2545 resultaten.
Verbasteren
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
762 Twee namen gekrast in een oude boom
een groot hart in wanhoop gesneden
verweerde klanken tussen bladerenzoom
alle hunker naar morgen vermeden
hun wereld stond al jaren in brand
waar lichamen ondergronds leden
verloren zij hun stad hun land
vonden bunkers als huis van heden
het mes, verroest, werd onlangs gevonden
maar de boom was niet…
Hoe gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
769 Gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron
Al wil je dagen luidkeels danken om deze klanken
bloem en knop en het avonddauw na ’t aardse sloven
boven vanuit de sneeuw op eigen netvlies inklaren
tijd vraagt geduld ook werkend ‘t tijdelijke te bewaren.…
Aids
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
805 Je gaf de paarden voer en met de varkens
heb je gedineerd, een zomerpark vol bessen
en papavers, vermoord, door de gifwolk uit
het zwarte woud, je oneindige stem, klank
van een sprookjesfee, is weggeëbd naar het
gebied van Thanatos, er zullen resten van je
ziel, die in het harnas verbleef, komen spoken
rond de doktoren, die zand uit de ogen…
de tijd gestild
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
501 hadden de tijd zowaar gestild
met zachte hand verdreven
terwijl de nacht tevoorschijn kroop
en wij in het milde licht van de maan
als kinderen naar de sterrenhemel keken
hoe wonderschoon ook het ijle ontwaken
de zon nog rijpend tussen takken en twijgen
langzaam klimmend boven het slapend land
waar vogels hun verre nog ingetogen klanken…
The Dangling Conversation
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
511 zachtjes waaien klanken
over duinen vang ik woorden
in jouw voetsporen
kleuren treden donker
waar stemmen praten
schep ik water in de nacht
wijl zee mijn enkels drinkt
huilen vissen het verdriet
in het rode licht van de toren
schaduwen flessen op 't zand
rond mijn middel kiemen algen
laatste stukjes huid reizen af
de ochtend vecht…
de rode draad van liefde
hartenkreet
4.8 met 48 stemmen
2.252 want het voelt als een
warme deken van
licht om mij heen
wanneer jouw handen
klanken ontlokken
aan de piano
uit mijn kindertijd...
dan hoop ik voor altijd
te mogen dansen,
dichten en dromen
op muziek die
dankzij jou als een
rode draad van liefde
door mijn leven loopt...…
Casablanca
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.545 De klanken uit Parijs vergeten
en de wijn tot as en stof vergaan.
De liefde vliegt express naar Nederland;
Ruim baan.…
VERLIEFDE DUIVEN
gedicht
2.1 met 19 stemmen
8.070 Ik mis haar daaglijks, meer dan spijs en drank,
Die zoete stroom van onverstaanbre klank.…
In het bos
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
679 het bomenland
door groen gras omgeven
ligt stil en haast verscholen
mijn huis van houten planken
met groei en bloei verweven
de tijd heeft het beschuttend lijf
en de stenen pannen gevormd
het geheel is aan inzichten
van seizoenen te danken
midden in een verlatenheid,
van mystieke aard,
waar enkel natuur zorgt
voor ongedwongen klanken…
niets blijft behalve jij
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
678 hoe vaak ik jou ook droomde
in dromen en zoet mijn fantasie
de werkelijkheid voorspelde
ik spelde de zinnen
van beminnen in woorden
ongehoord tot de klanken
voor jou galmend misvormd
daar ik hen niet over mijn lippen kon tillen
zodat slechts de stilte
over onze ruggen kroop
en de hoop op later
de reis per seconde vertraagde
onverteerbaar…
Reiger
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 Het riet dat golvend wisselt van klank
door wind soms hard, dan zacht bewogen,
verschaft zijn beschuttende achtergrond.
De kop haaks op de nek staat frank
waakzaam scherp, zo ook zijn gele ogen.
Gebeeldhouwd dier dat hier altijd al stond.…
Nieuwe taal
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.838 in de nieuwe taal
die wij moeizaam vormen
ontstaat het nieuwe verbond
niet de woorden zijn anders
maar wel hun rangorde
en hun geladenheid
ook de kleur der klanken
de trillingen der lucht
scheppen een nieuw idioom
zelfs de taal der stilte
dreigend rustgevend
is verschillend van vroeger
neem nu
als proef op de som
lichaam geest…
Kom! De liefde lacht
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.079 Lenteliedje wees niet bang,
Kom maar vrij naar buiten;
Alles vraagt naar klank en zang
Als de bloemen spruiten.
Beken ruisen immervoort,
En de schone rozen
Neigen 't kopke over boord,
Spiegelen zich en blozen.
Jeugd en liefde wandelen stil
Hand in hand en dromen;
't Vogelijn bouwt, naar lust en gril,
't Nestje in de bomen.…
Het lelijke jonge eendje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
746 Ik hoorde niks, hoorde ook
nergens bij...nog steeds versta
ik de klanken van de mensen niet...
vervreemd als ik ben geraakt
van de rest?
Waarom God? Waarom ik, zo...
Een lelijke eend
die tóch zwaan wordt
en daar moeite mee heeft:
verlies brengt mij terug
tot mijn beperking..
mens op aarde.…
Als de stilte mij zegt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
594 ergens diep van binnen
draag ik genegenheid
zoiets zeg ik niet in zinnen,
raak dan in het aardse verleid
en zal je niet puur
kunnen beminnen,
woorden botsen
klinken als klanken
het is slaken
uit diverse flanken
ook van uit
ergens diep van binnen
en als de stilte mij zegt
het voelt zoals is bedoeld
vloeit warmte
als een teder…
Een vrolijk nootje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
611 deuntje op te fleuren
wie weet misschien een Weense wals
hij nam het deuntje bij haar noten
samen walsen op de notenbalk
niet te vlug
wist ze te vertellen
dat draaien is helemaal
niets voor mij
fluit liever een liefdesliedje
misschien verdrink ik dan niet in mijn verdriet
hij twijfelde even
bracht zijn noten lippen
op haar noten klanken…
Er vallen gaten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
531 Er was iets om met
Lood in de schoenen
Te betreden -
Hemelse oneindigheid
Zo licht, zo mooi,
Zo vol klanken van
De schoonste muziek
En ik die angstig
Schuif'lend hier
Binnenkom in het
Voorportaal van de
Eeuwigheid, met lood
In schoenen en gedachten
Bang om toch ook
Hier weer gewogen
Te worden en daarna
Te licht bevonden…
VERSCHEIDEN
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.812 Overbekend dit huis: de andertijds
maar onherstelbaar ingesleten klanken,
de tafel voor de vrome spijs en dranken
voorbij de stoelen, recht aaneengerijd
en ik – de eredienst allang ontwijd -
muitend in heimwee naar de oude banken,
niet wetend of ik bidden moet of danken
voor wat zich indekt in gedegenheid.…
zonder titel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 door groen gras omgeven
ligt stil en haast verscholen
mijn houten thuis, een stulpje
met groei en bloei verweven
de tijd heeft het beschutte lijf
van pannen op gelaagde planken
gevormd, het heeft zijn pracht
aan wisselende seizoenen te danken
in een verlatenheid,
haast van mystieke aard,
waar enkel de natuur zorgt
voor ongedwongen klanken…
Aan de hand van een woord (I)
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
898 Je denkt aan stroop, aan brij, aan
'hoe zal mijn toekomst gaan',
je smeert je nog eens in,
ineens hoor je het woordje 'kolder'-
en heb je genoeg van die ò-klank.
Je laat de modder los.
Even was het je moeder.
'Your mother', zegt de Brit.
Een portie troost. Dat is het.…
Verscheiden
gedicht
4.0 met 6 stemmen
8.263 Overbekend dit huis: de andertijds
maar onherstelbaar ingesleten klanken,
de tafel voor de vrome spijs en dranken
voorbij de stoelen, recht aaneengerijd.
en ik – de eredienst allang ontwijd -
muitend in heimwee naar de oude banken,
niet wetend of ik bidden moet of danken
voor wat zich indekt in gedegenheid.…
Indo-Europeaan
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
722 Het kleine dorp is als een zee van rust
Ik dobber vredig door de stille straten
In mijn geheugen vielen flinke gaten
Al lang ben ik op hun verhaal belust
Als van de kerk de zoete klank mij kust
Verminderen ze plots, alle hiaten
Ik duik de diepte in; jouw doen en laten
En word me van je inhouden bewust
Je had vast ook een njai in je verleden…
Lichtplooi
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
596 vermomt in watten
een blik die oplicht
onvoltooide herkenning
er kleven beelden
aan haar handen,
album van de geest,
bladeren verwaaien in
winden die haar zijn ontvallen
schaduw die de toekomst leest
ze slaat de dageraad om
klapwiekt het verleden dicht
het is stil zegt zij,
vraagt bevestiging, ik knik
geluiden zonder klanken…
Avondvrede
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
867 De klanken
van de avondklok weergalmen
tussen de berken
van het oude kerkplein
na een lome zomerdag
talmen mensen in het park
zoeken naar verfrissing
bij een sprankelende fontein
de avondvrede is voelbaar
onder de bladstille platanen
genieten zij van de luwte
en spreken gedempt met elkaar
of wandelen door de lange lanen
genietend…
Paden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
469 Geen wegen waar mijn voeten gaan
De aarde draagt slechts slijk
Dromend ga ik langs eigen baan
En ergens ligt een grote stad
Ik nader reeds de buitenwijk
Waar geen verkeer zich horen laat
Bereikbaar over ’t smalle pad
De echo geeft haar klanken weer
Tussen satijn en goudbrokaat
Kaats vanuit ivoren poorten neer
Door straten met duizend…
De natuur mag begrijpelijk zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 De klanken van de wind en de regen
vertolken met de ook opklimmende mist
heftigheid met een vreemde opmaat.
Wat valt er verder te verwoorden over
onze natuurlijk ogende uitgestrekte oorden
wat zetten uw ogen al in de steigers.…
Schuilhut?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
380 Werd niet alles
reeds beschreven
uit het stof van
liefde, verwachtingen,
associaties, misschien
anders in klank, kiemt
dit woord in alle talen
gesproken en verbeeld
zaait angst en twijfel,
waardoor de inhoud
wordt misvormd,
blijft de essentie van
humaniteit gelijk, het
tooit de fraaiste
synergie van mensen,
waarvan de kleur…
Verboden gebied?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 Iedere waarde werd een ding,
in iedere zin die ons toekwam
in korrels zand opgegaan, toen
de vloed onverhoeds binnenviel
ieder woord dat werd gewogen
stom werd tot beider
verboden gebied verklaart
elk verzwegen woord, zich
koestert in de late zon
maakt dat het bloed niet stolt
de klank vanuit het onbewuste
gehuld in het zwijgen,
versterkt…
Eenzaam Dromen
hartenkreet
4.8 met 22 stemmen
1.450 het lentelied dat jaren geborgen in mijn kamer
geen enkele klank van zijn melodie weervindt.
alleen het tikken van een wekker die blijft klagen
dat de tijd voor mij onherroepelijk dringt.…
Taal
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
565 Een verzameling klanken,
maar niet voor allemaal.
Zoveel mensen en zoveel talen.
Zovele woorden en allemaal anders.
Zij denken in hun eigen taal.
Ik ging er een paar leren,
maar toch niet helemaal.
De woorden wel, maar niet hun strekking,
die leer je alleen maar in je moedertaal.…