Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

Overspel

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.921
Ik zie je verdwijnen in de kloof van je waan de grillen van het vlees zullen je hitte verteren. Misschien sterf ik eerder zo licht als een veertje dat je hebt weggeblazen.…

Dek me toe

gedicht
4.0 met 48 stemmen aantal keer bekeken 11.298
Zeg me dat het tijd is, zeg me dat ik moe ben, geef niet toe aan verzet, geef me een washand, de beer die ik ken, wijs me mijn bed, dek me toe, ruik naar zeep, vertel mij hoe prinsessen slapen als bij wonder en verdwijn maar, ga niet te ver, stop mij onder, dek me toe, laat mij alleen, strooi in mijn ogen geen zand, breng geen lied ten…
Paul Bogaert21 februari 2025Lees meer >

De droom van het vuurvliegje

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.328
Oefende hij op Lutz en pirouette En had zijn beste pootje voor gezet Toch zou hij snel ten onder gaan Volkomen in gedachten bij zijn sprong Was hij zich niet van het web bewust En de spin die hem wel lust Helaas het vuurvliegje vroegtijdig naar een anticlimax dwong Deze kür kwam zo abrupt tot zijn einde Hoe dromen wel niet kunnen verdwijnen…

De droom van het vuurvliegje

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.341
bestaan Oefende hij op Lutz en pirouette En had zijn beste pootje voor gezet Toch zou hij snel ten onder gaan Volkomen in gedachten bij zijn sprong Was hij zich niet van het web bewust En de spin die hem wel lust Helaas het vuurvliegje tot een vroegtijdige anticlimax dwong Deze kür kwam abrupt tot einde Hoe dromen wel niet kunnen verdwijnen…

Zon zee en liefde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.998
Ik zie ons urenlang op de golven deinen met mijn ogen dicht en jou aan mijn zij we zullen verliefd aan de horizon verdwijnen ik geniet intens van deze vrije valpartij Omhelst door de stilte van de zee laten we ons meevoeren onder de zon prachtige wolken reizen met ons mee die waren er al toen onze reis begon Het oneindige nodigt ons gastvrij…

Misschien ooit...

hartenkreet
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.378
uitgeput zak ik neer ik kan niet meer er is niets meer dat deze pijn verzacht De pijn van veel te lang onrust in de ziel niets dat jou nog beviel het maakt me zelfs nu nog bang Toch hou ik me vast aan dat beetje Zon een sprankje hoop ik loop er niet mee te koop want dit is precies zoals het ooit begon De liefde van mijn leven verdwijnend…

Ondraaglijke lichtheid

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 801
In het raam een meisje, jong nog en vrijwillig machteloos, overtollige zwaarte heeft ze vrolijk naast zich neergelegd: want zij is licht en vluchtig, in essentie een uitgehold raadsel dat moeiteloos de kunst verstaat van het verdwijnen in de alledaagsheid: zij is de fluisterstem, de vogelvlucht, het trillen van het spinnenweb, het licht dat uitdooft…

wolkenslaap

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 710
de avond liep binnen met waterige ogen en schrobde het maanlicht van mijn zilver bespatte huid met zorg had ik sterrenzaad gestrooid tussen land en hemel ver van de plaats waar uren verdwijnen en de dood zich in mijn lichaam sleept boven de horizon en het slapende zuiden kromde het licht met ingehouden adem toen jij stenen gooide…

arbeidsvreugd en -smart

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 951
je hebt je baan te danken aan de mijne door werk van mij sta jij niet in de kou besef het goed als ik ging staken zou de reden van bestaan voor jou verdwijnen je zou me hiervoor dankbaar moeten zijn zo sprak de ooievaar tot maagre hein je geeft me werk ik kom erdoor in nood zo diende hein de vogel van repliek je arbeidt volgens mij te fanatiek…

de meiden veel te fel

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 614
ik ben niet meer van deze wereld de zon schijnt me te hel de meiden veel te fel kan best wat licht in water laten schijnen en hoge golven laat ik niet verdwijnen maar het gaat me allemaal te snel ik ben meer een dromer gewoon geen vlugge komer genieter met de toekomst in verschiet al wil ik altijd nog veel slomer nu zit ik in…
wil melker7 augustus 2006Lees meer >

de heide liegt nooit

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 599
de heide, waar mensen komen zwemmen, wandelen, dromen, staat vandaag niet in brand, maar in verband met moord een lichaam werd gevonden overdekt met wonden maar het behoefde slechts een lok haar te identificeren na een jaar verdwijning in de kanalen van een lakse maatschappij de dader werd ook gevonden zoals in de volksmond was voorspeld…

Het randje van bestaan

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
zwijg je met je handen als je woorden voren ploegen in gevoel werk je aan later als in het heden dromen breken zonder doel droom dan je zwijgen laat je handen woorden zien met smoel breng emoties koel woede zal verdwijnen en in liefde overgaan leef je uren zonder dagen en versier het randje van bestaan zon flitst dan weer…
wil melker16 september 2006Lees meer >

zoals zwart op wit

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 956
kom en volg me zeg niet dat je blijft waar ieder het hoofd afwendt van eigen onvruchtbaarheid het vals gefluister kruipt immers over barre grond om de zwakste wind te vertrappen beneden, waar ramen uit het licht gezogen worden en alle manen verdwijnen rond het najaar kom en laat je ontroeren door het stilzwijgende of door witte…

Het mooiste geschenk

hartenkreet
2.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.106
' Je zei: 'ik breng je veel en meer dat jij behoefd ik zal je includeren wees nu blij niet meer bedroefd nee, ik zal niet meer verdwijnen in de diepte van de zee maak in plaats daarvan een lijstje en ik neem het voor je mee.' Ik sprak, ik zei: 'ik wil geen juwelen geen fruit of geurend zout uit verre zee, op een dag vind jij…
Helmi Evers31 januari 2009Lees meer >

Bloot in hooggehakt

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 753
ze spiegelde profiel in de grote winkelruit een charmant verschijnen en met kokette stap verdwijnen ik draaide keek en liep haar achterna de wind droeg modisch haar jas in lichtjes vlagen een korte rok en vleugjes lange benen de tenen rood gelakt bloot in hooggehakt het haar speels opgebonden in het heersend blond een zachte…

Ik zong zo menig minnelied

poëzie
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.775
De daad voor ieder schoon gedacht, Daar heb ik altijd naar getracht; Maar toen ’t gedacht begon te schijnen, Moest het weldra voor dom geweld verdwijnen. Een eedle ziel in elke borst, En troost aan al wie lijdt en dorst, Dat wenste ik steeds voor alle mensen; Maar ’t waren wensen, ach, en ’t bleven wensen.…

dans en genees me

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 875
er is hier en er is nu maar ik vraag me af hoe ik later de stilte kan herinneren zou ze spoorloos verdwijnen of zou er plaats zijn om ze als meeuw te verwekken om ze uit het niets te schrijven bovenop de seizoenen en de vergane hartslag van de tijd er is hier en er is nu maar maak me wakker als de stilte me ten dans vraagt…

Ongekende weelde

netgedicht
5.0 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.373
De stedelijke grenzen verwateren, verdwijnen uit het zicht, door planologen in het groen uitgeslagen hart met meer ruimte op het oog dan gewenste stilte verdelen ze de laatste klanken, in vogelvlucht door de bijna uitgeklonken weelde van weiden en water.…

Jij

hartenkreet
4.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.874
Je ziel spreekt tot de mijne, laat alle dorre vlaktes verdwijnen. Jij laat mij zien wie ik werkelijk ben en was, niet duister en alleen, maar vol licht en voltallig als het groene gras. Je bent als de aarde, vol groei en leven. Je bent als het water, groots en verheven. Je bent als de lucht, zo helder en zacht.…

weldra wiegt weemoed de bomen

netgedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 642
wanneer faal je in het heengaan wanneer vertelt iemand mij over de bloemen of de dromen die doen vergeten als een minnaar, dichtbij want meer, veel meer verdwijn ik in de dagen erna in een dag nooit gemaakt een achtste of een negende waar het antwoord slechts bevrucht wordt met verte en nimmer uit mijn zwijgen glijdt alsof…

Sprakeloosheid

netgedicht
4.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 608
Hoe broos zijn woorden, gefluister boven het rumoer van het ritmisch bewegend denken, verdwijnend in ijlheid, geleidelijk wegdeinend met de voorbij tikkende tijd. Hoe broos zijn de klanken van uitgesproken woorden vertalend de gemoedsrust in de beleving van gedachteloze eigen leven leidende emotie.…
Katty1 oktober 2010Lees meer >

Toekomst

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 920
Na al die jaren van hard werken Na al die jaren van dromen Na al die jaren zwoegen voor een betere toekomst Is er tot nu toe niets van gekomen Ik een man van over de vijftig Ik een man met zoveel intelligentie, met zoveel kennis en vaardigheden heb ik niks kunnen bereiken Al het hard werken gaan door de lucht heen Al het geld verdwijnen als…
efiaa8 november 2010Lees meer >

van oud en nieuw

gedicht
2.3 met 115 stemmen aantal keer bekeken 19.844
het jaar verdwijnt en neemt z'n doden mee en alle dingen uit het heden verdwijnen daarmee plotseling in een verleden tijd - die waarschijnlijk alle wonden heelt. een klok slaat twaalf keer en de tijd staat even stil..…

Blanco blad

netgedicht
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 591
Ik verdwijn dan tussen uitgesproken woorden en verdwaal in geschreven taal ... op blanco blad!…
katty24 juli 2011Lees meer >

Als ik naar je kijk..

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 930
Als jij mij wel vindt, slaat mijn hart op hol en verdwijn ik in een zwart gat. Maar dan word ik bang en probeer ik te ontsnappen. Als je er niet bent, bedenk ik hoe heldhaftig je zou zijn. Als je er wel bent, klem ik me aan jou vast en laat ik je nooit meer los.…
Laura24 januari 2012Lees meer >

Omdat!?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
Neen, liever staan we stil, bij alle ongein die maar niet verdwijnen wil, daarom gebeuren nare dingen! Die blijven op ons netvlies staan conversaties kunnen nergens anders over gaan, dan over dingen die niet goed gaan, jammer hé?…
An Terlouw22 februari 2012Lees meer >

Maritieme mijmering

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
Je kunt in mij verdrinken, verdwijnen voor de eeuwigheid. Maar ik zal altijd blijven, ik heb de tijd van eindigheid bevrijd. Alle dromen voeren met mij mee, onvindbaar, daarom ben ik de zee.…
Iniduo5 september 2012Lees meer >

Bevriende idioot

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 944
vraag was als een ontwerp voor de droomtuin van de toekomst en je at niets, je had niets gegeten op de bodem was de grond te nat er groeide geen wildernis op het beton van de stad je pakte de atlas en zocht een land met je vinger wees je een eiland aan nadat al jouw gedachten verdwenen wees je naar de zee, de zee van het verdwijnen…
mobar20 februari 2013Lees meer >

De zee

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 16.837
Wat een machtig en woelerig deinen van baar op baar, bruisend opstaand en bruisend verdwijnend over elkaar. De stemklank der mensen die zingen maakt mij zo wrang; van verouderde krachtloze dingen spreekt mij hun zang.…

Het geluk als vuur

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.209
nog dichterbij en mijn vlam zal de eenvoud tonen in de kaars waarin alles is ontwaakt, deze dag leeft in herinnering en sterft telkens in de nabijheid van de gloed van zijn aanwezigheid niets zal verdwijnen al lijkt de vorm zich vast te bijten in werkelijkheden zonder naam, rouwranden en korstige wonden zijn als het getij, de maan…
elze26 juli 2013Lees meer >