2730 resultaten.
god in eigen vaderland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
411 woorden mijn handen breken, in
de constante zonder god maar
in beleving is het herrijzen van de schepper
mijn eigen beeld
het beeld van klein tot groot, van tam
tot ongetemd, het genoegen in berusting
sterft halfzijdig wanneer ik weiger om te dienen
en mijn knieën het gekrompen lichaam te laten dragen
was ik het opiaat met de gebroken vleugels…
engelen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 vanavond hoorde ik op de tv
mensen die een engel hebben gezien
dat waren idioten zegt U misschien
maar onder hen dus een dominee –
“engelen hebben geen vleugels nee”
sprak hij olijk onvervaard en clean
“maar warmte stralen ze uit voor tien
en ze geven je hun zegen mee” –
“de mooiste ervaring” uit zijn leven
klonk welgemeend integer en…
Romântico
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 geliefde
krul je in mijn armen
dan laat ik je de vertes zien
bovendien het lieve leven
voorbij de horizon
laat mij je dragen
over jong groene akkers
bloemrijke velden
en glooiende heuvels
waarover ik je vertelde
laten wij oprijzen van de aarde
hangen boven turquoise zeeën
zwevend met de vogels mee
tot wijzelf vleugels krijgen
transparant…
Fabel
gedicht
2.7 met 3 stemmen
4.912 Zij wil hem aan zich binden
dit eenzaam puntig wezen
en zegt me zoete aandrang
'doe ik mijn vleugels dicht
bekijk mij dan van voren
ben ik een speld op poten.'
Bang om zich te bezeren
aan zoiets kleurig breekbaars
met ogen fijn dooraderd
volhardt de speld in staren
blijft stijf gesloten staan
'als ik hier niet vandaan raak
grijpt het…
Ineens
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.077 Dat je zomaar
ineens
iemand niet meer ziet
Nóóit meer ziet
Een lach die nog
zo levendig
in je oren klinkt
uitbundig of fluweel zacht
en als herinnering in je hart zweeft
dag en nacht
Een kus op je mond die
niet meer tintelt, na klinkt
en smaakt naar meer
Nooit meer
Dat zomaar ineens
iemand is verdwenen
als op de vleugels…
dromen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
757 ook dromen
die vleugels in zich dragen
laten sporen na
ze ravotten als kinderen
in ongeremd lawaai
hinkelen roze op wimpers
en rennen roekeloos door huizen
ze worden stil
als nerven in een boom en bovenop
baden ze zich in regen
en eenmaal vastgeworteld
draaien ze het hoofd naar alle richtingen
laten vogels uit ogen los
wie zal…
een zakje drop
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
798 hij had het haar beloofd
toen ze in bed lag
het kind dat kleiner was
haar vleugels kwijt
ze glimlachte, hij vergat zijn eigen honger
loop maar een eindje om, zei hij tegen zijn dochtertje
op het eind van de Elisengarten
zijn hand aaide nog even
haar donkere haren
nietsvermoedend verdween ze verderop
in het licht dat met de rijen…
ROGER
gedicht
3.0 met 1 stemmen
6.939 Maar hier bouwt pijn haar nest in ’t lover,
Waar tortels klappen in de vleugels
Met de verborgen honger van de leugen.
Geluk, geloof, alleen de droom blijft over.
Geen antwoord op dit troosteloos verwijt
Verzacht wellicht een helderziende zomer.
Want God, waar vinden wij nog onderkomen,
Een deur naar de Rechtvaardigheid?…
Uitgerust met veren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
522 aan de grond stijgt weinig meer
dan een sterk gesmoorde opwinding,
trillen vleugels na..…
Verkwikkend
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
707 zee
hoe je speelt
met mijn zintuigen
dromen tot leven wekt
toefjes balsem
vleiend schikt op
mijn moegestreden hoofd
vurigheid van de horizon
als een rode blos legt
op mijn matte wangen
meeuwen rond laat vleugelen
ze mijn fantasie laat dragen
mijn oprecht verlangen
zee
hoe je speelt
het water laat tieren
schelpen reikt…
Vlinder
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
659 Dan komt het moment
dat het gebeurt
de cocon scheurt
het mooie komt naar buiten
langzaam, als een gevecht
ontvouwt een schoonheid
opent het Leven zich werkelijk
gekreukte vleugels worden gespreid
de hemel wordt verkent.
Een vlucht begint
vlinder uit de cocon
zo overweldigend mooi
zonder twijfel onderweg
naar die éne
de ander.…
pink
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
605 in de wind bewegend
als ware het natuurlijk
waggelt grond genageld
ter verleiding lokkend
wulps de billen wiegend
pink haar soortgenoten
even is er aarzeling
als ruiken zij van list
het onraad van bedrog
tot uiteindelijk sneller
voor instrijkend landen
dan de vleugels slaan
dons en veren dromend
net zo lustig ogend
over golvend waterbed…
Ijsbloemvlinder
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
509 ik heb vandaag mijn
eerste ijsbloemvlinder gezien
als feniks de warmte ontstegen
hij zat in lichtrood ontwaken
op de grens tussen dood en
nog iets van dit leven maken
uit kristallen groeiden zijn
vleugels schoksgewijs in het
adembenemend koude verblijf
door een opgaande zon
kleurde ijs in het brekende
licht tot een feeëriek gezicht…
Zaligheid en zielvolle ogen die blikken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
383 Kom vlinder geef mij ook vandaag
gerust met jouw vleugels even hinder,
mijn denken over ginder is welluidener
de traan is poëzie en niet gestopt.
Ik zie je nu gaan over het veld en talud
je afdalen als voelbare verwarmende ' tut '.
Ik zie je naar de hoogte van vogels gaan
op weg naar de sterren en de volle maan.…
Draakgeboren zwaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Wij zijn koninginnen-
categorie, voorbeeldig
kunnen wij in het midden staan
onze vleugels spreiden en
vuur naar vijanden briesen
Ik troost de treurenden, sterk
de dapperen, en kleur de ballonnen
van het samen gewonnen geluk
want ik ben een draakgeboren zwaan…
The Carpenters
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
503 Gert en Hermien uit Ènske, Tukkers oord
Bekeerden zich op vleugels
van gezang
Tot de EO, al duurde dat
niet lang
Ze vielen door de mand -
maar wat mij stoort
Is dat men Omtzigt, mede-Enschedeeër
Bij 't CDA uitmaakt voor Farizeeër
................................................................…
bewogen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
512 toen de bomen zacht bewogen
in de plooien van de tijd
verdween je lichaam onder
zwarte aarde
verborgen voor het ruisen van de dag
toen de wind aria’s zong
met regen en nevel door de heuvels trok
werd het zoveel stiller
je naam bevrijd van zijn letters
vleugels die niet uitslaan
nu de bomen zacht bewegen
voor het huis zonder hart…
Struiken van de liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Er zweven onverzadigbare engelen
door het park, ze dragen vleugels
van angst en een kroon die pijn doet
Hun hart is gewond, eenzaam
Het weet niet meer in wie het woont
De bomen kunnen hen niet helpen
Zakkenrollers loeren in de struiken
van de verborgen liefde
De wethouder stuurt politie
met boeien de nacht in
De mensen sluiten hun huizen…
Zomerse haiku's
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
555 Libelle -
hoe mooi glanst haar vleugel
in het zonlicht.
In de lucht
hangt een buizerd stil
- hij bidt.
Jonge bloemen
dansen vol verwachting
in de zomerwind.
Meisjes paraderen
ietwat onwennig in hun
nieuwe topjes.
De zon verwarmt
stenen alsof ze opnieuw
gebakken moeten worden.…
Het oude aards paradijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
438 ik zag de
strijkstok in
bewegen de
muziek haar
mooiste klanken
vleugels geven
zacht in
liefde parels
haar melodie
als gift van
het licht in de
schoonheid van
de muzikale
edelstenen van het
vol bezette orkest
ontroerd luisterde
het publiek naar
de hemelse muziek
die gedragen werd
door generaties tranen
zonder onderscheid…
Dieren haiku's #3
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
614 Zwanen
zwemmen trots en gracieus
-vleugels gevouwen.
Slapeloze nacht-
de schapen zijn de tel kwijt
en vallen in slaap.
In de lucht
hangt een buizerd
-hij bidt.…
vernomen
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
495 neen mijn voelen draagt
geen vingers zonder
tastbaarheden, m’n
waarneembaar vermogen
is me te eigen om het ergens
tot rede te brengen
het blijft in een staat van
een non-oordelend proces
dewelke ik omarm met een
zekerheid die ik soms
plots even bijster ben
vogels wieken vleugels
met slagschaduwen
die telkens door de zon
ter ere wordt…
‘t Achterbergs Heerschap (nimfofilie)
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
432 De Orang-oetans van vrede,
deze krachtpatsers der rede,
de maximaal gelauwerde X-
vleugels met zachte schouders:
als wonderbouwers in de leer
bij ‘t Achterbergs Heerschap.…
alles zien niets begrijpen - voor C.Nooteboom
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
487 de vlakte stromen
de Japanse notenboom
zilveren abrikoos
met waaiervormig blad
niet zomaar
het vleugelloze boekenvisje
dat zich in de kelder laaft
bekende wegen eet door
verweesd papier
de trage slagen van
een verdwijnende vogel
in helder licht
niet eenvoudigweg
het gedicht van je twijfel
van steen en water
met gerafelde vleugels…
De gesnoeide stem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
315 En ergens tussen de regels
ruist een verzwegen wereld,
maar wie eraan raakt
verliest vleugels.…
Het blinde licht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
191 De hand die zacht de vleugels spreidt,
breekt soms de vogel in zijn vlucht.
Wie helpt zonder de weg te weten,
verandert briesjes in een zucht.
Een blind kompas op open zee,
brengt elk gewenst schip in nood.
Want liefde zonder helder zicht,
schenkt dikwijls gif in plaats van brood.…
uit de struiken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
211 Hij liet de landschappen
aan zich voorbijtrekken
terwijl meereizende seizoenen
-op vleugels zonder einde-
wiegden in uiterste regionen
van zijn zichtlijnen
Hij zag er geen heil meer in
om zijn benen verder te strekken
ondanks waarschuwingen dat de boom
-waaronder hij verbleef- wegkwijnde
zwiepte in verbeten stormen
uit vergleden tijden…
of zij ooit
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
237 zij vroeg zich af of zij ooit
haar vleugels uit zou slaan
bij het ochtendgloren
ooit met buitelende
gevederde taal iemand
op aarde zou raken
zou zij ooit poëzie
uit de lucht plukken
en de angels omarmen
zij vroeg zich af of zij ooit
met de rouwende lijster een
lied van verdriet zou delen
ooit de tere hartenklop
van de nachtegaal…
Opening
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
116 Het was er al, onopgemerkt
tot ik er op ging letten
en nu komt het met volle kracht
binnen tijdens de ceremonie
Ik sta te smelten voor een muur
van hemelhoog oplaaiend vuur
ik ben geen lichaam meer
maar vloeiende vibraties hitte
een groeiende, gloeiende geest
alsof ik armen tot vleugels spreid
Ik val achterover
Een zacht golvend…
zoemen en wiegen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
119 de late
liefdesgeuren lig jij nog
te dromen en herleef je
de nacht in het spel
dat wij samen vergaarden
tijd raakt in herinnering zolang
deze wonderlijke hitte lust
openbaart als een late tulp
die het snoepen van haar
nectar toelaat
daarom wil ik zoemen
en wiegen op je lendenen
je heupen laten vlinderen
met onze verstrengelde
vleugels…