3400 resultaten.
rijpen in beslotenheid
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
500 voortaan laat ik mijn deuren
niet meer kieren, want daar achter
ligt te wachten op een blik van mij
ik hoor het zuchten en kraken
steunen onder het mengen van metaal
met hout en verf die onder haar taak uit bladdert
ik zou willen terug likken in schilfers op mijn tong
maar het rilt onder mijn huid
alles van een masker voorzien
heeft iets…
Ramingen en remmingen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
563 getrokken naar getekend licht
nader ik de hand die nodigt
zo het lijkt
de mot in mij is bang te branden
voorkomt dat ongeremd verlangen
neder strijkt
tastend draai ik om de bron
van alle zijden op te nemen
tot er blijkt
waar duister inbegrepen is
en bespiegeld zicht gebroken stenen
goud verrijkt…
Straatbeeld
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
450 Het was zo ergens een dag in mei
dat ik slenterde langs de muur
weliswaar op de stoep
maar zonder er aan te denken
dat de weg vlak langs mij ging.
Voor de tijd van het jaar
was het kil en somber
het leek meer herfst dan lente
en ik droeg dan ook wat warms
omdat de kilte mij al had gevangen.
Toen werd mijn aandacht plots getrokken
door…
Het land
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
642 Het boterde niet
tussen hem en het land
woekerde onrust
stroomden wrede rivieren
vlogen sombere vogels
over Hollandse velden
onder grijs bewolkte lucht
in een vermeende duistervlucht
deelde hij zijn wanhoop
met het land en zijn kinderen
sliepen op grauwe landschepen
waar ze de blote duivel knepen
omdat het niet boterde
tussen…
uitdaging
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.007 Het is nieuw
Je voelt je onveilig
Kijkt om je heen
En sluit je ogen
Je droomt iets moois
Alles is bekend
En je ziet je vrienden
Het voelt zo veilig
Je legt je neer bij het onbekende
En gaat alles aan
Je hebt een winnaars mentaliteit
En gaat overal voor
Je staat open voor verrassingen
En gaat de uitdaging aan
Je zult het goed doen…
Konterfeitsel
gedicht
2.6 met 9 stemmen
4.855 Ontbijt met krantenfoto
van de onontkoombare oogopslag van een loensende blondine
die besloot de paarse kringen van slaaptekort aan het glasdeeg
van de huid rond haar ogen toe te staan
daar ze droomt als ze werkt en werkt als ze praat en
praat als ze slaapt en slaapt als ze reist als ze
denkt en denkt als ze droomt. Goedemorgen passagier…
Ruimteveer
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
655 Zo bouwt ieder zich
een huis van taal
waarin men schuilen kan
tegen een boze wolf
een slachtbiggetje vervuld
van heerlijkheid
met romig schuim van vet
een appeltje in de bek geknepen
Het is de kracht van taal
die ruimte schept en gelijkertijd
twee mensen nader brengt
tussen wie afstand piepend ontsnapt
een eigen energie van warmte opbouwt…
In fases gestremd III
gedicht
3.0 met 11 stemmen
4.800 niemand wordt hier zacht gewassen, sterker
wel ruiken de zusters
is dit het mes nog dit hier
is het stoplicht al, de afstap van de illusie
kan een ander nu de hand slaan
aan, het heft plakt in eigen hand
------------------------
uit: 'Resistent', 2006.…
BELOOF ME
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
488 begraaf me niet
onder verhalen
die ik niet heb
bestaan
laat liever los
wat naar beneden zou halen
gedenk me
zoals jezelf
en beloof me…
30 Jr Mist
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
639 Als je er voor kiest om anders te zijn
lekker vreemd buiten alle normen om
verblowend de verantwoording en gezag
een geest vol verwarring mistig en krom
In de roes genietend flierefluiten
gebruikend al wat heeft en leeft
terend op die gemeenschap welke
begripvol steeds maar weer geeft
Maar dan als de jaren tanen
het lichaam protesteert…
Vergeefs
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
532 ze zoekt in haar zakken
naar het treinkaartje
een bewijs van retour
in de hal wacht ze
een man met lange tanden
brengt haar een briefje
een illusie armer
zoekt ze op het perron
naar haar vertrektijd…
De spiegel
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.055 Een vreemd visioen! Ik droomde dat ik zwaar
Gezondigd had en vóór de spiegel stond,
Nog dronken van mijn zonde, met los haar
En vonklende ogen en ontloken mond.
En ‘k juichte in wilde weelde en ‘k zag – zo waar
Als God leeft! – doodsbleek tussen ’t lokkenblond,
Een droef gelaat mij aanzien met een paar
Ogen, mijn hart doorborend tot de grond…
kleine grote stappen
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.102 Mijn gedachten begonnen klein
Mijn plannen liepen op de trap
Mijn voeten stonden in de lift omhoog
Wat begon als een klein pitje
Begon te groeien tot een boom
Waar vele ideeën ontkiemden tot een plan
De bergen waren te groot om te kiezen,
Maar mijn stappen werden groter
En mijn lach steeds feller dan de zon
Het vertrouwen in mijzelf…
Onwetendheid
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
901 wat schuilt er toch in mijn gedachten
wie stuurt de stilte in mijn hoofd
hoe komt het, dat je blijft verwachten
wanneer wellicht alle antwoorden
reeds zijn verdoofd
zwijg ik de stilte aldoor
omdat mijn tong is verdroogd
en schreeuwt een hemels koor,
dat alleen mijn zwanenzang
nog wordt gedoogd
het is raden in een doolhof
met steeds…
Heimwee
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
817 de vogels wil ik horen fluiten
na middagregen die in vlagen
tegen hoge palmen slaat
en vleermuizen verstoort
die nog slapen tot zo laat
verfriste bloemen wil ik ruiken
in de rondgeknipte struiken
langs de lanen in de stad
met mijn hond die uitgelaten
kwispelt op het ritme
van mijn verblijde hart
de buren wil ik lachend groeten
in straten…
Waarom ik geen journalist werd
gedicht
2.9 met 13 stemmen
6.846 Het waren eenvoudige mannen, arbeiders
in manchester pakken, weduwnaars,
ongetrouwde boerenknechten
en hier en daar als miskende intellectueel
een bleke letterzetter.
Ik luisterde ter hoogte van hun heupen
hoe ze hun eigen mythen schiepen
waarin een aardappel de gestalte
van een god kon aannemen,
kwade geesten in de gewassen huishielden…
VET VAN BINNEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
521 natuurlijk baalt hij
vloekt alles bij elkaar
schopt stoelen onderuit
beukt met z’n vuisten op de muren
natuurlijk is hij blij
met die meevaller
en houdt hij meer van
haar dan hij laat blijken
natuurlijk beleeft hij
dat allemaal
maar hij uit dat slechts met
een frons of een lichte glimlach
hij kan het moeilijk delen
breekt niet door…
onwetendheid zij gezegend
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
570 Soms zou ik me wel eens
willen uitspannen
over een aantal gevlochten tegels
alsof ik de wereld zelf afbaken
tussen vier armen oneindig strekkend
de aap in mij spelenderwijs
en op de rand daarvan
in het gras
worden zelfs tuinkabouters
deel van een wereldgeschiedenis
die ik zelf verzonnen heb
maar mijn bestaan is gezolderd
in een aantal…
Ontwikkelboom
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
604 In het donker onder de grond nestelt zich een droom
Een licht beeld wil met wortels dwarrelen
In de nog kleine kruin koekeloeren daden die
Vrijuit met groene blaadjes scharrelen
Een fijn vertakte doelstelling laat haar visie vloeien
En haar missie stoeien in weer en wind
De boom vraagt zich voorzichtig af
Of ik er iets van vind
Terloops…
Masker
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
756 Ik kan niet langer doen alsof...
ik leg het masker af,
waaraan iedereen me herkende,
dat zó vertrouwd was
en zo veilig...
Vanaf nu zul je een andere mens zien,
mijn ware ik,
kwetsbaarder dan ooit
en ik hoop dat je me begrijpt,
accepteert, zoals ik ben,
kijk maar goed,
dit ben ik,
herken me...…
Tourniquet
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
502 De wereld werd mij
aangeboden als labyrint
met gelijke deuren, moeilijke
keuzes voor je begint, de extreme
linker- en rechterzijde, dien ik
het meest te vermijden, door andere
deuren kieren geuren, laat me
verleiden door haar kleuren, stevig
aangedraaid door een tourniquet,
traag draaiend, in z’n vaste sporen
ingebed, een wenteltrap…
Imago
gedicht
2.9 met 16 stemmen
6.472 het woord zal uitgaan
in de nachten
en zoeken naar
de bedelaar
die gister
nog niet wist
dat in zijn
zieke hand een
roestige pen
het vuur
op verre bergen
zou doen branden
----------------------------------------------
uit: 'Het geluid hing te trouwen', 1972.…
geluk-gelukkig-gelukkiger
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
931 je hebt gewoon geluk
en 't opperste geluk
daartussen veel gradaties...
mij maakt het niet uit
ik ben gelukkig
met elke vorm…
In ’t berkenbos
poëzie
2.3 met 6 stemmen
2.055 In ’t berkenbos waar late zon
op zilver-blanke stammen scheen,
daar was ’t dat al mijn leed verdween
en nieuw geluk begon.
Daar beefde in ’t bos een rose gloed
al hoger naar de toppen hoog,
die ’t speelse briesje teer bewoog,
al zachter ging mijn voet.
Ik liep zoals een neofiet
gaat door de Tempel stil ontroerd,
aan de aarde…
Mijn zeven onhebbelijkheden (1/7)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
609 Onbescheiden
Onbescheiden ben ik graag met eten
De koektrommel die is altijd leeg
In mijn droom was ik het ooit vergeten
Met mijn mond vol filodeeg
Plechtte ik Bea toe te spreken:
“Mag ik u even onderbreken?
Geef mij uw Majestueuze hand en ik neem uw Koninklijke arm!
…Bij wijze van spreken”…
Mijn zeven onhebbelijkheden (2/7)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
588 Praatgraag
In groepen ben ik niet zo stil
Ik vergeet dat een ander ook wat wil
En als men met een goede reden
Niets te vertellen heeft of zegt?
- Het is wat het is, al heb ik dat mis
Dan klets ik het op mijn manier
Wel weer recht…
Mijn zeven onhebbelijkheden (3/7)
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
604 Slordig schrijven
Onzin vond ik netjes schrijven
Vaak moest ik er na voor blijven
Op mijn schrift kreeg ik geen sticker
In plaats daarvan flink op mijn flikker
En weer een veeg als ik wat schreef
Zonde toch van al dat miepen
Juffrouw had toch kunnen weten
Dat er ook nog zoiets was als typen…
Mijn zeven onhebbelijkheden (4/7)
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
541 Mijn agenda
Als door mij delen van de dagen
bij vlagen over wordt geslagen
En ik niet weet wat gaat gebeuren
Dan komt er iemand die gaat zeuren
Plagend met een vrolijke stem
Zodat ik mezelf afvragend
Ietwat stressvol check of ik mezelf nog ben…
Mijn zeven onhebbelijkheden (5/7)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
602 Pieter peuter
Altijd als ik stress heb
Krab ik als een kleuter
Tot en met mijn tenen pieter-peuter
Al is alles afgepeuterd
- De wil wil niet beklijven
Ik ben te beteuterd
En te kriebeleigenwijs
Om van me af te blijven…
Mijn zeven onhebbelijkheden (6/7)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
674 Eigenwijs
Soms wil ik maar niet luisteren
Ik ben zo eigenwijs
Laat ik argumenten varen
Voor een te hoge prijs
Al kost het soms mijn kop
De meeropbrengst van alles
- Ik zal het stiekem fluisteren -
Levert toch meer op…