3211 resultaten.
Verliezend verleden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
564 verwachten
nog schuifelen
mens en dier naar
een schuilplaats hier
sommige hebben
al zicht op heden
in verliezend verleden
maar als tekens
niet liegen en sterren
nooit bedriegen
zal een geboorte
de vervulling van een
belofte zijn uit de schrift
te midden van hen
door de volkstelling
op drift is dit zo beschikt
warm beschut gras…
ongeschreven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
381 onderbroken kus
door de reddende engel
de niet verzonden
brief aan een liefde
de losse eindjes
van een mooi verhaal
het ademloze talmen
van het onvoltooide lied
het rusteloos zoeken
naar een vergeten dag
het vergeefse wachten
in een maanloze nacht
de gemiste ontmoeting
op een verlaten perron
een schitterende
scherf in het jonge gras…
Green on red
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
553 Blauwe verlangens
verf de zon aan de hemel
groen gras rond het huis
groener dan bij de buurman
een wolk schuift voor de zon.
Koppel-teken
Liefde trekt sporen
mijn hart timmert aan de weg
zaagsel van weemoed.
Red haiku
Blote klaprozen
dansen in de zomernacht
traag en onstuimig.…
Een lach vol sjans
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
393 in geschoren
groen geurt
het gras naar toen
jij in je
blote voetendans
een lach vol sjans
armen die nog
verder reiken dan
ogen willen kijken
de wereld in
een felle draai
sensueel vonkt fraai
waar adem het
gemoed overstijgt kust
stilte het vermoeide lijf
tot hakken
weer uitdagend hun
opzwepend ritme klakken
en blikken…
Gewone mensen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
421 het was niet
de eerste blik die
overweldigend was
het vonkte meteen
waar geladen deeltjes
mij raakten en
hun energie een
miraculeus zachte
landing maakten
mijn huid veranderde
in een eindeloos
verlangen naar meer
waarbij de
intensiteit warmte
kleurde naar rood
wij zij gaan lopen op
blote voeten in het gras
waarbij wind…
Bij het niet-nationale monument langs de Canadese grens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
432 Waar gras de handen ineen sloeg,
waar geen monument staat,
en de lucht het enige heroïsche is
Vogels vliegen geluidloos,
ontvouwen hun vleugels in de open lucht.
Er zijn geen gedode mensen noch vermoordden
in dit gebied,
geheiligd door ontkenning en zo’n bedaarde lucht
dat mensen het vieren door de oorlog te vergeten.…
Deze dodelijke dorst
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
410 warm golfde
het lange al
geel gepunte
hoge gras
onder de vlagen
wind die ver aan
de horizon beelden
deden trillen
wij bewogen
nog stiller dan
de woordloze
omgeving waar
slechts een vogel
schreeuwde om
schaduw en wat
druppels fris
nog zoog hitte
aan de grond die na
de laatste transfusie
water begonnen was
aan brakke lagen…
Blote voeten
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
496 we hebben onze
schoenen uitgedaan
liepen op blote
voeten in het
glinsterend
natte gras
nog was de zon
niet warm genoeg
om de dauw
op te drogen
alleen de bloemen
openden al hun ogen
rechtten hun stelen
om ons niet met
gesloten knoppen
te vervelen keken ons
kleurend en subtiel
geurend aan
wij voelden ons
apart en verheven…
boven dag en nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
408 tintelend geluk
als het licht en morgen is
in het open gras
het vrije zweven
het lage land strekt zich uit
haar hart weerloos wijd
beschreven vensters
met wind licht wolken water
in weifelend blauw
de dreigende lucht
het suizelen van regen
het leigrijze uur
de vale aarde
zwaluwen scheren over
de vrije vluchten
over wat beweegt…
STIJGEN EN DUIKEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 De geur van weiden
vol sappig gras en bloemen
vliegt op en zweeft door teer lover
dat voorzichtig ontwaakt is
streelt de bodem van boerenland
en in 't woelige Drachten
daalt ontdekkend neer
beurt nijvere fabrieken op
speurt langs winkelrijen
drentelt heen en weer
tussen een banketbakkerij
en een hoog huis met witte
raamranden en daklijsten…
echoklanken
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
446 Vleermuizen omcirkelen grafstenen
een dans in winterse mistroostigheid
echoklanken uit een overleden vaderland
dieper in de nacht krioelt het ongedierte
tussen het door de kou vergeten gras
ritmisch klinkt de klank van hongervrees
in de machteloosheid van een dwalende wees
door dit land is ieder kind zwerver geweest
tussen de wandelgangen…
Subterranean blues
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
491 Ruim tachtig jaren zweeg hij als het graf
Drie generaties lang noem ik pas laf
De kruik gaat net zo lang, totdat hij
scheurt
Te water, onder gras, met zand besmeurd …
Omarmen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 Dansen door fris bedauwd gras, droom mijn dag. Langs Opa’s Canna’s, verstilde zomerse pracht. Eendrachtig verbonden, mijn thuis waar liefde woont.…
distributieriempiep en koelvloeistoflek
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
231 woorden die de werkelijkheid
pijnlijk objectief agenderen
onder de geopende motorkap
met ijzige handen in de verders
schitterende herfstochtendzon
als de haperende mitochondriën
en onstilbare zenuwbanen
achter gesloten oogleden
niet-helpende ijlgedachten
der langdurende raddraaier
dan maar te paard naar de villa
waar nat doorgroeiend gras…
Ons achter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
226 betovergrootvaders zestig eiken
geplant op zijn trouwdag toen
het huis af was, het huis
waarin de plannen zijn gemaakt
om het af te breken
en de bomen
kunnen dat betalen
Alles nieuw, geen verleden meer
dat we aan kunnen raken, maar
jonge aanplant zonder schaduw
over de achtste generatie
Ons achter: geen bos, geen tuin
een gat gevuld met hoog gras…
Dag breekt aan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
192 Zilvren sporen in ’t bedauwde
Gras door het gouden licht
Bestreken van de prille zon
In deze vroege ochtendstond.
Verderop zweven bonte koeien
Met hun doorkliefde torsen,
Gewekt door d’nieuwe dag,
In d’stilte van licht zonder geluid.
De stad achter de kim ontwaakt
Met motor- en mensgeluiden,
Door het stadsleven uitgebraakt.…
Mijn stad
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
328 Tringelend rijdt een tram over de brug
In de verte hoor je gelach
Op het terras zitten mensen
Mijn stad
De bakstenen muur is nog warm
van de felle middagzon
Tijd voor een middagplons
Mijn stad
Het gras is vers gemaaid
De geur van groen
Een hond rent over het veld
Mijn stad
De lucht kleurt langzaam nachthemelsblauw
Nu is ie…
Samen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Toen waren wij samen
in de nacht
handen en voeten
ogen en lippen
Toen waren we samen
één adem één ritme
in het hoge gras
uitgestrekt boven de wolken
tot in in diepte van de zee
Toen waren wij samen
de tijd vooruit gevlogen
hebben we veel gelachen
wijn uit de aarde gedronken
Toen waren wij samen
dag en nacht
dansend
moe geworden…
tussen regels
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
408 in de vroege ochtend
ligt jouw zin als dauw
op het gras van mijn woorden
ik buk en lees opnieuw
alsof licht mijn handen raakt
zacht en onverwacht
tussen regels groeit iets
een stille glimlach misschien
of een open veld
jouw stem kwam voorbij
als wind door een lege tuin
en liet iets achter
ik dank je daarvoor
want in dat kleine gebaar…
Kauwende koeien
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
191 het druk
Mijn aanwezigheid is aanwezig
Zonder oordeel
Met muziek in mijn oor
Weet ik dat ik de rest afsluit
Maar is dat aangeleerd of wetende afwezigheid
Tonen in mijn oor zijn soms druk soms rustig
Zijn we nog sociaal of sluiten we daar juist vooraf
Misschien zijn we net al als koeien
Kauwend in de wei
Niet weten wat we doen
Totdat het gras…
herkauwende wolven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
94 Alle zintuigen werken toch
naar behoren,
zoals iedereen van wolven
verwachten zou,
maar wij blijven
hangen in herkauwen;
de oprispingen door dat gras
verrassen ons immer nog
keer op keer,
zoals de sprinkhanen
die slechts komen buurten
in de laatste ongeschoren uurtjes.…
Alles
gedicht
3.5 met 2 stemmen
882 alles geven
Alles is de knipoog naar je spiegelbeeld
de lach om je stomme grap
het verwelkomen van je imperfecties
de waarheid boven illusies
Alles vraagt niet te veel
alles ben jij in het geheel
alles kun je doseren
help alles het je te leren
Gewoon in alles
Alles kent jouw tempo
alles is geen overtreffende trap
of het groenste gras…
De eerste kogel
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.239 Diens bloed zal stromen door 't groene gras.
Of staan ze, in een lege wereld zonder grenzen,
tegenover elkaar, als de allerlaatste mensen,
die noch de geit zullen sparen, noch de kool.
En beiden trekken tegelijkertijd hun pistool.…
EVEN BUITEN
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
900 Voorzichtig stap ik het gras op
En ik hoor mijn voetstappen, sop, sop, sop.
’t Gras is glibberig en nat.
Voor ik het weet lig ik op mijn gat.
Beschaamd kijk ik om me heen.
Gelukkig, niemand, ik ben alleen.
Tegenover me zie ik de grote rivier.
Het is donker, maar de overkant zie ik vanaf hier.…
De spade
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.934 Toen hij in 't gras was neergeleid
En zacht met aarde overspreid
Toen was het, dat de ander vroeg,
Wat naam of toch die dode droeg.
Maar Jezus plukte uit het gras,
Een halm, die een uit vele was,
En peinzend sprak Hij klaar en kalm:
"Weet gij de naam van deze halm?"…
Herdenking
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
505 Twee personen waren er nu bij,
niet eerder hier geweest
op weg erheen
leek het een beetje feest
met bloemen en een plant
We zaten met z'n vijven
voor zijn graf op ‘t gras
Vriendin van broer
en vriend van zus
Als,
als om hen voor te stellen
Deze stelden vragen soms
zodat broer vertellen kon
hoe ‘t hem toen, de dag erna
verging…
de dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.043 bedaard klimt uit de horizon
een goudgekleurde morgenzon
en werpt haar eerste stralen
om alles dat de donk're nacht
in grijze tinten heeft gebracht
weer kleurig op te halen
de nevel die het veld bedekt
wordt als het ware uitgerekt
gaat langzaam aan verdwijnen
tot slechts de resten in het gras
op bladeren van het struikgewas
als parels…
kabouter
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.016 Zijn examentas ligt,
mijlenver weggeschopt,
tussen het gras goed verstopt.
De boekenwormen vreten
aan zijn bladen en de
woorden vallen eraf,
maar dat kan hem niet schelen,
hij is net kabouter Plop.…
Anders
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.736 "Wij zitten elkaar niet op de huid
laten elkaar in waarde,
als jij iets wilt,
mag het van mij"
De leeuw rekt zich uit in het dorre gras
en overziet zijn rijk.
Dan drukt hij op de rode knop.
"Kom,
We gaan naar bed
Ik heb slaap".…
waterketting
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
908 Die geven het aan de andere
aaneengeschakelde halve manen door,
tot ze zijn aangekomen in een
houten ton, of op het slurpende gras.
waar de planten hun dorst lessen en
de zonnestralen de waterparels
als diamanten doen schitteren.
De mens, die het als een schouwspel
ervaart en tot rust komt.
Het moet niet veel zijn,
om gelukkig te zijn.…