Alle inzendingen over berg

2226 resultaten.

Sorteren op:

het dal van......

netgedicht
4.4 met 36 stemmen aantal keer bekeken 939
was als een rijpe vrucht gevuld met de puurste nectar van liefde het landschap ademde regenbogen en nu met zijn nieuwe heersers: razernij en wanhoop is er van de levendige stilte en schoonheid nog weinig over hier en daar een bloem die ik met al mijn kracht losruk uit protest tegen de vrije wil een reis van leven op dood van bergen…
pelgrim22 augustus 2010Lees meer >

- Zee van vlammend Vuur -

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 707
Laat het je edele wil zijn om mij onverschillig om schone doorzichtige tuinen te leiden door brandende zeeën van storm, van vuur om de hoogste bergen te beklimmen hoog boven de wolken..…

Berfin (Koerdische heldin) 1

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 679
Eerst tussen twee culturen gemangeld en toen in de bergen waar je je volk hebt gediend, ik kon alleen maar beven wanneer je er over vertelde. mijn warmbloedige lief die wanhopig is ge- raakt en nu opgenomen in een steriele omge- ving, door klinische koude kikkers omringd...'…
c. paris23 november 2010Lees meer >

Bloemen

gedicht
3.2 met 36 stemmen aantal keer bekeken 16.938
Tandenstokers, steelsgewijs ontsproten, zouden zwellen tot gedraaide tafelpoten, katoenen knoppen zouden openscheuren tot pluche harten die naar franje geuren, En op de bergen zouden gipsen zuilen staan Die gipsen druiven huilen.…

KLIMMEND VALLEN

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.175
Heer Bommel toeft in een gastvrije blokhut, hoog op de zuiv're besneeuwde bergen, waar een gedachte hem steeds komt tergen: slagen, meer worden, heel de wereld tot groot nut? Hij tracht vol tomeloos razende fut onbekende krachten van zich te vergen, maar wil zijn eigen wezen verbergen, zakt weg in een verderfelijke put...…
Han Messie29 december 2010Lees meer >

arend

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 589
Zijn enorme kracht brengt hem weer naar de toppen van de bergen met de buit. Voedert het nest en vertrekt. Zijn stroperstocht begint opnieuw. Claire Vanfleteren…

verbazingwekkend gemakkelijk, uit "Hoelang duurt geduld?"

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 737
als heftig indigo in eindelijk gevonden de mooiste blauwe kleur die nu mijn leven liefde geeft lossen de witte wieven zichzelf niet meer op zonder angst voor een angst als angst om me door die velden te begeven weer hoog die berg op naar de top van ijs dat ik dan laat ontdooien?…

IN ENE WINTERNACHT

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 942
Op bergen had de winter hoog Zijn witte vaan geplant, En zag met koud en glinsterend oog Omlaag op 't groene land. Dáár rustte gouden zonnegloed Op 't langgepluimde gras; Dáár toefden warmte en overvloed, Alsof het zomer was. Of was de lucht niet blauw en klaar, Al kromp de blijde dag?…

De moeder het kind

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.217
Ik ging naar Bergen om de zee te zien. Ik zag de oude zee. Haar overgangen die elkaar telkens speenden in verlangen deden mij turen. Een minuut of tien dat ik haar zag, in ’t glas, mijn droom gedronken, mijn hoofd vol van het water, wijd en zijd laat mij daar tussen haar onstuimigheid een beeld vernemen en mijn ogen blonken.…
Hanny23 augustus 2011Lees meer >

VERLICHT DALEN

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
De vrome mens toeft bij zijn overdenking op de top van de berg, aan God gewijd. Hoge winden brengen gedachtenstrijd, geven stormend gevoel een nieuwe zwenking. Hete zon? Koude rilling? Misschien een krenking voor ruime geest, die verlangt naar vrijheid. Je houdt op met peinzen, ervaart verblijd: "Zoete geur wenkt lager aan de helling!"…
Han Messie31 augustus 2011Lees meer >

Hemelbestormer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
"Kom Pegasus, mijn trouwe paard, een godentitel ben ik waard; gezwind de berg op, bestorming van de top. Bij goden zal ik wonen, de oppergod onttronen; nog meer eer en roem vergaren, ja, grote sommen geld bewaren.…

In het uur U

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 548
( Anima Mundi ) Zij danst op paden zo ruw en smal als kronkelwegen in het ware leven Door berg en dal zal zij zich waden door wind en kou kan zij trotseren er pas aan geven Ook na de val wil zij niet rusten op zand en zee aan verre kusten misschien voor later maar niet voor nu Dan, in ‘t uur U is zij nog wakend de dood genakend…

Wanneer je oud bent *

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.031
En knielend naast het gloeiend traliehek Mompel, een weinig droef, hoe liefde taande Zichzelf een weg door hoge bergen baande En school te midden van een sterrendek. * vertaling van het gedicht 'When you are old' van William Butler Yeats…

Gezaaid en geoogst?

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.248
Maar erodeert niet in getal, het speurend oog gericht op uitgesleten treden waarin voet en ziel het eigen oordeel wordt bepaald, wie zich verder op de berg van toekomst waagt.…
Pama21 januari 2013Lees meer >

Heelal

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 691
Sterren verbazen stellen omhoogkijkend naar de berg Hemellichamen vol vuur beklimmers met gewicht…

Landschapvriend

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 870
Het silhouet van blauwe bergen tekent de verheffing van jouw eenvoud in diepte van jouw groene ogen verstillen vijvers in herinneringen dwalen boeken naar mening en betekenis aan jouw hoofd zit een vergankelijk lijf jouw handen dragen schroevendraaiers licht gaat vrolijk aan en somber uit schemering begint weemoedig wanneer beekjes dalen…
mobar9 maart 2013Lees meer >

Eilandvogel

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 596
over jouw zand en ik weet nog hoe je dronken werd niet dat gelal, stoutmoedig doen maar zware vleugels, intens verdriet wijsheid die zich niet dromend verpakken liet er dansten rupsen op witte toetsen van de oude liedjespiano in het hotel aan de kust terwijl je rookte, dronk je jenever en vertelde je over het kamperen in een tent op een berg…
mobar11 december 2013Lees meer >

D W A R S D O O R A L L E B E T O N

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
Als ik kniel ter aarde voel ik haar waarde in mij stromen dwars door alle beton tot mij komen de miljoenen dromen en idealen door bergen dalen wegen dwalen tastend voelen gevouwen de handen geborgen weten te bedoelen verleden heden en toekomst aan elkaar gebeden dankbaar elke dag in uren voortgaan en duren.…

BLOEMEN

gedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 6.258
Tandenstokers, steelsgewijs ontsproten, zouden zwellen tot gedraaide tafelpoten, katoenen knoppen zouden openscheuren tot pluchen harten die naar franje geuren, en op de bergen zouden gipsen zuilen staan die gipsen druiven huilen.…

FF WEG

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 803
We moeten ons hoognodig gaan verversen de maat is vol, we willen even weg dus dacht ik: het is goed da'k-ut-FF zeg we zijn vermoeid in lichaam, ziel en hersen We rijden twalef uren naar het Zuiden en bivakkeren daar in de Natuur gespeend van elektriek-apparatuur alles organisch: bergen, water, kruiden Geen internet, geen straling door de…

herinnering 20 jaar nadien

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 648
thuis rustte nu in muren overwoekerd door wingerd, wilde hop lager de varens, oude mossen, witte lelies de trap hing moederziel alleen; boven was gezonken in de hel van geweld en haat een rode kastanje had als nieuwe bewoner de ruimte al bloeiend in bezit genomen buiten - zwaar van kersen, abrikozen en druiven het uitzicht met beboste bergen…

De brug

poëzie
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.799
Ik zocht een bloem, die op de bergen wast. En aan mijn voeten grijnsde ene afgrond, diep Als wanhoop na een misdaad, en ik riep: - 'Wie redt mij?' Ik voelde een hand, die greep ik vast. En over het zwarte water, dat daar sliep, Wees mij de hand, als brug, een dennenmast. Ik vroeg: - 'Hoe draagt die boom ons beider last?…
Helene Swarth13 september 2023Lees meer >

Alleen

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 539
de aderen kan de geest verdraaien de toekomst achteruitzetten met de wind meewaaien de adem pletten maar mij ook doen uitzwaaien is zij een weg vol verlangen met passie, die stenen breekt maar o wee, als het licht verbleekt en het donker roept om breekbare lofgezangen die klinken als uitstervende noten melancholiek echoënd in de bergen…

Met een PowerShot A720

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 630
(Bezielde ruimte waar je met Iemand aan de praat raakt over de berg Horeb.)…
K.Bladzij15 februari 2017Lees meer >

Onze levensreis

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 598
Na verloop van jaren werden we zelfstandig We moesten onze levensweg zelf bepalen Dat ging dan vaak over bergen en door dalen En we vervolgden onze reis eigenhandig. De tijd droeg ons naar de ouderdom Die gepaard ging met vallen en opstaan Met vreugde, verdriet en soms een traan De reis gaat door en keert nooit weerom.…

Onze levensreis

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
Na verloop van jaren werden we zelfstandig We moesten onze levensweg zelf bepalen Dat ging dan vaak over bergen en door dalen En we vervolgden onze reis eigenhandig. De tijd droeg ons naar de ouderdom Die gepaard ging met vallen en opstaan Met vreugde, verdriet en soms een traan De reis gaat door en keert nooit weerom.…

Op de top

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.370
Hier is de top, En met de blauwe wolkjes, die er krullen Rijst uit het dal de rust naar boven op, Waar zich het wolkloos ruim mee schijnt te vullen; De bergen wijken, breed van rug en kop, Die ze in een waas van matte nevel hullen. - Uit d' afgrond lacht gezang en steengeklop... Of dan die mensen nimmer rusten zullen?…

De liefde van de Heer is groot

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 528
Zijn goedheid is hoger dan alle bergen En dieper dan de aller diepste zee Hij kent ons en gaat met ons mee Voor Hem hoeven we niets te verbergen. Gods liefde is een kostbaar gegeven Hij geeft veiligheid aan alle mensen Wat mogen we meer van Hem wensen? Van God de Heer komt al het leven.…

Onze levensreis

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 576
Na verloop van jaren werden we zelfstandig We moesten onze levensweg zelf bepalen Dat ging dan vaak over bergen en door dalen En we vervolgden onze reis eigenhandig. De tijd droeg ons naar de ouderdom Die gepaard ging met vallen en opstaan Met vreugde, verdriet en soms een traan De reis gaat door en keert nooit weerom.…

Herinnering 22 jaar nadien

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 568
thuis rustte nu in muren overwoekerd door wingerd, wilde hop lager de varens, oude mossen, wilde lelies de trap hing moederziel alleen; boven was gezonken in de hel van geweld en haat een rode kastanje had als nieuwe bewoner de ruimte al bloeiend in bezit genomen buiten -zwaar van kersen, abrikozen en druiven- het uitzicht met beboste bergen…