2519 resultaten.
Dans der getijde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
622 Vlinders sterven
Storten in het water
Die niet naar karkassen
Maar bloemen ruikt
De zee gevoed
Door schepselen
Mooi als engelen
Schreeuwt in wanhoop
Witte schuimkoppen razen en bulderen
Terugwaarts
Omarmt alles in zijn koele woede
Berusting
Gadegeslagen door
Vliegende creaturen
Die aan de hemel
Zijn getijde volgen
Verworden…
De tijd van H.Sarda
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
590 tijd is niet meer
dan een doolhof van het leven
zei ik zacht
toen ik wees naar de antieke klok
doorheen de stilte van
de zondagskrant
ik wachtte
tot de wijzers voorbijschreden
in kinderverhalen
aan de helling
waar vlinders werden vrijgelaten
in laatavondwind en in het carillon
van ooit gehoorde geluiden
ik zag de stenen tot…
Kousenvoeten
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
572 Je bent een vlinder,
je liet je niet vangen
in een web van woorden
die ik hoorde en vergat
terwijl je sprak, verbond
de weerstand van de wereld
met de morgenstond, zag de
ringen om de sterren zingen
in het mededogen van het
innerlijke kind, las de
regenbogen in de bedroefde
ogen van nooit geproefde
kleuren, schoonheid herneemt…
Veillsonnaz
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
873 we zijn er weer en hoewel
ze zich eerst in nevels verstoppen
vertonen ze zich na enkele uren
bergen van ongepolijste helderheid
de stappers aangetrokken ondervinden we
geloften van wolken, zon en wind
murmelende beekjes, fladderende vlinders
onopgesmukte beelden omringen ons
de onophoudelijke stil fluisterende schoonheid
schenkt ons zuivere…
Als...
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.437 Als de vlinders niet meer landen
omdat de bloem geweken is
en de kaarsen niet meer branden
omdat de vlam bezweken is,
blijf vertrouwen...…
Bestaan wij nog?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
690 taal emotie
herkent, zonder zich af te vragen
wat de schrijver ervan vindt
maakt hij lange lijnen van het stof
dat zijn silhouet schetst
in een gespleten alfabet – moeders
zoekt een passend lijstje die ze
vervolgens op de tafel zet
hij is niet mij want lijstjes zijn
niet mijn ding, kijk de regen
valt in het rosarium waar de morsende
vlinder…
Geschonken natuur
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
498 Wat is een wereld
zonder vogelzang
waar geen vlinders vliegen
geen bloemen geuren
geen zonnestralen warmen
bomen geen schaduw bieden
waterstroom geen rust
zonsopkomsten de kim kleuren.…
Moment suprème
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
755 alles draaide
om die ene vinger
wenden en werking
als lokkende vlinder
verleiding in nieuwe lente
manoeuvreren
van komen en gaan
spelend spel
met dans en gezang
in liefde verhuld
met haar allerlaatste
geil glimmende blik
venijn en rode roos
sleepte zij zichzelf
naar het einde
nog zingen de zigeuners
na de messteek
"Mi adorada…
VOELEND ZIEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 De grootse blijdschap van het heden
wordt veelal geleid door
sterke stroom in kabels en draden
die
geliefde speeltoestellen
wilde beelden en sterke klanken
een wijde blik over de wereld
tot leven brengt
maar
daarbij heerst nog het geluk
dat verfijnde vreugde
bij
buigend hoog grasland vol wind
speurende vlinders en kevers
kleine vlammen…
Woorden in wording
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 De wijsgeer kijkt jaloers naar de vlinder,
die erin volstaat de leegte van de lucht te omhelzen,
wie het hardste schreeuwt, wordt gehoord.
Is er wijsheid die zonder waarheid kan bestaan?
Het wachten is op de woorden die komen gaan.…
laat september
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 die je zonder liefde niet vindt
laat september, de komende dood
huilt in het groen de wind beeldhouwt
de polder in een verloren segment
de horizon verlost van schuld staakt
de zichtbaarheid en verhult zich
in een zilveren nevel waar meeuw
en kind gezamenlijk sterven
er is geen eind als het begin
in het zeewier is verdronken
en vlinders…
houden of houwen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
673 van een monotoon gesprek
waarin de uitgedoofde hartstocht
geamputeerd werd
voor het blote oog
of zou het vluchten;
een hert dat nimmer
het beloofde landschap inloopt
bewust van het gevaar;
illusies die elk woord
doorbreken, beloftes
tussen hemel en bos
aan de rand van
een laatste avondmaal
of zou het zijn wat ik
ervan maak;
een vlinder…
Wandelmeditatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
474 Vrij fladdert
een vlinder erdoor.
Het riet, dat groeit en dat groeit,
wuift wild en het ruist
tussen vogelgetjilp en gefluit.
De wind waait door
m’n haar.
‘k Hoor mijn adem,
zie mijn stappen in dit spel,
dat nooit stilstaat,
dat alsmaar bewegen
en elkaar aanraken laat.…
Vruchtbare regen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
566 Ja vond ik woorden
als water uit de wolken
op jong voorjaarsgroen
dat bloemen doet bloeien
waar vlinders fladderen
vogels tot nestplaats zijn.
Dat dan mijn woorden
als zonnestralen
omhelzen veld en beemd
paren met vogelzangen
zuiver zijn als ’t water
uit lieflijk kabbelende beek.…
Het zondoorstoofde land
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
426 de tekenen liegen niet
uitbundig klinkt het zomerlied
maar in refreinen worden
dartels van vlinders al kleiner
vervangt de kleur van vrucht
het fraai lokkend bloemblad
in zijn zucht tot rijping
door de nog warme lucht
licht buigend wuift de oogst
haar groene zwaai
wordt geler door de wind die
drogend minder weerstand vindt
het zondoorstoofde…
Intuïtus naar Bergson
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 Ik luister het gefluister
van ranke kastanjelaren
hun zomervruchten veilig
in bolsters opgeborgen
papavergeuren strelen
broze klaprozen langs
banen van zomers
met late vlinders
ik zie het lommerhuis
in rood verdagen
met een sneller dalen
van het grote licht
schemeravonden waarboven
de uil van wijsheid wiekt
onhoorbaar maar wetend…
lichtblauw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
553 toen de zon de wolken droeg en goud omrandde
blonk geluk steeds dichterbij
het klonk al in de zuiverheid van
wat een wonder wensen kan: de eerste adem
van een kind
mijn hart vindt blauw in oude ogen
opgetild door wat zijn moeder gaf
de staf waar ik op leun
vernieuwt zich, boven elke pas
die zeven mijlen kent
snel als vlinders stuur…
Eén oogopslag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 Eén oogopslag, de contouren van je lippen
wapperende haren in de wind, verspreiden
een verleidelijke geur, die hoofden doet draaien
één oogopslag, laat vlinders ontwaken
uit het niets, doet wolken omkrullen
waardoor de zon ruim baan krijgt
één oogopslag, werkt ontwapenend
wakkert het verlangen aan lief te hebben
opnieuw te leren genieten…
Men moet
gedicht
4.7 met 7 stemmen
8.311 winter nog sneeuwen
men moet nog boodschappen doen voor het donker
de weg vraagt, zwarte kaarsen voor in de kelder
men moet de zonen nog moed inspreken, de dochters
een harnas aanmeten, ijswater koken leren
men moet de fotograaf nog de bloedplas wijzen
zijn huis ontwennen, zijn inktlint vernieuwen
men moet nog een kuil graven voor een vlinder…
geluk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
424 Vlinders op wekken naar hartstocht.
Zelfs al worden we oud,
de verbinding van hart en geest
blijven ons verrijken
als druppels en dauw.
Je neerleggen in zijn armen
en rustig wegdromen
zonder frustrerende gedachten,
want hij is er morgen nog voor jou!…
Kleuterkind.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
696 Ze draagt in haar hart
een lampion , met duizend
mooie kleuren
met kralen, geel en helder rood
versiert zij steeds haar dag
op blote voeten door het huis
en steeds een gulle lach
als ze in de knoppen knijpt
die uit de planten komen
verschijnen er onmiddellijk bloemen aan
en gaan er vlinders dromen
als ze koekjes eet verandert het huis
in…
Uit de zon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
508 geboren als vlinder ontpopte zij ook nu
evenals lang geleden, toen zij van de verboden
vrucht geen hap durfde te nemen
na het lange wachten mocht zij eindelijk
schitteren, ongedurig om elkaar
heen dansend kon zij haar geluk niet op
al gauw verscheen er krakelee op de vleugels
die ze met alle liefde wegpoetste
zij kon immers de hele wereld…
Ik blijf kijken.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
650 De blauwe vlinder
vliegt hier al lang niet meer
zoals weleer in zonnige tijden
‘k had het nog graag eens gewild
De engel biedt ook geen soelaas
alhoewel zij mij wel voor altijd
zal kunnen zien
ik haar enkel met m’n ogen dicht
Andere tijden zijn het
en inmiddels aangebroken
heel andere ogen bezien mij
overzien velen
Snel en accuraat…
graniet
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
686 grenzen liggen als kadavers
in de leegte van zijn verwrongen denken
als verdwenen boven een vruchteloze vlakte
waar noch huis, noch haard een kans krijgt
om te overleven
alleen hij profileert zijn dag; gulzig en onuitputtelijk
als vraag en antwoord
tegelijk
als een handtekening waarin -wij-
in de ik-vorm
geschreven wordt
enkel een vlinder…
dronken van liefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
592 dronken van verliefdheid
wil ik wakker worden
aan de verkeerde kant
van een vreemd bed
weer en opnieuw
wil ik ze weten en voelen
van passie van de vlinders
in hoofd hart en lendenen
naakt en onopgemaakt
de vlam van de drift
die nuchter het verstand
met het hart verslaat
weer wil ik het zijn
zo dronken en smoor
weer de liefde voelen…
Was ik wind
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
815 Was ik wind
zouden mijn vlagen
flirtend langs de flanken
van een ranke zwaluw strelen
zou ik blauwe vlinders
fluisterend naar dansen zingen
wolken warm omgeven
tot ze nevelen voor mijn zucht
ik zou de zee doen deinen
ritmisch haar getijden
plagend stuwen
en tot stormend golven blazen
was ik de wind
dan legde ik mijn vleugen
verlangend…
De zwarte roos
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
646 Geen bij, geen vlinder;
die haar sap heeft geproefd.
Door de morgen wordt zij nooit bedauwd
geen hand die haar zachtjes omvouwt.
Zij schuwt ieder daglicht
dekt met een sluier haar rouwend gezicht
niemand die zich tot haar voelt geroepen
Je kan haar alleen 's nachts
en in tranen begroeten.…
broze waanzin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 in zijn eigen kleine
waanzin woont de
broosheid van het
bestaan waar zoutere
zoetere en sterkere
klanktinten ademen
de gaten in de
mouwen van zijn
fladderende
oude jas als de
vleugels van een
gehavende vlinder
zijn zon rouwt in het
zwart hij gebaart naar
een bloeddoorlopen
maan gevallen
sterren vindt hij
op de straat…
Haiku 5#2
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
429 Vlindervlucht
Verdroomde vlinder
geen strobreed in de weg
zo zacht en kwetsbaar.
Zee-vers
Woorden te schrijven
aan de tijdloze vloedlijn
een golf neemt ze mee.
Leefbaar
Zonder de mens zou
deze wereld absoluut
veel leefbaarder zijn.…
Oogcontact
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
371 Beeldvorming als geheel
ieder deel blijft in essentie
individueel, droombeeld
die een eigen wereld beslaat
gevoel in ontijdigheid verpakt
waardoor een wederkerige
gevoelsmatigheid ontstaat,
ver van het fysieke ongemak
de perfectie van alleen het
visuele oogcontact tot zij
de wimpers sluit, vlinder
die haar vleugels vouwt
en…