3092 resultaten.
Leereconomie van mens tot robot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 Schoolbesturen kiezen
onderwijs op een schaal
van ambacht tot tredmolen
Met je diploma zoek je
van tijd tot tijd een plek
waar precies jij past
Dat gaat maar door
want alles moet draaien
op steeds minder mensen
De computers rekenen
met virtuele aandacht
uit hoe dat kan
Ambachtswerkers zijn vrijwilligers
geworden in musea van vertier…
vaarwel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
667 een maagdelijk
schone partituur
zijn hart is zwaar
van verlangen
onzichtbaar
valt een haast
tastbaar schild
om hem heen
het is zijn queeste
om toondichters
in tijd en ruimte
te ontmoeten
hoe blaast hij
adem in de muziek
een levende plek in
de mensenziel
hoe doorgrondt hij
de gedachten
hoe gebaart hij die
aan het…
Geur van eenzaamheid
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
460 nog loop ik
weleens voor gek
in een oude trui
met mijn lange
haren terug naar
de plek waar wij
als kind altijd waren
het stenen muurtje
de kapotte bank
zonder leuning
altijd kletsen vaak
met stem verhef over
de voor ons belangrijke
dingen van de dag
wie met wie was
en hoever of
haar ouders dat
al wisten en zoals
wij ook naar…
In de sportschool
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
552 In de sportschool heb je rekkelijken en preciezen
Normaliseerders en optimaliseerders
Kortom vetkleppen en juggernauts
Het postmoderne heeft geen plek waar
De lijven het ijzer nog voelen
spiegels exact en bepalend
Keurslijf en houding bewaken
Men gaat af en aan sleurt de kar
Een rondje en wankelt naar huis toe
Om te eten te slapen genezen…
Mijn thuis
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
696 Ik ben in een plek
Die alleen maar liefde kent
Ik heb het licht hier
Maar soms ook het donkerte
Er zijn vrienden die naar mij luisteren
Ook is er hier een mooie bos achter mijn appartement
Waar ik soms in wandel
En soms in dwaal
Als een stille dromer
Die de wereld soms draagt
En ik anderen en mijzelf soms daarin uitdaag
De muziek die ik…
Woordloos samenzijn
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
469 ik keek
je aan
jij lachte
ons geheim
signaal in
een groet met
doelgerichte
pas ging
ieder zo zijn
eigen pad
langs kleine
ongekende
sluipwegen
die naamloos het
landschap plooiden
naar onze plek
de stek die wij
al een levenslang
in ongestoorde
vriendschap delen
in hier woordloos
samenzijn doet
het leven soms
minder…
grensvlak
netgedicht
3.1 met 42 stemmen
483 draagt de spiegel zijn muur
vooruitgeschoven als naderend front
naar weidsheid in aanliggend gebied
sprakeloos tot in uithoeken en gaten
de ruimte waarin we ons begeven lijkt
oogluikend op een paal boven water
we zijn onze tijd in een geleend lichaam
het huis van oneindige fantasie
nooit ver te zoeken en altijd bedrieglijk
dichtbij de plek…
Het jachtspektakel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 donker
dwaalden
schaduwbomen
op de van licht
vergeven
kale plaats
hier bleef
de wind
achterwege
er was voor
jonge aanplant
geen schaduwkant
zomerse hitte
droogden
jonge loten uit
kaal barstte
in de grond
de zwarte kluit
waar nachts
de plek leek
uitgestorven
loerden ogen
uit de rand van
het bos naar prooi
mooi zichtbaar…
schuim en as
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
559 op de uiterste punt waar twee zeeën
samenkomen zocht ik een geschikte plek
kwam tot rust en maakte een mooi stapeltje
het was moeilijk het vuur gaande te houden
rook steeg op in noordelijke richting
verwaaide beeld geur herinnering zeewaarts
dansend daalde je op de schuimende golven
teruglopend de etsende nietsontziende wind
aan mijn handen…
Draaiend Sanatorium
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
406 De Ierse Shaw had zo een stulp
Het draaien in zo'n 'schrijvershut'
Was ook Wim Kan een ware lust
De Muze kroop er uit haar schulp
Een stille plek, klein paviljoen
Vol frisse lucht in kwistig groen…
Onophoudelijk
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
484 regendichte jas
een plank onder je arm geklemd
angstig wadend langs de kust
Zag dat je niet kon wennen aan
de verblinding van het leven
je kneep de ogen dicht
Dat de volheid van de hemel
te veel voor je was dat je
de hemel naast je niet zag
De ruimte voor een vogel
met weigerende wieken
is te hoog gegrepen
Zachte handen gaven je een plek…
Reflecties
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Als een blauwe kiekendief
over houtduiven in de
populieren zweeft
speurt hij verlangend naar
een plek om te slapen
Als hij beelden etst
van boom en kraai
mengt hij tinten van
intens zwarte kleur in
de diepe groeven van het landschap.
Ondiepe aquatinten voor de lucht.…
Haiku bakken
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
466 maak van woorden syllaben
tel ze op deel in
Als een pointe ontbreekt
keer de volgorde dan om
laat ze sudderen
Leg ze een nacht weg
na een diepe remslaapdroom
zie je pas het licht
Woordenkunstenaar
lettergrepengoochelaar
alles op z'n plek
Staat er wat er staat
taalbrouwsel in evenwicht?
tel en smullen maar!…
Lekker Bij Elkaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 kom jongens
kom lekker bij elkaar
samen staan we sterk
meer ogen om gevaar te zien
ook al vindt men dat maar
vreemd en raar misschien
samen een wolk aan het zwerk
lekker kletsen met elkaar
en elkaar wijzen op de plekken
waar je jezelf het beste van
voedsel kunt voorzien
of om samen te vertrekken
en veiliger bovendien
zo doen en overleven…
Het verre licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 ik heb de
stukjes lente
gekoesterd
die wij samen
hebben
ontdekt
op onze
geheime plek
wat luwte
en een paar
straaltjes zon
een enkele
nachtvorst
op de rulle
snel drogende
ondergrond
heerlijk om jou
dadelijk weer
te zien met een
handvol duin
en glinsterend
zee-natuur wind
schrijnend koud
en venijnig guur
maar in je
gezicht…
Collage
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
598 Katjes, bloesems botten uit
Ik probeerde op de naam
te komen van een kruid
at van het blad,
kwam er niet uit
De zon scheen
door een open plek
in het wolkendek
In de horizon lagen roze strepen
Een kaarsrechte smalle sloot
kruiste ‘t weiland
‘k Had geen mobiel voor foto's
Waarom nu,
nadat je weg bent,
de beelden
als een collage…
Oud worden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.015 Waarna het toch teruggevonden wordt,
op een plek die je al tien keer hebt doorzocht.
Maar de schaamte die is het groots,
omdat op iedereen behalve jezelf ben je op zo’n moment ontzettend boos.…
Ze schrijft
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
311 De dichter is vertrokken
naar de plek van haar dromen
ze reist haar pen achterna
door zwaaiende korenvelden
ondergaande zonnen
donderwolken en regenboog
ze schrijft verliefdheid
warme volle lippen
lichamen nooit meer koud
dezelfde weg te gaan
ze schrijft zon en volle maan
weerspiegeling van het water
stranden blote voeten
nooit…
Kruiper
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
249 hemel daalde traag neer op het veld
en de oevers van de milde meander
had gestaag iedere druppel geteld
stoffig was wel het zandpad waarover ik liep
het zal dagen kosten deze droogte te vergeten
ik ontmoette een uitlaatgenoot en riep;
ben je al door een adder gebeten
het is sporadisch dat ik die kruiper zie
eerder wel, doch ver van deze plek…
uit de struiken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
211 aan zich voorbijtrekken
terwijl meereizende seizoenen
-op vleugels zonder einde-
wiegden in uiterste regionen
van zijn zichtlijnen
Hij zag er geen heil meer in
om zijn benen verder te strekken
ondanks waarschuwingen dat de boom
-waaronder hij verbleef- wegkwijnde
zwiepte in verbeten stormen
uit vergleden tijden
Hij kon vanaf die plek…
Het onverwachte Stil
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
133 Wat maakt ze af van
wat niet meer bestaat,
als tijd zich stilletjes
uit haar handen laat
ze zoekt geen antwoord
geen verzoenend woord,
alleen wat nog in haar
lichaam voortspookt en boort
soms loopt de middag
dwars door het verleden heen,
een boom werpt schaduw
op een plek waar nooit iets scheen
de wereld houdt zich vreemd
genoeg…
Het onverwachte Stil
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
203 Wat maakt ze af van
wat niet meer bestaat,
als tijd zich stilletjes
uit haar handen laat
ze zoekt geen antwoord
geen verzoenend woord,
alleen wat nog in haar
lichaam voortspookt en boort
soms loopt de middag
dwars door het verleden heen,
een boom werpt schaduw
op een plek waar nooit iets scheen
de wereld houdt zich vreemd
genoeg niet…
Papa's Ster
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
2.484 Het moet vast heel mooi zijn daar,
Op de plek waar jij nu bent,
Een plek zonder pijn , verdriet en ongemak,
Eindelijk verlost van je aardse pak.
Ik vraag mij wel eens af: “Waar ben je nou?”
Ook omdat ik nog veel van je hou!
En soms voel ik heel sereen,
Jou om mij heen,
Troostend zoals een vader dat doet,
En dat is goed.…
Fan van Vincent
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
624 (voor Jeroen Krabbé)
Het is werkelijk prachtig om te zien
hoe Jeroen als een kind zo blij ons
meeneemt langs de belangrijke plekken
waar Vincent van Gogh geleefd heeft
de grote filmheld toont ons op sublieme
wijze zijn kwetsbaarheid en spontaniteit
door eens idolaat te zijn van een ander
die hem bovendien verre te boven ging
qua kunstenaarschap…
hou vol
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
661 betere tijden
als vrolijk de muziek speelt
maar je hart niet dansen wil
als je ogen niet meer oplichten
omdat zij slechts onheil zien
hou vol
want iemand zal jouw ogen openen
als het leven lijkt weggenomen
omdat het vuur langzaam uitbrandt
als je het wachten opgeven wilt
omdat hoop jouw deur voorbijgaat
hou vol
want de blauwe plekken…
Jij en Ik
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
573 Ik zoek vastigheid, een veilige plek,
Een leven met lijnen, routine en druk.
Jij leeft zonder ritme, een vloeiend bestaan,
Geen vast werk, maar gaan waar jij wil staan.
Ik wil een baan, een richting, een doel,
Een stevig patroon dat mij omarmt en omspoelt.…
Kom Binnen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
355 Met veren die missen
op de plekken waar ik het koud heb gekregen.
Met geplukte vleugels
die niet meer kunnen spreiden
zonder pijn.
Ze zijn zo koud.
Nog steeds.
En toch —
ze waren ooit warm genoeg
om te delen.…
Laatste gele bloemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
444 Het klimt op in een bloedrode berg,
en niets vindt een plek om te rusten—
geen veilige haven,
geen zachte morgen,
alleen een wereld die wegglijdt.
En nu barst mijn raam,
verpletterd in duizend vergevingen-
alle woorden die ik nooit sprak,
alle ademhalingen die ik probeerde te verharden.…
Her-inneren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
381 Her-inneren
is zacht terugkeren
naar de kamer achter je ogen,
waar gedachten hun schoenen uitdoen
en het hart weer ademhaalt.
Daar,
achter het gedoe van de dag,
ligt een stoel van stilte
die altijd op je wacht.
Je hoeft niets recht te zetten,
niets te bewijzen,
alleen maar even
binnen te komen
met lege handen.
En als je dan zit,…
verlicht bos jij wat minder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
770 ik brak takken
van je boom
in volle zomer
de zon sijpelde
in herfstig loom
kleurde later
nieuwe bladeren
de resten legde ik
voorzichtig aan je zoom
verlicht bos jij
wat minder
de wind geeft
weinig hinder
je stam is
sterk genoeg
mijn takken
hakkelen hun
weelde aan je groef
ik zie de
open plekken
waar het zonlicht…