1876 resultaten.
hij geeft zich zo graag als dichter uit
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.995 in poëzie moet zo nu en dan
dat waanzinnig watertapijt
tegen een golfbreker
te pletter slaan,
dat hoort zo.
alleen zee staat symbool
voor de oneindigheid
die een mens
begrenst.
zolang hij dat niet vat,
drijven de wonderlijke
woorden van hem weg.…
je hebt het leven dicht gedaan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
2.312 ogen die in je geloven
staren naar de kist, weten
nu al hoe je wordt gemist
je hebt de zon gepakt
de warmte bleek funest
water en de veteranenpest
je hebt liefde uitgedeeld
om de wereld en je kinderen gegeven
in poëzie kwam je tot leven
die blijft bestaan
terwijl jij weg kon gaan
je hebt het leven dicht gedaan
de zon schijnt winters…
Tegen de weemoed
gedicht
3.4 met 30 stemmen
17.804 Najaar,
vuurtje in de nevel, slaapje
van de luiheid, de wereld
wordt weer één, zelfs de spreeuwen
boven het station zijn onverdeeld,
waaiers, grandioos vertoon
van tucht, vereende turnsters
die zich voegen naar de beeltenis
van hun bejaarde leider: Weemoed,
vijand van de poëzie, de ogen
van de dichters zien alleen
hun eigen wimpers, druppels…
Hoe 'k dichter werd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 slurpend
van m'n dampende kop
dichterlijke vrijheid
struinde 'k richting uitkijkpost
en rolde m'n blik
naar die feeërieke monding
Compleet ontdaan
van elk tijdsbesef
trilde 'n slepend timbre
de oever op
en schraapte de helling af
zoekend naar 'n smekend oor
Vermoeid en uitgegolfd
tastte die Lorelei
in de bouwdoos van 'n dichters poëzie…
lage landen leed
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.101 dichter in de lage landen
wat dweilt gij met inkt
op het edele pad naar
werkelijk schone poezie
zo weinigen hebben weet
van uw talrijke woorden
slechts enkelen vinden de weg
naar het fenomeen De Slechte
daar ligt nog voor een euro
al uw uitgebraakt lief en leed
dat u met passie hebt zitten knechten
ach, u hebt nog geen bundel…
" Odyssee ? "
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
682 "
Zal ik moeten zeggen;
"als ik ben gedwongen
de veren af te leggen
de poëzie heeft gewonnen."
Als de dood weer vraagt;
"Is het niet overdreven
om in het leven, zoveel tijd
en energie hieraan te geven?…
een straatnaam
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
885 je beslist
wat minder lenig in een eiken kist
je allerlaatste letter is geschreven
uitsluitend je sonnetten zijn gebleven
en die zijn volgens zot en humorist
als bakens in een stad vol gal en mist
je naam dient aan een straat of laan te kleven
dit brengt op Ockenburgh een schok teweeg
men zal mijn liefste wens nu gaan vervullen
mijn poëzie…
dicht de dag
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
862 vandaag worden woorden uitgelicht
soms aan elkaar geregen
zwaar of licht van gewicht
doch in de mond gelegen
uitgesproken
en meer dan alleen
op pennenlikkers gericht
heden is de dag van het dicht
het verbloemd verbeelden
of afdrukken van vergane weelde
opdat hopelijk menig lezer zwicht
en zich herkent in de ander
poëzie is voor…
IN ALLE EENVOUD
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.126 Het is geen poëzie wat ik schrijf
maar dingen uit mijn leven
gedachten wil ik met jullie delen
een stukje daarvan prijs gaan geven.
Niet mijn hele ziel en zaligheid
leg ik hier voor jullie neer
de diepste geheimen zijn voor mezelf
die littekens doen te zeer.…
Vertraagde thuiskomst
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.146 stof
een kiertje fluwelen avondrood
dat teder soms jouw rug nog trof
Ik blaas de tijden van het lijfje
spreid onkuis jouw helften open
hoor je fluist’ren ‘Kom, waar blijf je
mijn leesbaarheid raakt nooit verlopen’
Ik zuig de zinnen zacht naar buiten
met geur van weemoedig kolengruis
in het volle zonlicht door de ruiten
draag ik de poëzie…
Blind beminnen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.258 mijn vel
bevredig iedere hersencel
voel mijn rug en vouw mijn randen
bespeel de titel met beide handen
even wordt oneffen betast
wanneer een teken mij verrast
geef jouw vingertoppen zicht
raak mij aan en schenk mij licht
lees mij uit, lees mijn hoofd stuk
schenk mijn geest totaal geluk
les mijn dorst, dicht mijn zinnen
leer mij de poezie…
Zwijgende muze
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
724 soms als ik andere letteren zie
chronologisch gerangschikt tot
hedendaags gewaardeerde poëzie
realiseer ik me mijn grens
ijzeren wilskracht delft het onderspit
verlamt zelfs het schrijfvermogen
elke zin die dan nog mijn pen verlaat
resulteert in een niet passend
slap aftreksel van dichterlijke kunst
verzen zonder ramend inzicht
als…
ongeleide gedachten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
812 ontelbare malen gezet om te schrijven (aan jou
over jou, voor jou) maar alles blijft blanco
terwijl mijn vingers zweven boven de toetsen
zou de mooiste stukken kunnen componeren
als de muziek mij alleen maar vinden wilde
even zo vaak stelen zinnen mijn akkoorden
verschijnen zwarte blokletters op wit papier
zonder melodie – niet eens genoeg als poëzie…
OH PAUL OH VERLAINE
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
692 Dat ik nog eens van poëzie zou kotsen
Zoals Mien Proost dat jaren voor mij deed
Dat ik met Paul Verlaine tijd verdeed
Plus dat die uitspraak zorgde voor een botsen
In mij.…
Godenleer
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.243 Als poëzie familie, kruimelbeeld
van geest, religie of goedkoper nog
vizier op kop in overmoed van stof
die jou mijn hart terstond de vuilnis geeft
de aarde uit haar bol mijn verzen eet
de hemel de wijn de hel de wiet
vooral de dingen weet die in verschiet
het paradijs nooit aan de galg vergeet
geloof…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
787 Gedachten vinden een bezoek
aan Pachelbel en poëzie
of een gewoon verhalenboek
opnieuw de moeite waard.
Wind speelt
in de kale eik
een vrolijk ruisend spel.
De maan
lijkt wel
een ingesneeuwde suikerkaramel.
Uit een oude grammofoon
zingt een kerstkoor zoet
en ik luister
gezellig
onder donzen beddengoed.…
- Waardevolle lentedag -
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
2.217 Als na een onweersbui
van korte duur en meestal erg intens
indrukwekkend
stijgt dampend vocht uit gras
tussen bloemen en natuur
geheel bemind
de enig lange warme lentedag
romantisch begonnen
met zoveel aantrekkingskracht
vol poëzie, het frisse groen
een onvergetelijke dag
weerklinkt in enorme opluchting
het grote luchtkasteel…
overschotten
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
786 Het is er teveel aan, soms
het onzegbare
(met klompen aan de vingers)
hoe de jonge veulens
alles liggen op te hopen
in het verslijten op heuvels van morgen
en hoe ik daar mijn tanden op gebroken heb
ergens hier waart het in alledaagse gestaltes
het herkennen in de vlakte van de poëzie
hoe het trekt aan het panorama
(het zich tot vleugels…
Gedicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 Als een mooie vrouw is de poëzie maar on-
zichtbaar zolang zij naakt is en eerst met
Een jurk, zo moet het papier gevuld worden
met letters in een bepaalde vorm zodat er
magie verschijnt, op de tredes kan zij dan
schrijden naar de balustrade van een kasteel
Om deel te nemen aan een bal met boven
haar de maan, die haar laat stralen en schijnen…
ze danst meren
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
774 woorden begaanbaar zijn
tijdens het sterven
het is mooi, antwoord ik
en kijk naar haar smalle schaduw, zachtmoedig
in de deuropening
ze weet het zelf niet
hoe het licht over haar heen valt en uiteenspat
in duizend kleine, witte vogels
die allen over een zon dromen, over thuis
en licht getinte wolken
ze weet het zelf niet hoe ze poëzie…
Zo'n dag
gedicht
3.5 met 12 stemmen
6.614 .
----------------------------------------------------
Opgenomen in de
'Dagkalender van de Nederlandse en Vlaamse Poëzie'
samensteller Hans Warren, Uitg. Meulenhoff…
Den Haag de seniorenstad
gedicht
2.6 met 9 stemmen
3.499 staat bij de grijsaard bovenaan
Den Haag hoeft voor de bejaarden niet te bruisen
het is een stad die pracht en kunst bezit
en waar het leven lijkt te zijn bevroren
hier blijven vogels zingen, bomen ruisen
rollator, wandelstok en kunstgebit
zijn thuis in 't paradijs voor senioren
---------------------------------------------
uit: poëzie-deleestafel…
De groten van morgen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
555 wat zinnen
maar tekstwoorden
die een feest voorspellen
passievolle muziekklanken
vormden ademloze blikken
een emotievol beleven
de groten van morgen
kunstige parels, sierlijk
door een glans omgeven
- blijf je reis vervolgen
hoor het applaus
zwevend over het water
we hebben jullie nodig
nu en later-
* Muziek en poëzie…
Profetisch vers
gedicht
3.4 met 13 stemmen
4.415 Een zin bestookt een afgebroken zin
Een paradox ligt bloedend op de grond
En humor snijdt een tweede laag in plakken
De muze Terpsichore verroert geen vin
De volta ramt bezeten in het rond
En hoor de beeldspraak eens naar adem snakken
De taal gutst uit een ongerijmd begin
Het ritme van de maat markeert het front
Laat de Jihad der poëzie…
Gretigheid ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 Balancerend tussen de vlakken
van zwart en wit, vrees de
houdbaarheid van ieder stuk op
het ongeschonden schaakbord van
de Poëzie, herken de samenloop
van letters tot aan de laatste zet,
waarin mijn pionnen in het defensief
elke keer wordt mat gezet,zonder
de gretigheid te verliezen.…
Mat gezet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
510 Balancerend tussen de vlakken
van zwart en wit, vrees de kracht
niet van ieder stuk op het
ongeschonden schaakbord van
de Poëzie, ik herken de samenloop
van letters tot aan de laatste zet,
waarin mijn koning in het defensief
door de dame wordt mat gezet,
zonder aan gretigheid te verliezen.…
Woordenschat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 De adelaar vloog weg
geen poëzie bleef achter
maar zoekt een nieuwe weg
Zijn roepstem klinkt
steeds zachter
Langs de weg
achter de heg
en verdwijnt dan
in de verte
in het duister
.…
Woorden als ruis?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
409 muren van de wereld
zijn volgeklad,
onverschillig voor de dood
en voor het “zijn”,
onfeilbaarheid gedoopt
in een oceaan van inkt
door al de muzen die
daarin verdronken
waaruit die essentie de
ware aard doorklinkt,
in horizontale lijnen
met hoorngeschal,
verlegt het de wegen
in de taal en baart
z’n zinnen bloot in
poëzie…
Omlijsting (3)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
749 Bewaakt in een omlijsting
met goudblad antiek gevormd belicht door sterren
drijft jouw passie nooit weg zoals mijn droom jou markeert
met het drijven naar het licht
bevestigen contouren van jouw silhouet
mijn leven nu wat door jouw respons mijn poëzie illustreert.…
Het juiste perspectief?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 soms een lege windbuil op de rug,
om overzichtelijk te blijven in
mijn blindheid op papier, het
is me aangepraat misschien, het
bit te strak tot de laatste hindernis,
te streven naar de juiste strofen
waarvan ik de inhoud nog niet zie
mij op de private tekst verlaat,
het ene verdicht de ander toe in de
maat- en meetlint van de poëzie…