47871 resultaten.
De raaf kijkt mij aan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 De raaf in de vlier
houdt het langer vol dan ik
om elkaars ziel te ervaren
zonder te knipperen
Wat is het nieuws
dat ze bij mij komt halen
wat is het dat ze mij brengt?
Ik herinner mij
de Koningin Moeder, de glimlach
om haar vriendelijke woorden
dat tronen wankelen
door hun eigen groei
er komen treden bij
om met oudere knieën af te…
Vlinderpelgrimage
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.062 Daas van de reuring in de negorij
Waar salarissen de dienst uitmaakten en tijdschemas
En ook Jo in haar pastorie droeg er toe bij
"Is er dan geen risico aan verbonden?" vroeg ze
"Je verwedt je leven!"
Of verraden voor het eskader
Ontpopte de genese zich in de bossen om een moord?
Aan zijn vader's fusilade refererend
Zette hij die bij…
Zegen deze avond, God...
poëzie
3.5 met 13 stemmen
2.553 In iedre voren
laat het gebaar van Uw meedogen rústig zaad;
uit Uwe liefde is kalm een rozen-meer geboren;
Uwe genade laat de zon meewarig gloren;
en in mijne ogen brandt de vreê van Uw gelaat...…
ZEGEN DEZE' AVOND, GOD
poëzie
3.4 met 23 stemmen
3.792 Zegen deze' avond, God... in iedre voren
laat het gebaar van Uw meedogen rùstig zaad;
uit Uwe liefde is kalm een rozen-meer geboren;
Uwe genade laat de zon meewarig gloren;
en in mijn ogen brandt de vreê van Uw gelaat...…
zwarte dwang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.184 Ik tuimel door een mijnschacht
Gevuld met hete adem
De minnaar die me belaagt
Een gedempte kreet van genot
-Raspend in rood weefsel-
Zwelt in de koele droom
Ik wacht op verlossing
Een bodem van doornen
Een stekeltapijt dat me doorzeeft
Gegons van bloed houdt me uit de slaap
Maakt me moe van waan en ondergaan
Tot ik stuipend onderuitga…
haar vruchtvlees
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.623 gepresenteerd
eist zij maagdelijk genomen te worden
liefdevol overweldigd en grof verteerd
Zo ervaar ik haar verleiding mij te veel
pluk ik haar om gulzig uiteen te rukken
verstikt zij mij adem geeft zoete mond
haar zinnelijke sappen spatten in het rond
wanneer ik mijn dorst les nat van extase
verder graaft in haar rond erotisch vlees
waan…
Schuldig
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.063 Ik voel me schuldig
En op meerdere fronten
Schuldig om mijn eigenverraad
Schuldig naar jouw leven toe
Want,
Je bent gelukkig
Dat zie ik wel
Dat wil ik niet verpesten
En ik ben ook gelukkig
Echter niet volmaakt
Ik wil mijn liefde testen
Want als ik mijn ogen sluit
Mij waan in fantasieland
Zie ik een helder schijnend licht
In de verte…
Mijn Zusje
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
2.720 Mijn zusje
Bijna gelukkig
Zo leek het bij jou te gaan
Altijd gehoopt dat het goed kwam
Maar het was niet meer dan een waan
Diep in jou zit die hele grote wond
En hoever je ook van ons vandaag bent
Waar je ook terechtkomt
Ik hoop dat je ergens diep van binnen
Later met ons wil verder gaan
of in elk geval opnieuw beginnen
altijd verbonden blijven…
strijd
netgedicht
4.0 met 34 stemmen
3.185 in de stilte van haar tranen
woedt de storm in haar hoofd
blijft haar ziel zich in het donker wanen
van elk licht ruw beroofd
in de kilte van haar hart
woedt het vuur van blinde haat
als zij compleet verward
tegenover haar belager staat
in de stilte van haar schreeuw
woedt de woede in haar lijf
duurt een seconde wel een eeuw
voelt haar…
Taal huilt
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
796 Woorden lachen tranen
ik lach om verdriet
had ik maar geen wanen
woorden lachen tranen
een weg zal ik banen
geplaveid vanuit het niet
woorden lachen tranen
ik lach om verdriet
---------------------------------------------------
Note:
Het triolet is een achtregelig versje met slechts twee rijmklanken
(schema: abaaabab) waarvan de eerste…
Dronkenschap.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.821 'k Zie sterren boven en beneden mij
en ik zweef, ik waan me vrij.
Ik ben de zon, de maan, de sterren.
Ik voel mij God en goed beroerd
en zie je staan, ginds in de verte
maar ik ben zat, ik ben gevloerd
--------------------------------------------------------------
www.uitdewaardzingt.nl…
herfstelijke Noordzee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.128 ik heb de zomer niet gemist
eerder ‘t vermoeden van een herfst
wanneer de wind verloren waait in wolken
papieren vliegers rusten in het zand
waar pas nog kindervoeten dansten
bonte fladderfiguren in een wind
de hemel tegemoet die ‘t wanen liet
wat meeuwen in hun vlucht verkondigden
het fluiten horen over duinenruggen
zeezout inademen…
MEER DAN WIJSHEID
poëzie
3.5 met 8 stemmen
2.940 Schoon lief, steeds leger wordt mijn hart,
‘k Zie, nutloos glas, al wijsheids waan
Mijn moede handen eens ontglippen;
En toch, nooit zal dier armoe smart
Mij deren, zien me uw ogen aan
En voel ik ’t branden van uw lippen.…
GEDACHTEN EN GEDICHTEN
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.591 Als ik mensen zie met een groot verdriet
dan huil ik stilletjes hun tranen
ik voel mij dan echt ook verdrietig
als ik mij zo'n persoon ga wanen.
Daarom zijn mijn gedachten altijd bezig
met wat er in een ander om kan gaan
door mij in hen te verplaatsen
heb ik hier nu vele gedichten staan.…
Gewoon een lekker ding .....
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.283 opgelicht
een prachtig figuur
met lange benen
té grote voeten
schuld van de tenen
vijf kilo te zwaar
ik kijk mijzelf licht
niet alles is waar
het is maar een gedicht
de rest voor U een vraag
en voor mij een weet
onthoud dit plaatje
eer U mij vergeet
ik kijk in de spiegel
en zie mijzelf staan
soms worden dromen
overheerst door waan…
Groot geweld
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.581 Na groot geweld vloeien doorgaans de tranen
De raven komen zich tegoed doen aan het op de aarde gelaten vlees
Nabestaanden huilen, aaseters houden een bloederig feest
Oorlogsslachtoffers bestaan voort in wanen
Moeders treuren om verloren zonen
De wind waait geuren van brand en verwoesting
Er zijn medailles om heldhaftigheid te belonen
Een storm…
je gezicht is niet getekend
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.456 niet uitgenodigd is
waar wind de bladeren jaagt
vuil zich ophoopt in de goot
je geeft je niet gauw bloot
je kent de achterbuurt
waar niemand komt omdat de
messen scherper zijn na zessen
je ziet het lemmet niet
overleeft agressie en verdriet
omdat je nergens sporen achterliet
volgt stemmen in je geest
je hart maakt overuren, de wanen…
woorden zwartten keer op keer
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
845 uitgenodigd is
waar wind de bladeren jaagt
het vuil zich ophoopt in de goot
je geeft je niet gauw bloot
je kent de achterbuurt
waar niemand komt omdat de
messen scherper zijn na zessen
je ziet de snede niet, overleeft
daar in agressie en verdriet
omdat je nergens sporen achterliet
je volgt de stemmen in je geest
je hart maakt overuren de wanen…
Zinkend schip
poëzie
4.2 met 24 stemmen
7.384 "
- ik heb geleerd
dat in de dood
de ziel zal stijgen
levensgroot
of dalen
in het schimmenrijk
en falen
onherroepelijk
en dat al wat
der wereld is
een waan is,
een bekommernis
na deze woorden
wordt het stil,
alsof de nacht
omvamen wil
een zinkend schip,
een koele maan -
twee stemmen, stijgend uit de klip:
- o, red ons,…
Toegang tot teleurstelling
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.538 Mijn vroege komst werd hogelijk beloond,
wan op mijn biljet stond de begeerde
- ik heb het opgetogen vaak getoond -
naam van de speler die ik vereerde.
Als een kind zo blij zat ik in vak Noord,
menig blik viel jaloers op mijn biljet;
trots, bij de krabbel die ik had gescoord,
heb ik ook mìjn handtekening gezet.…
"Natura naturales"
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.192 bestaat geen verlies aan tijd
als we elkaar komen te vervangen,
een hengst die schrijlings wordt bereden,
beteugeld, gevleugeld van verlangen
snuift briesend het koren van de molen,
te dolen in de wieken van de molenaar,
waait wind door frisse manen, in de
schaduw van een korenschoof in ongebonden haar
na de zomer zich in een nieuwe jeugd te wanen…
kamikaze
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
752 terwijl de kramp zich door de kuit vertakt
plet ik naakte zolen tegen pedalen
de fiets in slalom tussen emmers afval
tussen bakens van gekreukt blik
zo blijf ik in de waan dat ik op een motor zit
mijn enkel aan het chroom verbrandt
trappen is gas geven
een gat in de dag heb ik nodig
om het prut uit de ooghoek te wrijven
om de koorts…
Het einde van de gokziekte
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.943 De verlokkingen van het gokken
knijpen het geld uit mijn sokken
totdat ik op blaren zit en loop
in de waan van vergeefse hoop.
Mijn lijf vlekt uit in pokken,
ik zit me doodziek te mokken.
Dit is het eind en wel voorgoed
voor leven ontbreekt me moed.…
Natura Naturales
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
670 komen we elkaar vervangen, wordt de
hengst van passie schrijlings bereden,
beteugeld, gevleugeld van verlangen,
verschuiven dekens van de evenaar,
dolend in de wieken van de molenaar,
waait wind door frisse manen, liefde
bedreven in de schaduw van een
korenschoof, beschreven in een wolk
van haar om zich in de 'indian summer'
te wanen…
Zielsbedrog
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
667 ik wandel zo graag
met de vredige waan
dat de nacht zich gedraagt
als een goede vrind
maar in de oude sporen
van mijn voortbestaan
drijven dromen weg
met een noordwestenwind
nu brengt u terecht
zonder enige schroom ter sprake
waarom juist in die waairichting
idealen verdwijnen
vaak gepaard gaande
met regen en ander hemelbraken…
Zeven bronnen,
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
605 jouw lippen, zoek
de vreemdeling voor
een gesloten poort, er
vloeit water waar licht
in gloort, in zeven dagen
waarin ik niet kon wachten
op de zeven warme harten
met ons bruisend bloed,
ontsponnen in zeven
dromen in zovele tranen
van zeven rozen, één voor
alle nachten gekozen,
ruisend langs dezelfde
bron, zich een weg te
wanen…
Ziekte
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.269 Zó is het best, zó hoeft de strenge dood
Met zachte waan ons niet meer te overreden.
Men ziet in hem de laatste bondgenoot,
De ultieme vriend, die onz' vermoeide leden
In vage droom, bij 't kille morgenrood,
Voert naar een oord (men zegt: een oord!) van vrede.
1933…
Onzichtbaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
612 geen wapenfeiten uit de kosmos
meer verwachten
dus nog een stapje verder gaan
en zelfs in vreemde gaten duiken
zwarte gaten spugen hen uit
maar de aliens komen eraan en
de nucleaire opbouw in Iran is
kattepis voor hen ja die zotten
zullen zich helemaal rotschrikken
maar ook die andere zotten
die zich oppermachtig wanen
maar daar komen…
Ode aan Herman Bode
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.135 Denk ik aan een vakbond,
zie ik ruzie makende bestuurders
zonder oog voor het verleden
met de waan van de dag
als dubieuze dominees
op hun vliegende hollander
de passie preken.…
Dromenmaker?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 Waan ik mij in de groeve van mijmeringen,
uiteindelijk op glad ijs en in een labyrint van
goede bedoelingen – die hieraan voorafgingen
om alle moed te plaveien, verstild het zwijgen
in een wereld van gezapigheid, ben ik het doel
en beloofde paradijs alweer voorbijgeschoten.
Illustratie:
Marion Ferno…