2260 resultaten.
De plataan op het plein
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
3.472 Jij mag getuige zijn
van verdriet groot of klein
vriendschap huilen ruzie
vallen op een zere knie
Drukke kinderen en stille
roepen schreeuwen gillen
verstoppen hollen vliegen
lachen luieren liegen
Pootje haken pret maken
potje knikkeren of schaken
voetbal op het plein
vechten is maar schijn
Drie is teveel vier is beter
struikelen…
Opzij opzij opzij (karaoke)
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
2.496 we moeten rellen dwingen schallen
schreeuwen gillen huilen roepen
zeuren schelden zeiken poepen
rammen sluipen wijzen knallen
samen spannen kijven lallen
schuimen ruimen klagen coupen
draaien dreigen treffen troepen
vuilen bekken kwellen gallen
tieren mieren plagen slachten
schillen schoppen raken schaden
ploegen plaggen bluffen blaten…
Gesigneerd
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
725 waarom ben ik zo dichtbij, zo ver af
van deuren die hij wil
sluiten
de geur van lijken waarlangs
hij liep en alle geluiden zoals vuisten
in een voornacht
van schuilkelders vol kinderen
die het angstige huilen schreven op
jonge en oude razernij
op de dode mond
van moeders en vaders en rondom de radeloze bomen
zwijgend bij elkaar…
groen<>blauw
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
873 verzot het laatste groen uit de verfpot
in de droge bladeren wild en flets
in de knop van bloei, die licht deinen
het blauw niet verdragen, maar van verre spiegelen
ze wiegen in een vaag huilen
als wilden ze het snel weer kwijt
in versleten blauw briefpapier in elk vel
zit ook dat geel, en violet, en blauwe krijtjes
in weggewassen tinten…
Jij en Hij...
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.913 Toch doe ik het
en huil ik 's avonds op bed.
Ik wil dat het overgaat,
En dat jij plek voor die ander maakt..
Want:
IK WIL NIET VAN JOU HOUDEN!…
Te laat
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.446 bang
ik durf het niet
En loop weer weg
Van haar verdriet
En de dag erna
Dezelfde straat
Hoor ik het geluid
Iemand slaat
Ik hoor de klappen
Voel haar pijn
Het liefst zou ik hier
Niet meer zijn
De dag erna
Krant op de grond
Zie ik het meisje
Zwaar verwond
En het kopje
Wat mij zegt
Mijn zorgen om haar
Waren terecht
Nu huil…
o die wijze koeien
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 En als we weer eens zijn gestrand
is huilen, lachen om het even.
Eens leer ik me niet te verzetten,
ontvang ik met een open hand
wat me terloops gegeven wordt.
Net als de koeien in het land
stil grazen voor het gras verdort.
Ik hoef alleen maar op te letten.…
ontvouwen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
578 vullen
de halve onthouding
opdat het zoveelste moment
naar meer zou smaken
dan gewoon een keerpunt
ik had de weg
moeten opgaan
zonder ooit om te kijken
maar het trekt
om naar dezelfde plekken
terug te keren
zoals ouders hun kinderen
steeds weer binnenhalen
ik lijk wel verkleefd
met mijn eigen scharnieren
het trekt
zoals moeders huilen…
onder dekens, diep weggezonken
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
747 het gesprek
dat ze met zichzelf voerde
vond hij terug in zijn hand
hij schreef naar huis
zij sprak vanuit een schaduw
met ogen van weggaan
een laatste reis
door een donker huis, denkbeeldig heengegaan
in de veelheid van rouw
ze ontkleedde woorden
en het wachten uit openstaande deuren
het geluid en de stervenspijn;
erom huilen…
alzheimer...
netgedicht
4.6 met 42 stemmen
1.602 Ik huil van wanhoop,
diep verdriet en pijn,
deze eenzaamheid, wie kan begrijpen
hoe dit lijden moet zijn.
maar soms, is er een flits,
héél even dat moment,
dan is jouw gezicht,
mij zo dierbaar bekend
héél even maar,
ongrijpbaar als het schemerlicht
en dan gaat de deur
van mijn herinnering weer dicht.…
De tranen van de IJskoningin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
544 Een landschap met groeven en kringen
tekenen een opgeteerd leven
in een gezicht zo zacht
maar o, zo bedroefd
Het zilte vocht biggelt
over mijn warme wangen
zonder dat het mijn leed
bedaart, verzacht of verlicht
Woordenloos staar ik naar
de spiegeling in een plas water
Ik herken mezelf niet meer terug
Ik huil tot het vocht mijn hart…
maan dagen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
569 Benauwd heb ik bevend staan huilen in stilte
en verwachtte een wolf die mij zou bevrijden.
Er gebeurde niks en het leek of de muze
dood was die ik als magere troost nog in
mijn hart en hoofd ergens verstopt wist.…
Gewoonte ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 Schuchter bewoon ik de
verlaten vlakten, er is niet
meer te verlangen, ook niets
meer te verwachten, dit
niemandsland kan ik niet ruilen,
voetstappen hangen als gedempte
geluiden in de mist, onbekende
stemmen van vroeger vrienden
dringen tot mij door, waarom
zou ik antwoorden om met hen
weer te huilen of te vrezen boven
houten kisten…
Zeg me hoe.
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
707 Ik huil om alles wat ik hoor en ziet
Ik ben het beu te leven met verdriet
Om te wandelen op dit levenspad
Ben ik meer dan zat…
E-MAIL to HEAVEN
hartenkreet
3.6 met 36 stemmen
1.936 …Je bent wat vergeten, je had nog zoveel te doen
nog zoveel te vragen, nog zoveel willen weten
zoveel liefde te geven, zoveel wijsheden te spreken
zoveel te genieten, nog zoveel te houden van
zoveel te lachen, zoveel te huilen, zoveel te zien
zoveel troost te geven, zoveel leed te verzachten
zoveel natuur te beleven, zoveel tochten te maken
zoveel…
Aangenaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Ook heb ik niet een schouder,
waar op men huilen kan.
Maar wel iets in mijn maag gesplitst,
`k word er zwartgallig van.
Dan heb ik nog een fijne neus
en krijg u in het snotje.
Een oog voor mooie meiden
in het reclamespotje.
Ook heb ik nog een duim,
waar iemand onder moet,
en met mijn lange tenen
leef ik op grote voet.…
Het zilveren spoor
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
767 Teveel verdriet om te huilen
Teveel woede om boos te zijn
Te leeg voor de stilte
En te donker voor de warmte van de zon
Maar na de droge tranen en de grijze stilte
Klinkt er muziek in de groene bladeren
Brengt een frisse lentebui de kleuren van de regenboog
En schieten bloemen als nieuwe beloftes uit de aarde
Een slak kruipt dwars over het…
ZEGENINGEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
594 Durf ik toe te geven
Dat het vaak niet ging
Als de bedoeling was
Ik vaker dan mij lief was
Zat in zak en as
Veel dagen vulde
Vol kommer en met kwel
Desondanks niet spreken wil
Van een leven als een hel
Mijn zegeningen telde
Hoe klein ook of gering
Een nieuwe dag aanvaarde
Als een grote zegening
De rust bleef bewaren
Als ik schreeuwend huilen…
Voorjaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
865 Er huppelen tranen
tussen de tulpen
er huilen druppels
op het gras
er rennen gedachten
naar de lente
die er dit jaar
voor jou niet was.
Er schuilen bloemen
achter bomen
er vallen bloesems
op jouw graf
hier zingen vogels
in de weide,
dat God wel nam,
maar nog meer gaf.…
Ochtendgloren
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.664 We huilen gaten in de dag,
en storten tranen in het Zwin.
Gedeelde woorden brengen troost.
En morgen, na een zware nacht,
breekt tóch de zon weer door.
Je hebt gelééfd, meer dan een ander.
Terwijl de zee de duinen kust,
wacht jou een nieuw begin -
een onbekende einder.…
Levenstaak
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 Er kwamen beelden en geluiden ik was verbaasd
Om wat ik zag en hoorde, de muziek dat binnen kwam
Voelde je ook hoe alles mee ging in die stroom
Een bron om op te rijzen bij die klanken
Rijk en arm wil daarvoor danken
Zingen de vogels vanuit de luchten
Tortelen de duiven in de dakgoot
Totdat hemeltranen weer in daken huilen
En rode slagvelden…
Passendale
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
494 Passendale de doden huilen nog
wier bloed zo rijkelijk vloeide
in de modderpoelen van de wanhoop.
Weggezonken oorlogsoptimisme in
het krijgsvuur van een harde realiteit.
Waar voor iedere kilometer landwinst
er victorie in de dood sloop.
De wapens pas zwegen te laat voor
het belijden van spijt.…
tot wolken spreken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 de koffie
smaken koekjes anders nu
al smullen zingend en lachend
de kinderen van onze kinderen
mij hun liefste geluiden ooit
altijd nog klopt mijn hart
als bij die eerste keer
toen ons de prille liefde
lieve woordjes fluisterend
ons elkaar nestelen deed
nu zijn het de wolken
aan wie ik stilletjes vertel
dat ik lachen moet tot ik huil…
en hier liggen wij omringd door eeuwigheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 jouw mooie Griekse neus
en je gesloten ogen
je grijze haar dat
zachtjes in de wind
honden huilen
en blaffen naar elkaar
van de ene berg naar de andere
sterft geluid langsaam weg
en hoog in de lucht
trekt een straaljager
een streep door de hemel
tot ver over de Aegeïsche zee
weet jij wat de helm kost
van zo ‘n piloot, zeg jij
vijf…
Oetoen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 huilen kan ze niet maar voel
het droeve dreunen, hoor
in het witte kronkelen
van honderden larven
de bodem van git
waarop zij valt,
waarop zij viel,
waarop zij vallen zal, en
adem
het weeïge ritselen, het
slurpen en glijden
van het leed en de lust
in de bange wortel
van haar blanke,
benige lijf.…
zoals fietsen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 handen
open en als we
dan langer dan een
minuut naar elkaar
zouden kijken wat
zou er gebeuren
als we dan een keer
per dag om mee te
beginnen minstens
één minuut stil zijn
kijken en zwijgen
naar een ander die
toevallig voorbij
loopt of naast je zit
een mooi wonder zou
het zijn om een glimp
op te vangen van
elkaar en dan te
huilen…
Ukraine
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
562 verstilde straten huilen vandaag
ik zag immers ontelbare rode stenen
daar ver weg, met bloed als water
stromend uit lijven met gemankeerde
armen en benen, aangericht door beren
aangemoedigd door gestoorde heren:
het is niet alleen de directeur van zijn eigen theater
maar ook de chef de l'église, in een goddelijk kleed
die bidt voor vrede,…
vakantiegenot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 ik zie de wolken boven mij
zwevend in de blauwe lucht
ik vraag me af wat ze zien
vraag mij af waarom soms
ze met pijpenstelen huilen
ik luister knapperend vuur
zittend in zijn warme gloed
dat niet meer nodig heeft
dan wat takken en bladeren
om de harten te verwarmen
zachtjes waait er een wind
die mijn huid teer fluistert
als ik tussen…
Het vraagdiertje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 begrijpen, geen vragen meer
die onbeantwoord zijn
wanneer het sterft
Het leeft niet lang genoeg
en voorbij vliegt de tijd
van honderd heerlijke keren
spelen dood te gaan, de tijd
van steeds weer vragen waarom
zus en zo, dit of dat, en hoe dan
nieuwsgierig kennis knippen
en plakken, schreeuwen
en boos wegsmijten
uitgeput gaan liggen
huilen…
De afwijzing
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
275 stampvoeten
hoewel het verstandiger is
om na te denken
verantwoordelijkheid te nemen
draai
als een blad aan een boom
maar buig nooit
als een bloem in de wind
Want de toekomst is zeker
niet bezegeld
door een hogere macht
noch een onzichtbare kracht
Je maakt je teveel zorgen
de angst voor verandering is kansloos
beter is het om te huilen…