4425 resultaten.
Kriebels in het hart
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
546 trompettengele bloemen
omringen de wortels
van uitlopende kruinen
voorjaarsklokjes tonen
een bodem van klanken
het eerste lentelied
kriebels in het hart
voeten maken huppelpasjes
gelijk de lammetjes
zo klein nabij de ooien
de tedere beschermelingen
voor de nog zo frisse wind
een fris groen takje
heeft zich verknocht
aan een oude…
Waterstaken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
582 Onbewoond slingert het pad
langs hoeves van weleer
de mat ligt verwaterd
niemand veegt voeten
van ver komt het daglicht
dat sporen snijdt in de waterspiegel
kruinen verankeren dieper
dan de wortels
herfstbladeren brengen accenten aan
in roemloos gestorven regen
ik mis de branie van vroeger
het kind in mij wil het beeld breken
maar…
mijn liefste jij bent ...
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.324 ontneemt van woorden,
woorden die jou liefhebben
liefste ik spreek niet in het verleden want
onze liefde knarst door tijd en onraad, jij
mijn deelgenoot mijn rots die nu wankel
in zwijgen is gehuld
hoe kan het toch dat de tijdsspanne doordraaft
nu ik als een verdwaalde vlinder mijn bloem
moet missen, jij was de honing aan mijn voet…
Mazzel, of gewoon de goede plek?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 Buienradar gaf aan,
dat we ons ' mannetje' wel konden staan,
natte voeten zouden krijgen,
donder en bliksem gratis erbij.
Wel: we hebben wat donder gekregen,
hier en daar een flits,
een paar emmers water, maar echt,
dat was nog niks,
vergeleken bij wat ze in Kockengen kregen!
Wonen we toch op de goede plek?…
Snorkelen
gedicht
4.3 met 204 stemmen
13.038 Half in zee, half in de lucht, gedragen
een schoorsteen op en naar beneden kijken
vragende vingers van de waterplanten
Kont in de lucht, rug naar de wolken
voeten met vinnen, hun gelijke lijken
maar hemellichaam blijken in den hoge
voor stille vissen, bezig er een te zijn
glad rond de graten, ogen altijd open
en geen benut van het immense…
Ten geleide
gedicht
3.8 met 4 stemmen
6.717 tijd
het onverdraaglijkste verdroegen,
vanaf dat wij de weg insloegen
die naar voorbij de einder leidt,
beseffend dat wij, juist omdat
wij haakten naar het allerhoogste
wat is gezaaid niet zullen oogsten,
wij gaan het ongeweten pad
tot aan het ongeweten eind,
en vragen niet dan ten geleide
het licht dat soms van gene zijde
voor onze voeten…
'N VEILIG HEENKOMEN....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
793 De wandelaars
-die wandelend dromen-
de berm slechts veilig
voor z'n voeten
De fietsers
-die fietsend dromen-
in de rug gereden
door automobilisten
als dagjesmensen
Het is te wensen
dat deze dijk
een fiets- en voetpad
rijk zal worden
Want aan de boorden
van deze dijk
wordt -tevergeefs-
gezocht naar....…
Pas de deux
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
525 wij tellen geen passen
maar zweven
in elkaar alles geven
positie van voeten
en stijl van bewegen
kiezen wij uit samen leven
het vaste patroon
is ons te gewoon
dus schonen we grenzen
geven de pas de deux
alle ruimte en plezier
dansen onze eenheid hier
als god en godin
betreden wij andere dimensies
glijden gelukzalig de hemel in…
Gerede twijfel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
389 Gewoon
vertrek, ga, volg op de voet
besta niet langer, volg de lijnen
spiegel het blad, zo staat het geschreven
daarom verdwalen we ook nooit
met waarschijnlijk grote zekerheid…
'S AVONDS
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.021 Soms nog als de avond is gevallen
en alles in stad reeds stil,
draagt mij mijn voet voor 't huis waar zij woonde,
ofschoon ik het zelf niet wil.
O bloemeken van mijn eenzaam leven,
mijn liefde, mijn lust, mijn vreugd!
Een andre geniet nu uw geuren en kleuren
en doet zich deugd aan uw jeugd.…
Fantoom
gedicht
3.2 met 8 stemmen
7.261 Wat afgesneden is dringt zich bedrieglijk
op, je strekt je armen blind naar
de verzaagde voet, een leegte,
het verdwenen kind.…
Regendans
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
541 Het gebarsten eelt
van hun te droge voeten
leek op de diepe scheuren
in de verdroogde grond
de planten gingen dood
bomen vielen al meer uit
ze dansten in het stof
voor een beetje regen
dansend op hoop van zegen
onder een blakerende zon
dronken hun laatste druppels
offerden hun vloeibare geest
onder een genadeloze zon
o El Niño waarom…
Zon Zand en Zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 Heerlijk in de zon
Voeten in het warme zand
Mijn blik gericht op zee
Neem brood en koffie mee
Zalig zachte zonnestralen
Geven zand een gouden gloed
Zeebries streelt mijn huid
Meeuwen krijsen herkenbaar luid
Bijzondere schelpen
Op zandbanken gespoeld
Vanuit de golven uit de zee
Neem ik deze dag weer mee!…
Eer de tuin 't vertrouwen vindt
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.221 En zij gaan met schuwe voeten,
Als door zwaar gewaad gedrukt,
Traag, bevreesd en toch verrukt,
Houdingen zoekend die zij moeten
Vinden om hun droom te ontmoeten.
(Rilke)…
analoog aan land
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 bocht in de rivier,
slangenlijf, met ruwijzeren handen weerlegd
geledigd lichaam,
avondmaal, perkament uit water gedregd
heuvelland,
golfstroom, reikend naar kalkhoudend smaragd
ode aan de stad,
honing, avondgloed, aan een hemel gebracht
luchtbelijdenis,
verzaking, rede, kalme tred met vaste voet
aanlandige droom,
kortdurig, met…
Ons land
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 voor water
voor natte voeten
't land aan gezeur
De kleur
grijs
't meest
in ons geheugen
We zullen
altijd boeten
voor regen, regenval
't stijgen van 't waterpeil
in waterlopen, slootjes
en rivieren
de kieren, reten
waar westenwind
z'n weg vindt.…
Dierbare stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
471 In de stilte van de avond
voor het afscheid van het licht
zie ik nog langs lange lanen
jouw silhouet stil verdwijnen uit zicht
je schouders wat gebogen
je blik op de horizon gericht
zacht hoor ik schuifelende voeten
door het mulle stoffige zand
denk aan handen alsof ze zoekend
vragen naar een vriendschapsband
een stem die vraagt om waarheid…
de mens
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
556 voeten, benen,
een gat te dik of wat te dun
een lijf vol genen
met een kloppend hart
elegante hals of een dikke nek
een hoofd met een gezicht
kronkelende hersenen
ogen die dwingen of stralen
het goede of het kwade
alles gezien in het ware licht
de mens leeft of tracht
te overleven in zijn kort bestaan
werkt het zo niet...…
mooi vooral
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 toen hij de blinden
wilde sluiten
zag hij drie kraaien
in het gras
iemand bracht een
onheilstijding de
trage tijd strekte zich
verder en verder uit
iemand werd een
ongeluksbode die een
mantra in Largo sprak dat
in tijden van leed verzacht
de lijkschouwer veegde zijn
voeten hij wist wat te doen
de dood blijft onder elke
andere…
De regen voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
386 Een kikker springt weg
voor mijn voeten,
op zoek naar water –
het is hem hier te droog.
Ik voor mij
drink de stilte
van het bos in
en wandel die eeuwigheid
naar verderop
de tijd in.…
Geef mij het lichaam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Geef mij het lichaam
met de kleur van de zee
dat in wind staat
waarin vogels nesten bouwen
waarvan de voeten groen zijn
dat slaapt in het oog
van de wereld
Geef mij het kwetsbare
het lichaam uit de schelp
dat alle gevaren van de wereld
weet en toch zijn plek vindt
Geef mij het lichaam
nat van regen
dat schaduw zoekt
en wachten kan…
American Dream [2]
netgedicht
4.8 met 28 stemmen
433 Er staat een frisse wind
er waait een nieuwe wereld
door de stad, ik zie
mijn leven in de verte
aan mijn voeten liggen
Jongemannen dingen naar mij
ze geven me alles wat nodig is
voor de nieuwe tijd
Zij zijn de belofte
ik draag haar fakkel
Zij zijn de daad
ik ben de belofte
Ik beloof de hemel
op aarde, mijn borsten
zijn vol, mijn…
Onmin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 kijk ik naar haar lichaam en zie heupen
schreien, schouders die kromtrekken
en boze voeten, die willen gaan stampen
op de koude keukenvloer maar dat
vooralsnog niet doen.
Later wanneer ik naar huis ga,
en in het park onder waterige bomen loop
zie ik ook je ogen, helder en geloken nu,
voor de laatste keer gebroken.…
Alle kleine beestjes
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
491 Nu werd het de neet
Een beetje te heet
Onder de voeten
En hij riep: “De groeten!”
Dus weg was hij
En de mug weer blij
Want de smetvrees van de mug
Woog zwaar op zijn rug
En in zulke gevallen, dat weet je
Helpt elk en ieder klein neetje…
Eerste lentebloeiers
netgedicht
5.0 met 77 stemmen
463 ik zag
hoe jij al
voorzichtig
je passen nam
keek waar jij
je voeten zette
op een vrije
plaats tussen
de takjes van
herfststruiken
want onder
het droge blad
waren de eerste
krokussen in alle
rust aan het ontluiken
je hand
stuurde mij in
samen ontwijken
omdat wij zo lang
mogelijk naar
deze nu nog
bijna verborgen
eerste…
Wanneer het tijd is
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
475 Als mijn voeten niet meer slapen
en hun sluimer mij verlaten,
dan trek ik mijn schoenen aan.
dan volg ik het pad van mijn verlangen
echt, ik zal het doen.
Als de lucht niet meer drukt
en het gras niet meer zwijgt
zal ik gaan,
zonder om te kijken,
zonder lijstjes in mijn hoofd.…
Opgetrokken uit de bagger
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
49 het
slibberige gedeelte van het land
glijdt uit en schreeuwt van ongenoegen
en pijn in de onveilige brij de ruisende
kuil die plakt en zakt vast zuigt
aan het vel en voert naar de dood
o diepe put van nood Hij die Zijn
Woord openbaarde op aarde
heeft mij uit de put gehaald en mijn
gangen vastgemaakt - ja mijn Held heeft
mijn voeten…
Het Onze Vader
poëzie
3.0 met 30 stemmen
3.148 Al wat leeft valle U te voet,
Driemaal heilig, driemaal goed!
Kome Uw rijk, o grote Koning!
En geschiede Uw wil alom,
Boven in Uw Heiligdom,
Hier in aller mensen woning,
Tot dit aardse schaduwdal
Als Uw Hemel worden zal!
Geef ons brood en kracht ten leven,
Gij, die alle nood vervult!…
Het Onze Vader
poëzie
4.4 met 7 stemmen
3.067 Al wat leeft valle U te voet,
Driemaal heilig, driemaal goed!
Kome Uw rijk, o grote Koning!
En geschiede Uw wil alom,
Boven in Uw Heiligdom,
Hier in aller mensen woning,
Tot dit aardse schaduwdal
Als Uw Hemel worden zal!
Geef ons brood en kracht ten leven,
Gij, die alle nood vervult!…
O laat me...
poëzie
4.4 met 5 stemmen
2.145 O laat me eerbiedig tot u komen,
die staamlend voor u nederboog,
en in mijn oog de blikken stromen,
in volle lichtstroom, uit uw oog;
ik kwam door nacht en storm getogen;
mijn borst is zwaar, mijn voet is loom;
maar slechts één hoopstraal uit uwe ogen,
en 't àl hergloort: één lentedroom...…