Alle inzendingen over brand

2000 resultaten.

Sorteren op:

Andrew

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.718
beseft het je, maar het begrijpen doe je niet, Of het interesseert je gewoon geen reet Zoals je schreeuwend naar me zwijgt en me zoveel vertelt in weinig woorden dat jij alles geeft maar nooit iets krijgt klinkt als muziek zonder akkoorden Mijn hemel, mijn hel, veel minder en niets meer Veel meer gegeven dan ik kon ontvangen Mijn ogen branden…

De gele brigade

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.304
Zij vinden die Hollander best wel tolerant dus vragen ze de weg naar hun vakantiehaus dan helpen "wij" ze gaarne uit de brand met de altijd goede raad: immer geradeaus Maar genoeg nu over onze buren verdraagzaamheid is heden mijn streven Ik ga nu snel even een klompenkaart versturen Verdomme, waar is mijn fiets gebleven?…
Hanny17 juli 2007Lees meer >

Gewichten

netgedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 769
geribde dromen gebouwd en toen jouw adem in de mijne was realiseerde ik me, nog erger dan liefde, de code, vanaf begin der tijden, aminozuren gerangschikt breekbare draagkracht van chromosomen dat mengt ons met zweet, beetje vrije wil, beetje dwalen, beetje spijt en beetje gloed van dit lampje dat tot morgenstond tegen angsten bleef branden…

EVOË

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.709
Hoor, hoor naar mij, gij allen die daar gaat Met koud gelaat en stappen zo bedachtig: Brand op in gloed het leven dat u slaat, U zelf óp-slaánd in vlammen hoog en prachtig.…
Willem Kloos12 september 2019Lees meer >

Lente

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 827
Het valt verblindend op rivieren en zet het zinken dak in brand. Een grauwe hond en een seniele. Een hok hangt schots en scheef. Gratuit staan er wat wagens zonder wielen; roest is wat de bloedzuiger liet. Tot onder tegels strekken stralen noch dansers. In een biosfeer van zwart en zwam woont een fatale die straks de zon nog aspireert.…

Wit hing en stil...

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.822
Jouw haar, rood in de schem’ring, aaide ik glad: Mijn ziel was in mijn lippen en mijn handen, En deed mijn handen en mijn lippen branden Op jou, die ik het diepst heb liefgehad.…

Door het 'lot' gegrepen.

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.831
wielen branden over je heen, het was je 'lot',zo jong, zo onwerkelijk. Het waren de laatste secondes tot je dood. Nu hopelijk op een plek waar je soms wou zijn zonder verdriet en zonder verlangens ons wel met verbijstering achterlatend Meid rust zacht. Groet ons als je ons ziet vanuit daarboven. Afgesproken?…
Sanne L25 december 2007Lees meer >

periodiek antibioticum

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.562
op de toren van de nacht stond ik in brand leidde ik verdwaalde schepen, jij was de wilde in het woud de oerboom razend waar ik de blaren heb afgescheurd, de stad een hamer zonder steel braakte urenlang en tuimelde in de straten, en langs de dagen van september verloor ik een hand verlichtte ik de geronnen dalen, over je klamme schouders…
eric8 juni 2004Lees meer >

De sikkel slaat het staande koren (Pinksteren)

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 975
Laat ziel en zinnen voor U branden en drijf ons met Uw vuurgloed aan, het Woord moet door de wereld gaan en in de verste verten landen. Het zaad waait mee met alle winden, de oogst wordt wereldwijd verwacht, de vruchten zullen ongedacht op alle plaatsen zijn te vinden.…

Ontketend

hartenkreet
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.327
Ik haal je neer, ik brand je af, ik raak je waar het pijn doet, ik noem je goedkoop, mislukt en laf God, wat voelt de bevrijding goed. Eindelijk is het voorbij, ik ben alle frustratie kwijt, En meteen al rijst in mij de onvermijdelijke spijt. Want nooit kan ik je missen, ik ben en blijf jouw vriend.…
Ornor10 juli 2006Lees meer >

De denkende mens

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 817
land der barbaren rebelleert de denkende mens succesvol tegen z’n oeroude genenkaart Eens krijgen de verstandigen de overhand niet langer geleid door oergenen nemen ze hun eigen geestelijke evolutie ter hand -- gevoelens vertellen ‘t overlevingsverhaal maar geleid door die verouderde emoties vliegt de wereld voor de derde keer in brand…
Custor17 februari 2009Lees meer >

de ganzen van steen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 688
de dorpen zagen de was hangen en een jong stel achter de schuur staan vrijen de haan van het kerkje draaide met ze mee naar het oosten, zijn koper blonk in het zonlicht, stemmen stegen verwaaid omhoog, vervaagden terwijl over de kreek op een terras muzikanten oefenden, zwaailichten van de brandweer door het vlaswerk stoven naar een brand…
Rieg18 februari 2009Lees meer >

dagen van nostalgie en op een nagenieten van het vrijen

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 686
de dagen van nostalgie verdwijnen soms om het hoekje om nooit meer terug te keren en af en toe neem je de baan terug uit een richting die nog verder van je afstaat, zomaar soms zijn het gewoon demonen die het verleden willen inhalen jij liet je haren knippen en ik liet het gewoon wapperen zelfs mijn handen wou ik wel eens fictief branden…

Gevoelens

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
Wachtend op avondstille verkoeling van wind en brand langs randen van velden en rusten langs zee op het gouden strand niet meer voelend pijnen die zoeken verzachting vlammen geblust en dalen geslecht enkel witte zeilen over kabbelende golven die ritme slaan tegen gestroomlijnde boeg van schip dat zich laat stuwen door warme bries…

- Ga jij alvast mijn vriend -

netgedicht
4.2 met 65 stemmen aantal keer bekeken 1.238
Zo laat wel hier en daar engelen witte kaarsen branden, dan moet ik straks als ik bij jou wil zijn om de hemelsweg te vinden niet zoeken waar jij bent mijn lieve vriend.…

Even voor twaalf

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 567
Sta stil Als minuten tijd verliezen Aan oneindig nu Seconden branden zich een evenwicht Als mieren onder mijn vergrootglas In de felle zon van vroeger En het even voor twaalf is…

TANKA 'S SPELEN MET LICHT EN SCHADUW

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 735
Door het station weerklinkt slechts dof gemurmel in vale schemer; ergens branden -stekend rood- twee locomotieflampen. De schouwburgzalen zijn zonder enig leven, duister, drukkend, stil; gangen en hallen dreunen van krioelende mensen. Hangt daar helemaal achterin de winkelstraat een oranje maan?…

Open orakel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 694
'Dat', zei ze, 'is de brand waar menigeen zich graag aan brandt en daar ligt het land waar ik geboren ben!'. Ze wees met haar middelvinger.…

Dood

poëzie
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.035
En zeven kaarsen branden in de zaal En zeven lelieën bloeien om de baar. En ver, in 't woud, weeklaagt een nachtegaal En weent een vedel: ze antwoorden elkaar.…

“Jouw omhelzing,”

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 499
Het heeft mij verslonden, veroverd met huid en haar, geketend sleep je mij naar de spelonken van meedogenloze melodieën, waaraan niet te ontsnappen is, laat me branden in je vlammen, die dansen op akkoorden en waar ik niet vanaf wil vallen, behalve als deze breken, dat is uitgesloten, ik blijf met jou verbonden, de tijd was kort, die…
pama5 april 2011Lees meer >

City of lights 1998

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
Lampen, de lichtheid van het bestaan Licht over de gehele wereld Hoeveel jaren korter zal de aarde leven Doordat overal die lampen branden Op straten, in winkels, in de cafés, de bordelen. Zien zonder te kijken, meer licht, minder waarnemen Niet meer voelen, geen geur Al die computers Geen gevoel, wel "contact" Geen aanraking.…

Als Mozes had doorgevraagd

gedicht
3.6 met 34 stemmen aantal keer bekeken 10.692
Stond mijn stad in brand: ik draaide om. Moest ik mijn kind offeren: ik weigerde. Zolang jij je niet laat kennen houd ik benen op de grond, armen om het kind. Mij scheep je bij geen bramenstruik af met ‘ik ben die ik ben’, een kleine vlam, een donderstem.…

Het Sternse Slot

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 830
nu je gedachten van vergane glorie waar jouw torens als heer en meester pronkten als bakens van onze trotse stad en jouw vlaggen fier wapperden in de noordenwind slot op Kalehay citadel van Albrecht van Saksen en Descartes die over de ongeplaveide weg jouw kloppend hart betraden en aan het einde van de gehorige gangen hun handen brandden…
Elinora22 februari 2012Lees meer >

Onder een dak van vals licht

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 827
handen hem wegdragen Nu kinderogen het daglicht schuwen, nu ‘ papa ’ slechts nog een roepnaam is voor de man die zijn eigen spiegelbeeld brak en het glazen venijn als vriend raapte om zijn pijn te doven tot aan het eind van zijn lijden Zijn dochter’s wonden zag hij niet Zij zal nu zijn fakkel moeten dragen zonder haar vingers te branden…

Rust

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.267
En achter 't groen der wijde tarwelanden Staan blanke hoeven in de donkre hoven Omtogen door een zachte schemering; Maar schoner dan al 't schone op aarde, branden Hoog de eerste sterren; maar nòg schoner boven Al 't zichtb're stijgt mijn blijde mijmering.…

UW HANDEN

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.091
Uw koele handen aan mijn voorhoofd, alle Gedachten die nooit moe van waken branden Bij dag en nacht, zijn kalm in slaap gevallen. Vanwaar de tover toch dier trouwe handen?…

Een ezelsbruggetje

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 710
Dan kan als blijkt dat vergeten tot niet meer weten is geworden, soms een ezelsbruggetje de redder zijn uit de brand.…

De dag

gedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.423
Op de dag dat ik er was stonden de klokken zeven de buren praatten op de balkons over vrede mijn vader schreef een stuk over een brand mijn moeder was gelukkig dat zij een zoon had de ooms sneden koek ik lag geheel gesloten de wereld gaf prompt antwoord met sportmanifestaties de avond was vol auto’s met supporters de tantes liepen geruisloos…

Blijde Mijmering

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.089
En achter 't groen der wijde tarwelanden Staan blanke hoeven in de donkre hoven Omtogen door een zachte schemering; Maar schoner dan al 't schone op aarde, branden Hóóg de eerste starren; maar nòg schoner boven Al 't zichtb're stijgt mijn blijde mijmering.…

Een brief voor mijn Moeder

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 707
Mama vandaag branden we een kaars bij je foto uit respect voor jou. Dankjewel Mama voor mijn leven wat ik niet had zonder jou……