263 resultaten.
Na Jaren
poëzie
2.4 met 9 stemmen
2.516 Hij toog naar vreemde landen
Met groene wandelstaf;
Na jaren kwam hij weder;
Toen viel het herfstloof af.
Aan 't huisje van zijn moeder
Daar bleef de zwerver staan staan;
De kinderen weken bange,
De heemhond gromde 'm aan.…
NACHT
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.052 In 't wijd gedachteloze ruim der nacht
Ligt er mijn ziel als een te blazen veder,
Die, opgenomen, kwam op de aarde weder
Na 'n winde-vaart gevallen schommel-zacht.
Gelijk met donzen pluizen gans omzwacht,
In molge schaûw ter rust gelaten neder,
Schouwt zij in 't aanzichtloze en volgt het teder
Geadem van 't gekamerte der nacht.…
DE AUTEUR TOT ZIJN HUUSVROUWE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.490 Naardien ons liefde is zulk ene sterke pilaar
Dat zij ons in de dood zelfs niet zal begeven,
Laat dit op ons graf (als wij sterven) zijn geschreven:
Hier ligt man en wijf, nochtans geen twee lichamen;
Die gelijk en akkoordig waren in hun leven,
Stierven ook gelijk: en leven weder tezamen.…
Vrij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Het is,
wat dit beleven,
heel het treurspel,
mij al tijden weder gaf.
Het doek vervalt.
De mantel leegt zich in zichzelf.
Vrij, laat alles, nu maar vrij..
-
Het is tijd.
Tijd om licht te zoeken.
Tijd om terug te vliegen,
langs al het blauw te scheren,
alle kleuren nieuw te leren.
Vlieg.
Zoek, en voel.…
In de haven.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
960 waar vindt ge 't weder?
Een béétje pret, ná leed en last,
Wie zou het u misgunnen?
Maar - niet de zeilen vòlgebrast...
Toe! leg een reefje, waar het past:
Het zou eens s t o r m e n kunnen!…
winterleven
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
9.784 Ach stukje aard zo teder, al lijk je stil en dood,
toch komt de lente weder, je draagt hem… in je schoot.
Dan zal weer alles groeien, met nieuwe levenskracht,
gaan duizend bloemen bloeien, en ver is dan de nacht.
Wat dood lijkt draagt het leven, het duister ’t ochtendlicht,
en houdt met kracht ons streven, op vreugd en liefd’ gericht.…
Merwedebrug
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
344 Gedurende wegwerkzaamheden
de komende vijf jaar in bittere kou
ijzel en weder dienende regen
in voorjaar en najaar
in golven van zomerse hitte
gutsend van zweet op ruggen en zonnebrandolie verdampende torsen
hangt hoog boven water
de infrastructuur
van overheidswege te plegen
ter verdediging van de merwede
een bovendijkshollandse waterlinie…
GOEDE VRIJDAG
poëzie
3.2 met 12 stemmen
5.498 Ik heb opnieuw bemind, daar 'k weder heb geloofd!
Ik weet, mijn zonden zijn zo zwaar, zo menigvuldig;
Doch, heeft de laatste blik van Deze, die ik huldig,
Mij, arme kranke, niet zijn reddend hulp beloofd?…
Het roosje.
poëzie
2.4 met 8 stemmen
3.195 Een jonge tuinman kweekte teder
Een roosje, dat zijn bloembed droeg;
Behoedde 't wel voor buiig weder,
En gaf het warmte en vocht genoeg.
't Was eindlijk zeldzaam schoon ontloken,
En menig had en kocht het graag:
‘Het is voorlang mij reeds besproken’
Was elk bescheid op elke vraag.…
Ontwaken bij regen
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.875 't Is regen, - 't regent aan mijn huis -
Ik luister, sprakeloos en kuis,
Naar 't lied van 't ledig leven,
Dat dromend van de hemel leekt
En dromend weder leven kweekt
Dat mild en murmelend geruis
Van droppelende regen.…
Nooit meer
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
645 Mijn liefste, ik kan je niet vergeten
jij die ik op het hoogste voetstuk heb vereerd
keert die tijd voor ons dan nooit meer weder
dat wij zo jong zijn en vol van begeert.
Kunnen wij ’t geluk nog één maal proeven
dat ons toen in d’ handen werd gelegd
of moet ik in onzekerheid vertoeven
met een schat aan woorden ongezegd.…
AAN JUFFROUW SUZANNA BORMANS, ZIEK ZIJNDE
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.248 Ik zie alreeds u weder blozen,
'K zie al uw luister weergekeerd,
Terwijl gij boven alle rozen,
Gelijk voorhene triomfeert,
Daar elk opnieuw uw schoonheid eert.…
Kade
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
667 Wacht gelaten wat ons dierbaar bindt
drie volle manen in kwartieren aan de hemel
komen, gaan voordat, ik je lijf en lippen
weder aan de mijne vindt...…
Nutteloos gejammer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 het licht laat zich dees dag onstuimig zien '
t was toch altijd een vreugd voor onze ziel
de zon stemde de mens tot een goed humeur
waar binnen vaak de schaduw even wegviel
toch is de zon niet zondermeer een zegen
daarbij kiest het weder andere wegen
schalks gaat het klimaat om met het verschijnsel regen
de aardse opwarming gebruikt een venijnig…
NOODLOT
poëzie
3.1 met 10 stemmen
6.328 Elke oorzaak heeft haar moederoorzaak weder.
't Gaat al zo 't moet: en daalt van Gode neder.
Zijn goedheid wijs vermogen is de bron
Waar 't al uit vliet als stralen uit de Zon.…
De Anjelier
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.591 Rijk beladen keert hij weder,
Waar zijn eerste liefde gloeid'.
Bloem en stengel liggen neder,
De anjelier is gans verschroeid.…
Raketten.
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.781 Weg, volant, weer in de lucht,
Op en neder
Telkens weder
Vangt 't palet hem in de vlucht,
Kijk, daar raakte ik de bal geducht.
Opgevangen door 't pale,
Mogen ballen
Nimmer vallen,
Handig moet dat steeds belet,
Zo kan men zien, wie goed raket.
Wiens volant 't nu winnen zal?
Wie van deze
't Hoogst zal wezen?…
LAS HUELGAS
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.045 Daaglijks keert de priester weder
In het klooster van Las Huelgas;
Hoort de biecht der jonkvrouw, altijd,
Altijd zuchtend naar de liefde.
Daaglijks wordt hij bleker, minder
Schitterend zijn donkre ogen.
Staamlend geeft hij absolutie
Voor haar zondig, werelds denken.…
Prometheus : Eene Juliaanse herscheppinge nae Goethe .
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
84 Doe keerde ick weder.
Niet verre.
Doch inwaerts.
Daer,
onder lagen van tijt,
onder assche
ende vergetelheyt,
bleef een gloet
bewaert.
.
Niet van goden.
Niet van heerschappije.
Niet van den dagh.
Noch van den nacht.
.
Maer een gloet
die van selfs
in mijne diepte rustte.
.
Ende luysterende
vernam ick haer.
.…
DE WERELD IS EEN ZEE
poëzie
3.1 met 16 stemmen
4.602 Voorspoedig zij de reis
het weder en de winden;
en moge uw vrouwe, en gij,
de goede haven vinden!
Dat wense ik u, van harte
en ziele toegenegen,
daarbij een volle vracht
van zoete kinderzegen.
En, als gij, oud en stram
eens zijt, van lang te leven,
dan zij, voor eeuwig, u
Gods zaligheid gegeven!…
De Zaterdag Avond
poëzie
3.0 met 23 stemmen
7.381 De spade op brede schouder,
Vermoeid en uitgeput,
Keert thans de landman weder
Naar zijn geliefde hut.
't Is Zaterdag. Verkwikkend
Is 't scheemrig avonduur;
De vloer is rood, en 't koper
Blinkt in de gloed van 't vuur.…
Grensverleggend
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
946 Keer dan weder regelgevers,
overtref jezelf in al die regels
om de vormen te veranderen;
gebied onszelf dan aan te pakken,
weerwoord geven en geen dienst verlakken.…
Nimmermeer
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.392 Ik wind de wollen sjaal zo warm
Haar om de schouders, buig mij neder
En kus haar; leunend aan mijn arm
Loopt zij de herfstlaan heen en weder.…
VAN DE NATUUR
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.628 De donkere verroeste blaren maken
Aarde in november weder vruchtbaar.
Alom gespreid liggen de plassen bloed,
De ritselende bloedstroom ruist,
Wanneer de wind de gele bodem veegt.…
DE WERELD IS EEN ZEE
poëzie
4.6 met 7 stemmen
5.302 Voorspoedig zij de reis
het weder en de winden;
en moge uw vrouwe, en gij,
de goede haven vinden!
Dat wense ik u, van herte
en ziele toegenegen,
daarbij een volle vrecht
van zoeten kinderzegen.
En, als gij, oud en strem
eens zijt, van lang te leven,
dan zij, voor eeuwig, u
Gods zaligheid gegeven!…
Dezelfde taal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 een vluchteling
Die is levensecht
Die ontstaat in wanhoop
Onze god
Van onze cultuur
Staat reddeloos tegen de muur
Want de god van de levenswanhoop
Is een doordringend geluid
Leeft op straat
Lijkt het kwaad
Maar is voor veel mensen
Die wanhoop beleven
Hun laatste toeverlaat
Onze god
Met zijn
Pracht en praal
Schenkt Velen van ons weder…
Het gebroken glas
poëzie
3.3 met 31 stemmen
7.739 Maar als uw Keesje 't van zijn leven
Niet weder doet,
Dan wilt gij 't immers hem vergeven,
Gij zijt zo goed!
Kom Keesje lief! hou op met krijten,
Zei moeder toen:
'k Wil u dien misslag niet verwijten,
Hij kreeg een zoen.…
De donkere verroeste blaren...
poëzie
3.1 met 12 stemmen
4.413 De donkere verroeste blaren maken
Aarde in november weder vruchtbaar.
Alom gespreid liggen de plassen bloed,
De ritselende bloedstroom ruist,
Wanneer de wind de gele bodem veegt.…
Donkere Ogen.
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.724 Aan het vreedzaam hart rooft gij de vrede,
Maar gij schenkt hem weder, onverwacht -
En wie gij de weelde toe-bedacht,
Van uw blikken, zoo fluweelig-zacht,
Die omspannen zij van lieverlede,
En hij slaakt een lang-gezuchte klacht,
Doch een vreugde-rijke juich-kreet mede.…
VOOR HET VENSTER
poëzie
3.4 met 9 stemmen
2.015 De jaren gingen, doch die vreugd,
Van oogst te zijn èn aarde,
Kwam nimmer weder, naar mij heugt,
Als ik door 't venster staarde.
Tot nu, deez' avond voor mijn raam,
Wijl stem en stap weerklinken,
Ik in dit smachten zonder naam
Opnieuw mij mag verzinken.…