3181 resultaten.
Klapstuk
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
657 Beminnelijk groen springt
gazellewaardig in het oog,
heesters weven een gedicht.
Een eenhoorn breekt het licht
aan de oever bewegen zwanen
pirouettes in sierlijke bogen.
Rollende waters, letterwaarheid
het naakte woord dwalend in zijn stilte
in het groeien van oneindigheid.…
Koninklijke Academie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
749 En altijd weer
nieuw, deze jonge
mensen met hun
vormentaal
uitje voor
het oog -
Een trui vol verhalen van
Zeeuwse vissers uit
een schroomvallig fotoalbum
Alles oorsprong
voor wat het is
in the eye
of the beholder
Een stoel
in een ruimte
met een andere
stoel
Een cape als
ruimte rond
de ruimte
van het lichaam…
Ernst
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.918 Wanneer mijn voorhoofd rimpels krijgt,
Mijn brede wenkbrauw nederdaalt,
Mijn oog niet blinkt, maar duister straalt,
En uitspreekt wat mijn mond verzwijgt,
Een traan mij langs de wangen schiet,
Mijn schedel nederbukt naar de aard,
Bezorgde vrienden, vrees dan niet
Dat wanhoop mij door 't…
Tantaliserend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.978 Je oog rust op mijn nek
als een te winnen trofee
ik geef je mijn wijde hals
als een offer dat je stilt.
Maar alle ketens breken zich
op de rotsen in de branding
van de oceanen aan lust
die zich werpen op je zij.
Pak me beet en verscheur
de vliezen van mijn baar
maak me kind en schreeuw
de eerste adem die ik leef.…
(On)bezocht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
858 Dan doet ze geen oog dicht.
Soms, steeds minder vaak, gluurt ze
door het hartje
in het luik, naar buiten.
Maar daar is
Niets.
Helemaal niets.…
Goudverniste slagpennen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
2.026 Stilte, uitbundige stilte
zweeft vloeibaar in het zwerk
over mijn woning en mijn kerk
vult oor en oog met kilte
op slagpennen met goud vernist
gleden schrijnend de wonden binnen
verscheurden de lach en het beminnen
en hamerden op de satijnen kist
de lamp Gods is niet gedoofd
al verliest de hemel haar heldere stippen
en is ook de dag van…
verboden liefde
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
2.036 natuurlijk stond hij
naast haar
maar zij hunkerde naar die ander
aan de overkant
haar leger zou zij opofferen
om hem te overwinnen
alles onder het toeziend oog
van haar eega
wiens beschermvrouwe zij was
torens moesten eraan geloven
lopers werden neergelegd
om het pad naar hem vrij
te maken
paarden sprongen rond
met onverwachte wendingen…
Bleke schaduw
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.187 Te bestaan als bijziend dienaar
beroofd van oog voor 't vergezicht
is het mijn schaduw die ik nastaar.
Vermengd met waarvoor ik ben gezwicht,
niet langer meer van schuilend zwart,
rent hij weg van mij, dragende zijn eigen licht.
Terwijl mijn trouwste zo mijn leven tart
vraag ik of hij zich niet met mij verwart.…
Scheiding
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.654 De keren die ik op je leunde
lijken mijn oog voorbij te snellen
terwijl ik kalm tracht vast te stellen
hoe dikwijls je me ondersteunde
Ik voel de groeven; ingesleten
de jaren zijn je aan te zien
bekruipt me ’t gevoel.., misschien
heb ik dat wel op mijn geweten
ik kijk naar je en zie ’n rafel van
de schoonheid die je vroeger was
wat me…
Werkdrukprobleemoplossing
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
4.922 Met 't oog op doorstroom is de dodenkast
op aandrang van de ondernemingsraad
uit nood voor doe-het-zelfmoord aangepast.
Nu elke cel voorzien is van een strop
van nylonkoord, zijn zitters vroeg of laat
aan zelfmoord toe. De hangkast lost het op.…
Kalkstenen vlinders
gedicht
3.1 met 16 stemmen
14.963 kalkstenen vlinders vliegen naar je toe
de stad zegt met één oog de nacht gedag
straks vlieg ik op de vleugels van je rode haar
over de blauwe halswervel der stad
als een dragonder ga ik in de wolken rijden
maar jij wenkt met je kleine witte hand
een twijfeltorentje van vrees en beven
rijst uit de zwarte bronnen van je ogen
en als ik dichter…
Een dichter baart
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
560 dichten is als zielen hechten
doorbreken en de muren slechten
open maken wat gesloten lijkt
een oog dat diep in 't leven kijkt
in het dichten baart de geest
een leven dat herkenbaar leest
en telkens weet te raken
met woorden die invoelbaar maken
dichters zijn een bron van denken
zo gericht op waar bestaan om gaat
dat het warmte zal…
De Staat
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
835 Deze doodlopende weg, als
een ronddwalend oog, tot
niets in staat, in onaf gezicht:
alles en niets, niets blijft niets.
Wordt het niet tijd om
een eigen weg te gaan;
bij te dragen aan nauwere
contacten? Was het maar zo!…
De gekrenkte jongen
poëzie
2.8 met 13 stemmen
2.405 Even vertroebelde zijn oog,
Maar daadlijk keek hij strak en koel.
En sterk hield hij het lauw gevoel
Ten onder, dat zijn hart bewoog.
Hij zal de eerste stap niet doen.
Zijn fierheid, ten begeerde zoen,
Weigert het goede woord te spreken,
Al zou zijn hunkrend hart ook breken.…
Geestkracht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
665 de ontembare geest
openbaart zich
door de suizende stilte
van de wind
kruipt door het oog
van ons bestaan
heeft oneindig veel geduld
tegenover ware grootheid
gaat door de díepste diepte
wat ons roept, drijft
tot een volkomen
aaneengesloten beeld
als blijvend sprekend geheel
dat alles omvat
zonder enige pauzes
spreekt de geestkracht…
Rust
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
643 Nee dan de liefde
Die zich aan het oog ontrok.
Met kaarsen die de weg verlichte.
Ik was er lang nog niet aan toe.
Reisde ik naar ver en vluchtig,
Nog voor de rits het reizen al weer moe.
Nu, met natte brokken op het laminaat,
Heb ik dan de rust gevonden.…
Allerzielen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
681 Zet jezelf niet gevangen in een cel
Wat is een Franse steen
de blues staat hoog in het vaandel
vier en vijf januari wordt mooi
alles gaat goed we hadden nog veel
glans op het oog groei in ons hart…
Wolkenmantel
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
490 mijn denken vliet
met versnelde stap op natte straten
het water draagt schijn
zwijgt waar de boog hangt
in late lenteschemer
strak gebogen
mijn woord is moe naar het woord
poëzie verblauwd
(en al wat daar nog tussen ligt)
schijngolven vervloeien
spatten uiteen
tot op mijn mond in de straten
voor mijn oog
een wolkenmantel dekt warm…
Ongekende weelde
netgedicht
5.0 met 31 stemmen
1.373 De stedelijke grenzen verwateren,
verdwijnen uit het zicht, door planologen
in het groen uitgeslagen hart
met meer ruimte op het oog dan gewenste stilte
verdelen ze de laatste klanken, in vogelvlucht
door de bijna uitgeklonken weelde
van weiden en water.…
Als hymne door seizoenen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
581 stappen die zij zet uit het alfabet
klinken zacht en soepel
ik voel het in mijn ledematen
wat ik niet beschrijven kan
met dichterlijke moed ontwaken woorden
relaxed aan de horizon
dat is genoeg voor mij
ik laat mij meevoeren
kus de charme als een bron van comfort
o, hymne wees vriendelijk voor haar
de vrouw van bronwater bestaat
aan ’t oog…
Joie de vivre
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
597 vissen
bemint op zachte snaren
vol van klanken in vrouwenoren
aan een stille blauwe hemel
wil ik je toezingen
jouw naam
geeft poëzie aan ‘t leven
dat laat mij geloven
langs de dreven van flora en fauna
van het seizoenbeeld, van adem
in een stille ruimte
en aan het kind in mijn ziel
zal ik zeggen, tot jou
ik houd van je, ik
rond oog…
van god los
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
546 van god los
worden we
gevallen engelen
met enkel nog oog
oor ons kleine ik.
voor onze eigen gulzige,
meestal
perverse, pleziertjes.
wereldproblemen?
nooit van gehoord!
de gemoedsrust van velen
door anderen verstoord?
kunnen we
ons zelf vermaken
als wij door onze spot
anderen blijven kraken?
we leven maar eens!…
Kluwen?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 Een kleine vlieger, rustend op de
frêle schouder van de vrijheid, tegen
het contrast van het firmament verkend,
ontrolde ze het ragfijne touw van haar
dromen, waarna zij - voor mijn oog als
toeschouwer - de "gedachten kluwen"
ontrafelde en de binding brak.…
Schimmenspel
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 Zijn adem waait de woorden stuk
als in een draai van ongeluk
de glans zijn oog verlaat
en koud zijn hand gesteente breekt
er laveloos de draak mee steekt
als in verharde kramp
de droom slaapt zich aan diggelen
waarin het wonder zoekt
naar ‘t antwoord die de vraag niet weet
omdat het boze vloekt
Met handen uit de was gekneed
wordt…
Het laatste gesprek
gedicht
2.6 met 14 stemmen
11.996 Oog en oor vergaan.'
'Nadert weer de Dood, o heer?'
'Neen. Hij was er al.'
-------------------------------
uit: 'Dagboek van een dader'.…
De pijn al voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 licht had geen kracht
het pad slingerde doelloos
rond zwart van een gat
jij wist van de rand
het struikelen een val
de pijn al voorbij
had geen oog voor
vogels die schreeuwden
draaiend in angstige vlucht
jij spiraalde in grijs
zag bij zwart raken
een groen stukje staan
een bloem
bloeiend voor leven
wilde haar hart aan jou geven…
Liefde glijdt tussen de bomen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
506 van droefheid wieg ik
mezelf daar ik jou ontbeer
veel te kort heb ik jou gedragen
hoe ik geprobeerd heb samen
met jou, jouw demonen te bevechten
heb ik de strijd verloren
in een donkere nacht
ben je mij ontglipt en koos jij
een andere weg, een uitweg
die mij verwond achterliet
liefde glijdt tussen de bomen
mij raakt ze niet, maar oog…
Ijzer en oud lood*
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
2.306 Hoe trefzeker het allemaal ook leek,
toen zij mij trof, zat een balk in mijn oog:
ik zag niets anders dan een hartsvriendin!
Bizar bleek dat ik mij geheel verkeek
op het psycholoogje dat mij bedroog,
vond in mij spoedig nieuwe levenszin.…
Ik wilde met je lachen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
595 Ik wilde met je lachen, praten,
voor ieders oog verliefd
en hand in hand. Ik wilde met
je hollen langs het strand en
proeven van je mond het zilte
van de zee.
Nu ben ik al tevree als je
in stilte naast me loopt
en me de dingen wijst die
langs het bospad staan.
Er komt een tijd dat alles
moeilijker zal gaan.…
verbeelding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 Tussen de sterren
In een hemel
Zo zwart als de nacht
Verschijnt jouw gezicht in de maan
Ik doe mijn gordijnen dicht
En loop weg bij het raam
Het helpt niet
Vanuit elk ooghoek
Staar jij mij aan
Ik wil het uitschreeuwen
Ik kan het niet meer aan
Wat heb ik toch misdaan
Ik huil
Uit jou oog
Rolt ook een traan
Ik wil hem…