1757 resultaten.
Empédocle
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.286 Empédocle was 'n ‘wijze’ en
wilde zien waarbij het kwam,
dat de Siciliaanse Etna
lava spuwde en rook en vlam.
- Hoe men mag, tot heden toe, de
vorsers, die op elk gebied
alles mordicus doorsnufflen
‘wijzen’ noemen, vat ik niet. -
Nu tot daar.…
Dagje Appingedam
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
544 Bij Slikhoeske Koolman kocht ik een doosje
bonbons, die ik op een bankje voor de Hema
oppeuzelde, terwijl de dichteres Sibylle
van Griethuysen mij groette door haar rok
op Cancan wijze heen en weer te zwiepen.
Op de Vrouwebrug vertelde burgemeester Rika
Pot mij, dat ze zeer vereerd was met mijn
bezoek aan haar middeleeuwse stad.…
J
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
663 liefdevol bezweet
Ogen zoveel belovend, remmen totaal los
Lichaam en geest; zuivere harmonie, puur
Subtiel likje zomaar waar je dat zo fijn vindt
Lijf en geest verenigd, ontmoet je zelden
Bolero danst tergend traag wel meeslepend hitsig
Tango, geheven hoofd wel lichamen extra dimesie; top
Wonder der Liefde; nooit echt in geloofd
Rokken…
macht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
897 en ik de vrouw
ik het geld en jij de poen
ik de kus en jij de zoen
jij het laten, ik het doen
jij de veter, ik de schoen
ik de schilder, jij de kwast
ik de ober, jij de gast
jij de ploeg en ik de voor
jij de tractor, ik het spoor
ik de kade, jij het schip
ik de schommel, jij de wip
ik de klepel, jij de klok
ik de broek en jij de rok…
Hartegrond
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.425 Zie ons hier succesvol staan: door alle netten
gevlogen draagster van petrolblauwe rok
en lila lijfje dat haar borsten als een openstaande
bloemenkelk omhult, schijnkindermondig
in gesprek met sprankelend scherp stuk
in deux-pièce, cape'je van changéant roze-oranje organza,
verantwoord geile zijsplit, trots op haar tong -
twee kakelgrage, fraai…
Chopin, ach mijn lief
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
724 ik heb je niet verleid
veel jonger was je dan mijn stonde
je hebt het ondervonden in afgunst
zodat zelfs de piano jou teveel werd
toen ik Franz List weer bewonderde
zijn viool had mijn lichaam geraakt
ach lief, mijn ware naam kende je niet
mijn rookgordijn heb jij laten waaien
wat trok jou aan in mij, extravagantie
mijn kleding en het roken…
Tot aan de einder in 't vergezicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Het stonk er naar bloed en occult zweet
de giftige wond van een slangenbeet
de ruimte omfloerst door zwarte rook
een toren met gruis vermolmd hout en een pook
op voorjaarswind zingt een kind uit 't duister ontslagen
rondom de geur van bloesem en insectenplagen
ik kijk naar blauwe hemel en bonte bloemen in de tuin
lelies teder wit, naar 't…
White rabbit
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
585 Aan boord van Fragile
op weg naar haar tweelingzus gaia, het moederschip der blauwe planeet
ontwaart het eye in the sky
een wit konijn, moederziel alleen
en van zijn god verlaten
die de hele bliksemse heksenketel met een welgemikte worp smeet
in het zwarte gat in de rok
van het almaar slinkende terugplooiende heelal
het multicolor…
Vakantie zondag 26 juli 2026
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
153 Rustig roken en onthaasten.
Je eigen leven leiden, iets nieuws proberen en dit alles zonder contact met je naasten.
Zij zijn gewoon weg, zonder bericht niet beschikbaar.
Niet eens de moeite genomen om een datum door te geven
en terwijl de wereld in brand staat leef jij gewoon je leven.…
Rotterdam
poëzie
3.6 met 15 stemmen
7.456 Naar koffie rook het bij de Draaisteeg,
aan ‘t Oude Hoofd naar teer en touw,
naar copra langs de Spoorweghaven,
naar reuzel bij het Poortgebouw,
naar huiden op de Terwenakker
en aan het Haringvliet naar kaas.
Dan was weer de lucht van gist of olie
en dan van jute weer de baas,
dan waren het de specerijen
uit Bombay of Batavia.…
De Rotterdamse beurs
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.503 Op de beurs daar lopen heren
Met en zonder hoge hoed
Die daar van elkander leren
Hoe men geld verdienen moet
Op de beurs daar doet men zaken
In effecten en in graan
Door de herrie die ze maken
Kan men niemendal verstaan
Op de beurs mag men niet roken
Roken is daar onbekend
Wordt er toch eens opgestoken
Dan verschijnt de president
De…
Tante Pietje.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
585 M’n lieve tante Pietje,
sjok, sjok, sjok, jij achter mijn
en ik achter jouw rok.
Oh m’n lieve tante Pietje,
wat een enorm verdriet.
We deelden het samen in stilte,
erover praten konden we niet.
M’n lieve tante Pietje,
jouw liefde vergeet ik niet.…
Authentiek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 Zijn wagen heeft hij achter
't paard gespannen
De hoefsmid opent deuren
wagenwijd
Bekapt de ijzers vijlt ze
en besnijdt
De paarden ratelen naar
boerenhoeven
De zeis maait karrenvrachten korenschoven
Oogstmaand metershoge balen
hooi
De straat de geur de reuk van elementen
De kleine waarheid hoorde je
van zeggen
Je proefde, rook…
straatorde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 pak het, om te schieten, zei hij
en dat we sterren worden, wij
de dagen zijn als nachten donker
want in rook ligt onze hinderlaag
waarin ik langs de dakrand wacht,
mijn handen rond kaliber zeven
en nu de ochtend wakker knalt
ben jij niet op het dak, ik ren
met tangoslagen naar je loopgraaf
elke straathoek is een keerpunt…
Delicatesse
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.032 In Spanje werd ik uitgenodigd
bij goede kennissen van ons
eerst fijn wat tapas en een wijntje
Lekker gezellig, "Onder Ons"
Ik kon gaan zitten, aan de tafel
Een grote pan werd neergezet
Het was soep, en die rook heerlijk,
maar...toen volgde het cachet...…
Verdwaald
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
1.068 Verdwaald in een onbekende ruimte
Overal gevoel van angst
Niet weten hoe je eruit kan komen
Niet weten óf er een manier is om er ongedeerd uit te komen
Niet weten óf je er levend uit kan komen
Er kan van alles gebeuren
Er zijn gangen met rook
Ruimtes met water
Kamers met valkuilen
Zichtbare afscheidingen
Ook ónzichtbare muren..
.. begrenzingen…
confetti
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
2.984 na schooltijd rook ik het strijken van overhemden
en thee die jij mij schonk
ik smaakte de geborgenheid van warmte die ik dronk
bij vuurhaard en gezelligheid
je boog zo zwaar in het strijken van die stapel kleren
je mond bewoog niet snel maar kon mij toch bereiken
jouw dagen telden teveel kruimels
die je voor het vallen al wilde vegen
jouw…
Umbra mortis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
825 Haar dagen vergaan als rook
van vuren op het strand.
Zij schroeft zich vast
in het verleden en ik
spiraal naar verse lucht.
Buiten ligt het bollenveld
braak en bloeien papavers.
Gelaten wacht zij
tot de wurgende slang
haar te na komt.
Met de beker in de hand
is zij hem toch te vlug af.…
Aardrijkskunde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
979 minderend zand –
niemand splijt nog wateren
niemand schept een pad voor hem
Grijs de dagen
zat van regen de akkers
nooit vol de zee
en 's avonds waait nog van verre
fijn zand in hoeken en gaten
Ik wil de kust
overzien van Eems tot Zwin
en dat kan
als ik vleugels huur
en mij verhef
In het noorden
stuiten de Hoogovens
mijn blik
en de rook…
OUD
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.987 Een meisje gaat, de rokken in de hand,
Als zeilde zij - wat lijkt ze slank, jong, wild -
Boven de golven, raaklings langs de rand
Van 't leven, enkel leunend op de wind.…
Ware liefde
gedicht
3.3 met 43 stemmen
29.502 De zesde dag rook een hoek helaas
naar hazewol met schaamtekaas.…
Ode aan Michael Jackson
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.529 tieners
en volwassenen
ook die van mijn kinderen
bij het afscheid van mijn zoon
in de toenmalige zesde klas
vertolkten de leraren dansend “thriller”
“Ben” ontroerde met het meest
daarna liet je zoveel mensen genieten van
je muziek en danstalent
er ontstond rumoer om jou
maar je werd vrijgesproken
al werd de publieke mening
waar rook…
- De vlammen slaan hoog -
netgedicht
3.9 met 51 stemmen
862 Liefde haat de vuurzee, ‘t verslindt waar ik om vecht
de vlammen slaan hoog, hopeloos ellendig
dreigt met eeuwigheid in rook op te gaan.
Zo warm, zo intens, zo gevaarlijk vol met pijn
kan vlammende vurige liefde nooit meer dieper zijn.
Torsende vlammengloed, heet is de fakkel,
vurige liefde is vlammen waard.…
Grijze muizen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
573 Men stemt over anti-roken en te snel rijden,
over u, over mij, over witte-boorden criminelen.
Over lui die wit wassen of slechts wiet telen,
en over mensen die al jaren armoede lijden.
En de Grijze Muizen ondernemen iedere poging,
en dat doen ze maar al te graag onopgemerkt,
om er beter van te worden: Salarisverhoging.…
Een mistige dag uit het leven van..
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
530 Zoals vroeger voelt het,
toen op de dijk de vochtige wind haar huid aan flarden scheurde
en ganzen haar bij de punten van de rok
naar de einder voerden.
Nu staat zij in de dampende badkamer van haar flat
met aan de andere kant van de muur een buurman
die zijn stoppels scheert.…
Vriendin
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
777 Het is al jaren geleden, maar ik ruik nog je
Chanel-parfum, de heerlijke dampen van je okselzweet,
de tomatensoepgeur, die ik rook, wanneer ik thuiskwam
van een lange dag geploeter bij de commando's. Als
officier had ik extra verantwoordelijkheden, die ik
maar amper kon dragen.…
Cynische terugblik
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
599 Ik zoog maar wat op mijn witte pepermuntjes, ging
in mijn fantasie onder de rokken van jongedames tekeer,
die nietsvermoedend strak voor zich uitkeken als domme
sfinxen in een gortdroge woestijn.…
Schemergestalte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 Nabije stilte is in ijle rook gesmoord,
haar geluiden zijn voorgoed gedoofd.
Het paradijs is in verbeelding gehoord
en gezien door ogen, van licht beroofd.
Een vinger van versteende eenvoud wijst
de weg zonder te verdwalen in het verleden.
Een bries trekt aan het verlangen voorbij;
het hier en nu is in eigen lijf en leden.…
Droomdrogsel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 Drollig draaiend verspijkt puntend
Kies kas gekozen hazenpad
Manliefde druppelig vergooiend
Spetters op klevende oogharen
Knipperende knaspige pupillen
Blind blad blader zijn fijn venijn
Wiegel weg gevlogen warmte
Met glasvensterige scherpe stukken
Steek je wulps woest stotend
In zeisige zolvende zachte man
Hieper hoog hijgend
Holt rook…
en altijd keren ze weer
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
911 bekleding van de bank
onder jouw peuk
en het bed is groot
en eenzijdig leeg
sinds jij je sporen
met je meenam
toont mijn huis vele gezichten
maar jij bent de meeste
de mooiste- de grootste
de liefste de zwaarste
de allerdiepste
gedachten
smeulen gaten in de tafel
de stoel- de bank
het grote lege bed
en dan vertikaal
via het dak roken…