Alle inzendingen over troosten

2337 resultaten.

Sorteren op:

ontmoeting

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.622
vloeien tranen, woorden zingen van een zoete liefde eens, een schim haar verbitterd hart, ogen vol boosheid zijn niet milder te stemmen bewegen tot een traan vergeefs vergeven doet zij nooit en niet het hoofd blijft afgewend halstarrig naar de bodem staren gelaat staat op kil, hard als graniet zij besluit en vlucht uit haat vindt troost…

Ben jij mijn maatje?

hartenkreet
4.6 met 93 stemmen aantal keer bekeken 6.812
Kan jij me troosten soms ben ik zo bang? Vind je me echt lief zoals je me zegt? Komt alles weer op zijn pootjes terecht Blijf jij mijn maatje kom je snel een keer? Vriendschap is geluk dat besef ik steeds meer en meer!…
car30 juni 2004Lees meer >

troostprijs

netgedicht
4.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 793
alles camoufleren met handgevlochten ijdele toupet maar weet u, die moet telkens af in bed en zal het vrouwvolk vast niet inspireren ook staat het vrij de scheiding te verleggen waardoor het wijkend kapsel nog iets lijkt doch als de woeste wind langs haren strijkt … veel meer hoef ik waarschijnlijk niet te zeggen dus heren, vindt uw troost…
Daan de Ligt18 december 2003Lees meer >

Reiskost

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.511
droom of vreugde zeker geen geluk of zaligheid Ik beitel herinnering in jou uit opdat je mij zult gedenken regels die galmend versterven en tevens ogen, die angstig sluiten om dat kransje ijzer van roestvrij staal te verbergen Als ik weg zal zijn met Aap kosmische avonturen tegemoet weet dan dat ik van je hou je nooit genoeg kon troosten…

Eens in Vlissingen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 651
Ik traande zweet om jouw troost. Ik was aan alle kusten jouw zee. Eén moment blijft me altijd bij. Met melk en honing masseerde je mij een zalig zoet beleg. Mijn broer pas dood, ik het eerst levend.…

Macret van harte

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 6.859
Vandaag is mijn beste vriendin jarig al mijn wensen voor haar had ik al in de broche van een oktober engel verpakt ze weet dat ik heel veel van haar hou gewoon omdat ze is die wie ze is spontaan, eerlijk en warm ze luistert ze troost ze droogde mijn tranen bij het verlies van mijn pleegmoeke bij het misgaan van mijn relatie ze…
windwhisper12 oktober 2008Lees meer >

Je maakt meer kapot....

hartenkreet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 953
Zuipen als een tierelier want in drank, tja zit het plezier Vreten als een dijkwerker, want in eten zit troost. Dat je lever naar de filistijnen gaat, zal je een zorg wezen Dat je lijn er niet meer is, eveneens.…
an terlouw15 oktober 2008Lees meer >

Mild ( voor buurman Gerard )

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.115
Gelaten in het wachten, van wie het grijze stof wordt verstrooid, waarmee de aarde is vernist, in een met druppels getooide mist, worden beelden opgefrist, winden verscheuren, de in zout vervilte zee verbleken of kleuren zon en maan naar gelang ze ver of dichter bij ons staan, belichaming van troost, stuwt levensap van wortels naar…
pama22 juni 2009Lees meer >

De echo schatert kakmadam

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 543
oneindig verstand op nul tranen in je ziel droge ogen glimlach gestift op verlegen lippen aarzelende voetstappen vanuit wiegende heupen kakmadam echoot haar na ze durfde niet zo goed naar buiten de angst hield haar jaren thuis nu zal ze nooit meer haar voeten buiten de deur wagen banger hart wezeltje fluistert de wind troost…
windwhisper25 oktober 2009Lees meer >

Tranen in de wind

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.306
maar troosten dat kan niemand want weer goed komen dat doet het niet…
windwhisper3 november 2009Lees meer >

De schuiten hebben de dag volbracht.

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.924
Achter de kim ligt de zon begraven onder de troost van rode pracht. Wind is er haast niet, maar de sterke vloed draagt ze vriendelijk, alle gelijk, naar binnen, de wijde, veilige mond tegemoet, waar de hoofden hun wachtende omarming beginnen. Zo glijden zij voor de avondlucht, de hoge, slapende zeilen geheven.…
Jan Prins19 augustus 2019Lees meer >

Grind

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 656
Licht gedoofd omdat de schemer mij belooft dat hij zal troosten wie hem mint en ramen dicht opdat de wind geen schilfer uit mijn denkpad rooft.…

Ordelijk?

netgedicht
1.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 497
, vermaken wij de herinneringen, zo is de barre tocht, rechter – linker hand ineengeslagen onbeholpen religie uitgevoerd, waarin menig dagboek is verbrand, verhoedt de werkelijkheid in verhalen rond te treuren om te vaak herhaald te worden, vervreemding van hun oorsprong, als ik dat schrijf wordt dat meestal zeuren en tracht mij te troosten…
Pama1 maart 2010Lees meer >

Ordelijk?

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 500
vermaken wij de herinneringen, zo is de barre tocht, rechter – linker hand ineengeslagen, onbeholpen religie uitgevoerd, waarin menig dagboek is verbrand, verhoedt de werkelijkheid in verhalen rond te treuren om te vaak herhaald te worden, vervreemding van hun oorsprong, als ik dat schrijf wordt dat meestal zeuren en tracht mij te troosten…
pama1 maart 2010Lees meer >

Duizendschoon

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 831
duisternis, een smetteloze vlam, een hemelse lampion in haar aubade de toekomst kust en aan het heilig vuur ontkwam, gebalsemd in een seringenbad, bron van geurend duizendschoon, de knopen heeft ontward, het mededogen fixeert zich in een gesproken toon, water stroomt niet achterwaarts, lucht wordt lichaam die haar draagt, mij troost…
pama14 maart 2010Lees meer >

Diep triest

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 713
Woorden van troost zijn niet te vinden. Moge God de nabestaanden kracht geven In deze intens verdrietige dagen en daarna Om dit leed te kunnen dragen, dit drama: Het grote verlies van zo’n dierbaar leven.…

als woorden niet meer van mezelf zijn

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 610
verlegen lelies bloeien langs het kroos verlaat de dag de ongeboren zon tussen het verwarde riet groeit de valse twijfel of de karekiet wel houvast vindt hij zingt er wel maar toch laat me roeien in mijn houten boot, ze draagt me goed de riemen slijten slechts voorzichtig en mijn bankje kleurt vanzelf wel blauw als ik weer troost…
switi lobi9 september 2010Lees meer >

God houdt mij vast

hartenkreet
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 708
Wat een troost om dit te mogen ervaren God houdt mij staande door Zijn kracht En bewaart mij in de donkerste nacht Zodat niets mij zorgen hoeft te baren. ( Uit Psalm 138 vers 7 en 8.)…
Fedde Nicolai16 augustus 2011Lees meer >

Wat rest van 't brede haar en bittere gouden ogen

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.194
Wat meer dan rozen in de storm gebogen En bladerloos geschud boven de eigen blaren, En oude tederheden, die geteisterd waren Met droefenis en die geen troost vermogen.…

Vertrouwen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 824
Een plek waar ik zwijgen mag omringd door het vertrouwde Waar handen troosten en stilte voelt als warmte tegen koude. Generfd blad je handen nu en bij het late avondlicht zie ik de overpeinzing op je zacht gezicht.…

HUILEN... VAN BINNEN EN BUITEN!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 910
Als ik huilen wil maar de tranen willen niet komen troost ik mij met de gedachte dat ik niet de enige ben En dat van tijd tot tijd als de regen bij bakken uit de hemel valt het die verborgen tranen zijn van mij en vele anderen En dat als het ook nog gaat stormen en bliksemen er nog zo veel meer aan de hand is in de zielen van ons mensen…

Voor de Zoete Moeder (nu de mei ten einde loopt)

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 570
Gij vrouwe die het Licht mocht dragen, gegeven hebt Hem huis en tijd; blijf ons nabij die U nu vragen om steun en troost, om zekerheid.…

de landmeter

gedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.542
Hij wil weten waar hij is, maar zijn troost is te weten dat de plek waar hij is niet anders bestaat dan in zijn eigen formule, hij is een gat in de vorm van een man in het landschap. Met de grenzen die hij trekt, scherper en duidelijker, vervagen het gras en de bomen en alles wat daar leeft, lijdt en sterft.…

Ze reden auto

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
hij zou haar er ergens een verlaten straat een rotonde een parkeerkelder er ergens uit lazeren en draaide elegant met twee lange vingers aan het leren stuur zij zweeg verbeten moe van woede zat van donderpreek dan laat hij zijn hand verzachten en in haar nek rusten, een elegante hand, haar lieve man hij neemt haar hand, troost,…
Menno Le Poole20 september 2013Lees meer >

Kerstmis 2013

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
Zwarte vogels wieken door de grauwe lucht; velen zijn zo eenzaam, zoeken naar een woord, een blijk van wat herkenning, van troost, van tederheid, van moed. Wat houdt mijn hart gevangen, nu het Kerstmis is, nu God de mensen heeft bezocht, maar niet begroet werd, niet onthaald als koning in een kribbe?…
Adeleyd24 december 2013Lees meer >

- In Eeuwigheid -

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.062
bloemen wolken wenen weldoordacht vullen dimensionen eeuwigheid er komt nooit een eind aan het verdict wegglijden in een andere mooiere wereld onverbloemde vragen rijzen op zoek naar hiernamaals naar bomen met harten, die langst vergeten glazen straten staan koesteren wij afscheidsceremonie woorden, noch gebaren die troost…

Afscheid

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.005
De schoonheid is tot troost gebleven al is er droefheid, leed en pijn en afscheid, onvoltooid dit leven maar ’t heeft niet anders mogen zijn. De wind schrijft woorden op het water en ’t licht beweegt als baldakijn.…
Adeleyd25 juli 2014Lees meer >

Voorbijgangster

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 930
Toen welde in ’t hart een diep verlangen: Een jong gelaat, dat minnend vleit, Wenste ik, een hand vol tederheid, Die mild de mijne hield omvangen, Een fluist’rend woord, dat troost zou langen En breken deze eentonigheid. -…

Zaadmaand.

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.777
Van lijve zo belachelijk gelijk een leuterwijf, met vuil versleten kleren om 't uitgedroogde lijf, Een mensenhand, gerimpeld, had die haar troost beloofd? Die sneed van 't mager halsken dat diep-gebogen hoofd.…

passie

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 810
werkelijke liefde ken ik niet waar iedereen zo quasi-vanzelfsprekend haar schoonheid roemt, extatisch, hartenbrekend daar twijfel ik en merk een licht verdriet jaar in jaar uit doorkruis ik haar gebied klaar wakker om met uitgestrekte armen naar haar juweel te reiken, haar erbarmen zwaar is de terugtocht, grijs is het verschiet spaar me uw troost…