2226 resultaten.
NACHTELIJKE TRANEN
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
742 Het is doodstil in de donkere nacht
en ‘t stil wordt door geen verstoord
Ik lig in mijn bed en huil heel zacht
opdat niemand mijn schreien hoort
Het is doodstil onder grauwe lucht
die stilte vreet heimwee in mijn hart
Niemand ziet dat ik voor mij vlucht
en mij verberg achter bergen smart
Het is doodstil als het vèr drie slaat
die stilte…
Sonnet
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.156 En Mozes heeft de top des bergs betreden,
Hij ziet nu liggen het Beloofde Land
Met al zijn akkers, weiden, gaarden, steden,
Waarheen hem voerde 's Heeren milde hand.
De Leider denkt terug aan het verleden,
De veertig jaren, noden allerhand,
Door heel het volk van Israël geleden,
In een te fel gebied van zon en zand.…
Onder de regenboog
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
695 het ontgaat mij immer minder
dat de horizon vertraagt
en het land van morgen
verse bloemen draagt
maar ook van de tafel waaraan ik eet
telkens een stoel wordt verborgen
het is een berg beklimmen
die weliswaar het uitzicht vergroot
maar waar ik aan de top, geheel alleen,
mijn laatste liefde ontmoet;
ik noem haar de dood
hoe het ademen…
Boodschap van de nooit aangespoelde fles
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
584 Op de eerste kust stond de man met de fles
hier waren de verlangens, de wensen
de boodschap, de zoektocht naar de mensen
vaartuig van de ziel, een diep snijdend mes
Gevat in groen glas bereid voor de reis
naar zeeën waar de zon nooit ondergaat
langs tropische vissen, bergen van ijs
tot het land waar water haar achterlaat
Op de tweede kust…
Stimulans
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
661 Stoer al die mensen
mannen, vrouwen, jeugd
Trappen op een berg
die professionals vrezen
Dapper omhoog
Elkaar stimuleren
Geen onderlinge strijd, maar
met elkaar.…
My Lousy Poem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 Vanmorgen al, ergens op Bali
Een berg-gorilla baby geroofd,
Vocht de moeder zich dood.
Hoe moet je je wapenen
tegen vernietiging van onze natuur
De idioten die vanmiddag de aarde
verbranden in Brazillie
Protesteren schiet niet op.…
STADSARCHIEF
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 Boekenkasten bergen menig verhaal
over welvaren en beproevingen.
Grijze laden houden beschermelingen,
ogen streng als de waakzame generaal.
Op oud, sierlijk beschreven of jong papier
sluimert Nassaustads woelig verleden,
schenkt echter dikwijls kortstondig vertier.…
Koffertje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.502 voor elke dag van je leven
je kan er mee gaan reizen
je neemt niet eens de trein
ziet verre stranden, mooie paleizen
je hoeft niet rijk te zijn
je kan ook in de toekomst zien
je hoeft niet eens een bril
wil je honderd jaar vooruit of tien
je kan dromen wat je wil
je kan ook naar de maan
je hoeft geen ruimtepak
wil je op de hoogste berg…
Vader
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
883 Op vakantie
was hij een keer
dichtbij in de bergen.
Hij wilde er vast even uit,
weg uit die keuken.
…
als stille getuigen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.160 gereed om ze op te bergen
voor een volgend seizoen
een nieuwe zomer….…
Herinnering
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.125 O, lief, berg aan uw borst mijn bleke wang
En span uw armen veilig om mij heen:
Hoort ge zó in mijn ziel dat zacht geween
Om dingen die daar stierven al zo lang?
Hoort ge zó zuchten om een leed-verleên
Mijn smarte-spoken?....…
SCHERVEN VAN GELUK
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
813 weer een rot deceptie
Verloor ik de moed er in
Vol dagen dat het niet echt loopt
Gevangen in een nacht
Je bang bent
Soms wanhopig hoopt
Op iets dat op jou wacht
Verloren in een dichte mist
Verwikkeld in een brij
Verlaten in je eigen huis
Bezwaard, bedrukt, niet blij
Tezamen met mijn scherven
De brengers van geluk
In mijn geval
Echt bergen…
Spelletje doen.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
614 Dus berg ik mijn hoop maar op,
van het Electra kan ik alleen maar winnen,
als we een stroomstoring hebben!
Dus nog maar even geduld!…
Aanstekelijk?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
822 zetten op de huid
van de aanstekelijkheid tot ik
vroeg of laat de ogen sluit,
elk woord vooraf te wegen als
bijdrage aan de jaren vriendschap
in bittere zinnen die alles beloven
daarna misschien dan weer te vegen
in de verstrooide as van de vergetelheid ,
om sprakeloos te weten dat ik
mijzelf nooit heb gekend en
verteer de bergen…
Tabula rasa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 Er mist een kamer hier
een witte kamer
waar ik niet hoef te bestaan
een onbeschreven blad
om mij te bergen
Waar het kristallijne venster
mijn woorden terzijde schuift
het winterlicht binnenlaat
dat naakter is dan mijn blote huid
De klok een witte tijd aangeeft
ik mijn adem bladstil zie hangen
boven een deken van stuifsneeuw
het vroegste…
zonder namen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.459 Als ik zie hoe machteloos de gedachten van velen
de namen omzwermen
als volièrevogels het zangzaad
beklim ik liever het naamloos ding dat een berg is
desnoods halverwege
het zwijgen te toonzetten
maar de naam te verzwijgen, niet uit eerbied
maar uit eenvoudige blindheid
en zó de stof het feit en de tijd
nauwkeurig te zeven door vlees…
Zonnegroet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 Haar borsten
zien er stevig uit, maar misschien slechts
opgewekt door ingebrachte implantaten
van twijfelachtig materiaal, dat oplost
in vlees en bloed, niet in een oogwenk
maar in de loop van jaren, onverwacht
zoals granieten bergen door weersinvloeden
en het wortelen van steenbrekende planten…
anomalie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
659 De kim daalt neder uiterwaard
het spant strekt zich
uit de stand van de zon
het moment kromt uit willekeur
en zo is mijn vel versneden
tot daar is het leven
twee meeuwen vinken de horizon af
het velijn van het zijn
zout' 't water tot een zilte lijn
de golven klauwen aan de dijken
het zand geeft zich over
bergen naamloos zonder getal…
Godsvertrouwen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
486 Laat God delen in alles wat je doet
Dan zal Hij je levensweg bepalen
Ook over bergen en door dalen
Hij geeft steeds weer nieuwe moed.
Koester ontzag voor God de Heer
En doe geen verkeerde dingen
Hij wil jou met liefde omringen
Loof God en geef Hem alle eer.
( Woorden uit Spreuken 3)…
Reis en bestemming
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.743 ik denk dat ik aanknopingspunten bedoel, een
uitzicht bijvoorbeeld, contouren van bergen die
opdoemen in de mist, cipressen, een linde, een
halfopen kanten gordijn, druppels aan stoelen
op het terras, iets tastbaars en het is waar,
in andere steden doen wij meer moeite, kijken
naar peuken en stof op de weg, naar plantengroei
op het voetpad,…
Psalm 3. Van David, toen hij vluchtte voor zijn zoon Absalom!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 U riep mij vanaf Uw Heilige Berg;
‘Ik heb je stem gehoord, het is heel erg!
Vrees niet voor je zoon en zijn lage streken,
ga maar slapen, zijn kansen zijn verkeken.
Als je straks op staat in de morgenstond,
dan heb Ik al je vijanden verstomd!’
Tienduizenden waren er van mijn volk,
riepen:‘dood hem,’ maar U kwam op Uw Wolk!…
Lunae Montes
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
552 pestgang
Via meanderende steile landwegen
Langs uit leem opgetrokken hutten
Slaan onfluitbare krekelsymphonieën
In de gouden avondstond rumoerig
Op het prutten van de motor aan
Blijven kinderen uitbundig
Mij naroepend of wuivend staan
Of rennen de brommertaxi achterna
En bij het liefelijke logies wat later
Uitkijkend over de rijzige bergen…
Hotel Panaramic, Bad Lauterberg, Duitsland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 De kleuren van de balcons vallen op
roze, dieprood en nog dieper rood
tegen een achtergrond van groene bergen
als de zon en de wolken hun spel spelen
van licht en schaduw, schaduw en licht
tintel ik van vreugde en dankbaarheid
dat dit prachtige Harz-gebergte
sinds november 1989 voor alle Duitsers
grenzenloos is opengesteld
in de ruime…
een verhaal van alle tijden (3)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
463 een verhaal van alle tijden (3)
fatum duldt geen
uitstel zelfs niet
voor onsterfelijken
Zeus ketent de held
aan een rots de
adelaar kijkt hoog
in de bergen uit
naar de avond
elke nacht vliegt
de koning onder
de vogels naar
zijn hulpeloze prooi
en elke keer eet
hij de lever uit
Prometheus
geschonden lijf
wat nu als Zeus…
Vroeg of laat?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
426 Niet elk woord vooraf te wegen als
bijdrage aan de jaren vriendschap
in bittere zinnen die alles beloven
om dan misschien dan weer te vegen
in de verwaaide as van vergetelheid
verteerd in tomeloze bergen liefde
waarmee de wereld ook is geïnfecteerd
word je niet vatbaar voor mijn ziekte
toch zet ik de besmetting in als wapen
in…
Jij en ik?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
504 van energie
die z'n
voltooiing
overstijgt,
als wet van
de natuur,
de kern van
liefde in het
zijn of niet
te zijn, los van
het juk van
zwaartekracht
waarin al de
illusies ontstaan,
dat we alles
kunnen overzien
in arrogantie, een
camouflage van de
donkerste kant, het
blijft investeren in
het zelf, de kuil
wordt een berg…
Dromer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 de dromer
wil veel bereiken en reizen
pakt z’n koffer en diploma’s
maar met vliegangst gaat het niet
wil bergen beklimmen
de wereld vanaf de top toe zingen
heeft de gevreesde hoogtevrees
dus dat wordt hem niet
wil wildwatervaren
op de meest woeste rivieren
zijn probleem hij beheerst
de zwemkunst niet
wil verdriet vermijden hoopt…
NOORSE REISKLANK
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 Kleine berken geven steile bergen
allemaal hoofden vol dicht krullend haar.
Een sneeuwschedel toont zich, glanzend en klaar,
om hard drukkend stroompjes te verbergen.
Het verleden wilde ruig bestaan vergen.
Dagen der arbeid waren lang en zwaar.
Avondspraak maakte ruw leven draagbaar
met verhalen van trollen en dwergen.…
Leeuwen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 dan toch
nog de stad uitgejaagd worden
Vechten is kerende kansen
niet opgeven, maar een list
verzinnen, een houten paard
een Münchhausen of tunnel
met honderden door de schacht
naar de waterburcht binnentrekken
in de gesloten koningsstad
Vechten is steeds opnieuw
aanvallen, schreeuwen, houwen
en klauwen als leeuwen
over groeiende bergen…
Spelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 noodzaak
om iets anders te doen
dan wapperend in de zon
te genieten, terwijl ik
inmiddels voor me zie
hoe het allemaal verder gaat
Mijn verliefdheid en het kind
dat mijn been omarmt
datzelfde kind naast me
met haar eigen kind
op de arm, onze voeten
in de branding, één liefde
ademend, drie vrouwen
met wilde haren
net als op de berg…