inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

niets blijft behalve jij

hoe vaak ik jou ook droomde
in dromen en zoet mijn fantasie
de werkelijkheid voorspelde

ik spelde de zinnen
van beminnen in woorden
ongehoord tot de klanken
voor jou galmend misvormd

daar ik hen niet over mijn lippen kon tillen

zodat slechts de stilte
over onze ruggen kroop
en de hoop op later
de reis per seconde vertraagde

onverteerbaar blijft jouw streektaal
haar weg door mijn bloed voeren

alsof mijn spijt van het afscheid
dat ik tussen jou en mij destijds aansneed
slechts in sprookjesboeken verder leeft

Schrijver: Claire, 6 jan. 2012


Geplaatst in de categorie: emoties

3,7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 299

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
kerima ellouise
Datum:
7 jan. 2012
Email:
kerima.ellouisegmail.com
elk sprookjesboek bevat een kern, onaansnijdbaar, immer op weg naar een nieuwe taal, een nieuw begin....prachtig gedicht.
Naam:
Hilly Nicolay
Datum:
7 jan. 2012
Email:
voorjaarsvlinderhotmail.com
Wat een mooi gedicht.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)