11794 resultaten.
Oogkleppen op een zwarte wolk
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.229 Je vindt hem zo leuk
hij is zo aardig en lief
hij praat over je
je weet niet wat ie zegt
maar hij kan niks fout doen
Elke meter, elke stap
is hij het of toch niet
hij stelt je teleur
maar je ziet niks
je oogkleppen zitten nog op
Je merkt nog steeds niets
je zit op die heerlijke wolk
totdat hij je keer op keer passeert
jij ziet hem…
tussen wolken en zee
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
960 daar volgt hij de zilveren lijn
tussen wolken en zee
tot het brandpunt van ontmoeting
schuim en schaduw loopt hij
jaagt hij het beeld
om het vast te houden
maar alles beweegt
http://www.youtube.com/watch?v=y4xL2tZyVRk…
Licht over onze wolken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
546 Dat Uw licht over onze
Wolken op mag gaan en
Dat Uw schijnsel ons
Donk're pad verlicht
Dat wensen wij ons
Aan ' t begin van
Deze nieuwe dag
Die - zo maar gekregen -
Voor ons ligt…
Op wolken, zachte wenk van
gedicht
3.5 met 2 stemmen
5.492 Op wolken, zachte wenk van
lijfwacht weet wel beter.
Kijk wel uit boom, op-
gezet onder ogen - kort joernaal.
Uit mijn T-hoofd, onder arrestanten.
Bedoeling?
Mij niet gemainlined.
Platzak landverrader.
Ik speel, met Santana, zaden.
'Ben ik in beeld?'
Klinkt goed.…
Golven, wolken en de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Naar golven, hoge wolken en de wind.…
Wolken, wind en hart
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
457 Wanneer ik U meen te zien,
zie ik wolken kleuren,
in het breken van Uw licht.
Wanneer ik meen U te horen.
hoor ik het jagen van de wind.
Wanneer ik in diepe stilte bid,
voel ik het kloppen van mijn hart.
Wanneer mensen U menen te kennen,
kennen ze zichzelf niet.…
Wolken vol buien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Mijn hart vindt nu eindelijk rust
in de terechte onrust , de woorden geuit
met een lippendienst bewezen
wat ontsproot en ontspruit
nu ook zij het weer uit.
Niet langer is tijd en
het weten de vreemdeling
een afstandelijk of armetierig ding.
Als ik gedachten laat kantelen
doet het ons nu niet meer wankelen.
Mijn hand rust nu met toestemming…
Zij huist in laaghangende wolken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 liggend in een bed dat niet langer wordt, wel klammer
danst de depressie rondom haar hoofd een pas de deux
in de sluimering belt de hersendokter om te bevestigen
dat zij zich nog even ontaard voelt gelijk de week tevoren
en die daarvoor, zelfgeschreven woorden in de agenda
raken meer verstrikt in mist, zo gaat zij rond in cirkels
en belt ze…
Wolken witter riep
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 jij hebt
de wind gewist
die in de
ochtendglinsters
zonnekleuren
los zou laten
zij twinkelden
gevangen stralen
in de schemering
tot jij de deuren
opende en wolken
witter riep
nevels
los maakte
van de koude grond
die neersloegen op
gras en bloemen om
te stoeien met licht
in dat kort
moment ontsloot
de hemel voor even
om…
Zon, Wolken, Ster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 We waren door het dolle heen
zo blij met elkaar, zo blij
elkaar gevonden te hebben
liefde gevonden te hebben
ware liefde, voor jou en mij
...Mijn liefde voor jou is er nog
...je kunt haar zien stralen
...waar je ook bent, laat de zon
...van je bezigheden ondergaan
...en blaas de wolken van je zorgen weg
...dan zie je haar, zie je mij
..…
Vogels van de duisternacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
373 Het was een zwarte wolk van dromen,
toen, aan de lijdende duinen.
Je herinnert je de witte meeuwen,
een bittere passie die verlangde in het donker.
Je wilde het groots, groteske hoogmoed,
als een vogel uitkijkend over de mensheid.
De jaren gingen grijs voorbij.
Marktplaatsen werden stiller.
Men zwijgt nu over de offers van het bloed.…
Alleen maar gelukkig
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
742 Ik draai me op mijn rug en jij geeft mee
Je hoofd op mijn borst je been over mijn been
Ik kijk in het donker om mij heen en ik zie niets
Je bent warm en twee seconden lang
Snurk je zachtjes tegen me aan
Ik lig in het donker voor me uit te kijken
Niets te zien
Alleen maar gelukkig aan het zijn…
daar ergens
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
947 het vreet aan me
het gemis aan warmte
het woelt in me
en graaft gangen,
donkere gangen met
doodlopende uitstulpingen
ik treur om jou
want ik ben je
onderweg kwijt geraakt
ergens in die donkere gangen
ik treur om ons
om wat wij ooit waren
want elk van ons
is verdwaald achtergebleven,
alleen
daar ergens...…
KOMENDE SCHEPEN
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.556 Ik zit aan de zee in de donkere nacht.
Met ogen als vuurtorenlichten
Tuur ik naar verre kusten en wacht,
Op overzeese berichten.
Ik zit in het donker, ik wacht, ik staar
Naar schepen die langzaam komen,
Met lichtende blikken zoek ik naar
Het schip uit het land mijner dromen.…
Vlechtmatje
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
458 er valt een donkere schaduw
de dag wordt grauw
opnieuw de gekende pijn
als iemand, die beweert
een vriend te zijn
onbetrouwbaar blijkt
zijn vlechtmatje vertoont
een afwijkend patroon
pas nu ik afstand neem
zie ik berekening
er valt een donkere schaduw
de dag wordt grauw
.…
Vroeger licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
287 Het ooglicht zo donker.
De dood kleurt zwart.
De smaak is te bitter
om nog van te genieten.
De zon schijnt donker
in mijn geloken ogen.
Mijn tong proeft niet
d'zoete smaak van toen.
Herinneringen verlichten,
Brandend in mijn hart.
Vervagen dag na dag,
In de mist van het heden&.…
Vlinders in een donkere nacht
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.173 mijn ogen zijn gesloten
sterren stralen aan de hemel
een maan die lacht
dromend over jou
en het gevoel is zacht
mijn ogen zijn gesloten
het is een donkere nacht
vlinders voel ik mijn buik
dromend over jou
en over hoeveel ik van je hou
mijn ogen zijn gesloten
en slaap mijn verre reizen
fladderend in de natuur
dromend over jou
en onze…
In donker zwart gedacht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
872 Zij krassen hun geluiden
en fladderen
hun zwarte verenpracht
brengers van het kwaad
en van ongeluk
waar men ooit heilig in geloofde
in donker zwart gedacht
nog steeds kraaien zij
hun kracht…
droevig in de donkere tonen
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
3.929 je schikt wat woorden
naar hun klank, droevig
in de donkere tonen
de kleinsten klinken
vaak het langst, ijlen
in de hoogste regionen
je componeert de
stemming met muziek,
de inhoud is een mozaïek
gelegd in kleuren
die je spreidt tot strofen
die een mooi gedicht beloven
dat is het gezicht waarmee
je naar de lezer kijkt, hem
een…
'T is zwart en donker
poëzie
3.2 met 9 stemmen
3.305 'T is zwart en donker,
kamerdonker als rook,
rood kolengeflonker,
daarboven holt de klok.
Langs de wanden bleekt flauw
een plaat en nog een -
het witte is lichtlauw,
't lijkt alles lang geleen.*)
Hoor, het leven vliedt,
de klok holt, tik, tik -
zingt het jammerlied
van het ogenblik.
--------------
Uit: Verzamelde Lyriek, 1966.…
Licht in 't donker...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.007 's Morgens kijk ik uit het raam
En zie alweer een grauwe lucht
Weer geen helder blauw met zon
Ongemerkt slaak ik een zucht
Heel de dag zit ik te sippen
Zelfs in huis toont het niet fijn
Tergend langzaam gaat de klok
Tot 't donker genoeg zal zijn
Dan ontwaak ik uit mn dufheid
Doe overal de lampjes aan,
Ontsteek her en der kaarsjes
die…
Beide voeten in het donker
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
979 De nacht dempt elke kleur
en zwart het witste wit tot een vermoeden
ik verschuil me moeiteloos in ’t veld
onzichtbaar voor een ongewapend oog
terwijl ik niets heb te verbergen
een motor jankt de nacht in
ik meet de afstand groot
voorbij de eindigheid
blind geworden door de duisternis
neem ik wat stippellichten waar
als aardse vonken…
toen luchten donker vlogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
771 weer beleefde ik de zomer
het zonnen op een ochtendbloem
het soezen in de middag en de
avondvlucht beginnen met een zoen
ik zag je in de nieuwe kleuren
van het gras waarop ik je wilde strelen
het spelen met de wind en
jouw gedol ging nooit vervelen
je vleugels wiekten grijs
toen luchten donker vlogen
ik gaf mijn liefde aan je prijs…
Licht in donkere dagen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.906 Schuchter
wilde je vragen
Om licht
-om 't even zon of maan-
Zelfs met kaarslicht
zou je tevreden zijn
Mist die je omhulde
zo vreselijk zat
Genoeg had je van
regen die op je neerstreek
Kortom: neerslag was ergenis
alleen licht van betekenis
Licht,licht
al was 't maar kaarslicht
in deez donk're dagen.…
een donker bos 1
gedicht
3.6 met 19 stemmen
11.861 Winterbos. Uitzicht, kort als een kamer, dat,
praktisch tegelijk, terugwijkt met elke stap. Krap
licht. Een schutting, langs een wei, die ik bedacht,
sluit alles nog meer af, vergroot intimiteit.
De kleur raakt al nuances kwijt. Een tak is evengoed
een hand, die, als ik stilsta, naar mij grijpt.
Schemering die het toevouwt, boom, weg, bos.…
De donkere verroeste blaren...
poëzie
3.1 met 12 stemmen
4.413 De donkere verroeste blaren maken
Aarde in november weder vruchtbaar.
Alom gespreid liggen de plassen bloed,
De ritselende bloedstroom ruist,
Wanneer de wind de gele bodem veegt.…
De donkere wereld van mijn alternatieve IK
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.013 Mijn huid heb ik gewoon omgedraaid,
voor één keer toch.
Ogen kijken achterwaarts naar een
prikkelbare grijze massa.
Ik leef in een wereld die niet
echt kan bestaan, chaotisch zelfs.
Maar ik heb ze wel gemaakt.
Het is onrealistisch te geloven
dat ik mezelf hier zie.
Soms wel gruwelijk, dan overheerlijk.
Een fantasie in mijn werkelijkheid.…
Schuilen in het donkere uur
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
870 Het donkere uur waant zich weg.
Licht komt langzaam tevoorschijn,
als ik mijn hand op haar schouder leg
en de engel langzaam verdwijnt.…
donkere dagen voor kerst
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
2.471 donkere dagen
nu de dagen
amper licht door laten
de boom haar sap
in de binnenkring roept
en wij kleumerig
op zoek naar warmte
onderdak vinden
in huis en herberg
thuis mogen komen
bij ons zelf
verwachten wij U
in
het uitbrekende ochtendlicht
waarlangs onze hoop
in diepte verscholen
oplicht
en onze levensstroom
opnieuw…
als licht en donker azen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
656 is op de
scheiding van
een tijdsidee
dat denken
de versnelling vergeet
of weigert of juist niet
om naar zijn eerste
dan wel achteruit te springen
immers
handelen
is nu nog dood
het is wel weten
dat een wiel gaat draaien
omdat inademen
volgt op uitblazen
zo is het
wanneer het ei
met de dag breekt
of het donker…