogels afscheid nemen
met nieuwe moed als levensbloed
ben jij jezelf en ik een vreemdeling…
Dieren haiku's #3
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
614 Vlinders
blijven vreemdelingen
-ze spreken in kleuren.
Zwanen
zwemmen trots en gracieus
-vleugels gevouwen.
Slapeloze nacht-
de schapen zijn de tel kwijt
en vallen in slaap.
In de lucht
hangt een buizerd
-hij bidt.…
Mooi Ukraine
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.227 Crimea jou schoonheid ongekend
De illustere kleuren ogen verwend
Niet aflatende schakeringen opeen
Ervaart de vreemdeling ongemeen
Gevleid neder langs zwarte zee
Met oudheden van eeuwen weleer
Gespreid vertoond in gepaste trots
Ontmoette ik jou in bergen en rots
Geen schrift kan jou beschrijven
Gevoelde ervaring wat hier past
Wacht met…
VERLIES
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.292 Woord dat je bent
zo weg en denkelijk
verloren gelegd
ik zoek je
tevergeefs op alle juiste plaatsen
je naam roep ik
nee fluister ik verliefd
je vrezend je beminnend
de vreemdeling die je werd
in mijn gedachten
uitgewist
als slecht geschreven
letters aan elkaar gerist
verlies ik de herinnering
aan jou als grijze haren
op mijn kussensloop…
al de dagen
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
1.829 geef mij te drinken
wanneer ik door het land
van leugens reis
melaats
zoals de nacht
die tot waanzin groeit
in schrale wind
en een niet meer te dragen
stem
verf de aarde zwart
wanneer mijn mager lijf
naast donkere randen valt
en vroege dromen verliest
in jou en in de vreemdeling, dicht
tegen de dood
van mijn ziel
waarin…
Blootshoofds prijkt ze daar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 Blootshoofds prijkt ze ook nu wederom als een magnifiek kleed
dat haar naam voor duizenden vreemdelingen eer aan doet en deed
vertrouwend op de prevelende wind als een verlangend mensenkind.…
In ongenade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 We leven in een arm land
sinds we het terugpakten
en wie blijft, moet betalen
in natura, we nemen het
heel persoonlijk, man na man
onderwerpen we met geweld
de laatste vrouw aan ons recht
in haar te dringen zoals zij
en de andere vreemdelingen
zich zes generaties lang in ons
leven drongen, zo stoten wij
nu onze dolken van haat
in…
Idealen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
562 Vreemdelingen vond ik,
die ik helemaal niet ken.
De liefste vrouw,
die ik een beetje ken,
is de liefste moeder,
voor onze kinderen.
Mijn eigen moeder,
hield echt van me,
onvoorwaardelijk,
zoals ik ben.
Ideale mannen zijn trouw,
zoals honden kunnen zijn.
Ze likken en geven poten.
Ze kwispelen met staarten.…
Middag in maart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 Er ligt een stilte
in het landschap
bij de grijze tuin
bomen aarzelen
of knoppen komen
bollen schieten uit de grond
er zijn kleine momenten
die aan de lente doen denken
maar dan is er weer de vaatwas
de dweil die door de keuken moet
een vloer die zal gaan glanzen
er zijn wat geluiden gekomen
van wandelende vreemdelingen
die door…
Engels
gedicht
3.4 met 39 stemmen
19.597 Er werd door 't eilandvolk een taal bedacht
(Op 't oog coulant: haast geen grammatica)
Waarin de vreemdeling zich zou verslikken
'Advisable maar admirable!' 'Ja!'
'Recite maar recipe!' 'Ze zullen schrikken!
Wat dacht je van trough, plough, through, rough en though?…
de man en zijn accordeon
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.213 woont
Het leven tekent ons
denk ik terwijl mijn blik
in hem gevangen blijft
híj is het landschap
van zijn innerlijke wereld
waarin ook ík míjn diepte zie
gevaarlijk en onvoorspelbaar
dát is waarom ik met hem reizen wil
naar het overpad
van ons mysterie
waar vertrouwde tonen
zich bevrijden
niet zozeer uit
monde van deze vreemdeling…
In goede aarde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
502 Graankorrel in vers geploegde aarde,
Milde regendamp die jou ter wille is
Geen vogel in de buurt die je op komt snoepen,
Op twee richels vanaf de rotsgrond
Waar je geen schijn van kans had gehad
Ben jij in goede aarde gevallen
Zonder het zelf te beseffen
De zon geeft warmte en laat je groeien -
Wat gun ik dat ook jou, vreemdeling…
Twee snelsonnetten n.a.v. het regeerprogramma
snelsonnet
4.6 met 10 stemmen
920 Dan maar wat extra stikstof uitgestoten
Met Wiersma kan dat weer, was het idee
Maar het regeerprogramma blijkt een strop
Dus hijs het blauw-wit-rood maar weer in top
EEN NIEUW BELEID…
Er wordt een nieuw beleid gepresenteerd
Ik schaam mij dood, ons tolerante landje
Heeft nu een licht fascistoïde kantje
Doortastend wordt de vreemdeling…
Stanley Kunitz, Het portret.
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
980 Toen ik van de zolder kwam
met het pastelportret in mijn hand
van een langlippige vreemdeling
met een dappere snor
en diepliggende bruine ogen,
scheurde ze het in flarden
zonder één woord te zeggen
en sloeg me hard.
In mijn vierenzestigste jaar
voel ik mijn wang
nog steeds branden.
http://www.poets.org/viewmedia.php/prmMID/15203…
Rare Mensen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
594 Dan kom je ergens aan je spreekt de taal niet
je bent een vreemdeling die regels schendt
dus moet je zorgen dat je wordt erkend
daar men je anders als een illegaal ziet
Je mag niets doen, dan raak je uit de gratie
al heet ons Gouden Kalf: Participatie…
Emmaüs
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
598 Blijf bij ons Heer als het avond wordt
en wij angst hebben om achterom te kijken
er is teveel lijden, teveel onverwerkt verdriet
blijf niet langer die Vreemdeling achter ons
maar kom heel dichtbij en maak u bekend
spreek ons met liefde aan, en leer ons verstaan
wat u met uw woorden zeggen wilde
zit met ons aan voor het Avondmaal
wij hebben behoefte…
Wolken vol buien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Niet langer is tijd en
het weten de vreemdeling
een afstandelijk of armetierig ding.
Als ik gedachten laat kantelen
doet het ons nu niet meer wankelen.
Mijn hand rust nu met toestemming
op zijn schouder, dan weer even rug
afwisselend ook weer op zijn magere knie
nu ook hij zegt; ja ik begrijp je naast ja zie.…
Hebben wij verkloot
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
605 wij hebben
de wereld die
wij op onze
handen droegen
kleiner zien
worden in het
langzaam
verdwijnen van
verten en horizon
stiller in menselijk
en omgevingscontact
waar deuren sluiten
ook vreemdelingen
komen er niet binnen
daar waar geen
nieuw bloed
elkaar ontmoet is
de reis gedaan
ook hoe vee en
gewas de cirkel
niet halen…
Van je ras ras ras
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
830 zijn allen
en ik alleen
voetjes van de vloer
gezellig hoor
erna naar
as the World turns kijken
ze doen het met zijn allen
om en om
maar ik kijk
al etend
met het bord op schoot
en een servet voor de vieze vingers
het wordt steeds vroeger donker
zie ik nou
de snoet van Pieterbaas
zo lekker door het raam gluren
het is een vreemdeling…
je geeft me stilzwijgen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
593 lichtjes fonkelen
ooit lagen ze in mijn hand, onbekommerd
jij wortelt nog dieper in je trots en de champagne
cadeautjes stapelen de leegte, hoe duur ze wel niet zijn
ik draai me weg
de scheur verschuift mijn stembanden naar de stilte
naar de dakloze die de maan van zich afwendde
beschaamd om het licht
en dat wat nog kleur bezat
wie is de vreemdeling…
Texas 1830
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
641 je bepaald niet veilig
Het vee en dierbaren waren je heilig
Tijdens de reis werd menig kind begraven
Binnen de palissade lag je haven
Het was hard werken om een fort te bouwen
Je stak vol hoop de handen uit de mouwen
Waarbij God en de Bijbel leiding gaven
Al tijden lag de duivel op de loer
Comanche konden het haast niet bevatten
De vreemdeling…
SCHILDEREN AAN HET STRAND
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.101 Maar het blijven woorden, woorden, woorden
Voor de schilder, die een vreemdeling is!…
Orion herrijst
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.406 Een zwaluw rust met bedauwde vlerken
op het schaduwrijk ongerepte strand
waar menig schelp in beeldhouwwerken
zich schetsen laat als scherp getand
het schittert in gelaagde schijn
de schoonheid van het verborgen zijn
Voorzichtigheid gebiedt de vreemdeling
wanneer hij geruisloos nader treedt
in het spoor van een nieuwe schildering
dat zich…
Rotterdam
poëzie
3.0 met 4 stemmen
3.531 En, vreemdeling, zegt gij,
Hoe ver en wint het niet mijn Maze van haar IJ?
---------------------
uit: De Gedichten…
Groene velden
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
547 gedachteland
ergens in jouw diepte schuilt een uil
om mijn domheid te bespieden
beschavingen zijn samen gekomen
in het ultimatum van onze liefde
zo zijn wij schaduw en blijven wij droom
de avond schemert tinten rood
ik zie de rooksignalen van de maan
ergens boven een ven tussen de kikkers
je blijft in mijn gedachten spoken
als een vreemdeling…
Onbevlekte onschuld
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
381 Droom van onzichtbaarheid
ademt uit jouw liefdesbrief
over een verliefde vreemdeling:
Liefhebben zal in dit werelddeel
anders zijn,
woorden zijn bloemen
in jouw regennachtlente
karakters vormen nieuwe woorden
een brief, die jij niet had verwacht
liefhebben zou de wereld kunnen
veranderen, dat denk je
brieven spreken over
jouw eigen…
Herinnering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
96 Een vreemdeling zonder realistisch spiegelbeeld
ging over de stoffige wegen van het beruchte moerasland,
zoekend naar de warmte van de late middag
en de koele aanraking
van wit linnen op de naakte huid.
Buiten zinderde de zon genadeloos over het landschap.
In de schaduw van mijn geest gaf ik hem een thuis.…
Volle zomer,
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
702 Nu heeft de natuur haar droom van
licht gebouwd, Van lust en liefde:
Gezonde blijheid; En wie slechts
eenmaal 't wonder heeft aanschouwd,
Voelt zich voor altijd een vreemdeling
in eigen stad, En treurt om die lieve
en onbeperkte vrijheid, En heeft,
Voor eeuwig heimwee naar dien schat.…