2623 resultaten.
De slak
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.364 Een heel mooi blad
alweer een gat
mijn hosta moet 't ontgelden
Daar ook weer raak
je hebt wel smaak
want onkruid eet je zelden!
Een goede raad
ga metterdaad
maar zelf je hap verbouwen.
Je merkt dan ras
- wees in je sas -
dat wij meer van je houwen!…
weg met de winter
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.362 geef de dagen weer lengte
geef bomen weer blad en wangen een blos
Laat schaatsers verdrinken,
de diepte inzinken
Mijn god....
ik heb het gehad met de kop van Jan Bos
Niets is zo mooi als de dood van een sprinter
daarom zeg ik;
Weg met de winter!…
Lentebloempjes
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
1.879 En plots zijn ze daar, eerst
aarzelend 't kopje boven d' aarde,
dan zacht, doch heel beheerst,
ontvouwen de nieuwe blad'ren.
Schuchter nog, bedekt met sneeuw,
de eerste lieve lenteboden;
blaadjes rekken met een geeuw,
nieuwe knoppen reeds ontloken.…
kabouter
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.016 De boekenwormen vreten
aan zijn bladen en de
woorden vallen eraf,
maar dat kan hem niet schelen,
hij is net kabouter Plop.…
windkracht
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.232 de man luistert naar krachten
van de wind rondom zijn hart
waar pijn niet wil verzachten
en de grenzen telkens tart
van de dood die naar hem grist
en de tijd die hij nog heeft
en hij sluit de koude buiten
zolang het kind in hem nog leeft
de wind fluistert gedachten
tussen afgevallen blad
dat zwijgend ligt te wachten
langs het uitgesleten…
winterdroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
516 op de ramen schommelt avondrood
dof slaat de oude kerkklok zeven uur
in de lucht ganzen in V-formatie
een droeve kreet van de laatste meeuw
die langs het grijze water scheert
een dolend blad dat zijn rust nog niet vond
boven het grijze land daar is de stilte het zeerst
in de nevel loopt een man van boom tot boom
in ademloze tijd met een koffer…
"het moet door je heengaan"
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
676 kom dichter, lyrisch over herfst
schrijf dat het blad verdort en sterft
en dus de dood je even meeneemt
je weet, een goede musicus
voelt als hij speelt de liefde
in zijn lijf, de heimwee en de pijn
verzoening met het leven
hij voelt de klank, zo diep vanuit de snaren
de trilling door zijn bevend hart
het ritme, kloppend door zijn aderen…
Wat als ?
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.178 de pen als vriendin
ze ligt op het blad
één enkele zin
geschreven in klad
letter na letter
even pauzeren
bedenkelijk langzaam
zal het tij zich keren ?
zonder franje
geen enkele glitter
ook ik weet,
dit klinkt heel bitter
blijft spreken zilver
wordt denken goud
schrijven nieuw
of vertrouwd oud ?…
iris in het MAS
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
583 de iris schaaft droog
van dorst en honger ontdaan
aan haar kelken kraag met
minder blad maar meer vertoon
leeft ze fier en wel
in haar aarden luchtbel
haar opzichtig oog gericht
op de mensen aan de stroom
ze is museumplant zonder nood
aan het Woord, elke blik
van een toevallige passant opnieuw
sterkt haar in haar zonnebloei
de weemoed…
melslief, hou ervan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.069 vermaak me dan
bijt het witte blad hem toe
een scheve grijns in de hoek
geplooid, de spanning nog ongelooid
blijft hij bij zijn leest
de altijd trouwe pen
leest zijn vlottende gedachten
hij stuurt en stuwt
zijn onbestemd ideeëngeweld
door de inkten tijd
van over altijd wereld
op zoek zonder ooit te vinden
naar wat moet en altijd zal geweten…
Avond valt
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
650 Zware wind bruist door boom en kruin
schaduwen dansen spelend, vliegend
zon en blad, op de wind wiegend
stoeien en sterven in Eden's tuin
Groter wordt de donkere projectie
het opent nieuwe perspectieven
ontrafelt onderliggende motieven
en ontsluit een tedere affectie
Licht wordt donker
natuur wordt poëzie
ontdaan van alle schijn
blijft…
Zweefde heel even
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
515 ik wilde nog
een keertje dansen
na het groenen van
seizoenen in de boom
lichtte mijn kleuren
droogde het blad
sprak met de wind en
wachtte het gebeuren af
in een heldere hemel
zeilden wolken langs blauw
lucht bood het draagvlak
vlaagde mijn dag
nam losjes afscheid
dwarrelde omlaag
zweefde heel even
voor de landing paraat
ik…
Het wassende sinopel
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
873 in ‘t koele groen
vertel ik jou
van het gevallen blad
van de wind die zuchtte
omdat de lucht niet wilde
klaren
die takken knakte
van de gebroken stam
in ’t koele groen
rapen we de vruchten
en planten ze terug
in veie aarde
we dopen het wassende sinopel
met onvoorwaardelijk vertrouwen
als vruchtbare voedingsbodem
voor onbelemmerde…
Aardbijenvoel van weleer
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.705 Gedachten tollen
in het rond
droevig hollen
terug denken doet zeer
aardbeienvoel van weleer
stormen van binnen
gaan tekeer
haar ogen zwaar
als een zak zand
zij ziet kristalklaar
woestijn in brand
onrustig als vogels
die gaan en komen
heeft zij de kat waargenomen
zij kruipt afgemat
tussen het groene blad
slapen kan zij niet…
Later
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.214 Nu al dit schoon voorbij is
want tijd neemt liefde, vreugde, smart
als elk van ons weer droef en blij is
dicht aan een nieuw gevonden hart
zal ineens alles vervagen
bij ’t zien van dit vergeten blad,
je zal weer dromen van de dagen
toen we in elkanders ogen zagen,
dat we elkaar zo hebben liefgehad.
2002…
Automne (2)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
625 ....en aan het einde van de jacht
het haardvuur en de etensgeuren
een dak, een bord, een glas, een bed
de voeten warm, zachte muziek
de nachten kil, de dagen licht,
hoor hoe het dorre blad nu valt
in de namiddag op het mos
en sluit de luiken voor de nacht
zoveel gedacht, gezocht, gevonden
de cirkel rond, maar verder gaat
het leven door…
amaryllis
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
2.013 ’t grootste plezier dat er is
is de groei van een amaryllis
in die kleine bol zit zoveel kracht
die uitgroeit tot ware bloemenpracht
waar je weken van kunt genieten
voordat de kleuren gaan verschieten
daarna verlept het blad
ach ja, dat was dan dat
rest de herinnering
aan ’t wonderlijke ding
het gaat werkelijk je pet te boven
dat al…
Enkele reis
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
530 Tussen gevallen blad
van kiezelsteen tot berg,
de kilte treft me in het merg
in de stilte van de wind,
een sterven drijft mij voort,
de as verwaaid, me altijd vindt,
slechts in één richting spoort,
een laatste reis,de laatste stap
die ik alleen moet maken,voorbij
de kale bomen met de witte raven,
die de toekomst bewaken, wachters
van een…
Het klikte meteen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
916 'O, ik vind je een schat
en je neemt ook geen blad
voor de mond,' had-ie haar nog gezegd.
Ze vonden elkaar adorabel.
Genoten werd toen van z'n sabel.
Zo kwamen ze nader.
De twee werden vader
en moeder van Kaïn en Abel.…
tussen Oostkerke en Lapscheure
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
753 hoe staat gij, schaars gekleed
te wapperen op den krinkeldijk
leunend op een straffe wind
u dijen omhelst door het gelijk
er keren groepen zwanen terug
van de grote kreek hier nabij
zij buigen in hun verenpak
gracieus valt wit op grijs en zij
mijn achterland verpieterd snel
sterft in lagen blad en loof
ik wuif u toe mee mijnen klak
dag…
LEEGLOOP
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.018 In november
loopt het land leeg
leeg loopt het land
akkers en weiden
De oogsten,zie ik
rijden af en aan
aan en af
ze laten het land
De diepe bandensporen
waarin laatste blad valt
bij een beetje wind
en regen rivieren
Maakt op kleinst formaat
koebeesten worden dieren
met de hun eigen kuddegeest
verruilen wei voor stal
Het landschap…
Etude (herziene versie)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
766 Tot hij ging luisteren en
in muziek om hem heen
een kosmos hangen ging:
Rachmaninov d kleine terts,
immens verlangen en leerde
(want oren heeft wie hore)
Poëzie schrijven
begreep hij tenslotte is
overslaan en gaan en
kosmos binnendringen
Wist hij alleen maar dat
lege blad
alleen maar dat
en wiste hij…
Natuurschoon
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
442 De schemering trekt over je heen
de bloesem wordt door jou beschermt
ik fladder achter mijn blad vandaan
om je morgen wellicht weer te zien.…
Jij die mijn diepte hebt gekend
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
860 als het oude blad in de rivier
dat na een plotselinge storm
weer ongenood naar boven drijft
zo drijven zinnen door mijn hoofd
ze haken vast en maken
nog geen ruimte
geen licht om helder
zin te geven aan de tijd
*
ik twijfel of het ooit zal lukken
het oude eerst te laten zinken
zo zonder hulp van jou
jij die mijn diepte hebt gekend…
Schrift
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
909 Maar een tijd terug
Had ik dat alles opgegeven,
Met de muur tegen de rug,
Door de tijd verdreven,
Het papier bleef leeg,
En dat was precies hoe ik me voelde,
De inkt kwam niet verder dan een vage veeg,
Ik wist niet meer wat ik bedoelde,
Maar nu heb ik hier toch weer een vol blad,
En het voelt goed,
Ik weet niet eens meer waar ik mee zat…
de eerste zondag in november
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
672 grauwe wind grijpt parasollen
regen valt als blad de regen
kleurt de straten watergoud
binnen hangen hoog de lampen
boven een piano en een drummer
hun doorgerookte stemmen
gaan aan ons voorbij
een hand glijdt langs een rug
de wereld hangt op warme billen
vol van bier en rode wijn
er wordt uit volle borst gezongen
als in de late middagdienst…
Nevelig herfstmorgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
560 Gouden glans schijnt over je
golvende haren die strelen wuivend
vlaktes en vallen als serpentines
in lokken door lommerrijk blad.
In vorderen der morgen baar je
nieuwe gezichten van kleuren en
vormen in schoonheid nieuw leven
van dood om hoop weer te geven.…
Krult liefdevol om
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
545 zacht waait jouw blad
krult liefdevol om ter bescherming
van de tot wasdom komende knoppen
streelt en koestert ze tegen
de koude wind die opgestoken meteen
zijn kleine kwetsbare slachtoffers vindt
het is geen spel van leven en dood
maar gaat om vertrouwen en geborgenheid
in het gescheiden nuttigen van dagelijks brood
nu openen zich twee…
De wereld leeft
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
982 bomen staan
rijzig in een laan
sierlijkheid toont zich
rond elk uitlopend blad
de aardse tuin
stift haar kleuren
rond de genomen stap
krakend op het grindpad
haagwindes groeien
hechten zich vast
aan schilferende dakranden
verdoezelen het oud
vogels figureren
in schaduwvleugels
rond het hemelruim
dalen neder in het lindehout…
waterlander
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
546 zwijg nu, zwijg en hoor het ruisen
het zachte ruisen van het blad
waarop ik voor de wind langs kwam
een korte tijd in stilte zat
nu ben ik thuis en zal ik rusten
vissen zag ik in duizendtal
meren, beken en rivieren
ik draaide in de waterval
ik kwam in zee, ik kwam in wolken
en regen bracht mij weer naar huis
nu rest mij rust, rest mij…