2304 resultaten.
De echo schatert kakmadam
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
543 gestift
op verlegen lippen
aarzelende voetstappen
vanuit wiegende heupen
kakmadam
echoot haar na
ze durfde niet zo goed
naar buiten
de angst hield haar jaren thuis
nu zal ze nooit meer
haar voeten buiten de deur wagen
banger hart
wezeltje fluistert de wind
troost krullend haar
en droogt de tranen
die rijkelijk vloeien
achter de gesloten…
Eindhalte Gdomsk
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
642 ijskoude wind roffelt op de luiken
van de laatste winkel, gesloten
voor alweer zeven dagen
een oude vrouw lijkt met het desolate
landschap te vervagen
sneeuw stuift in haar marmer gelaat
geen spoor van leven in de ogen
het harde geknars van de trein
die het einde van de wereld verlaat
laat haar koud, zij weet van sterven
Gdomsk verdwijnt…
VERMOEID
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.621 Hij zag er vermoeid uit
ik wilde hem verlaten
zijn magere hand ging omhoog
ik wachtte
hij zei niets
lag achterover met zijn ogen gesloten
een tochtvlaag ging door de kamer
de kaarsen sputterden
schaduwen bewogen
er kwam duisternis over zijn gezicht
het licht brandde weer gestaag
ik zag zijn ogen, die me
nog helder uit hun diepe kassen…
verdwijning in een schim
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.075 In gesloten kamers vol met haat
vlogen de jaren als bladeren door de wind
waarin hij zich realiseerde dat de schaduwzijde
de relatie met familie verduisterde in een donker geschilderde nacht
Waar vergiffenis de weg naar het licht verschalkte
tot een blokkade waarin hoop vervlogen was
als een molecuul deeltje stof waarin emotionele
tranen vervormd…
De laan
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
454 Haar toegang werd gesloten.
Ze voelt zo leeg
en eenzaam aan.
Verdrietig, zielig ligt ze er nu bij,
die lange brede laan
met haar duizenden verhalen
in het herfstgetij.…
Twijfelachtige woorden
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
525 mijn laatste hoop
schuurt als een anker vol berouw
over het zand waar wij onze namen
van dichtbij leerden kennen
woorden waren twijfelachtig
daarom was het spreken ons niet gegund
we hoorden elkander in de klankschaal
die onze dromen leerde om met gesloten ogen
verre sprongen te maken
maar jij sprong en durfde het vallen aan
ik bleef achter…
IN NEVELEN
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
527 Het mist, ik kan de kleine kerk niet zien
De kleine, witte kerk van Simonshaven
Waaraan mijn ziel en ik ons altijd laven
Het is een prachtig ijkpunt bovendien
Er liggen oorlogsslachtoffers begraven
Dat kun je bij ’t gesloten hekwerk zien
De sleutel maar eens ophalen misschien
Tweehonderd jaar geschiedenis meemaken
Het kleine godshuis binnenin…
De droom van een dorpsjongen
gedicht
3.1 met 26 stemmen
24.987 Hier kan men zeer voornaam de pijp uitgaan
In een van die gesloten, hoge panden,
Zelfs als een oplichter nog niet banaal.
O, bij mijn uitvaart, hoop ik, zal je staan
Op een der bruggen van het Canal Grande
En mij voorbij zien glijden als een aal.
------------------------------
uit: 'Alles onecht', 1984.…
Lenteprelude
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
567 Als het leven kleur verbergt
in gesloten harten van jasmijn
en jonge bloemblaadjes
steeds opnieuw hun nerven uittekenen
als op een fris gelaat
zal het nectar zijn sluier van geur
wijds uitspreiden
rond droeve dagen
Als gevederde vogelvluchten
een te straffe thermiek verdrijven
en donskuikentjes
nog jongleren om uit te vliegen
zal het…
Het arme beest
gedicht
2.3 met 23 stemmen
10.117 Zijn dierentuin was al een tijd gesloten,
Omdat zelfs daar voortdurend werd geschoten
En daarom kreeg hij ook geen eten meer.
Immers de Joegoslaven van weleer,
Door wie in strijd met oude landgenoten
Het eigen bloed geestdriftig wordt vergoten,
Schoten ook alle dierverzorgers neer.…
Stil verborgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 De ogen gesloten in een moment van eeuwige liefde.
We zijn als sterren, stil verborgen op zoek naar eeuwigheid.…
Het spel der ironie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
595 In tegenstrijdigheden
die voor jouw zielsgenezing
de kleuren van de nacht
niet kunnen verdragen
doop jij jouw tranen
in zwarte humor
zonder zonderlinge angst
met bevrijding van geweten
en op de dunne lijn
waar ik je terugvind, koorddanser
beweeg je mij tot eenzaamheid
eenzelvig achter gesloten muren
soms ben je daar die blonde nimf…
Het hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 Wie heeft haar deuren dicht gedaan,
de luiken gesloten?
De boel verduisterd,
het kostbare licht gedoofd?
Verbittering gezaaid
in een tuin waar vogels zongen?
De rust verstoord,
ontluistering gebracht waar harmonie was?
Blijheid weggevoerd
waar ooit feest gevierd werd?
De spontaniteit ongemerkt,
het zwijgen opgelegd?…
Energie...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.063 Met je borsten deels ontbloot en
je ogen half open, half gesloten
wordt hier op aard een dierbaar
plekje met zon overgoten.…
Kerstmis 2013
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 Hoelang nog dit gesloten-zijn, deze armoede?
Toch is er vreugde: er is een Kind geboren,
een Redder zonder troepen, een tedere mens
die vergeving brengt en vrede, die nieuw maakt
maar...wie ziet dit nog? Wie kan geloven?
Kyrieleis…
SONNET KRULDE IK IN MAHLER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
667 hoog zwevend in alle overgave
half gesloten ogen door invoelen
violen welke de geest omwoelen
gewillig zonder gedachte vragen
willoos hangen aan ragfijne draden
dromend wiegen bewegende zegen
krul ik mijn lichaam in Mahlers negen-
de teerhartige opus ontladen
omvat dit paradijslijk begeven
in welvende klank der schone tonen
compleet zalige…
profanatie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
474 Nu zwijgt ze,
net als jij
de oren voor mijn
woord gesloten,
voor altijd.
Volgende volle maan
zoek ik opnieuw
een lichtekooi
-het hoeft niet steeds
een negerhoer te wezen-
en neuk je nog eens
in gedachten
tot het bittere einde.…
Wanordelijke rust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
605 Hij draagt de dagen van een oud land
zijn aanblik even grijs als het licht
van een gesloten mijnstreek
- waar onzichtbaar littekens zich
in donkere gangen als versteende navelstrengen
dwars door de leeggeroofde aarde
zwartommuurde wegen banen -
gevallen maar niet gevloerd
verdoofd en schijnbaar zonder levenssap
wordt nieuw leven voortgebracht…
Het demasque
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
419 gezien
af en toe opgetreden
gestoeid met vandaag en verleden
maar het demasqué
kwam sneller dan
wij ooit verwachtten
glans en glorie waren verbleekt
de kleding werd sleets
het heilige vuur was verdwenen
nog klinkt de finale muziek
publiek is er niet
applaus komt van een cd’tje
we zijn stilletjes weggegaan
hebben de tent netjes gesloten…
Eenzaamheid
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.791 En zal dit leven mij dan buitenwerpen,
En zal ik, met mijn eigen nood alleen,
Mij zelf verteren in de ijdle, scherpe
Knel van mijn trots, de smaad van mijn geween,
En heeft de lucht zich voor mijn ziel gesloten,
En heeft de stad zich voor mij toegedaan,
Draag ik de kneuzing van wie werd verstoten
Uit de gemeenschap der vertrouwde pâen…
ouderhuis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
669 waarin mijn ouders woonden
waarin zij mij hun binnenwereld toonden
met alles op zijn plaats, zijn eigen lucht
het was het huis waar zij hun vrede vonden
en wilden blijven tot hun laatste zucht
de akkers brachten hen voldoende vrucht
en veel meer bloemen dan zij plukken konden
ik was er kind aan huis, soms op bezoek
er waren open en gesloten…
Zomeravond in een oude stad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
627 Voorbijgangers wandelen met ingehouden
pas, schroom van bewegen, de angst een
al gesloten tijd te overtreden
onder de grote linden of ze door
lichte avondwind worden gedragen,
de hakken door een betoverend
tikken beslagen.…
koud
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
630 in mijn tuinhuis goed verscholen
voor de kou en voor de vrouw,
want ik was de tijd verloren
en de achterdeur al lang gesloten.
het was midden in de nacht,
de heldere maan verlichtte,
mijn levenspad maar
ook mijn dagboek,
waar ik trouw mijn
dagen in verhaalde want
dat beschouw ik
als mijn plicht.…
Geen kracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Geen kracht overdag
Geen slaap in de nacht
Nu alleen nog ontzag
Voor die laatstgeleden lach
Gordijnen nog dichter
Dan mijn gesloten gevoel
Vuurloze brandstichter
Gevoelens onderkoeld
Zo was het niet bedoeld
Waarom zijn anderen zo cool
Waarom weten zij wat ze moeten doen
Waarom hebben zij zoveel poen
Waarom kom ik mn bed niet uit…
Intens gevoel van zwanger zijn
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
595 verpleging
Ischemie is hier de vader
blokkade van de levens stroom
Geen zuurstof in de ader
vrij-blijvend is een droom
Verlossing is de moeder
techniek van onze tijd
de smalte is het loeder
geen ruimte is een feit
De keuzes zijn actueel
darminfarct, vaak dodelijk
invaliditeit, zeer reëel
kiezen voelt oneerlijk
De weg vooruit gesloten…
Het muurbloempje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
629 Ik heb je zien bloeien
dat ene moment
Een glimp van de schoonheid
die jij vanbinnen bent
Het was alsof het zonlicht
geheimzinnig door de bladeren scheen
Jouw gesloten aanzicht waarna
alle pracht vanzelf verscheen
Eindelijk na al die tijd
van dichte knoppen treuren
Blijkt de bloem van blad bevrijd
en zien wij het gebeuren
Iedereen werd…
In een oogwenk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
395 Ogen opgeslagen naast
een warm gezicht, van
vroege zon en zaligheid
in het felle licht, tramrails
gillen zelfs door gesloten
ramen, de wekker rukt uit
onze dromen, zoals altijd,
veel te vroeg gekomen
wat de vorige uren ons gaf
daarvoor behoeven we ons
niet te schamen, het zou
een hele winter mogen duren
om op de kortste dag…
Decemberlicht
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
696 dat het kleine Kind weer in ons hart komt wonen
en daarom zetten wij wijdopen : gesloten deuren
Het is niet genoeg dat wij Zijn licht mogen krijgen
als wij het niet doorgeven met liefde aan elkaar
zo kan het eenzaamste en droefste hart verblijden
wordt Zijn boodschap met Kerstmis pas echt waar!…
Laterna Magica
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
582 verwonderd peinst de
boer over de os die
plots viool spelen kan
met vuur en magische
veer schrijft een nachtelijke
dichter onverdroten voort
kinderhanden tekenen
het ei in de buik
van de rode hen
de lantaarnpaal
neemt de benen
samen met het licht
een man met één voet
op het dak speelt cello
over Tevye’s klacht
in het gesloten…
Wacht niet te lang!
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
438 stapte ze uit haar
lichaam, gebaarde met de
ogen en haar lippen, vast
besloten, alsof ze mij haar
zegen gaf,- wacht met wegen
niet te lang -, er ligt een
een zoete vrucht te rijpen
met onontdekte pit, die zal
botten, als de blanke toppen
in dat silhouet van het snel
naderend ochtendlicht, die
mij liet blozen ranke benen
nog gesloten…