1749 resultaten.
de schoonheid van jou..
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
605 nee, die niet, die
moet intact blijven als
een beschermd natuurgebied,
een nationaal monument,
je bent helder als de poolster,
en niet te vergelijken, nee,
vergelijken wil ik jou niet,
je bent indrukwekkend als de
Rocky Mountains, adembenemend,
en ook als de Himalaya, maar
hoe hoger ik kom hoe bedwelmen-
der, ik kom zuur- stof…
Utopie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 Koeien kijken je verbaasd
aan en schapen letten niet echt op, o het oerzijn
voel ik hier toch wel dringend, alsof er toch
vrede op aarde mogelijk is en...de zoon van
de boer komt er stampvoetend en vloekend
aanlopen en stapt in z'n cabrio en stof opgooi-
end rijdt hij het erf af, kijkt met een boze blik
naar mij en verdwijnt dan langzaam…
dementie
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
1.779 moeder,
nu bij jou het licht is uitgegaan
en de dood je ramen heeft beslagen
zie ik je blik naar binnen slaan
om het stof der jaren te verjagen
je zit daar stil, de liefde uitgevent
je handen dwalend in je schoot
en vergeet kwansuis dat je moeder bent
in taal en teken uitvergroot
soms spoelt een glimlacht op je lippen aan
en wordt je blik…
Mijn pleit beslecht?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
468 Te kiezen, te delen om mijzelf
weer te verliezen, maar wat geeft
het, want ik lijk – in de verte –
niet op de mensen die ik kende,
waait het stof op van alle dagen
en slaat de tijd terug, zonder
dat ik weet waarheen.
Ben ik het groene gras dat door
de wereld wordt begraasd met een
brok van onverteerde waarheid in de
keel ?…
Uitboezeming
poëzie
2.5 met 4 stemmen
2.174 Zo wens noch bied mij eer of lof,
Mij, arme kruiper in het stof;
Maar blijv', voor palm of erelover,
Slechts deze naam van mij bestaan,
(Zij ook mijn dichtervonk vergaan!)
Slechts dit getuignis van mij over:
Zijn Dichtkunst had haar tijd - die van een lentebloem; -
Maar Waarheid bleef zijn deel - de Levensboom zijn roem!
1836.…
OPRUIMING
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.048 slecht van stof, of was het dus een echte sof, een mix
nee geen kenmerk ook geen duurzaam label weg, was niks
echt er is niets bijzonder bij, gewoon futloos op een hanger
toch kijk ik nog eens verder hum...ja, daar zie ik wat
verdomd dat is die mooie, was altijd mijn liefste favorieten "stuk"
ik gooi nu alles op een hoop weg, weg, opgeruimd…
Jongeling
gedicht
3.0 met 6 stemmen
13.243 Auto’s kunnen rijden in een waas van weemoed
vroeg in de morgen vooral
terug naar de stad, naar de asfaltzorgen
langs fietsers, fabriek en schoorsteenroet
naar de stad naar de huizen
in een auto die naar leer ruikt en naar stof
met het meisje dat mee moest
en dat moegedronken en moegekust
uitrust van haar roes
in een auto die rijdt langs…
Doller dan ooit is 't losgebroken
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.065 Doller dan ooit is 't losgebroken
En mensen worden wilde beesten;
Hels viert het kwaad zijn gloriefeesten –
Tot de overmacht heeft rechtgesproken,
Of nieuwe vecht-stof uitgezaaid:
Vergif in de' oogst dien 't erfkroost maait.…
JE WOU ZONODIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
729 ik zei, zou je dat nou wel doen
met jouw gewicht op leeftijd
wij moesten wel lachen
je stoof regelrecht op me af
gaf een hele dikke natte zoen
jij dwarrelde uitgelaten voorbij
en ging aan de gang
op een zelf bedacht melodietje
en genoot, maar ik was bang
dat je vallen zou
jouw blos had bijna dezelfde kleur
van je schoentjes en je zoentjes…
Als het vuur zou doven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
674 De wijn werd zuur onder de kurk
omdat er niets gebeurde;
stof zou zich ophopen in kamers
waar geen boeket meer geurde.
De glans zou doven in de dingen.
Het spinneweb bleef eindeloos hangen.
Alleen de wind zou blijven zingen
in onnavolgb’re, troosteloze zangen.…
Kerkstofzuiger
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
772 Met gebogen rug veegt 'Maria' met handstoffer en blik
van de stenen vloer met de grote bezem het verzamelde kerkstof op
Even denk ik aan mijn toekomst
„Tot stof zult gij wederkeren!…
Een blinde doler?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
422 loper
zover de zijn wereld reikt maar nog
nergens leek te kiemen, in het oude
spoor waarmee hij de horizon bestreek
hij vertrouwde de boodschap en de
richting niet, alleen de liefde en de
zon bleken onafhankelijk en echt,
al werden hun velden kort geschoren,
deze twijfelaar zaait en maalt de sterren
die voortijdig doofden in het stof…
Ons Huis ...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 Geliefden maken liefde,
van leven, stof en zon.
Schrijvers schrijven.
Kinderen spelen.
Dichters dichten.
Mijn dood zal niet mijn einde zijn.
Onze geboorte niet hoe het begon.
We wonen in ons wonderlijke huis,
waarin ik altijd wonen blijf.…
Scheiding
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
643 Mensen beloven elkaar eeuwige trouw
Tot de dood ons scheidt
Tijdens zo’n onecht verbond
toont men reeds een keer berouw
Het leven gehuld in gestrande rouw
De liefde is tevens tot haat bereid
Kinderen offeren zich in de stof
De een is schuldig, voor de ander de lof
Een enkeling gaat samen tot het bittere eind
Diamanten schitteren verfijnd…
O lezer van dit Al
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
432 tot stof vergaan en toen verzand
in torabora's hindukush
spelonken, tussen achttien reuzen van eight miles highmalayatoppen
...een volk als mammoetschool
van nooit te tellen octopussen
in de diepste troggen
op moeder Gaia's bodem
of dicht bij huis wat er aan bizons op grottenrotsen is gekrast
en alwat men aan reuzetrollen
heeft…
Jarig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
291 Vandaag ben ik jarig
en trek ik voor de zoveelste keer
de lappen stof die men,
eenmaal met zorg genaaid,
noemt: broek en hemd
keurig over mijn gladde huid,
om me te begeven naar een oord
waar precies zulk geklede mensen lopen.…
weerstand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
164 het snijdt de ruimte in
twee haast twee belegen schaduwen
oplopend naar zwart
de piano vangt een lichte glans
alleen, als die vrij van stof is
hij is elektrostatisch. een bestaan op zich
en ademt tegen de muur, ook bij klanken
als zij het auditorium vullen
.…
uitlaten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
183 de straat of beter gezegd deze laan
is leeg, hol en zonder echo
zeker er is gras en gruis en grijs
dat laatste slaat op mij, denk ik spontaan
de lengte van mijn haar is aangepast
aan een burgerlijke keurigheid
de rest is omhuld met stof
uit de loop van de kring, alom te vinden
immers de liefde is voor mij afgelast,
ben niet meer te binden…
Het vloeibare getij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.024 Het malse vlees wordt star schriftuur,
magisch verbond met de kalme dood,
tot stof weer in uw schoot herrijst,
of koud wegzakt in de diepe goot.…
NIEUW LIEDEKE
poëzie
4.2 met 12 stemmen
3.954 Al waar’ ik een graaf,
Ik werd een slaaf
Van de vrouw die ik min,
Die ik lief, die ik loof,
Die ik strook*, die ik stoof*,
Die ik huis, die ik hoof*
In mijn ziel, in mijn zin:
want in mijn hart, daar woont een jonkvrouw in.
-----------------------------------------------
*moed = gemoed
*haar = zijn
*leid = leed
*zich...verspreidt = zich…
Wachten voor de slag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
422 Eén dag vermag heel veel
in oorlogstijd
Want ook Fortuna zakt menigmaal terug
Nooit blijft een mens van haar steeds vergezeld
Wij wachten, voor de strijd
is tijd niet rijp
Zij slaan de slag af, bang voor bloedvergieten
En doodsangst, die ze aanstonds ondergaan
Op velden dreunen myriaden hoeven
Voor lans en speer is het nog
niet…
Haan
netgedicht
1.9 met 14 stemmen
1.700 Smoezelige vingers graaiden in zakken
tussen stof en knopen en moeren.
Ze vonden er gekreukte biljetten.
Hun schreeuw: “Ik zet een halve oogst in.”
Hun grimmige blikken
wanneer de hanen elkaar verwonden
met aangebonden dolken.
Koperen veren dwarrelen neer
maar het duel kent geen winnaar.…
Het noodlot
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.059 achter mij daalt het stof net neer
de omgeving valt me nu niet meer op
ik ben één met het landschap...verdord,
gebroken, maar niet zichtbaar van buiten.
mijn blaadjes zijn nog niet verwelkt
de toevoer van binnenuit tergt door elke zenuw.
ik zie het zwart naderen, een totale leegte
gebrekkig en verkleurd, onvermijdelijk helaas.…
vervloekt rood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
975 blij
verlaat spinselstaat
ga mee
het is laat
elf uur elf
hoe lang
moet het bloed rood vloeien
maar laat me niet
lopen in de nacht
lopen en zoeken
een rood groen smaragd
jij hebt me in jou macht
er is geen spinsel
een fijn begin
in een bitter eind
verfijn de lach
de pijn in edelsteen
verloren heldin
verloren joker
de nacht
laat stof…
Ruimteveer
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
655 afstand piepend ontsnapt
een eigen energie van warmte opbouwt
zoals de aarde en de zee
van de zon gekregen en van de dichters
die in een lied bezingen, dat alles
mogelijk is en lijkt
Taal ontsnapt aan het eind der dingen
geeft elk mens een eigen doodskleed aan
maakt van ieder een schip op weg
naar immer grootser zingen van stijl
en vorm in stof…
Geloof hem niet
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.647 Een jongeling, voor mij in 't stof gebogen,
Sprak: ‘Ik bemin;
O lieve maagd, nooit heeft mijn mond gelogen,
Wees mijn vriendin!
O weiger niet uw liefde mij te schenken,
Word mijne vrouw;
Ik zweer het u, 'k zal nooit mijn minne krenken.
'k Blijf u getrouw,
O ja, 'k blijf u getrouw!’…
Spes mea fumus est
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.165 Maar nauw is 't smokend kruid verbrand tot stof en as,
Of 'k vind mij in die stand, waar ik voor dees in was:
En nauw zie ik de rook in ijdle lucht verzwinden,
Of 'k zeg, dat ik in 't minst geen onderscheid kan vinden,
In, of ik leef of hoop, of dat 'k een pijpje smook,
Want 't een is niet als wind en 't ander niet als rook.
---------…
Het huis alleen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
950 Met de verkoelende westenwind
waaien de stemmen mee van het strand
over het warme zand het huis in
Krakend houtwerk van zwellende sponningen
tikken van gespannen glas
Op de overloop draait het stof
zijn rituele rondjes in het licht
vallend vanuit een bovenraam
Een deur smakt dicht en haast
gelijkertijd ruziemakende stemmen
de één hoog, de…
Scheiden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
562 laat ons scheiden, liefst
op de klippen lopen
met handenvol tragiek
omwille van het stof op de rituelen
de onvolledigheid van het servies
de sigarettenpeuken in de bloempot
de vuile sokken onder het bed
je weet wel, al die kleffe 'Flair'- problemen
de ergernis die onder de deurmat ligt
laat ons dus dit pact ontbinden
voor de inkt is…
Begraasd ?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
640 Te kiezen, te delen om mijzelf
weer te verliezen, maar wat geeft
het, want ik lijk – in de verte –
niet op die iemand die ik ken,
waait het stof op van alle dagen
en slaat de tijd mij terug, zonder
dat ik weet waarheen.…