3050 resultaten.
Kleur van water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
454 jij ontvouwt
in een schitterend
perspectief de meest
mooie landschappen
uit elk natuurgebied
kleurt met
seizoengebonden kwast
de subtielste momenten
van het op de akkers
staand rijpend gewas
glooit bos
en weiderand
als gegoten langs
de speels meanderende
en fris kabbelende beek
draagt de
kleur van water
door het land
uitmondend…
Kers
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
669 Na de dag met z'n drie
keuvelend, betastend,
zoenend zwemmend en zwetend,
op weggetjes door 't donkere bos
alleen terug
terwijl zij over een aanrijding
met een hert,
met een hond
gesproken hadden,
toen ik thuis was
kwam hij nog langs
na over het verenigd veld verteld,
even te kussen,
kers op de taart
en 's morgens kreeg ik van…
Litha
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
573 Zegen het bos en alle bomen,
zegen de struiken, de kruiden
en de bloemrijke akkerzomen.
Zegen plant, mens en dier
met levenskracht en lust,
met liefde en plezier.
Midzomerzon,
omarm de vruchtbare Aarde;
bemin haar teder, koester het leven
dat zij u baarde.…
Wijn van de Sfinx
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
454 Hij koos de kant van Kloos,
heer Woordeloos
want Willem was
een Tachtiger van woorden
kunstenaars die dichten
over roos en korenbloem
in zonneweiden
en sonnetten als van Perk
uit de antieke doos
Maar hij maakt zich er als
Jantje van Leyden
licht van af, 't is zonde;
ben ik boos?…
Ochtend
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
382 Als de avond valt denk
ik al aan de volgende
dag, want dan zal ik in
de vroege morgen een
wandeling maken in de
natuur, bos en prachtige
weilanden.
Je hoopt dan op
onverwachte dingen.
Vooral dieren komen
dan vaak heel
verrassend tevoorschijn.
Fraai is het 's morgens
vroeg in de natuur,
zeker als de zon mag
opkomen.…
lijfsbehoud
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
407 ergens schort het aan besef
door bomen het bos
grondig, heuvelachtig, aards
gruizig in mistnevelen
fijnmazig verdeeld met een
zilvergrijze dunheid
melkweg ten spijt
gehemelte noch schorre keel
sommige dingen zijn niet
zoals ze lijken
zoals vandaag het verleden
van morgen
zoals scheidslijn
woord voor woord gespeld
zelfs toen…
Ruimte, rust, mezelf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Daar niet aan denken
elke dag een vriendin
die zich bekommert
om haar eigen interesses
Geen nieuwsgierigheid
betutteling en troost, alleen
een omarming en een beetje
verwend worden
Wakker zijn, niet dromen
in mijn slaap, wandelen
in de kleuren van de wereld
en gebrande pinda's eten
in het park, het park
altijd weer een park
een bos…
Het Gerucht Gaat
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
473 het hangt het hangt
waar iedereen zo naar verlangt
koeien als kinderen zo blij
bespringen met bokkensprongen
de jonge verse frisgroene wei
het bos ritselt liefdevol
met tedere geuren het gerucht
wie herkent de opbloeiende klanken niet
van de vogels die de stilte vullen
met hun aanzwellend teder liefdeslied
de wind strooit het over ons…
Tomateloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.052 In een zak gedwee geloken
zaten ze getwee te stoken
zodat hij bijna alle dagen
bij vlagen ook de nachten
wreed en zonder vragen
boos en achteloos verkrachtte
beet en mateloos bereed.…
Duurzaam haardvuur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
444 Wij zijn geen dominees maar handelsgeest
Wij vragen niet hoe 't vroeger
is geweest
Op zondag trekt men er en masse op uit
De Scheveningse bosjes in
Den Haag
De lommer van het bos, Haarlemmer hout
En Planken Wambuis -
't is er berekoud
Of 't ook in Rotjeknor is, is de vraag
Want enkel 's nachts maakt
men haardblokken buit
In de…
Het ree
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 Voor Marius & Lucas
We fietsten door een donker bos
met open plekken. En plots stond daar
een breekbaar jong met lichte vlekken.
We hielden stil. Het keek ons aan.
Het leek een korte eeuwigheid
te duren. Totdat een tak brak
of een blad viel.
En even plots was het verdwenen –
op vlugge, tere benen.…
Onzekere pubers
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
514 stil viel het
filosoferen
van het bos
met zijn kale
bevroren takken
geen geritsel van
opties en voorstellen
zelfs de onzekere
pubers waren
thuis gebleven om
maar even niet na
te denken over wie
of wat ze zijn of
mogelijk worden
waar je bij hoort
als alleenstaand
is de groep bereid
zich met jou te binden
ben jij bereid ook
over…
in het zicht van Cupido
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
323 Hij gunt jou de schoonste
met liefdeslicht omrande
zicht- en adembenemende
Sirenen-gelijkende
Nereïden-overstijgende
vrouwe uit ‘t Baarnsche
bos of zomaar gevonden
in het zicht van Cupido
losjes in het Cantonpark
Hij ziet jou vrij in de wind
ongehinderd verder stijgen
op de thermiek van het vuur
van het aangewakkerde hart
wat herinneringen…
Gesloten hemel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
195 Mijn veilige plek
is uit het bos geweken.
Een groene hemel,
voorgoed gesloten.
Waar vogels zachtjes
in je oren fluisterden,
de wind donzig
langs je roze rui streek,
en het ochtendlicht zich
door donkere stammen sneed.
Waar witwolkende adem
laagde in kou,
en een roestige aardegeur
als herfst op je tong lag.…
dramatisch
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
754 wat je vandaag de dag
een boskoper gaaf nog
ook aan wilt doen
je stuurt hem niet
te keur naar griekenland
je ziet daar door rook
de boom niet meer
alles woedt en ziedt
er lijkt geen keer
voor mens of dier
stel zo waar niet boud
hij komt om
zo niet vermist
stuur een kist
bij as
met gebrek aan hout
een zak van herbruikt papier…
Bij de beek van mijn verdriet....
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
4.069 Ik zit in 't gras en kijk
hoe wolken zich verdelen
en mij in gedachten nemen
naar de zeven hemelen tegelijk
De zon brandt achter hen
in zachte sluimer zal zij schuilen
achter 't grote bos met de den
waar regen in tederheid zal huilen
Vind mij daar m'n vriend
bij de beek van mijn verdriet
dat ik nooit heb verdiend
Jouw woorden zullen…
In elementen verzonken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
802 Beneveld bos,
kletterend, klaterend
zingt de zilveren beek
zich een weg door mos.
Aardkorst splijtend, lavavuur,
kolkt en wolkt alles mee,
natuur, heel puur,
ziedt stomend de wachtende zee.
En dan, onverwacht
vlokken wolken wit, ongedacht
de wereld tot rust gebracht…
het goede leven
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
932 Ruik zeer breed verspreidt het bos,
de zee, het strand, ik houd haar hand.
Het gezwel voelt goed,
maar dit gevoel
duurt maar even.
Als laatste nu het hart
verzwolgen in mijn eigen smart
en wolken donderen in haar ogen.…
Allerzieligst
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
3.672 klaagt
de stenen uit de grond
die statig dansen in de valavond
hun scherpe schaduw kruipt verdacht
de kraters van de maan verlaten
één voor één de donkere dagen
ze klauwen grauwe wolkenlagen
en hebben mij de vrees gelaten
een oude eik,
in de leegte geboren
kraakt mijn stap
voor stap verschrikt
het fluisterwezen
dat elk ogenblik
het bos…
Paddestoelen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.023 Het zwerk is blauw dan wel bewolkt
het bos met zwammen dicht bevolkt.
Prachtig zijn ze om te zien,
soms ook lekker bovendien.
Maar vergis je echter niet,
want hun vriendelijk gezicht,
verbergt soms net als mensen,
barre stank of doodlijk gif.
Zoek daarom paddestoelen met verstand
of laat ze anders staan.…
Allang
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.224 Als een klaterend beekje
door het dichte bos in kronkels
tussen gevallen takken en dode bladeren
ontsnapt bevrijd
diep ademend
onder kale bomen
ruimte om te uiten
woorden tuimelen
zingen fluiten
langzaam groeit het beekje aan
onstuimiger en heftig
sneller krachtig
breder
tot een stroom.…
Elegie
gedicht
3.3 met 31 stemmen
13.080 Zij, dreigend met een zwakke poot
blies naar de naderende dood
en ging haar laatste brug
boos, met een hoge rug.
Gootkat, dievegge, tijgerin
die nooit vergeefs iets vroeg
had aan zichzelf genoeg.
Haar snauw bevroor, haar oog besloeg,
haar zijden pels werd hard en droog -
een lieflijke vriendin
keert tot de wormen in.…
Echte gedachten?
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
1.228 (dank aan Harm Bos)…
Intens verlangen
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
2.557 Bij het aanschouwen van de bos rozen
Sprak zij slechts dank zonder blozen
Verafschuwde die altijd liefdevolle blik
Vanzelfsprekend zo bovenop veel te dik
Hunkerend naar dat brute die vent in hem
Niet dat softe vragend met omfloerste stem
Nee, haar wil overweldigen dwingt te bukken
Haar kleren nat kussend van het lijf te rukken
En onder…
Bloemenbed
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
673 Een voorspel herleefd in een herinnering
geraakt in dichters hart, dat elk ontving
zijn we er bij gaan zitten op het mos
en deden alle twee de schoenen los
er klonken woorden over het lenteweer,
die opstegen in de ijle atmosfeer
het kreupelhout knipoogde als teken van eros
zagen we de bomen niet meer in het bos
de lente sprong naar ons,licht…
Gevoel van toen..
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.564 wat voelde het vertrouwd
toen die onzekerheid was verdwenen
niet bang, niet benauwd
niet bang om te worden afgewezen
wat voelde het vrij
zonder de greep van angst en pijn
niet boos, alleen maar blij
dat ik eindelijk mezelf weer kon zijn
wat voelde het goed
me niet meer alleen te hoeven voelen
niet verlegen, juist met volle moed
wetende…
Een meisje
poëzie
3.1 met 7 stemmen
5.801 's Middags loopt ze in het bos te schijnen,
haar ogen tussen bladen als twee kleine
vuurjuwelen, kijkend in een laan -
bladen ruisen weer dicht, ze is gegaan.
's Avonds lacht ze in een stille
kamer, zonder 't zelf te willen
wordt ze weer dromerig en lacht
minder en minder - zegt goênacht.…
Machteloos/ Uitzichtloos.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.131 Meestal boos.
Uitzichtloos soms sterk.
Meestal broos.
Leven soms nemen.
Meestal geven.
Geluk soms heel.
Meestal stuk.
Zomaar een dag.
Zomaar een lach.
Ik zucht alleen maar lucht
Iemand heeft ooit geschreven
Zonder lucht kan je niet leven.
Het maakt niet uit waar jij bent.
Er is altijd lucht
die ons verbindt.…
Op de markt
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.296 poken, priemen, spijkers, hamers
op is op, wie maakt me los
een geeltje voor de hele bos
ovenverse martelkamers
strijdwagens, compleet met paarden
duizend bommen en granaten
mijnen die de kosten baten
fluitende kogels, zingende zwaarden
bij dit schavot in houten kist
is mee verpakt een mitrailleur
en gratis rozen voor uw freule
mocht…
Opa
hartenkreet
4.2 met 25 stemmen
611 We hadden leuke tijden
Fietsten over de heide
Liepen door het bos
En zongen er op los
Maar opeens was je weg...
Opeens verdwenen uit mijn leven
Je hebt me zoveel gegeven
Ik mis je nog steeds
Onze gesprekken
Mensen zeiden wel eens:
Daar heb je een stel gekken
Ik had je nog zoveel willen vragen...…