6267 resultaten.
Eclips
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
445 Dit fenomeen heb ik altijd beleefd,
Alsof de hemel ons een knipoog geeft.…
In stilgezette auto
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
369 Mam,
wil je de auto even stoppen,
hier, langs de weg
waar alleen de lantaarns luisteren
en de ruiten doen alsof
ze niets gezien hebben.…
de waarheid valt uit de sterrenhemel...
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.032 alsof je nog éénmaal verschijnen zou...
ik zie je lichaam in de schaduw van de zon...
alsof al dat licht je terug toveren kon...
maar 's nachts, bij stille maan, staar ik uren uit het raam...
de waarheid valt uit de sterrenhemel... ik moet je laten gaan…
Killing Fields
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
2.467 Over de groene velden
van een lang vergeten land
dolen duizend zielen
langs lege sporen karrenwielen
dolen de dwaze helden
met uitgestrekte hand
Over de groene velden
staart de dood mij aan
alsof de duizend zielen
mij dwingen te doen knielen
alsof de duizend helden
mij weerhouden weg te gaan
Over de groene velden
galmt de stilte voort…
de kast
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.064 ja, ooit
ooit komt de dag
dat er in mijn kast niets
meer beweegt
het applaus zal uitsterven
en mij links laten liggen, laten
doodgaan, dagenlang
naakt, alsof de kleren in die kast
mij nooit toebehoord hebben
lange tijd ging het goed
heel goed – bis, bis, bis –
hoorde ik in mijn kleine wereld
alsof ik een bekende dichter was
-bis…
Oud geluk
gedicht
4.2 met 71 stemmen
17.693 Je sloot de deur, keek me aan met ogen van fluweel,
glanzend glad van ouderdom,
en achter de deur stierf men er op los,
als beesten, als gekken, als lemmingen,
als gestrande potvissen, alsof het niets is,
alsof wij de deur niet al veel eerder hadden gesloten.
------------------------------------------------------
uit: 'Zo helder zagen we…
Opgelost in vrijheid
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
1.662 lokte je als zoete honing
Opgeslokt alsof je nooit hebt bestaan
Het is niet meer zoals het was
Je tegenhouden heeft geen zin
Nog één ogenblik en dan ben je weg
Opgelost uit het zicht verdwenen...…
Glassex
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.129 ze stond achter het raam
het was alsof ze gedag zei
ze wreef met een doekje
de vlekjes weg tussen haar en mij
ik bleef staan en keek
mijn hartje ging onstuimig te keer
ze tuitte, alsof zoenend, haar lippen
en zei "dit is glassex, meneer"
maar ik hoorde slechts "sex, meneer"
ik knikte en riep "een half uurtje"
wist ik dat ze aan…
3e Kerstdag
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
3.060 Alsof het gisteren geen Kerst was,
alsof er niet tot eeuwigheid amen
gegeten werd gisteren, maar
vandaag is vandaag,
de dag na Kerst en ook dan moet
er gegeten worden.
Op naar het Nieuwjaar en Vrede?
Die zijn de ruziezoekers allang vergeten.…
De zandloper is omgedraaid
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
897 De zandloper is echter al omgedraaid
en je weet het niet, of je doet
alsof je het niet weet. De zomer-
bloemen verwelken door de zon en de regen.
Je komt oude vrienden tegen en
hoopt dat dit nog lang mag duren.
Ze gaan echter voorbij, ook de zomeruren.…
Warschau
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.482 Een meter eenennegentig,
ja ja, alsof hij het wist.
En we zouden alweer ieder verder gaan;
waarom wilde hij het weten?
De man bestreek zijn wang
en keek mij vragend aan.…
Feest der herkenning
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
496 Alsof ik zit te broeden op een lied,
waarmee ik wijsheid aan de wereld geef
of uitdraag: ~Mensen, pluk de dag en leef!~
Ach nee, zo filosofisch ben ik niet.
Alsof ik filantropisch overweeg
om al mijn geld te geven -na mijn dood-
aan mensen in de allergrootste nood.
Ach nee, mijn port’monnee is altijd leeg.…
Zomerse warmte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
580 Zomerse warmte uit mijn eenzame jeugdjaren
herhaalt zich alsof ik nogmaals moet ondervinden
dat ik alleen ben in een drukkende wereld
die om handelen vraagt tijdens mijn traagheid
ik herhaal mezelf ook in hunkerende heimwee
waar het spelen als vanzelfsprekend is
alsof we kinderen van de zon zijn
nooit last van hoogmoed of eigenwaan
altijd…
de dag met een woord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
540 Hoe prachtig kan een gedicht ontroeren
alsof het als fontein op je gazon zacht spuit,
wat ons als leek naar een geheim kan ontvoeren,
alsof het klinkt als een vogel die zachtjes fluit.…
Nest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
874 Op sommige plekken is ‘t riet
geplet vanwege een nest
kleine eendjes bewegen
tussen stengels
met vader of moeder
alsof, net alsof ik daar vandaan
waar mijn nest,
waartussen
en wie dat was…
in eerdere reïncarnatie
Maar ook
dat er daar
en hier veel nesten zijn
en ik me ook in andere nesten
thuis kan voelen…
Schaduw van een denker
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 ."
Alsof dat een zonde is.
Alsof mijn hoofd
een kamer is
waar het licht nooit aankomt.
Ik ben een denker.
Dat is geen keuze,
dat is een val.
Niets gaat achteloos.
Alles wat ik doe
is geplukt uit nachten
waar ik wakker lag,
nadenkend
over het nut
van nadenken.…
nabijheid zonder aanraking
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
296 zij loopt niet achter mij
maar naast mij
alsof ze mijn hand kent
zonder mij aan te raken
in de ochtend zit ze
in het licht op de tafel
in de rimpel van mijn huid
in de stilte vóór een woord
ik proef haar niet als einde
maar als een zachte druk
die elke keuze laat wegen
alsof niets licht mag blijven
soms fluistert ze
niet in woorden…
Koorddansen
gedicht
3.8 met 28 stemmen
16.182 Altijd op zoek naar een navelstreng
nu de eerste niet langer bestaat,
balanceer ik op de ragdunne draad
van blik tot blik, tot het ogenblik
dat ik opnieuw jij
en jij ik.
Een keten weer opeens
hangen we boven het land.
Geen afstand meer. In dit verband
past het heelal met gemak
in één hand.
Ik snoep je lieve woordjes.…
ik gaf me over aan jouw schoot
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.510 wat angsten
krijg jij vrezen we wisselen
nog voor de nacht
ik ben verliefd
en zij is ook getrouwd
jij wilt een mooie meid die
meer van vrouwen houdt
laat mij je maar versieren
geef me je ogen
kus me mond
je lichaam is al wakker
je hoekigheid wordt rond
al verweer je je ook dapper
we treden uit en in elkaar
de spanning breekt de draad…
Onnoemelijk veel pijn
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
898 Wat is er toch
onnoemelijk veel pijn
waar de zomer alweer voorbij is
en de herfst zijn draden spant
over het land dat nog slaapdronken
de papavers moet begraven;
wat kan die laatste dorst laven
naar de liefde die nooit tot voltooiing kwam,
maar het kleed dat haar ooit in wit drapeerde
verscheurde nog eer de dag ten einde liep.…
queeste volbracht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
643 halsstarrig de blik
op de horizon gericht
reist de geheimenbewaarder
langs bergen en door dalen
zijn queeste duurt reeds jaren
zijn mond en schoenen gapen
zijn kleding vervalt tot draden
door het lang en eenzaam gaan
niet eenmaal ziet hij om
zijn blik blijft naar de horizon
zijn schatten en zijn leven
kunnen geen terugblik velen
drie…
Verdriet
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
935 het is zo moeilijk te geloven, liefste
en ik wil het eigenlijk ook niet
de gedachte dat mijn droom nu weg is
doet mijn hart zoveel verdriet
ik moet mezelf nu terug zien te vinden
en mijn leven van ontelbare draden
vooral als ik aan ons moet denken
voel ik weer die eindeloze tranen
het is ook goed zoals het nu is
want we blijven vrienden…
Glazen stolp van verleden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
765 Beide handen vouw ik open
een warm welkom voorbereid
jij verkiest door hard te lopen
jouw eigen weg in eenzaamheid
Ooit zal ik de woorden spreken
in de letters van de tijd
eens zal ik de draden breken
in strakke lijnen van de strijd
Beide oren willen horen
ied’re klankkleur in jouw stem
weer kan ritme mij bekoren
ook al zette het mij…
in overgaaf kon laten gaan
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.001 vergruizelde je dromen
de klanken werden donker
door heimwee in je bloed
valse sentimenten hebben
nog een jarenlang tegoed
je bouwde met de dagen
een wereld van bestaan
waarin je niet kon zingen
je in overgaaf kon laten gaan
je flat is opeens woning
het uitzicht slechts een raam
de drempel was vergeten
nu stoot je je eraan
je voelt de draden…
Kruipruimte in Wallonië
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
788 Zuchtend dragen zware balken het plankier
waaronder een halfduister oplicht
muizen ritselen hun dag bijeen, een mier
heeft het dagelijks wonder weer verricht
Verpoederd stuift het vale zand
een kier verwelkomt een laatste bries
innig wikkelt de spin een hand
in draden van voorgoed verlies
Vond het maar ruimte om te kruipen
bedompt en verstomd…
Het touw der liefde
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.211 Diegenen die zich hiervan weerhouden,
lopen op de draad van emotie.
Balancerend op het touw der liefde,
is er van negativiteit geen notie...…
dichtersleed
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
649 mijn werken reageren
ik schrijf voor een publiek dat niet bestaat
het maakt me boos, verdrietig, obstinaat
mijn dagen zijn gevuld met prakkizeren
wie laat zich tot de ware leer bekeren
wie houdt me uit de goot en van de straat
ik schrijf voor een publiek dat niet bestaat
begrijpt u wel hoe dat kan deprimeren
nog even en ik bungel aan een draad…
Ouder huis
gedicht
4.1 met 20 stemmen
11.030 Ik hield van de schaar waarmee zij knipte,
haar vingerhoed, de draad die zij bevochtigde,
het gesnor van de naaimachine
en de stilte wanneer de machine zweeg.
Zij sliep in een weergaloos bed
en als mijn vader opstond voor zijn werk
nam ik zijn plaats in in haar warmte.…
Help de wuppies zijn op!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.398 oh Heer van MegaWup
Bonus en Luchtkasteel
uw wuppies zijn op
kinderharten staan op breken
zo teer nog in de knop
gelukkig is er nieuwe kans tot dokken
blijft vooral onze kinderen lokken
voor één spankaart
het wuppie stickervel
wij kunnen ze nu zelf plakken
met karton en wollen draad
gekleurd voor pluiseffect
met oogjes uit de knutselshop…
ergens tegen gekant?
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
570 intern brandt het dof en ook
intens, de wereld alweer ontploft
wordt het opnieuw zoeken
naar de draad, Ariadne
waar ben je toch heen gegaan?
de kronkels van een kant
mochten ze nog gerechtigd zijn
helpen niet iedere mens
uit zijn kleine vreemde wereld…