Alle inzendingen over troosten

2337 resultaten.

Sorteren op:

Heimwee naar moeders woordenschat

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.390
Maar als ik op een avond bij ruig weer de vangst bijeengaar uit mijn rijmennetten, de troost schud uit de kuil van mijn sonnetten, vind ik mijn stem wel maar mijn hart niet meer.…

Naar het nieuwe jaar

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
We kijken even achterom nu weer een jaar bijna voorbij is; wat bracht het ons aan lief en leed, aan vreugd en troost, aan droefenis? Maar ja, we kijken al vooruit en hopen echt op 't beste want leven gaat zo snel voorbij en eens komt ook het leste. Mocht toch de vrede het gaan winnen, voor ons en overal op aard.…
Adeleyd31 december 2016Lees meer >

De schuiten hebben de dag volbracht.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 826
Achter de kim ligt de zon begraven onder de troost van rode pracht. Wind is er haast niet, maar de sterke vloed draagt ze vriendelijk, alle gelijk, naar binnen, de wijde, veilige mond tegemoet, waar de hoofden hun wachtende omarming beginnen. Zo glijden zij voor de avondlucht, de hoge, slapende zeilen geheven.…
Jan Prins19 februari 2017Lees meer >

de brullende draak

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
zijn muil wijd open gesperd, de ogen diepliggend in het karkas dat leeft en wordt gevreesd, de aarde schudt haar reeds tot hol geworden buik leeggezogen en onthutst schreit moeder Gaya, er is niemand die haar troost, de draak heeft haar genomen met zijn diep gebrul niemand die haar temt, in de boeien slaat of haar woede verstaat hij…
elze20 januari 2019Lees meer >

Kleinschalige geborgenheid

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
ik heb me teruggetrokken de brokken leven zijn even veel te groot voor mij zij spatten in duizend stukken uiteen gevoelloos als steen ze gaan mij voorbij het bestaan komt in vergeten niet meer langszij ik heb de troost van herinnering van hoe het vroeger allemaal ging nog is er het ambivalente van kleinschalige geborgenheid…
wil melker24 januari 2019Lees meer >

jij en ons meisje en een beetje ik

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 756
ik zalf je met fijne woordjes waarmee jij vroeger bij ons meisje, van die rode vlechtjes draaide ik weet nog, aan het eind een flinke krul en zij met haar bleek gezichtje kende de wereld al beter dan dat we beide dachten maar jij, die me nu verzorgt me troost op het bed dat stil van woorden maar druk van gedachten zich uit met kleine…
elze23 maart 2019Lees meer >

Allerzielen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
Niet dat zij het sterven hebben geliefkoosd, al vonden ze samen met u op 't einde wel de nodige troost. De dood was even als een vuist die me voluit raakte, waarna ik na rouw het verdriet er om ook weer staakte.…

Huilenbalk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 896
Als ik diep wil schokken diep van binnen wil huilen het wil uitsnikken van verdriet dan zoek ik op YouTube naar orgel-improvisaties met samenzang niet ritmisch dan voel ik zo sterk er is niets veranderd en er zal niets veranderen ik troost me met het lef dat ik dat leven aan durf ook al vinden velen dat het wel met me meevalt…

Daarmee goed te leven?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
Het gebruik van riten en symbolen oneindige creaties van de geest, vaak gestuurd in kwetsbaarheid, een troost of eeuwenoude vloek, is mij om het even, een bestaan tussen mijn uiterste polen, in de draaikolk van de realiteit de queeste van verlossing komt de spiegel van vergankelijkheid voorbij, even lijkt ik te zijn verlost van mijzelf…
Pama3 september 2020Lees meer >

vloeibaar baren

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
schoonheid is niet aan te raken ik ervaar dat met mijn ziel, een kwetsbaar baken, die roert, beroert en ontroert maar altijd is, ook tijdens gemis immers dan is het vaak zoeken naar troost of zalven van een wond dan schenkt een kleur of roept een beeld dat neigt naar liefde, naar het gebroken nabij waar de nacht de dag besteelt het lijkt…

Ergens in een trein

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 611
Weet niet of ik een traan moet laten vallen in mijn lach ergens in een trein halverwege de verloren wereld nu je om te troosten weer de clown speelt het verleden weg lacht mijn emoties wegcijfert. De trein sjokt verder mensen hangen uit de ramen schreeuwen om genade hebben honger, huilen tranen.…
mobar23 mei 2022Lees meer >

Stil verlangen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 566
Ze troost het kind, met geduld en liefde omgeven… terwijl haar oude handen beven.…
Antje11 mei 2023Lees meer >

Poëzie

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 538
zonnige dag in het heldere oog van het hert schijnt de achtergebleven woorden van de herder die vergeten zijn poëzie is een magische bezem die in het boek der tranen de boze geesten verjaagt zij is de taal die het raam openzet de bittere geuren binnenlaat om het zoete te proeven de rouw om de teloorgang van veiligheid en troost…
J.Bakx13 augustus 2023Lees meer >

In de zachtheid van haar zijn

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 746
in de zachtheid van haar zijn zie ik de onderzoekende blik haar spitse wijsvinger die naar alles wijst wat belangrijk is in deze stilte hoor ik haar stem die vraagt aanvult en die van zwijgen weet als het nodig is we spreken niet alles uit En toch troost me dat zozeer in de lichtheid van haar kamer zij heeft weet van de wisselingen…
J.Bakx16 april 2025Lees meer >

Laatste kaart .....

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.292
Zelfs de woorden huilen letters zinnen zoeken een zakdoek voor troost, weer is daar de nieuwe morgen en nog het niet begrijpen het spel dat wordt gespeeld door de uren van de dag, wordt ontkracht door een slapeloze nacht waar werkelijkheid overloopt in droom loos weten naar die toekomst waar jij geen jou meer is, vier geen geheel meer…
metha13 februari 2005Lees meer >

vrienden schenken liefde

hartenkreet
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.434
in diepduistere dagen momenten vol vragen omhelst vriendschap in dit leven haar warmte om jou heen genegenheid en hoop verbondenheid in troost vrienden drogen tranen lopen de weg samen een weg vol pijn en verdriet verdwijnen zal hij niet laat hun liefde je leiden naar het einde der tijden waar de maan omgeven door sterren haar licht…
danny cant.14 oktober 2003Lees meer >

Hel of hemel

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.196
Alles moet verdwijnen tot niets meer overblijft van dingen die hem levenloos verwijzen naar stukjes die nog stervend zijn in z’n geest wordt strijd gestreden nu de draad schijnt doorgesneden staat het falen op zijn gezicht geschreven in de grijns van medelijden waar hij zelfs geen troost lijkt uit te putten kan men aarde niet bewegen…

Aan Jacoba

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.932
Nu eens troosten zij mij zacht; Dan weer doen ze mij verschrikken. Praat ik rustig met u over Iets van algemeen gewicht, Vriendlijk straalt dan uw gezicht, Als de maan door lentelover. Maar nauw waag ik het te klikken Van mijn hard poëtenlot, Of meedogenloze spot Vuurspuwt uit uw donkre blikken.…

zelfverdediging?

netgedicht
3.6 met 38 stemmen aantal keer bekeken 2.552
- zit zij in een hoekje van de kast te wachten tot hij zich verdrinkt om straks, als zij haar wonden wast te merken hoe hij stinkt naar zweet, naar bloed, naar liters drank naar alles wat zij haat en met in haar neus die verdomde stank staat zij alleen op straat … … zo vindt hij haar, haar broer, haar maat hij troost met zachte stem hij…

Oktober draagt in vree

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.836
Ik voel in mij de tróost bezinken dat beiden wij misschien, gesluiërd, de ogen toe, dezelfde schampre wijn terzelfde schale drinken. ------------------------------------------------------ uit: Verzen aan de Terug-keerende (1903)…

WAT GEEF IK OM EEN WERELDDEEL?

poëzie
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 5.015
Een goede God, een vrolijk hart, Een bron van troost in zorg en smart; God zij geloofd, God zij geloofd, ’k Heb wat geen mens me ontrooft.…

eight days a week

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
van weerstand en springend voorbij greppels van wanhoop moest ik wel toezien hoe de dood mij quasie onverschillig doch nauwgezet als een schaduw bleef volgen vooralsnog met de hakken over de sloot wist ik tot vandaag het vege lijf te redden morgenvroeg bij het ontwaken vangt opnieuw de strijd aan die ik onmogelijk kan winnen maar ik troost…

Jesse,

hartenkreet
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.001
zijn juf was bezorgd kan hij het alleen voor elkaar krijgen, moet ik hem helpen Jesse is niet meer angst troost maatregelen wat kan er gebeuren in een ontspoord brein...…

Onder mijn hart

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.134
Mijn zoektocht is in volle gang naar jouw bron van liefde en licht ik hou mijn gevoelens amper in bedwang maar jouw poortje zit nog stevig dicht Ik troost mezelf door te blijven hopen op een teken vanuit jouw stille onzekerheid alleen door jouw wil gaat jouw hart weer open maar zelfs jouw hart is dat teken even kwijt Ik ben echt niet bang…

EEN VOGEL KWAM...

poëzie
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.827
Vannacht zal het met mij ten einde gaan, Mijn harte hoor ik haast niet meer slaan, Toch troost het mij, dat in hoogheid scheidde, De koning der vogels aan mijn zijde. Ik mag niet wenen, niet klagen, Vannacht word ik omhoog gedragen, Op koninklijke wieken, trots en groot, Met koninklijke pracht ga ik in de dood.…
Giza Ritschl17 februari 2022Lees meer >

Dutje

hartenkreet
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.039
Bezeten als zij was: een duvel als het ware Met rode ogen zou de Mannschaft naar haar staren Een leidster echt pur sang Verliezen daar komt niks van in Maar ach zij dommelt lekker door Engelen zingen: “Wees maar niet bang want gaat het fout dan troosten wij u wel daar zijn wij engelen voor”…

ze huist in dozen

hartenkreet
2.6 met 53 stemmen aantal keer bekeken 11.543
labyrint waar geen mens zijn weg in vindt behalve zij die de codes kent met stift geschreven op elk pak haar kleren sprokkelt ze bijeen uit deze en gene mand ze stapelt op en af elkaar waar kan het zijn beland wat ze zo ijverig zoekt ze toont zich naakt aan een onbekend bad terwijl ze in warme wanhoop drijft knispert het schuim als troost…

de oostenwind

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.212
alleenzijn bleek al veel eerder geboren niet wetend dat het tot een zoekende toekomst zou behoren wees niet bevreesd fluisterde hij me toe ook voor mij leek het begin een sobere reis ik zag slechts het oosten later bleek dat ik familie had uit het westen, zuiden en noorden zij toonden mij andere kanten; van genegenheid, delen en troosten…

windstreken

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 813
bleek al veel eerder geboren niet wetend dat het tot een zoekende toekomst zou behoren wees niet bevreesd fluisterde hij me toe ook voor mij leek het begin een sobere reis ik zag slechts het oosten later bleek dat ik familie had uit het westen, zuiden en het noorden zij toonden mij andere kanten; van genegenheid, delen en troosten…

oostenwind

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 902
alleenzijn bleek al veel eerder geboren niet wetend dat het tot een zoekende toekomst zou behoren wees niet bevreesd fluisterde hij me toe ook voor mij leek het begin een sobere reis ik zag slechts het oosten later bleek dat ik familie had uit het westen, zuiden en noorden zij toonden mij andere kanten; van genegenheid, delen en troosten…