2249 resultaten.
Schildpad
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
536 Toch bemin ik je trage ritme als geen ander
en hou ik van de milde blik in je ogen.
Op de stranden van de Galapogos-eilanden
loop je als een fiere koning rond en word
je door de andere dieren hoog geacht.…
Proxima sonnet
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
644 Slaap kan mijn goeddoende geest niet vatten
fantaseer ik maar een vliegend tapijt
traag zwevend door de kosmos zonder tijd
zodat het brein niet is af te matten
in voorbijgaan omringen mij kleuren
ergens speelt Schubert iets met violen
volgen meer muzikale idolen:
getransformeerde sterren die fleuren
zwaai vaarwel moeder aarde beneden
de…
treinplezier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
678 tergend traag komt hij eraan
de stalen mustang komt tot stilstand
zoekend naar een plaatsje
niet duwend en niet haastig
de wagon voor ons alleen.
moe van al dat werk en feesten
zakken we op de banken neer
warme blikken komen snel,
lieve woordjes voor haar oortjes
het onvermijdelijke kusjesspel.…
Droom
gedicht
2.7 met 6 stemmen
6.211 Zo'n bol waarin het sneeuwen gaat in dikke
En trage vlokken, als een kind hem pas
Heeft omgedraaid. Dat was me even schrikken.
Het gras stak stil en hoog boven mij uit.
De lucht was blauw geverfd. Ik zag het tikken
Van iemands vinger, zonder één geluid.
Er waren sterretjes als speldenprikken.
Toen werd ik wakker.…
Gruwzaam
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
505 traag ziek
varkentje jij
schiet niet
op ik
gooi jou
in kokend
water
in Amerika
zijn de
straffen hieromtrent
heftig Nederland
slaat een
flater
de medewerkenden
slachthuis/Belgie
horen hen
gillen zien
toch... zij
tonen zich
doodsbang voor
de akelig
aankomende dood
ja roepen
zij kort
tijdsbestek teveel
varkens ik
moet goed…
Vossen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
528 snellen zich over de besneeuwde velden
het vliedende landschap zuigt zich onder de buiken
de vossen zijn slijpende slijpen hun oren
spits wrijven de ogen wrijven de streek
in de ogen
straks zal er het bloed zijn, bloed dat kuilen maakt
tot de bodem ‘d aarde en sporen van
sluikse silhouetten benevens de
indrukken van prooien, contouren traag…
WINTERAVOND
poëzie
3.5 met 2 stemmen
819 Ook nu het avond wordt,
Heer blijven we op U hopen,
Het winterdaglicht kort,
Hoe traag de dagen kropen.
Het water is zo diep
En donker, de lantaren
Beschampt de oeroude baren,
Waarin de wereld sliep.…
De rode zee
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
489 traag rookt
het vreugdevuur
zijn grijze chaos
in de rode zee
van de chinese rol
het dauwt en
waar je stapt plakt
het restant van
kleuren en illusie
aan je schoenen vast
de honden trekken
in hun angst om weg te
komen van deze voor
mensen toch wat bizarre
restanten uit hun dromen
donker heeft
oudjaar een barmhartig
ogend gezicht…
En route
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 Blik op de weg rijd ik van A naar Beter
in m'n spiegel raast ter linkerzij
een duivel met driehonderd kilometer
ben ik zo traag, wat heeft-ie tegen mij...…
Herfst in Groningen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
576 Liefste, de laatste gouden dagen
wuiven ten afscheid en wij merken het niet,
De bossen en de struiken dragen
hun laatste tooi en in het riet
schuilen de vissen en hun trage
vinslag verraadt hen niet.…
Ransuil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
587 met zijn alziend oog
vliegt niet hoog
trage vleugelslag
ziet nacht en dag
wat zich verroert
jaagt het, voert
zijn uilskuikens
die zitten best
in dat kunstnest
wat de mensen
hebben opgehangen.…
ONGEMERKT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Eenzame blaadjes boren zich traag en zwaar
tussen stenen door, om lucht te bereiken,
die mild belonend over hen zal strijken.
Hun nietige kracht is onweerstaanbaar.
Dit schier verborgen, tere gebeuren
spreekt eeuwig over de almacht van de Heer.
Hij mag heimelijk oordelen en keuren.…
Vergeten Olie 1
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Stilte is geboren uit spijt, gedrenkt in silhouetten,
Toch, zal het gekrookte zout mijn verlies omarmen,
Is het vrij spel, traag, gaan, er zijn.
Wit staat de branden, moeilijk is de snelheid,
Met ritme, zonder ritme, opeens is alles ritme.…
Schaduwmuziek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 contrast de
uitdaging streepte
we duinden
door het hoge
helmgras dat
fluwelig deinde
in uitnodiging
om liefde loom
liggend rond
te bazuinen
in het zachte
zomerlicht
fladderden
vlinders streken
elegant neer
het kleurige lijf
in verkoeling
als tijdverdrijf
zij zijn ons
langzaam
vooruit gegaan
vleugels rood
van avondlicht
hun trage…
Rimboerijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
560 Kwam ooit een medicijnman
Uit het moederland Belanda
In het onherbergzaam land
Vervlogen rijk Sriviaya
Kwam ooit een blanke doekoen
In de rimboerijke ruigte
Traag en breed doorsneden
Woeste kali's van Noord-Atjeh
Over hellinghoge kustweg
Vallend puin door dynamiet
In de oksels van de goenoeng
Reed een mokum-man van Blanda
Storm…
De seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 gracht is groen vandaag
grauw in de avondschemering
de voorkleur van de winter
Draaiende motoren, winterjassen en
warmtelampen, kleine rode vlekken
op de huid van de stad
We willen blijven bruisen
niet bij de voorraden rusten
We halen licht en groen in huis
in de binnenkanten
van ons bestaan
een gretig gevoel
geen verveling, geen trage…
Spiegels van de tijd*
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
558 De tijd vliegt maar de dagen gaan traag en
dan ineens is er weer een jaar voorbij
dagen verschieten tot witte vlekken
hoe meer ik zie hoe minder ik geloof
Achter de dijken onder de hemel
huilen de wolven in de koude nacht
het ettert in de buik van de aarde
spiegels stijgen tegen de klippen op
Meestal is stlte beter dan woorden
stilte laat…
Altruïstische beelden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
358 als ik
nog zachtjes
waak en
bijna droom
begint het
rammelen van
vreemde zaken
zij schuren tegen
elkaar in het traag
verplaatsen over
een ongelijke
vloer die bekrast
wordt met witte
kruimelige strepen
in een koud
vochtige stilte
die door gedrup
van stinkend
rioolwater een
smerige lucht
verspreidden
ik daalde af
op gladde…
later
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
599 spartelt deze aarde
om haar trage as, inhalig
doch ook verschrompeld
inhaleert ze de lucht
die dik en stroperig
haar luchtwegen sluit
de mensch, van oorsprong
zeer egoïstisch doch een terdege
narcistische leer heeft
dit primaat geëvolueerd
tot wat het nu is
machtig lustig inhalig
onbetrouwbaar, tuig
dat onbetuigd zich laat
gelden…
in het licht van de dag
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
535 eens zag ik een man
met een kindje voor op de fiets
en ik zag zijn gesloten oogjes
hoe het kleine hoofd dommelend naar voren viel
hoe de wind zacht door zijn lichte krullen streek
ik zag de zwijgende vader boven het kind
hoe hij oplettend met vastberaden handen
de weg naar huis reed
ik zag hoe een stroompje kinderspeeksel
traag…
Pasen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
489 Pasen, Pasen,
licht en vreugde
die ons trage hart verheugde
dat weer hopen kan en lacht,
op een nieuwe morgen wacht.
Onze God bleef Jezus trouw,
die slechts liefde geven wou.…
Fluwelig glijden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 je fladderde
met wind tegen
boven de struiken
met diamantjes
van de pas
gevallen regen
tegenwind
ging slow
en traag terwijl
bij mee de
hoogvliegers
droog bleven
ik wist dat jij
eens zou eten
uit mijn hand
nadat jij je vleugels
glad had gestreken
en mij sprietig aankeek
koppie en kleed
in kool witte
kleuren met een
verdwaald…
BOA CONSTRICTOR
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 Snuiven, traag voortgaan. Snelle gedachtenweging.
Toeschieten! Binnen sterke kronkeldwang
wordt een diertje geperst, ademt niet meer lang.
Slikken onder schokkende kopbeweging.
Glanzend purper en lichte koffiekleur
sieren de rover, die zich meestal schuilhoudt.…
Nabeschouwen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
315 Mijn roots lagen op het vlakke land
tussen traag stromende rivieren en sompige moerassen
een wereld gevormd door agrariers en handelslieden
een wereld die in het verloop der jaren
de gebeurtenissen door de tijd verbleken deed.…
Proberen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
338 vanochtend verzon je er een donkere nacht
achter het sombere silhouet van een dode boom
je schreef gedichten over oorlogen en armoede
en ik slechts gekleed in dunne onderbroek
dronk uit de macht van mijn gewoonte
een glas koude melk bij een boterkoek
op een terras met uitzicht over de duinen
zag ik hoe de eenzaamste mensen
uitzonderlijk traag…
asla na asla
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
258 op zwarte vingers tilt hij de dag
over de grens van verwachting
de trage tijd gebrand in zijn lijf
dat altijd maar weer lucht vereist
terwijl zij naakt ligt te wachten
hopend op zijn warme woorden
valt van de maan niks te vrezen
vanonder deze deken van regen
rook kringelt slechts moeizaam
door de verstilling van de nacht
in het licht…
Het einde van de nacht
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
1.288 Als het licht zich stil tussen de woorden vlijt
jij met tong en pen de zinnen schrijft
de wereld in fout geruis gekanteld lijkt
en jij van verre traag naar leegte kijkt
Ben jij het dan die straks vlinder
en valk bijeen brengen zal?
Of wegen je woorden bijna niets
verdwijnen ze als een zwerm in de wind?…
Nagelbijten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
346 Toch bijt ik verder,
want loslaten is erger,
en de tijd –
die wrede trage meester,
verslindt alles wat ik ben,
zonder genade.…
FLUISTERING BLIJFT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
393 Eens lieten rondom en door Beetsterzwaag
melkbussen opgewekt hun rammelgeluid
horen op boerenkarren, die vrijuit
zelfbewust voortreden, hossend en traag.
De heilzame witte drank stroomde gestaag
begeleid door stoomgeblaas en -gefluit,
d' Olterterper zuivelfabriek in en uit.
Binnen haar muren arbeidde men graag.…
Pasen 2026
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
276 Pasen, Pasen,
licht en vreugde
die ons trage hart verheugde
dat weer hopen kan en lacht,
op een nieuwe morgen wacht.
Onze God bleef Jezus trouw,
die slechts liefde geven wou.…