3140 resultaten.
Wolkenland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.007 Ik ga op mijn rug liggen in het zachte gras
en laat mij meevoeren naar wolkenland
dromend over hoe mooi alles ooit was
zo heerlijk rustig…niets aan de hand
Reusachtige eilanden van pluizig schuim
hangen roerloos in een zacht blauw toneel
helder wit vermengd met een grijze pluim
zo overdonderend mooi…en zo veel
Donzige dekens in een bewegingloze…
bollenvelden
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
2.352 daar waar enkel koeien graasden
toen de tijd nog vroeger was
liggen nu als open wonden
grote vlakken zonder gras
grauwe grond bedekt de bollen
van de tulp en de narcis
krokus, druifjes, hyacinten
wachtend tot het warmer is
straks is al het kaal verdwenen
en verschijnt als visioen
een palet van duizend kleuren
tussen al het land'lijk…
Je was het moe
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
3.462 Dat grote lelijke eiken bed
met witgesteven lakens
het veren kussen opgeschud
warme kruiken als reddingsbakens
daarin zag ik je liggen
bleek en rimpelig je gelaat
ogen diep gelegen in hun kassen
geen medicijn wat baat
je borstkas ratelt en rochelt
een laatste adem, diepe zucht
eindelijk je strijd opgegeven
en ik adem...opgelucht…
Tango
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
2.470 Ik ga even lekker douchen
Kleed me daarna heel mooi aan
Wil je helemaal niet pushen
Maar we moeten nu echt gaan
De kaartjes liggen klaar
Op het kleed in de hal
Je hebt geen zin weliswaar
Maar we gaan toch naar het bal
Ik wil de tango dansen
Me voelen zweven op de vloer
Met andere mannen sjansen
Niet alleen vandaag, maar toujours
Dus…
Serene rust
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
839 een lichtblauwe gloed
trekt op langs de hemelboog
vol dalende en stijgende
luchtbewegingen
purperen dauwdruppels
die deels in de schaduw liggen
op ruwe afhangende takken
schaduw silhouetten
zweven boven het gerimpelde
wateroppervlak
ontstaat er een wereld van verschil
die het frisse Friese landschap
prachtig weerspiegeld
op deze…
Dagpauwoog
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.120 Kijk hem daar nu vrolijk spelen
in de tuin daar met die vlinder
sprak zijn oma in verlangen
hij wordt vast ooit bioloog
Waarna de kleine opgetogen
weer naar binnen kwam gevlogen
en hij hield zijn kleine handjes
voor zijn oma iets omhoog
En oma zag tot haar verbazing
daar twee grote vleugels liggen
die hun lijfje moesten missen
en ze hield…
Esthetica
gedicht
3.2 met 28 stemmen
14.513 Het sierlijkste is niet je lichaam, maar de spiegel
waarin het lichaam licht bezeerd weerspiegeld wordt,
terwijl een hand verschuift over je huid
en ook een streling dan, omhelzing van zichzelf,
op je lichaam liggen gaat.…
Bevroren schaamte
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.028 Als je even geduld hebt
en je koele hand laat liggen
op de plek van haar gêne,
voel je naast de ijzige kou
iets wat je aan regen doet denken.
Het is niet haar bedoeling
te huilen in jouw zicht,
maar jij bent haar slachtoffer,
je bent verraden met haar tranen
die jij hebt aangericht.
Was het maar anders, zoals ik het wil.…
een gevoel zonder gezicht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.441 een arm om mijn middel
een hoofd op mijn borst
warm en koud van binnen
zoals bij de eerste vorst
een kus die me laat vliegen
langs de sterren en de maan
om op de felste ster
samen stil te staan
een kroel die me laat smelten
als sneeuw voor de zon
zo in jouw armen liggen
tot de morgen komt
op de wolken dansen
het maakt me niet meer…
het netwerk gloeide
gedicht
2.3 met 53 stemmen
14.477 het netwerk gloeide
aan de hemel
waren opwellingen te zien
uitlopende kiemen
waar je ook ging liggen
flonkerde het
er ontstonden gebaren
uit een rafelige flits
van een vrouw
die lam van de hitte
aan de rand van het water
bij elke ademhaling
zichzelf leek te beademen
als houtskool
drie zwarte vlammen
nu ze de handen in de…
Wat doe je met mijn essentie?
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
606 Laat je die links liggen
omdat rechts meer
voor de hand ligt
of kies je weer
Keizerlijke kleren
zo vaak afgewezen
omdat jij volwassen bent
in mijn hart een kind gebleven
aan de wereld vast in de natuur
een vriendschappelijk verschijnsel
dapper spelend met de wind
laat je vlinders vrij vergaderen
afspreken dat ik mijn gedrag verander…
Taalverarming
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
546 arme oude woorden
ze gaan verloren
we laten ze liggen
als vuil in de goot
hun schat is zo groot
in tonen en klanken
verbinden het hart
met wat vroeger bood
rest steeds meer leegte
van zielloze dingen
mechanische frasen
een levenloos zingen
verstarren de lijnen
gaat weelde verdwijnen
in strakke vakken
geen zacht vloeien meer
gemist…
Tegenstemwijzer
gedicht
2.9 met 14 stemmen
8.269 Stem een regent of opponent of dilettant,
alles is goed, behalve Trots en Vrij – laat
Vreeswijk liggen waar het hoort, ver onder
ons niveau. Geef angst en haat geen stem.
Wees trots op de stad, niet op Nederland.
-------------------------------------------------------------
uit: AD / Utrechts Nieuwsblad, 20 februari 2010.…
Als Dante's prayer
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
658 het water schaatst niet meer
op een zacht zuiderwindje
gelijk de dans als een koorddanser
die zichzelf maar moed inspreekt
in de blauwe lucht
ik weet niet waar ogen rusten
liggen vingers verzonken op een bladzijde
melktobbe gedachten doen verdwalen
voordat ik er erg in had
maar adem herstelt (verkwikt)
als Dante's prayer
nog zonder…
Lijken in het veld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
508 Lijken,
liggen waar eens velden waren.
Kinderen verdrinken, sterven en creperen,
terwijl ik dit gedicht laat vloeien uit mijn pen
Veilig weggekropen achter dijken,
goed beschermd tegen gevaren,
halen we de schouders op, beredeneren:
Het zijn maar Pakistanen.
We zijn in shock! De vakantie is verzopen!…
Hoor je paradijsvlegel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 wie wil er nu gelukkig zijn
zoals het kind in mij
met een broodje op het strand
een zeldzaam wit puntje met ham
en wit strandzand dat knarst
tussen de tanden
zoals wringen tussen
het eeuwige verlangen
en de bizarre werkelijkheid
in tedere handen
ik wil daar liggen huid tegen huid
en alle droeve ogen naar de sterren
zenden…
Gras van april
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
559 In de zon gaan liggen dor
als een uitgemergeld blad
groen worden door het gras
puntig door het bruin omhoog
Een pissebed, net wakker gemaakt
zoekt een veilig vochtig huis
daarbij een warm plekje in de zon
voor zichzelf en wil graag delen
De eerste bloemen groeien en de hommels
gaan weer zeer belust op nectar te keer
Het gaat zoals zo vaak…
Plafonds
gedicht
2.8 met 39 stemmen
7.732 Er zijn er
door Michelangelo beschilderd,
met rozetten versierd,
door zuilen gestut,
maar ook gewone
tijdens grote schoonmaak
met ammoniak gewassen en gewit
of :
niets -
crèmekleurige hoge plafonds
van op een ziekenhuisbed op hoge poten,
en oude plafonds
bekeken door
versleten mensen
die liggen in oude kamers
omdat lopen…
Zachte dood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
965 Zonder twijfels over hun levenslicht te verhelen,
zie ik hoe ze op de stoffige vensterbank,
in groei achter, met ziekelijk gelaat
om hulp roepend zonder weerklank
in de volle zon liggen te vergelen.
Hier ligt een bewusteloos korps, daar
roerloos en stil een Siamese tweeling,
onderop een kloppend hart van steen.…
HUISELIJKHEID
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 Woonschuiten
liggen steeds vredig.…
overbodige annonce
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
803 stilliggend licht
op een heuvel
zwijgen als een blad
dat tijdens de herfst ademloos
ten onder is gegaan
koorddansen op de rug van een rivier
en een enkele keer overleven
tussen vlam en vuur
zomaar, zonder reden uitbarsten
in onberekenbare bronnen, scherp zijn
als een mes van fluwelen kwaad
maar vooral, in het samenzijn,
moet ze kunnen liggen…
DODEN ZWIJGEN NIET!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.509 bloemen op je graf
en kom ook regelmatig bij je zitten
Ik kom niet om je te begraven:
"Wat een vrienden heb jij zeg, nu je dood bent
wat een verdriet, geween, nu je dood bent
wat een gedoe, geduw, getrek, nu je dood bent"
Daar hielden wij niet van
wij hielden van elkaar
maatjes van elkaar
naasten van elkaar
Ik kom later naast je liggen…
Die in het begin oneindig lijkt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 Wanneer het denken
Donkere wegen voortduwt
Die zijn geasfalteerd
Met verdriet en pijn,
In volstrekte eenzaamheid
Het stukje korstmos bewegingloos
Liggen blijft, de weg naar
Het licht die in het
Begin oneindig lijkt
En alleen lijkt
Op te houden als ik
Deze aarde verlaten heb,
Is daar ginder in
De verste verte
Nog net voor…
Klamme deken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Met nostalgische blik
Terugkijken op wat ooit
Het naberschap heette -
Buren die
Elkaar niet links
Lieten liggen
En verantwoordelijkheid
Namen voor elkaar
Uit naam van saamhorigheid
Zo was het immers, in
De jaren vijftig, toen
Geluk nog heel gewoon was
In regio's waar het
Naberschap leek te zijn
Uitgevonden - nu er
Meer…
HENK KROL, volkskrant vloert volksvertegenwoordiger
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 Op het kerkhof van onwetendheid
liggen duizenden daders!
Krol ruste in alle redelijkheid!…
nieuwe wildernis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 het gekke is
dat we een dier zijn
tegelijkertijd zijn we
alle dieren in hoe we doen
we liggen doodstil
op de bodem en wachten
of we vermoorden
en verscheuren kinderen
we fladderen even snel
als de kolibrie bij een bloem
we eten dode vissen
gestrand door laag water
we geven een schop tegen
het kind dat door moet gaan
dat…
Schemering is het doodgaan
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.959 Plekkend beschenen witte heerlijkheden
van dag de morgen, en onbevreesd zich trekkend
was daaraan op, 't hart dat nu is zich rekkend
uit wanhopig naar de vreemde leegheden
van de avond en zijn gemaskerd gezicht, -
maar de dingen die hem zullen behoren
houden hun ogen nog zo vragend gericht;
en de verledenheden hebben verloren
hun glans, en liggen…
Domein van dromen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
507 blauw is de lucht
geen zuchtje wind
in de zomer van herinnering
een kind speelt
zorgeloos met water
wat schelpen en veel zand
zacht ruist de zee
zijn zonnemelodie uit
het eeuwige getijdenlied
pas later wordt
het strand domein van dromen
liggen wij uren hand in hand
natuurlijk licht verbrand
want wie van liefde weet
vergeet waarvoor…
en ik begreep
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 in een stad, nog nooit geweest
een land waar mijn lief is
liggen ook mijn voetstappen
hoor de echo
van onze stemmen
daar waar het altijd oorlog is
lopen wij samen
hand in hand
slapen op het dak
alsof er geen afweergeschut is
kijkend naar de sterren
in het zachte ochtendlicht
net voor ik me bewust ben
van mijn leven
waar mijn onschuld…
Dwaalsporen
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
646 boven het maaiveld
wordt onthoofd
als een maagd
met een mening
en het doet er niet toe
wat de mug over de olifant denkt
als de kat van huis is
dansen de luizen op tafel
en neem ik je in mijn volksmond mee
om te praten over ontwapenen
want de vrede moet ook lief zijn
anders volgen wij niet gedwee
de dwaalsporen van de antilope
liggen…