2943 resultaten.
Wintervuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 loop tot waar een stenen muur
u zal keren, vrees de koude niet
die is maar zo dun als een spiegel
van de hitte, overbrug de afstand
die niet valt te dichten, vergeet
de cijfers, de wijzers, het uur
de fragmenten van een verwaaide
tijd, het geritsel in de marge, voel
het kraken van uw botten, het
knagen aan het vlees van uw geest…
Over mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 Soms kijk ik in de spiegel
en zie ik een blik
van herkenning
die overspringt van mijn lichaam
naar mijn gedachten
over mijzelf
Soms zegt mama over papa
iets dat ze in mij herkent
en soms bevalt me dat
maar liever ben ik gemengd
met trekken van mama
papa, de oma's en opa's
die dat wel zullen hebben gezien
maar ik herkende niet hun…
dat ik jou maar heb - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
888 wie jou heeft
bezit het geheim van de spiegel
die laag voor laag
het hart en ego ontsluiert
wie jou heeft
kan zijn wie hij is
bezit de ziel van passie
voor alles wat er leeft
wie jou heeft
samen én alleen
rijpt aan de vriendschap
die jij overvloedig vlindert
waar de tijdstroom van leven
jouw jaren kalendert
vlammen wakkerend…
avondgevoel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 zeewater, onverwacht uitéén gevallen
in talloos spiegelende scherven
rood en purper roepen ze
de ondergaande zon
een noodkreet lijkt het
dit uur vertrekt nu,
bijgelicht door wat
er onder grijze wolken door
verschijnt
roze sfeer
drijft lichtend verder, kleurloos
rolt de maan vanachter grauw
het schouwspel
schijnt volmaakt door
schoonheid…
Huur een aangeschoten lijf
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
803 wil mijn lichaam gaan verlaten
het is kapot gebroken vies
ik voel het niet als een verlies
begin het langzaam aan te haten
de spiegel ziet geen ogen meer
mijn hart heeft geen verblijf
ik huur een aangeschoten lijf
alleen de dood doet minder zeer
ik zal je branden met mijn handen
je witheid kelen met mijn mes
je geest doen stikken in de…
Regen op mijn ramen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
564 Regen op mijn ramen
tranen in mijn ziel
mijn hart stelt vragen
een antwoord krijg ik niet
beneden veel doden
boven nog een heel leven
buiten jaagt een spook
mijn hoofd hangt uit het lood
ik kijk in de spiegel
er zit een deuk in mijn neus
mijn goudvis schiet in de lach
ik begrijp er niets meer van
iemand zou het me moeten uitleggen…
Zomaar zomerdag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
522 Op het water dreven zeilen
tussen oevers wuivend riet
toegezwaaid door wilgen
spiegel van blauwe hemel
die vertelde in een zachte bries
van nog vele dagen zonneschijn.…
Weg naar morgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 De weg naar morgen
Ik doolde
over het rode grint,
langs heide en mispels,
keek omlaag, telde de distels
in een droom zonder ontwaken
doch wat moe in hart en geest
Het leven was een feest
omdat jij dat wilde
Jouw stem verstilde
in de spiegel, je zag slechts
de strakke blik die je niet kende
hunkerend naar de zonnewende
twijfel je niet…
verwondering
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 licht wist het donker van mijn wimpers
verzacht de plooien in mijn huid
geeft kracht en inhoud aan de klinkers
in de woorden die ik uit
licht doet op verwondering hopen
hoewel geen klok daarvoor nog luidt
roept speels, warm kleurend mijn ogen open
ik antwoord soezig, 'ik kom eruit'
een blik in de spiegel is voldoende
voordat ik onder de…
ogen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
695 Ogen zijn de spiegel van
onze ziel.
Ze kunnen lieflijk kijken,
als ons hart vol liefde is.
Verstart, als ze angst zien.
Schitteren, wanneer er een
complimentje volgt.
De pretlichtjes verraden een
addertje van ondeugendheid.
Onbeweeglijk blijven staan,
als er gevaar dreigt.
Opstandig bij onbegrip.
Nat bij verdriet.…
Tikkende klok
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
539 Consequent spiegel je vertraagd het afgelopen jaar
iedere minuut vervaagt als reflectie in een seconde
hoe herinneringen gekleurd stralen in een droom
nu de grote wijzer jouw verhaal als een echo wegtikt.…
Gebroken ziel
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
689 Proberen zich een weg te banen
door de afgedankte gedachten
in mijn overvolle hoofd
Wel gezien maar niet gehoorde
Niet de daden, wel de woorden
Blijven hangen en doorboren
alles wat standvastig is
mijn uitgehongerde hart
Wel de illusie, niet wat zal lukken
Niet de leegte, wel mijn nukken
Breken mijn ziel in duizend stukken
Als een spiegel…
maskeerde mijn littekens
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
717 ik had geen
masker op bij jou
wat crême maskeerde
mijn littekens, gegevens
uit een vroeger tijd
door niemand meer te lezen
tot jij het grillig wit
weer zichtbaar kuste
en de gehechte wanden
waar agressie rustte
en tot leven bracht
in zachte roze huid
jij heelde wat ik
steeds verborgen hield
was de spiegel die beviel
mij duidelijk…
snoeilust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 metten maakt
met mijn te lange manen
voor het laatste nieuws
de roddel en het geklets
die de barbier achter mij
aan mijn oren dan vertelt
kort aan de zijkanten zeker
maar de bovenkant gedekt
standje een of standje twee
wat doen we dan vandaag
ik moet naar de kapper
om met een beetje fatsoen
die vreemde te herkennen
die ik in mijn spiegel…
Zing gewoon je eigen wijs
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
866 Kijk gerust eens in de spiegel
naar het kunstwerk dat je bent.
Jou gezicht, jouw lijf en leden,
jouw karakter, jouw talent.
Zie je wel, je bent een wonder
niets aan jou is saai en grijs.
Wees maar jij en blijf bijzonder
zing gewoon je eigen wijs…
De god van negen levens
gedicht
4.0 met 260 stemmen
3.333 Hij is geen onverlaat maar een
spiegel van gene zijde waarop
beproevingen een rekensom
worden. De waarzegger van kwaad
tot erger, de god van negen levens die
zo nodig nog een tiende voor je verzint.…
Wereldstabiliteit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
562 Tot slot mijn laat-
ste wens voor Poetin:
Beter de leer van
GORBATSJOV
Beste Poetin, waarom zou je je spiegelen aan Stalin...?…
je bent van glas
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
803 je bent van glas
mijn hoekigheid
wordt ronder als ik
in je spiegelen mag
je kaatst in lijnen
die geen einde kennen
mijn handen warm ik
aan jouw oppervlak
ik zoek naar je begin
een naad, een draad
die ik kan volgen
open maar, ik wil erin
versmelten met jouw beeld
je transparantie proeven
maar je bent gaaf, geen
barst of kleine groeven…
Schemering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 fantaseren
voelen wat er gaande is
daar buiten een afscheid
hun armen om elkaar
en heel de laan lang
zijn mijn benen moe
van de trimmer die lacht
naar de gelukkige vrouw
tranen in mijn ogen
om de baby in haar wagen
het wordt donker
mijn raam een spiegel…
In de glorie van mijn verderf
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
501 Mijn spiegel toont enkel een dwaze lach
ik knipoog terug — alsof dat niet meer mag.
Ik hef mijn glas op rook en het spel,
mijn verderf is mijn grap en mijn eigen hel.
Toch blijf ik dansen, en struikel ik weer,
als een hofnar die buigt voor zijn eigen sfeer.…
We noemen hem Kees XVIII; vers 832-III
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
332 *832-III*
zolang ik wacht tot de nacht
in alle zwaarte van zijn zwart
langs mij heen is gegleden
heroverweeg ik mijn verleden
heden en toekomst
alle felle kleuren die ik aanbracht
in de uitwisseling van gedachten
lachend om mijn eigen pretentie
zie ik hier en nu
de ontbrekende essentie
onverschrokken blijf ik staren
in die spiegel…
buiten alle perken
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
182 is niet volledig
er is geen beter of minder
groter en hoger, om
te voldoen aan verwachting
niemand hoeft op tijd te komen
omdat klokken zijn uitgezet
overal is plaats omdat in
voldoende leegte is voorzien
deze muur heeft geen overzijde
het begin geen achterkant
lees dit als definitie, als
plaatsbepaling, of als
gebroken spiegeling…
Kapper ...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.480 ik ga het meteen uitproberen
Ik kijk in de spiegel naar mijn haar
en zeg hoe ik het wil zonder mankeren !
Ik hoop niet dat ik in de lach schiet
dan mislukt het helemaal
De tondeuse wil ik niet
anders eindig ik toch nog kaal !…
Voorgoed
hartenkreet
4.4 met 31 stemmen
1.556 Ik kijk in de spiegel en zie mezelf staan.
Beelden zijn niet eens aanwezig.
Alleen emoties en wonden die steeds weer opengaan.
Een blik op mijn lichaam,
vermagerd, verhongerd en zo moe.
Ik voel je honger en pijn, maar echt,
ik geef niet aan je toe.
Mijn hoofd vol littekens en wonden.…
Spiegelbeeld van een mama
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
2.448 Mijn spiegelbeeld is mij vreemd
Hij is mij te vertrouwd
Geen teken lijkt te tonen
Aan de buitenkant
Wat innerlijk is gebeurd
Vanaf ons eerste moment
Huid op huid
Zal, kan en wil ik
Nooit meer dezelfde zijn
En toch, in de spiegel
Ben ik het nog steeds
Ik zoek naar datgene
Wat iedereen vertelt
Hoezeer ik ben veranderd
Vanaf ons eerste…
tranen achter mijn masker
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
2.253 natuurlijk lach ik mee met alle grappen
en weet ik er ook een paar te tappen
en stoer vertel ik ook een kwinkslag of een mop
en ja ik eet af en toe wat lekkers
en wil niet ongezellig doen
en voor dikkers is gezelligheid gelijk aan eten
een vooroordeel ten top
want niemand ziet mijn stille tranen
als ik in de spiegel kijk
als ik probeer…
Xantippe en Aspasia
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
421 Velen van ons, onder wie u en ik, hebben weleens, ooit op school wellicht, die ene naam aan de klepel van de grote klok horen bengelen
jengelend, als een eeuwige wederkeer speeldoos, die jardino armonico van unico speelt en arvo's stomvervelende spiegel im spiegel
tot het geluid uiteindelijk deo volente dempend nolens volens wegsterft in de…
Reflecties van rust
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
818 Stilte in het meer
spiegels van lucht en bomen
de tijd raakt het hart
Zon werpt haar zachte gloed op het
water, elke rimpeling trekt de stilte in verschillende
richtingen. In de spiegel van de vijver ben ik niet meer ik, maar een
samensmelting van bomen, lucht en stilte, waar tijd even stilstaat en alles samenkomt.…
- Ballade van de Bezieling als Spiegel van de Zee -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
698 Het praten wilde geen praten meer,
wilde beter onverstaanbaar kunnen lijden
de landstaal had geen liefdevolle ogen meer,
moest martelend blikken kunnen zwijgen
romantisch gevarieerd te keur
wilde de allergrootste liefde,
de allerkleinste letters kleven,
evenals de verscheidenheid..
van roemloze rivieren die in tranen uitmonden,
voelde de…
NARCISSUS OF WATER-SPIEGELING IN AMSTERDAM
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.088 Waar water is, wordt alles opgetild.
0 zie die waatren eens rechtlijnig schieten
De brug door tot zo welige verschieten
Dat graft-laan lijken gaat een woud-laan mild
En midde' in stad als eenzame woud-stilt'.
Wat zo de leste wolkjes daarin lieten
Voor donkre diept' haar leste blos verschieten
Eer nog een huivring over 't licht vlak rift?
De…