Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

De slak

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.364
Een heel mooi blad alweer een gat mijn hosta moet 't ontgelden Daar ook weer raak je hebt wel smaak want onkruid eet je zelden! Een goede raad ga metterdaad maar zelf je hap verbouwen. Je merkt dan ras - wees in je sas - dat wij meer van je houwen!…

weg met de winter

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.362
geef de dagen weer lengte geef bomen weer blad en wangen een blos Laat schaatsers verdrinken, de diepte inzinken Mijn god.... ik heb het gehad met de kop van Jan Bos Niets is zo mooi als de dood van een sprinter daarom zeg ik; Weg met de winter!…

Lentebloempjes

netgedicht
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.879
En plots zijn ze daar, eerst aarzelend 't kopje boven d' aarde, dan zacht, doch heel beheerst, ontvouwen de nieuwe blad'ren. Schuchter nog, bedekt met sneeuw, de eerste lieve lenteboden; blaadjes rekken met een geeuw, nieuwe knoppen reeds ontloken.…
Ditheke11 maart 2005Lees meer >

kabouter

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.016
De boekenwormen vreten aan zijn bladen en de woorden vallen eraf, maar dat kan hem niet schelen, hij is net kabouter Plop.…

windkracht

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.232
de man luistert naar krachten van de wind rondom zijn hart waar pijn niet wil verzachten en de grenzen telkens tart van de dood die naar hem grist en de tijd die hij nog heeft en hij sluit de koude buiten zolang het kind in hem nog leeft de wind fluistert gedachten tussen afgevallen blad dat zwijgend ligt te wachten langs het uitgesleten…
Jeroen Swaan25 november 2004Lees meer >

winterdroom

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 516
op de ramen schommelt avondrood dof slaat de oude kerkklok zeven uur in de lucht ganzen in V-formatie een droeve kreet van de laatste meeuw die langs het grijze water scheert een dolend blad dat zijn rust nog niet vond boven het grijze land daar is de stilte het zeerst in de nevel loopt een man van boom tot boom in ademloze tijd met een koffer…
J.Bakx25 november 2021Lees meer >

"het moet door je heengaan"

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 676
kom dichter, lyrisch over herfst schrijf dat het blad verdort en sterft en dus de dood je even meeneemt je weet, een goede musicus voelt als hij speelt de liefde in zijn lijf, de heimwee en de pijn verzoening met het leven hij voelt de klank, zo diep vanuit de snaren de trilling door zijn bevend hart het ritme, kloppend door zijn aderen…
annabel24 september 2008Lees meer >

Wat als ?

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.178
de pen als vriendin ze ligt op het blad één enkele zin geschreven in klad letter na letter even pauzeren bedenkelijk langzaam zal het tij zich keren ? zonder franje geen enkele glitter ook ik weet, dit klinkt heel bitter blijft spreken zilver wordt denken goud schrijven nieuw of vertrouwd oud ?…
Stella29 december 2005Lees meer >

iris in het MAS

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 583
de iris schaaft droog van dorst en honger ontdaan aan haar kelken kraag met minder blad maar meer vertoon leeft ze fier en wel in haar aarden luchtbel haar opzichtig oog gericht op de mensen aan de stroom ze is museumplant zonder nood aan het Woord, elke blik van een toevallige passant opnieuw sterkt haar in haar zonnebloei de weemoed…

melslief, hou ervan

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.069
vermaak me dan bijt het witte blad hem toe een scheve grijns in de hoek geplooid, de spanning nog ongelooid blijft hij bij zijn leest de altijd trouwe pen leest zijn vlottende gedachten hij stuurt en stuwt zijn onbestemd ideeëngeweld door de inkten tijd van over altijd wereld op zoek zonder ooit te vinden naar wat moet en altijd zal geweten…

Avond valt

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 650
Zware wind bruist door boom en kruin schaduwen dansen spelend, vliegend zon en blad, op de wind wiegend stoeien en sterven in Eden's tuin Groter wordt de donkere projectie het opent nieuwe perspectieven ontrafelt onderliggende motieven en ontsluit een tedere affectie Licht wordt donker natuur wordt poëzie ontdaan van alle schijn blijft…
James Turnip15 november 2006Lees meer >

Zweefde heel even

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 515
ik wilde nog een keertje dansen na het groenen van seizoenen in de boom lichtte mijn kleuren droogde het blad sprak met de wind en wachtte het gebeuren af in een heldere hemel zeilden wolken langs blauw lucht bood het draagvlak vlaagde mijn dag nam losjes afscheid dwarrelde omlaag zweefde heel even voor de landing paraat ik…
wil melker4 september 2016Lees meer >

Het wassende sinopel

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 873
in ‘t koele groen vertel ik jou van het gevallen blad van de wind die zuchtte omdat de lucht niet wilde klaren die takken knakte van de gebroken stam in ’t koele groen rapen we de vruchten en planten ze terug in veie aarde we dopen het wassende sinopel met onvoorwaardelijk vertrouwen als vruchtbare voedingsbodem voor onbelemmerde…

Aardbijenvoel van weleer

hartenkreet
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.705
Gedachten tollen in het rond droevig hollen terug denken doet zeer aardbeienvoel van weleer stormen van binnen gaan tekeer haar ogen zwaar als een zak zand zij ziet kristalklaar woestijn in brand onrustig als vogels die gaan en komen heeft zij de kat waargenomen zij kruipt afgemat tussen het groene blad slapen kan zij niet…

Later

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.214
Nu al dit schoon voorbij is want tijd neemt liefde, vreugde, smart als elk van ons weer droef en blij is dicht aan een nieuw gevonden hart zal ineens alles vervagen bij ’t zien van dit vergeten blad, je zal weer dromen van de dagen toen we in elkanders ogen zagen, dat we elkaar zo hebben liefgehad. 2002…
Longlegs16 september 2007Lees meer >

Automne (2)

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 625
....en aan het einde van de jacht het haardvuur en de etensgeuren een dak, een bord, een glas, een bed de voeten warm, zachte muziek de nachten kil, de dagen licht, hoor hoe het dorre blad nu valt in de namiddag op het mos en sluit de luiken voor de nacht zoveel gedacht, gezocht, gevonden de cirkel rond, maar verder gaat het leven door…

amaryllis

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.013
’t grootste plezier dat er is is de groei van een amaryllis in die kleine bol zit zoveel kracht die uitgroeit tot ware bloemenpracht waar je weken van kunt genieten voordat de kleuren gaan verschieten daarna verlept het blad ach ja, dat was dan dat rest de herinnering aan ’t wonderlijke ding het gaat werkelijk je pet te boven dat al…

Enkele reis

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 530
Tussen gevallen blad van kiezelsteen tot berg, de kilte treft me in het merg in de stilte van de wind, een sterven drijft mij voort, de as verwaaid, me altijd vindt, slechts in één richting spoort, een laatste reis,de laatste stap die ik alleen moet maken,voorbij de kale bomen met de witte raven, die de toekomst bewaken, wachters van een…
pama16 oktober 2008Lees meer >

Het klikte meteen

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 916
'O, ik vind je een schat en je neemt ook geen blad voor de mond,' had-ie haar nog gezegd. Ze vonden elkaar adorabel. Genoten werd toen van z'n sabel. Zo kwamen ze nader. De twee werden vader en moeder van Kaïn en Abel.…
Aubrey14 november 2008Lees meer >

tussen Oostkerke en Lapscheure

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 753
hoe staat gij, schaars gekleed te wapperen op den krinkeldijk leunend op een straffe wind u dijen omhelst door het gelijk er keren groepen zwanen terug van de grote kreek hier nabij zij buigen in hun verenpak gracieus valt wit op grijs en zij mijn achterland verpieterd snel sterft in lagen blad en loof ik wuif u toe mee mijnen klak dag…
Rieg17 november 2008Lees meer >

LEEGLOOP

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.018
In november loopt het land leeg leeg loopt het land akkers en weiden De oogsten,zie ik rijden af en aan aan en af ze laten het land De diepe bandensporen waarin laatste blad valt bij een beetje wind en regen rivieren Maakt op kleinst formaat koebeesten worden dieren met de hun eigen kuddegeest verruilen wei voor stal Het landschap…
Harry Daudt21 november 2008Lees meer >

Etude (herziene versie)

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 766
Tot hij ging luisteren en in muziek om hem heen een kosmos hangen ging: Rachmaninov d kleine terts, immens verlangen en leerde (want oren heeft wie hore) Poëzie schrijven begreep hij tenslotte is overslaan en gaan en kosmos binnendringen Wist hij alleen maar dat lege blad alleen maar dat en wiste hij…

Natuurschoon

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 442
De schemering trekt over je heen de bloesem wordt door jou beschermt ik fladder achter mijn blad vandaan om je morgen wellicht weer te zien.…

Jij die mijn diepte hebt gekend

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 860
als het oude blad in de rivier dat na een plotselinge storm weer ongenood naar boven drijft zo drijven zinnen door mijn hoofd ze haken vast en maken nog geen ruimte geen licht om helder zin te geven aan de tijd * ik twijfel of het ooit zal lukken het oude eerst te laten zinken zo zonder hulp van jou jij die mijn diepte hebt gekend…

Schrift

hartenkreet
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 909
Maar een tijd terug Had ik dat alles opgegeven, Met de muur tegen de rug, Door de tijd verdreven, Het papier bleef leeg, En dat was precies hoe ik me voelde, De inkt kwam niet verder dan een vage veeg, Ik wist niet meer wat ik bedoelde, Maar nu heb ik hier toch weer een vol blad, En het voelt goed, Ik weet niet eens meer waar ik mee zat…

de eerste zondag in november

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 672
grauwe wind grijpt parasollen regen valt als blad de regen kleurt de straten watergoud binnen hangen hoog de lampen boven een piano en een drummer hun doorgerookte stemmen gaan aan ons voorbij een hand glijdt langs een rug de wereld hangt op warme billen vol van bier en rode wijn er wordt uit volle borst gezongen als in de late middagdienst…

Nevelig herfstmorgen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
Gouden glans schijnt over je golvende haren die strelen wuivend vlaktes en vallen als serpentines in lokken door lommerrijk blad. In vorderen der morgen baar je nieuwe gezichten van kleuren en vormen in schoonheid nieuw leven van dood om hoop weer te geven.…

Krult liefdevol om

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
zacht waait jouw blad krult liefdevol om ter bescherming van de tot wasdom komende knoppen streelt en koestert ze tegen de koude wind die opgestoken meteen zijn kleine kwetsbare slachtoffers vindt het is geen spel van leven en dood maar gaat om vertrouwen en geborgenheid in het gescheiden nuttigen van dagelijks brood nu openen zich twee…

De wereld leeft

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 982
bomen staan rijzig in een laan sierlijkheid toont zich rond elk uitlopend blad de aardse tuin stift haar kleuren rond de genomen stap krakend op het grindpad haagwindes groeien hechten zich vast aan schilferende dakranden verdoezelen het oud vogels figureren in schaduwvleugels rond het hemelruim dalen neder in het lindehout…

waterlander

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 546
zwijg nu, zwijg en hoor het ruisen het zachte ruisen van het blad waarop ik voor de wind langs kwam een korte tijd in stilte zat nu ben ik thuis en zal ik rusten vissen zag ik in duizendtal meren, beken en rivieren ik draaide in de waterval ik kwam in zee, ik kwam in wolken en regen bracht mij weer naar huis nu rest mij rust, rest mij…