1730 resultaten.
Binnenwereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
948 herinneringen noemt
zijn de dragers van mijn dromen
in het vacuüm van mijn geest
die als een zeepbel glinstert in de zon
zweef ik in het luchtledige op zoek naar
de invulling van mijn fantasie
de grijsheid bij de aankomst
op het station van alledag
kan mij niet afschrikken omdat ik
zeker weet dat de wereld die mij zo lief is
onzichtbaar…
Gestolde gevoelens
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.234 Want versteende gevoelens
blijven onzichtbaar aanwezig
onherkenbaar en stil.
Ze bestaan en
houden me gevangen
in onwetendheid van vergeten verdriet
en ontvluchte werkelijkheid.
Tot steen gestolde gevoelens
zitten vast in mij, worden
terug vloeibaar door
begrip en erkenning
in een wereld waar ik
ze reeds vergeten was.…
Liefde
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.191 Liefde loopt dan onzichtbaar door het leven
de liefde zal dan zeker ook verdriet geven.
Liefde, echte liefde, is een groot wonder
geen mens, groot of klein kan daar zonder.
Laat de liefde het werk doen in jullie leven
maar vergeet niet elkaar respect te geven.…
Gesloten ogen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
940 De seconden tikken voorbij
Ik hoor licht getinkel met een hoge toon
Luister naar de vrede om me heen
Het lijkt hier zo gewoon
Explosies van ruziënde personen
De roodzwarte haat druipt van gezichten
De onzichtbare pijn die ieder heeft
Je durft er bijna geen woord over te dichten
Elke dag zijn het nieuws en de kranten
Vol van zichtbaar leed…
Als een mens zich verliest
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
1.258 zuivere zienswijze draagt
van worden naar zijn
waar echter de kap
gelijk een mantel
van het hemelgewelf
mij verblindt
en het hoofd bedekt
als scheiding tussen mijn en dijn
met het gewicht van oneindig licht
zich ongrijpbaar spreidend
over het verstilde aangezicht
en hoe zijn uiterlijk schijn
gevangen in mijn ogen
duidt op het onzichtbare…
zoals de muziek
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.059 Zoals muziek in mijn oorschelp woont
zoals de gezichten in het veld
onzichtbaar in het echt
maar levensecht in mijn droom
de bladeren vormen een portret
de lucht de zee het land
pret
ogen in mijn oogkast
geen kasten
alleen maar droomkastelen
de gasten zijn wedergekeerd
de vertalers van het genootschap
de boodschap
wake up
wake up
awake…
Mijn pleit beslecht?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
468 Zinnen, geef mij zinnen als
het gulden vlies om mij heen,
onzichtbare deken van een al
betreden toekomst lijkt eerder
dan voorheen, valt te hopen
dat de nachten sneller vallen.…
Diep geworteld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
803 Verbaasd
word ik tijdens elk bezoek
aan mijn geboorteplek gewaar, dat de door mij
dood gewaande, afgestorven ‘roots’, onzichtbaar voor iedereen,
springlevend nog knoppen vormden en spontaan,
elegisch geurend, plots weelderig open barsten.…
Echo
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
745 De zielen staan in de mist van emoties, onzichtbaar.
Een schreeuw om liefde, maar liefde komt niet.
Zonder ziel en inleving, verschillende talen.
Kwetsbaar durven zijn is ware sterkte en leidt tot jezelf.
Compassie, begrip, kalmte, liefde en vreugde,
is wat verborgen zit achter het schild.
In inzicht en kwetsbaarheid ligt de sleutel.…
Vinexvriend
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
480 zware tafel met vijf poten
of er nog zwarte schapen zijn
die voldoen aan het signalement
van de dood met al zijn wuiven
’s avonds komen er dikke boeken
zonder ontzag voor het gevoel
ze vertellen ons rationele verhalen
die doen inzien in het landschap
van grote mensen met gedachten
nabij het laatste hek voor de deur
van natuur die onzichtbaar…
Die avond
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.423 die avond dat mijn moeder me mee naar buiten nam me zacht
van achteren bij de haren pakte me de sterren wees
daartussen een onzichtbare vinger die met de nagel
een vuurstreep door de hemel trok.…
Eens zal ik je weer hervinden.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 de tijd op ons zal wachten,
vergeefs heb ik de maan gevraagd
je naam in zijn koele armen te begraven,
gespeld in een laatste ademtocht
langzaam verdrink ik in het eenzaam zijn,
zijn zaaigoed
doet mij traag in het ochtendzweet ontwaken,
het zaad bloeit als een korte droom van een blindeman,
aan de wijste ziener doorverkocht
onzichtbaar…
Nachtmerries
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
664 Van alle dingen die bleven
kleur van groene ogen
hard als smaragd
een wilskrachtige mond
die wist van wat en wie
Puntjes van een tekening
verbonden met lijntjes
jij liet zien welke
verbindingen kleefden
perspectief lieten zien
Schaduwen dansten
vier, zes armen voor je
om een onzichtbaar lichaam
maar ik kon de naam
niet onderscheiden…
Files
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 In de dichte mist zakken
ze een voor een terug,
de lange ris wordt hopeloos
door luide claxons ontdekt,
klappende portieren,
de vilthoeden blijven onzichtbaar,
een stroom hallucinaire voorstellingen,
kakofonie voor spitsburgers, onbegrip als bij motorpech.…
Crisis
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
551 Onzichtbare handen
proberen mij te wurgen. Proberen mijn
goddelijke lichtvlam te doven. Een blinde
haat doemt meedogenloos op.
Ik ben als zand, dat uit hun wurgvingers glipt.
Vrienden blijken wurgslangen.…
Sinterklaas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.461 Deed het goede en verdween in stilte
Iedereen wilde hem zien
daarom bleef hij discreet en onzichtbaar.
Prachtig toch.
Een les voor het leven.…
de overkant
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
570 toen ik jou loslaten moest
bij de brug naar de overkant
was ik niet bang voor verdriet
omdat juist dat mij herinnerde
onophoudelijk als de brug zelf
waaien mij nu jouw souvenirs
die mij veilig en vertrouwd
als onzichtbare armen dragen
in het diepe water verzonken
schragen pijlers de overgang
als de getrainde schouders
die jij mij…
Waar de stilte spreekt
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
634 Hier, ver van het moeten,
dichtbij het voelen, mag ze trillen, zingen,
verstillen tot essentie, en al lijkt ze onzichtbaar voor wie buiten
kijkt — ik weet: in deze stilte krijgt mijn stem voor het eerst écht bestaansrecht.…
Wat is geluk?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
321 Of leeft geluk juist in het onzichtbare,
in dat stille, broze weefsel tussen hart en huid —
gezondheid die je pas hoort wanneer ze kraakt,
liefde die je breekt om je daarna te dragen,
erkenning die verschijnt als een schaduw in de deuropening?
Wat is geluk?…
fluitenkruid
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
265 breekt
zij weer de grond
met haar stengel, bladeren,
haar ranke postuur
domineert zij voor even
de prille natuur
met haar witte schermen
langs paden en
groene bermen
wuift zij hoog op haar tenen
tot zij zomaar…
geruisloos is verdwenen
om weer met een ijzig
kille kluit
te wachten
op een teken,
een opwekkend geluid…
onzichtbaar…
Corona
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Zij breekt Corona
als een eitje
En blijft stokstijf staan
Druk vogelgehonger
Kaarsjes
Sorry mam
Volgend jaar dan maar
Onzichtbaar vuur
Voorbij de sleur
Dankbaar
Tevreden met twee keer niks
Digitaal creatief
Wachten lief
Komt goed
Wereld eb
Kille stilte
Frisse vloed
Ik vlieg vrij
Tuimel in de wind
Totdat
(15 December 2020…
Schuld & Boete; overheid en burger een verloren relatie!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Schuld & Boete het fundament van ons Calvinistisch Nederland
afhankelijkheid van de overheid, angst voor die overheid
en de overheid is Big Brother, de Majesteit: "zo helpe mij God Almachtig"
in Zijn naam dus als een onzichtbare God op zichzelf::
"Het is jouw schuld, jouw grote schuld, jouw grove schuld
weet je wel, weet u wel, wat u, jij aan…
Oom Karel: een familiefilmpje
gedicht
2.3 met 125 stemmen
56.177 Of op topsnelheid, zodat het doodgaan van oom Karel
iets vrolijks krijgt, een uitgelaten dans op een krakend bed,
de omhelzing van een onzichtbare vrouw
die teruggedraaid hem wakker kust; de ogen
worden weer blik, kijken in de lens, de hand wijst.…
nog pas gisteren
netgedicht
4.0 met 36 stemmen
2.917 kort dan ook
is dof nu de stad en kil
oogt onherbergzaam
ontwortelde bomen, ontdaan
van bladeren, vogels
stratenloze grijze vlakte met
bewoners noch hun huizen
door nevelflarden omlijst
nauwelijks nog leven onder
oneindige dreigdonkere en
hemellichaamloze lucht
tranen vermengd, voorgoed,
met alsmaar durende regen
ver weg raast, onzichtbaar…
vaders
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.023 stuntelen als zijn het pubers
die altijd menen beter te weten
zij koesteren het knuffeltje
dat door dag en nacht heen
hun kleintjes tot houvast is
vaders zijn stoer en sterk
omdat zij hun tranen huilen
in het donker van de nacht
zij zijn nieuwsgierig dapper
doen alsof ze alles durven
om het hun kind te laten doen
ze zijn onzichtbare…
Verdwaald
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
1.068 Verdwaald in een onbekende ruimte
Overal gevoel van angst
Niet weten hoe je eruit kan komen
Niet weten óf er een manier is om er ongedeerd uit te komen
Niet weten óf je er levend uit kan komen
Er kan van alles gebeuren
Er zijn gangen met rook
Ruimtes met water
Kamers met valkuilen
Zichtbare afscheidingen
Ook ónzichtbare muren..
.. begrenzingen…
bij een urn
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
3.075 dat ik jou het kruis moest geven
in een kerk in Hoboken, met een glimlach
bedacht hoe slank je geworden was
net als iedereen na het louterend vuur
Andrea Bocelli “Con te partiro” zong
de blinde bard van wie jij veel had
hoe iedereen als lichtje begon
eindigt als onzichtbaar infrarood
Bach met “Air” mij op “Exception” bracht
de jaren Zestig…
la cerise rouge
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.200 kennelijk, een gevoeligheid
heb ontwikkeld
zo is mij in de loop der tijd toegedicht
la cerise rouge
ziet u niet dat deze nog in een pril
stadium van ontwikkeling verkeert
zijn haar eerste en tevens laatste woorden
en veroorzaken een soort ontastbare knock out
blijkbaar straal ik een meervoudige interesse uit
opgemerkt door haar onzichtbare…
Het Muiderslot
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
902 Het Muiderslot zacht verlicht in warme nacht
als spiegeling in water ervaren wij daar elkaar
verblijven waar ons het wandelpad bracht
voorbije Zuiderzee kijkt zichtbaar onzichtbaar
onder blauwfluwelen nachtelijke deken gekropen
gaat tedere bloesem in donzig intieme sfeer open.…
Gedaalder zonne
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.511 't Is stil in het woud, in de weide,
En onzichtbaar, maar zacht
Daalt een weldoende macht,
De Sluim'ring met zegenend geleide.
Met heur vleug'len beroert,
Met heur dromen ontvoert
Zij het mensdom aan zuchten en zorgen,
In heur armen vergeet
Elke lijder zijn leed,
Vindt vrede en vindt rust tot de morgen.…