2226 resultaten.
het dal van......
netgedicht
4.4 met 36 stemmen
939 was als een rijpe vrucht
gevuld met de puurste nectar van liefde
het landschap ademde regenbogen
en nu met zijn nieuwe heersers:
razernij en wanhoop
is er van de levendige stilte en schoonheid
nog weinig over
hier en daar
een bloem
die ik met al mijn kracht losruk
uit protest tegen de vrije wil
een reis van leven op dood
van bergen…
- Zee van vlammend Vuur -
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
707 Laat het je edele wil zijn
om mij onverschillig
om schone doorzichtige tuinen te leiden
door brandende zeeën van storm, van vuur
om de hoogste bergen te beklimmen
hoog boven de wolken..…
Berfin (Koerdische heldin) 1
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
679 Eerst tussen twee culturen gemangeld en toen
in de bergen waar je je volk hebt gediend, ik kon
alleen maar beven wanneer je er over vertelde.
mijn warmbloedige lief die wanhopig is ge-
raakt en nu opgenomen in een steriele omge-
ving, door klinische koude kikkers omringd...'…
Bloemen
gedicht
3.2 met 36 stemmen
16.938 Tandenstokers, steelsgewijs ontsproten,
zouden zwellen tot gedraaide tafelpoten,
katoenen knoppen zouden openscheuren
tot pluche harten die naar franje geuren,
En op de bergen zouden gipsen zuilen staan
Die gipsen druiven huilen.…
KLIMMEND VALLEN
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.175 Heer Bommel toeft in een gastvrije blokhut,
hoog op de zuiv're besneeuwde bergen,
waar een gedachte hem steeds komt tergen:
slagen, meer worden, heel de wereld tot groot nut?
Hij tracht vol tomeloos razende fut
onbekende krachten van zich te vergen,
maar wil zijn eigen wezen verbergen,
zakt weg in een verderfelijke put...…
arend
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
589 Zijn enorme kracht
brengt hem weer naar de toppen
van de bergen met de buit.
Voedert het nest en vertrekt.
Zijn stroperstocht begint
opnieuw.
Claire Vanfleteren…
verbazingwekkend gemakkelijk, uit "Hoelang duurt geduld?"
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
737 als heftig indigo
in eindelijk gevonden
de mooiste blauwe kleur
die nu mijn leven liefde geeft
lossen de witte wieven zichzelf niet meer op
zonder angst voor een angst als angst
om me door die velden te begeven
weer hoog die berg op naar de top van ijs
dat ik dan laat ontdooien?…
IN ENE WINTERNACHT
poëzie
3.0 met 2 stemmen
942 Op bergen had de winter hoog
Zijn witte vaan geplant,
En zag met koud en glinsterend oog
Omlaag op 't groene land.
Dáár rustte gouden zonnegloed
Op 't langgepluimde gras;
Dáár toefden warmte en overvloed,
Alsof het zomer was.
Of was de lucht niet blauw en klaar,
Al kromp de blijde dag?…
De moeder het kind
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.217 Ik ging naar Bergen om de zee te zien.
Ik zag de oude zee. Haar overgangen
die elkaar telkens speenden in verlangen
deden mij turen. Een minuut of tien
dat ik haar zag, in ’t glas, mijn droom gedronken,
mijn hoofd vol van het water, wijd en zijd
laat mij daar tussen haar onstuimigheid
een beeld vernemen en mijn ogen blonken.…
VERLICHT DALEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 De vrome mens toeft bij zijn overdenking
op de top van de berg, aan God gewijd.
Hoge winden brengen gedachtenstrijd,
geven stormend gevoel een nieuwe zwenking.
Hete zon? Koude rilling? Misschien een krenking
voor ruime geest, die verlangt naar vrijheid.
Je houdt op met peinzen, ervaart verblijd:
"Zoete geur wenkt lager aan de helling!"…
Hemelbestormer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 "Kom Pegasus, mijn trouwe paard,
een godentitel ben ik waard;
gezwind de berg op,
bestorming van de top.
Bij goden zal ik wonen,
de oppergod onttronen;
nog meer eer en roem vergaren,
ja, grote sommen geld bewaren.…
In het uur U
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
548 ( Anima Mundi )
Zij danst op paden
zo ruw en smal
als kronkelwegen
in het ware leven
Door berg en dal
zal zij zich waden
door wind en kou
kan zij trotseren
er pas aan geven
Ook na de val
wil zij niet rusten
op zand en zee
aan verre kusten
misschien voor later
maar niet voor nu
Dan, in ‘t uur U
is zij nog wakend
de dood genakend…
Wanneer je oud bent *
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.031 En knielend naast het gloeiend traliehek
Mompel, een weinig droef, hoe liefde taande
Zichzelf een weg door hoge bergen baande
En school te midden van een sterrendek.
*
vertaling van het gedicht 'When you are old'
van William Butler Yeats…
Gezaaid en geoogst?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.248 Maar erodeert niet in getal,
het speurend oog gericht op
uitgesleten treden waarin
voet en ziel het eigen oordeel
wordt bepaald, wie zich verder
op de berg van toekomst waagt.…
Heelal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
691 Sterren
verbazen stellen
omhoogkijkend naar de berg
Hemellichamen vol vuur
beklimmers met gewicht…
Landschapvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
870 Het silhouet van blauwe bergen
tekent de verheffing van jouw eenvoud
in diepte van jouw groene ogen
verstillen vijvers in herinneringen
dwalen boeken naar mening en betekenis
aan jouw hoofd zit een vergankelijk lijf
jouw handen dragen schroevendraaiers
licht gaat vrolijk aan en somber uit
schemering begint weemoedig
wanneer beekjes dalen…
Eilandvogel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
596 over jouw zand
en ik weet nog hoe je dronken werd
niet dat gelal, stoutmoedig doen
maar zware vleugels, intens verdriet
wijsheid die zich niet dromend
verpakken liet
er dansten rupsen op witte toetsen
van de oude liedjespiano
in het hotel aan de kust
terwijl je rookte, dronk je jenever
en vertelde je over het kamperen
in een tent op een berg…
D W A R S D O O R A L L E B E T O N
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Als ik kniel ter aarde
voel ik haar waarde
in mij stromen
dwars door alle beton tot mij komen
de miljoenen dromen en idealen
door bergen dalen
wegen dwalen
tastend voelen
gevouwen de handen
geborgen weten
te bedoelen
verleden
heden en toekomst
aan elkaar
gebeden
dankbaar elke dag
in uren
voortgaan en duren.…
BLOEMEN
gedicht
3.7 met 6 stemmen
6.258 Tandenstokers, steelsgewijs ontsproten,
zouden zwellen tot gedraaide tafelpoten,
katoenen knoppen zouden openscheuren
tot pluchen harten die naar franje geuren,
en op de bergen zouden gipsen zuilen staan
die gipsen druiven huilen.…
FF WEG
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
803 We moeten ons hoognodig gaan verversen
de maat is vol, we willen even weg
dus dacht ik: het is goed da'k-ut-FF zeg
we zijn vermoeid in lichaam, ziel en hersen
We rijden twalef uren naar het Zuiden
en bivakkeren daar in de Natuur
gespeend van elektriek-apparatuur
alles organisch: bergen, water, kruiden
Geen internet, geen straling door de…
herinnering 20 jaar nadien
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
648 thuis rustte nu in muren
overwoekerd door wingerd, wilde hop
lager de varens, oude mossen, witte lelies
de trap hing moederziel alleen; boven was
gezonken in de hel van geweld en haat
een rode kastanje had als nieuwe bewoner
de ruimte al bloeiend in bezit genomen
buiten - zwaar van kersen, abrikozen en druiven
het uitzicht met beboste bergen…
De brug
poëzie
3.8 met 10 stemmen
1.799 Ik zocht een bloem, die op de bergen wast.
En aan mijn voeten grijnsde ene afgrond, diep
Als wanhoop na een misdaad, en ik riep:
- 'Wie redt mij?' Ik voelde een hand, die greep ik vast.
En over het zwarte water, dat daar sliep,
Wees mij de hand, als brug, een dennenmast.
Ik vroeg: - 'Hoe draagt die boom ons beider last?…
Alleen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
539 de aderen
kan de geest verdraaien
de toekomst achteruitzetten
met de wind meewaaien
de adem pletten
maar mij ook doen uitzwaaien
is zij een weg vol verlangen
met passie, die stenen breekt
maar o wee, als het licht verbleekt
en het donker roept om
breekbare lofgezangen
die klinken als uitstervende noten
melancholiek echoënd in de bergen…
Met een PowerShot A720
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
630 (Bezielde ruimte waar je met Iemand
aan de praat raakt over de berg Horeb.)…
Onze levensreis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
598 Na verloop van jaren werden we zelfstandig
We moesten onze levensweg zelf bepalen
Dat ging dan vaak over bergen en door dalen
En we vervolgden onze reis eigenhandig.
De tijd droeg ons naar de ouderdom
Die gepaard ging met vallen en opstaan
Met vreugde, verdriet en soms een traan
De reis gaat door en keert nooit weerom.…
Onze levensreis
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
582 Na verloop van jaren werden we zelfstandig
We moesten onze levensweg zelf bepalen
Dat ging dan vaak over bergen en door dalen
En we vervolgden onze reis eigenhandig.
De tijd droeg ons naar de ouderdom
Die gepaard ging met vallen en opstaan
Met vreugde, verdriet en soms een traan
De reis gaat door en keert nooit weerom.…
Op de top
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.370 Hier is de top,
En met de blauwe wolkjes, die er krullen
Rijst uit het dal de rust naar boven op,
Waar zich het wolkloos ruim mee schijnt te vullen;
De bergen wijken, breed van rug en kop,
Die ze in een waas van matte nevel hullen. -
Uit d' afgrond lacht gezang en steengeklop...
Of dan die mensen nimmer rusten zullen?…
De liefde van de Heer is groot
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
528 Zijn goedheid is hoger dan alle bergen
En dieper dan de aller diepste zee
Hij kent ons en gaat met ons mee
Voor Hem hoeven we niets te verbergen.
Gods liefde is een kostbaar gegeven
Hij geeft veiligheid aan alle mensen
Wat mogen we meer van Hem wensen?
Van God de Heer komt al het leven.…
Onze levensreis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Na verloop van jaren werden we zelfstandig
We moesten onze levensweg zelf bepalen
Dat ging dan vaak over bergen en door dalen
En we vervolgden onze reis eigenhandig.
De tijd droeg ons naar de ouderdom
Die gepaard ging met vallen en opstaan
Met vreugde, verdriet en soms een traan
De reis gaat door en keert nooit weerom.…
Herinnering 22 jaar nadien
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
568 thuis rustte nu in muren
overwoekerd door wingerd, wilde hop
lager de varens, oude mossen, wilde lelies
de trap hing moederziel alleen; boven was
gezonken in de hel van geweld en haat
een rode kastanje had als nieuwe bewoner
de ruimte al bloeiend in bezit genomen
buiten -zwaar van kersen, abrikozen en druiven-
het uitzicht met beboste bergen…