2000 resultaten.
Andrew
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
4.718 beseft het je, maar het begrijpen doe je niet,
Of het interesseert je gewoon geen reet
Zoals je schreeuwend naar me zwijgt
en me zoveel vertelt in weinig woorden
dat jij alles geeft maar nooit iets krijgt
klinkt als muziek zonder akkoorden
Mijn hemel, mijn hel, veel minder en niets meer
Veel meer gegeven dan ik kon ontvangen
Mijn ogen branden…
De gele brigade
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.304 Zij vinden die Hollander best wel tolerant
dus vragen ze de weg naar hun vakantiehaus
dan helpen "wij" ze gaarne uit de brand
met de altijd goede raad: immer geradeaus
Maar genoeg nu over onze buren
verdraagzaamheid is heden mijn streven
Ik ga nu snel even een klompenkaart versturen
Verdomme, waar is mijn fiets gebleven?…
Gewichten
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
769 geribde dromen
gebouwd en toen jouw adem in de mijne was
realiseerde ik me, nog erger dan liefde,
de code, vanaf begin der tijden,
aminozuren gerangschikt
breekbare draagkracht van chromosomen
dat mengt ons met zweet, beetje vrije wil,
beetje dwalen, beetje spijt en beetje gloed
van dit lampje dat tot morgenstond
tegen angsten bleef branden…
EVOË
poëzie
3.0 met 6 stemmen
3.709 Hoor, hoor naar mij, gij allen die daar gaat
Met koud gelaat en stappen zo bedachtig:
Brand op in gloed het leven dat u slaat,
U zelf óp-slaánd in vlammen hoog en prachtig.…
Lente
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
827 Het valt verblindend op rivieren
en zet het zinken dak in brand.
Een grauwe hond en een seniele.
Een hok hangt schots en scheef. Gratuit
staan er wat wagens zonder wielen;
roest is wat de bloedzuiger liet.
Tot onder tegels strekken stralen
noch dansers. In een biosfeer
van zwart en zwam woont een fatale
die straks de zon nog aspireert.…
Wit hing en stil...
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.822 Jouw haar, rood in de schem’ring, aaide ik glad:
Mijn ziel was in mijn lippen en mijn handen,
En deed mijn handen en mijn lippen branden
Op jou, die ik het diepst heb liefgehad.…
Door het 'lot' gegrepen.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.831 wielen branden over je heen, het was je 'lot',zo jong, zo onwerkelijk.
Het waren de laatste secondes tot je dood.
Nu hopelijk op een plek waar je soms wou zijn
zonder verdriet en zonder verlangens
ons wel met verbijstering achterlatend
Meid rust zacht.
Groet ons
als je ons ziet
vanuit daarboven.
Afgesproken?…
periodiek antibioticum
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.562 op de toren van de nacht
stond ik in brand
leidde ik verdwaalde schepen,
jij was de wilde in het woud
de oerboom razend
waar ik de blaren heb afgescheurd,
de stad een hamer zonder steel
braakte urenlang
en tuimelde in de straten,
en langs de dagen van september verloor
ik een hand
verlichtte ik de geronnen dalen,
over je klamme schouders…
De sikkel slaat het staande koren (Pinksteren)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
975 Laat ziel en zinnen voor U branden
en drijf ons met Uw vuurgloed aan,
het Woord moet door de wereld gaan
en in de verste verten landen.
Het zaad waait mee met alle winden,
de oogst wordt wereldwijd verwacht,
de vruchten zullen ongedacht
op alle plaatsen zijn te vinden.…
Ontketend
hartenkreet
3.0 met 15 stemmen
4.327 Ik haal je neer, ik brand je af,
ik raak je waar het pijn doet,
ik noem je goedkoop, mislukt en laf
God, wat voelt de bevrijding goed.
Eindelijk is het voorbij,
ik ben alle frustratie kwijt,
En meteen al rijst in mij
de onvermijdelijke spijt.
Want nooit kan ik je missen,
ik ben en blijf jouw vriend.…
De denkende mens
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
817 land
der barbaren rebelleert de denkende mens
succesvol tegen z’n oeroude genenkaart
Eens krijgen de verstandigen de overhand
niet langer geleid door oergenen nemen ze
hun eigen geestelijke evolutie ter hand --
gevoelens vertellen ‘t overlevingsverhaal
maar geleid door die verouderde emoties
vliegt de wereld voor de derde keer in brand…
de ganzen van steen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
688 de dorpen
zagen de was hangen en een jong
stel achter de schuur staan vrijen
de haan van het kerkje draaide
met ze mee naar het oosten, zijn
koper blonk in het zonlicht, stemmen
stegen verwaaid omhoog, vervaagden
terwijl over de kreek op een terras
muzikanten oefenden, zwaailichten
van de brandweer door het vlaswerk
stoven naar een brand…
dagen van nostalgie en op een nagenieten van het vrijen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
686 de dagen van nostalgie
verdwijnen soms om het hoekje
om nooit meer terug te keren
en af en toe neem je de baan
terug uit een richting die nog
verder van je afstaat, zomaar
soms zijn het gewoon demonen
die het verleden willen inhalen
jij liet je haren knippen
en ik liet het gewoon wapperen
zelfs mijn handen wou ik wel
eens fictief branden…
Gevoelens
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
535 Wachtend op avondstille verkoeling
van wind en brand langs randen van velden
en rusten langs zee op het gouden strand
niet meer voelend pijnen die zoeken verzachting
vlammen geblust en dalen geslecht
enkel witte zeilen over kabbelende golven
die ritme slaan tegen gestroomlijnde boeg
van schip dat zich laat stuwen door warme bries…
- Ga jij alvast mijn vriend -
netgedicht
4.2 met 65 stemmen
1.238 Zo laat wel hier en daar
engelen witte kaarsen branden,
dan moet ik straks
als ik bij jou wil zijn
om de hemelsweg te vinden
niet zoeken waar jij bent
mijn lieve vriend.…
Even voor twaalf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
567 Sta stil
Als minuten tijd verliezen
Aan oneindig nu
Seconden branden zich een evenwicht
Als mieren onder mijn vergrootglas
In de felle zon van vroeger
En het even voor twaalf is…
TANKA 'S SPELEN MET LICHT EN SCHADUW
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 Door het station
weerklinkt slechts dof gemurmel
in vale schemer;
ergens branden -stekend rood-
twee locomotieflampen.
De schouwburgzalen
zijn zonder enig leven,
duister, drukkend, stil;
gangen en hallen dreunen
van krioelende mensen.
Hangt daar helemaal
achterin de winkelstraat
een oranje maan?…
Open orakel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
694 'Dat', zei ze, 'is de
brand waar menigeen zich graag aan brandt
en daar ligt het land waar ik geboren ben!'.
Ze wees met haar middelvinger.…
Dood
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.035 En zeven kaarsen branden in de zaal
En zeven lelieën bloeien om de baar.
En ver, in 't woud, weeklaagt een nachtegaal
En weent een vedel: ze antwoorden elkaar.…
“Jouw omhelzing,”
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
499 Het heeft mij verslonden,
veroverd met huid en haar,
geketend sleep je mij naar de
spelonken van meedogenloze
melodieën, waaraan niet te
ontsnappen is, laat me branden
in je vlammen, die dansen op
akkoorden en waar ik niet vanaf
wil vallen, behalve als deze
breken, dat is uitgesloten, ik
blijf met jou verbonden, de tijd
was kort, die…
City of lights 1998
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
521 Lampen, de lichtheid van het bestaan
Licht over de gehele wereld
Hoeveel jaren korter zal de aarde leven
Doordat overal die lampen branden
Op straten, in winkels, in de cafés, de bordelen.
Zien zonder te kijken, meer licht, minder waarnemen
Niet meer voelen, geen geur
Al die computers
Geen gevoel, wel "contact"
Geen aanraking.…
Als Mozes had doorgevraagd
gedicht
3.6 met 34 stemmen
10.692 Stond mijn stad in brand: ik draaide om.
Moest ik mijn kind offeren: ik weigerde.
Zolang jij je niet laat kennen houd ik
benen op de grond, armen om het kind.
Mij scheep je bij geen bramenstruik af
met ‘ik ben die ik ben’, een kleine vlam, een donderstem.…
Het Sternse Slot
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
830 nu je gedachten
van vergane glorie
waar jouw torens als heer en meester pronkten
als bakens van onze trotse stad
en jouw vlaggen fier
wapperden in de noordenwind
slot op Kalehay
citadel van Albrecht van Saksen en Descartes
die over de ongeplaveide weg
jouw kloppend hart betraden
en aan het einde
van de gehorige gangen
hun handen brandden…
Onder een dak van vals licht
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
827 handen hem wegdragen
Nu kinderogen het daglicht schuwen,
nu ‘ papa ’ slechts nog een roepnaam is
voor de man
die zijn eigen spiegelbeeld brak
en het glazen venijn als vriend raapte
om zijn pijn te doven tot aan het eind van zijn lijden
Zijn dochter’s wonden zag hij niet
Zij zal nu zijn fakkel moeten dragen
zonder haar vingers te branden…
Rust
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.267 En achter 't groen der wijde tarwelanden
Staan blanke hoeven in de donkre hoven
Omtogen door een zachte schemering;
Maar schoner dan al 't schone op aarde, branden
Hoog de eerste sterren; maar nòg schoner boven
Al 't zichtb're stijgt mijn blijde mijmering.…
UW HANDEN
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.091 Uw koele handen aan mijn voorhoofd, alle
Gedachten die nooit moe van waken branden
Bij dag en nacht, zijn kalm in slaap gevallen.
Vanwaar de tover toch dier trouwe handen?…
Een ezelsbruggetje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
710 Dan kan als
blijkt dat vergeten tot niet meer weten is geworden,
soms een ezelsbruggetje de redder zijn uit de brand.…
De dag
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.423 Op de dag dat ik er was stonden de klokken zeven
de buren praatten op de balkons over vrede
mijn vader schreef een stuk over een brand
mijn moeder was gelukkig dat zij een zoon had
de ooms sneden koek ik lag geheel gesloten
de wereld gaf prompt antwoord met sportmanifestaties
de avond was vol auto’s met supporters
de tantes liepen geruisloos…
Blijde Mijmering
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.089 En achter 't groen der wijde tarwelanden
Staan blanke hoeven in de donkre hoven
Omtogen door een zachte schemering;
Maar schoner dan al 't schone op aarde, branden
Hóóg de eerste starren; maar nòg schoner boven
Al 't zichtb're stijgt mijn blijde mijmering.…
Een brief voor mijn Moeder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
707 Mama vandaag branden we een kaars bij je foto uit respect voor jou.
Dankjewel Mama voor mijn leven wat ik niet had zonder jou……