1964 resultaten.
Oude visser
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.249 D' oneindigheid van lucht en water leeft
In zijn hemel-blauwe en vochtige ogen,
Aandachtig naar onzichtbaar doel gericht.
Zoekt hij van ver blank-zeilig scheepje een licht.
Of denk hij door 't zacht golf-gedein bewogen
Aan doden, die de zee genomen heeft?…
Verder dan de tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 niet, wendt het moment zich
een korte stonde tot de wind
het doet me denken aan
niet bestaan, aan ongemerkt
voorbijgaan aan niets
dan lucht en ledigheid, nu,
gevoelens voeren altijd
verder dan de tijd
gaan dwars door tellen, slagvaardig
nemen ze de muren van seconden strijd
ze schrijden onvervaard voort
over uren in de richting van oneindigheid…
“Als de vliezen breken… “
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 Dit oneindig spel verbindt de tijd
met mijn eentonigheid, of het nu naar
links of rechts is, ik blijf gevangen in
een verwezenlijking van een verlangen
de kortste afstand op mijn pad te kiezen.…
Eens zal ik redevol zijn
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.505 Spreek niet van Liefde - Liefde is te veel,
Spreek niet dit tedere oneindig woord,
Dat mij maakt bevende en stamelend,
Spreek slechts van Eerbied - spreek van hem,
Daarvan - wanneer gij spreken zult tot mensen.…
De regenboog
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
850 de zon breekt door de wolken, nog niet zichtbaar voor het oog
grijs en grauw nog overheersend, staat daar plots een regenboog
langzaam wordt een glimlach zichtbaar om de mond van een kind
en de regenboog strekt zich verder als een oneindig kleurend lint
zo kwam jij in mijn grijze leven, onaangekondigd net als het lint
ik was er totaal niet op…
Wat jij voor mij bent
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
821 Is een droom waar ik nooit in wakker word
waar verlangens blijven bestaan, telkens opnieuw
de hoop is geen nieuw begin, maar een oneindigheid
die komt tot leven bij jou weerzien
jij bent zoveel, een regen in overvloed
duizenden druppels, van zowel kou als van liefde
wat niet in woorden is uit te drukken
ben jij voor mij, wat ik niet kan bevatten…
Panorama van gevoel,
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
391 Een oneindig spel verbindt de tijd en
maakt zich meester van eentonigheid,
of het naar links of rechts is, het
blijft gevangen, verwezenlijking naar
het verlangen de middenweg te kiezen
wat onontbeerlijk scheen, lost zich
op in een panorama van het gevoel,
soms wild en soms sereen, een doel zo
aards, wat bij tijden weer verdween…
Kind in niemandsland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
448 Beneden lijkt alles onbewogen
in de nog onbewerkte grond,
evenwicht in een verzwegen
landschap, broosheid tekent
halo’s rond de zonneogen, die
aan het licht willen ontsnappen,
met deze aanhouder wint de
grond aan eigen dankbaarheid,
dat kind met haar oneindige
dromen zijn onze tolk waarop
de tijd zich opricht, waarvoor
het prikkeldraad…
Tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 De wijzers van mijn klok gaan oneindig
in het rond. Ik vrees de nacht voor de
ochtendstond. De tijd trekt ongenadig
aan mij voorbij. En wanneer ik hem stil
zet, ben jij weer bij mij.…
Zonder gewicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
596 lijnen begrenzen sproeten
magie om pijn te vergeten, gaven
die alleen een kind bezitten kan
compositie van verdriet naar schoonheid
toonbalk van nog niet ontdekte klanken
cocon van tijd waaruit hij z’n kracht ontleent
uit milde zaagselsporen, om in de
geurigste grond te ontpoppen
geeft het licht een nieuw naam
toekomst met een oneindig…
Het taaiste ijs?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 Tijd als oneindig spel verbindt
de weg met het doel maakt zich
los van de saaie eentonigheid,
of het links of rechts is, het blijft
vrij in de verwezenlijking in het
verlangen de juiste afslag te vinden
wat onontbeerlijk scheen, verlost
zich in het mozaïek van ons oer gevoel,
soms weelderig wild vol compassie
waarin onze hemel wordt…
Vruchtvlees?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 in feiten
vervlogen in zilte stemmen van de wind
waarin het bloed van de aarde is gestort
het geweten wrikt zich langzaam naar boven,
schiet wortel tot aan een denkbeeldig
sterrendak waaruit het denkgoed zich
openvouwt, daarom niets te deren valt als
de daad net wat anders wordt beschreven
overspoelt de dromen van overvloed
oneindige…
Zomerkleuren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
531 draait en die ogen...zij schijnen zo onvoorstelbaar fijn
Dan trekken haar mondhoeken op en zij lacht
synthese van monumentale glorie en kracht
Jij geeft liefde als ongebreidelde macht
eentje die liefdevol is en alleen maar schenkt
Niets anders in ons leven dat zoiets bedenkt
als jij je in het rood en geel naar mij omdraait
is mijn leven met oneindige…
Hoe ga ik je missen?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
745 Ik vind dit zo eng,
mijn oneindige tegengewicht
mijn geest, alles wie ik ben
zijn wij samen geworden
En ik weet niet
hoe ik je moet laten staan op het vliegveld
hoe ik uitgezwaaid moet worden
en hoe ik dan weg moet gaan
En als ik dan terug kom,
zijn we dan anders?
Weet ik dan nog wie we zijn,
zie jij me nog in het donker?…
Dodenherdenking
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 Eigenlijk denk je er iedere dag weleens aan
een moment van stilte dat even oneindig lijkt
heimwee naar toen het anders was
degenen waar je van hield nog leefden
maar op 4 mei gaat het om de doden uit een oorlog
de gesneuvelden die voor de vrijheid streden
met een toekomst voor de boeg
herdenken wij de helden in het heden
ze hadden allemaal…
Oud beeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
510 tussen de oude kromme bomen
Terwijl de zon haar stenen haren streelt
laat zij haar tranen stromen
Niemand merkt meer op
het verdriet dat het uitstraalt
Aan het eind van de lange oprijlaan
als een bang kind dat is verdwaald
Zo waakt zij jaren over de dodenakker
bovenaan de stenen treden
Door weer en wind steeds zwakker
heeft zij oneindig…
Omwentelingen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
468 Wij telden de tijdspassen
in elkaars hand om naar
de verre horizon te kijken,
er bleven waterstromen
achter op het strand
het waren onze gedachten
die het watervlak raakten,
samen met de rimpeling
van de oostenwind in elke
plas zagen we ons evenbeeld
vertragend in het schuim
van golven, in een uurwerk
die ons oneindig leek.…
Verbijstering alom.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
782 Echt oneindige Dank.…
Gekrompen laagland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
590 Rivieren zie ik door oneindig laagland gaan.
Gedachten zie ik reddeloos verdampen
en uit wolken weer ontstaan.
De waarnemer heeft weer waargenomen.
Ontwakend keer ik terug naar onze aarde.
Ineens wordt wat klein leek onzinnig groot.
Ik besef weer dat ik Albert ben.
Alles bleef schijnbaar bij het bekende oude.…
Tijdelijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
723 aan elkaar gelijk
het warme zand heb jij om wille van het tij
met rust gelaten, weldra komen er verliefden
samen, tot aan je grens die vloedlijn heet
wachtend op de zon die afscheid neemt, hopend
op het groots moment van zonnerond op horizon
sprekend avondrood, over afscheid en de wederkomst
sprakeloos zien onze ogen 't grenzeloze van oneindigheid…
Wiede Leegte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 nee
romantiek is overbodig
het land heeft dat niet nodig
Wiede Leegte oneindig wijd
waar vind je dat in deze tijd…
Zingend hart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 vangen mag
och zie de sombere
bossen
waarom de ranke bomen zwiepen
de vijver bedekt met
mos en waterlelies
in koele gouden dagen
van juichend welbehagen
de stille ongerepte
plekken dat mij rukt uit
bange overheersing van digitale wanen
waar links en rechts
't ijle donker schreit
gewassen in de reine plassen
van Gods oneindigheid…
moeders liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 oneindig zijn wel de talenten
van de onbetaalbare moeders
die de tranen poetsen kunnen
tot er een glimlach verschijnt
om de mond van kinderen
grenzeloos is ook het geduld
van de moeders als docenten
die ons voluit leren te leven
door op het juiste moment
de beslissende zet te doen
volhardend is de verpleging
van de moeders als dokteren…
in dit grote niets; in het kleinste al
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
495 de gedachten die onvermijdelijk verdwijnen
in het uitdijende al
wat zeker leegte genoemd worden kan
omdat het al
teveel is om te bevatten
en de gedichten die onverbiddelijk ontsnappen
aan die oneindige val
want als vulling gezien worden
in ieder geval
des dichters leven
het misschien is
voor een vaste lezer
als ik met laserogen…
RUIMTE, letterlijk en figuurlijk!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
675 uiteindelijk niet te vangen, laat staan gevangen gezet
de traditionele wereld vergroot met die van de digitale
als schrijver, dichter met wisselende namen:
Jan Jacob Krediet, Jan Jacob Krediet Van den Bos,
Jan Jacob JordaanDichter en pseudoniem die van Jean Fermate
met als thema: HOEDOODENDANDAARNAMAALS
en daarin denk ik het groots: het oneindige…
Zeestem
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
6.375 Geen mens die het hoort,
slechts de oneindige zee
neemt het geheim mee.
De opkomende zon
Een eerste streep licht
breekt door de koude nevels
boven de baren.
Het zoute verlangen
kleurt zacht met de ochtend mee
in het vroege goud.
De stem van de zee
ontwaakt in de vroege vloed
en fluistert jouw naam.…
Een hemels cadeau
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
656 Wellicht vind je deze brief oneindig gemeen. Kijk er door heen, mijn intentie is puur, o kon ik dat maar bewijzen, al moest ik door het vuur.
Oneindige werelden vol verdriet tollen rondom mij heen. Jou weeklagen klonk alsof het hart de Schoonste maagden in de verhevenste verblijven werd door gezaagd.…
Als een Storm
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
3.313 die tegen rotsen opbreken
Mijn handen die jouw lichaam bevaren
Langzaam voelen wij een storm opsteken
De golven worden groter, ruwer
Voel de golven sneller tegen je opstuwen
Mijn handen die je borsten trotseren
Het is te laat om de zee nog te kalmeren
Gehijg maakt plaats voor gekerm
Je raakt verslaafd aan de storm
De razernij lijkt oneindig…
De ware P.C. Jacob
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
3.541 Liefde mij vaak ontsnapt, ongewenst ontnomen,
nu dan de uitzondering, als uit wildste dromen
Menig vrouw zou wensen zo te mogen boffen,
zoals ik bof met jou, zoals ik 't heb getroffen
Ex-partners verbleken vergeleken met jou,
jij op eenzame hoogte, bent oneindig trouw
Totaal gericht op mij, zoals ik het graag wil,
neemt wat ik geef en gaat…
Maar 'k danste 't liefst volgens wiskund'ge wet
poëzie
4.7 met 9 stemmen
1.974 Maar 'k danste 't liefst volgens wiskund'ge wet:
Door 't x-y-vlak zwierde ik horizontaal,
En dan met lucht'ge sprongen, vertikaal,
Zweefde als een mug ik op en af langs z;
Zich weven zag 'k uit schimmig lijnennet
De oneindigheid tot kronkel van spiraal:
Het teken van de almachtige integraal
Heb 'k, toov'naar, steeds met trotse krul…