2193 resultaten.
Lente in de lucht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.536 Lente in de lucht die ik ruik
vol verse sneeuw die ik krakend laat klinken
omdat ik dat ene speciale biertje ga drinken
op de nog verlangend kale vlinderstruik
Lente in de lucht die ik dans
onder bomen die alleen nog maar dromen
van het ontluikend in bloesem komen
en de onschuldig frisgroene nieuwe kans
Lente in de lucht lente in de lucht…
140 pond
gedicht
3.5 met 170 stemmen
43.751 Da’s vreemd: ik zie, wat Gij niet ziet;
wat Gij dán ziet, zie ik weer niet.
Enfin…; de honderdveertig pond
is nog springlevend en gezond.
En ik geniet graag ‘s levens gunst
én om mij zelf én om de kunst;
hoe meer ik drink, hoe meer ik eet,
hoe meer gewicht Van Hattum heet.…
Zwarte orchidee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
938 geuren drijven door de nacht
mystiek en zoet als de stille kracht
die jij in je aderen voelt vloeien
Alaila hoor, de liefdeszee
golft ruisend haar gezangen
in een branding van verlangen
voor jou, mijn zwarte orchidee
Alaila lach, onze verbintenis
breekt al de geheimen open
die je sluimerend beslopen
in de zwoele duisternis
Alaila dans…
Steeds
gedicht
3.6 met 21 stemmen
10.873 Dit is mijn zee: de dans tot op de huid
met sluiers water, golven en de stroom
verslingerd aan de voorsprong op de droom
die zijdezacht omsingelt en omsluit.…
De glazen muur
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.145 Vader komt binnen
beweegt dromerig speels
een vinger langs glas
het dier volgt met plezier
hun dans kan beginnen.
De eenvoudige goudvis
ontvangt zichtbaar zacht
liefde van een stille man
sereen gescheiden door
de glazen muur alleen.…
pure luxe van poëzie
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.495 woorden bouw ik zachtzinnig golvend om je heen
lettergreep voor lettergreep in deining van liefde
loods ik ze binnen in de haven van jouw naam
in dronken water dans ik met jou in turbulentie van wind
met passende letters in een vasthoudende cadans
drijven we verder in schrijven van geluk
spartelend verlangend zwemmen woorden
in…
Buig jouw zilveren lepel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
654 Hoe dikwijls dans jij
rond de kwetsbare schoonheid
van een innemende natuur
en weef jij woorden
naar het woord van toen
met groene ogen
en een fruitijsje
voel ik jouw huid
een tijd verspilt met zwijgen
in mijn gretig hart
heerst een duisterstorm
heb ik je eindelijk gevangen
in de droomstreek van verlangen
voel ik jouw tong
zal…
- De moeder van verlies -
netgedicht
4.6 met 40 stemmen
592 ze spint draden voller aarde zeer geliefd,
sterk en rijk aan ijzeraards en kwarts
staal omspant de zachte brokken
van het doordringende scheppingsverhaal
geschiedenis spreekt haar moedertaal
heeft de aarde lief
bloed spugt de vulkaanuitbarsting
ontspringt de dans en ook de rommel
de visualisatie van het verhaal
letterlijk
aards instrument…
LENTE
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.907 Zon op dunne lenteblaren,
Dans van schaduw voor de voeten,
Wind door opgehuifde haren,
Kushand, lach en vluchtig groeten…
Moet de druk van lange dagen,
Moet de gaaf der ogenblikken,
Dan zo zwaar zijn om te dragen,
Dat die last de knie doet knikken?…
sterveling
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
545 Wat nog komt is reeds ontvallen
niemand is een gunsteling
'k tracht mijn kracht samen te ballen
'k loop en spring en dans en zing.
Rest geen tijd meer voor verwachten
al 't schoons der wijsheid sterft in de nacht
op het slachtveld der gedachten
sterven ja, maar zacht, ja zacht.…
Over eenvoud en kracht
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
977 onbenoembare zelf
trekt aan als een magneet
en verwekt het imaginaire
tot aan een punt van het concrete
Het kwetsbare en het beschuttende
zoals de oermoeder buigt over haar
duizendvoudig gekleurde geesteskind
Hier is het waar de vraag het antwoord vindt:
Laat maar stromen,
laat het thans,
in liefde en in leven,
in zang, in kunst en in dans…
anonieme liefdesbrief
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.584 Alles wat ik denk wordt waar
Waar jij gaat in mijn gedachten
In mijn dromen kwam je binnen
Overdag laat ik je nooit meer gaan
Ik verstop je naam in een gedicht
Verborgen gezicht
van mijn hartstochten
Woorden golven uit mijn handen
Spoelen aan op het witte strand
Ik verstop je naam in een gedicht
Verborgen gezicht
Lees mijn woorden
Dans…
Schaapherders' aanbidding
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
606 Vreugde
Dans
-----
Twee klokken hangen in de to-
ren. Dankzij een gift en donaties
In gebed en reflectie
Een kaarsje branden
In gedachten. Laatste
Kans?
Trollhättans Kyrka/Vastergötland - Zweden, 1989…
In wiegend wuiven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 bestaan
als primus inter pares te kunnen gaan
toch heb ik het geluk gevonden
dat zeggen jouw ogen onomwonden
als ik weer bij je ben
en wij samen wandelen in een schepping
die ons toelacht in vorm groei en bloei
bloemen die wij koesteren in wiegend wuiven
onder een weids applaus van blauw
en het confetti wit van schapenwolkjes
is onze dans…
Verbinding verbroken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
540 trok ik de zware karren
Hielp ik altijd de knopen te ontwarren
Plus leidingwater bij de wijn te gieten
Vast slaaf geweest of bij de Jezuïten
Dat meegenomen naar volgende levens
In mij gegrift bij nadere gegevens
Het wilde mij pas nu te binnenschieten
Bezjoer, hierbij geef ik de brui eraan
Ik ga uiteindelijk mezelf ontplooien
Ik zing, dans…
Laatste lied
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
427 Jouw warme hart slaat
het ritme van mijn voet
wandelend op straat
op plaveisel van bloed
het lijkt wel een dans
ik kijk naar het raam
van waarachter jij kijkt
jij zwaait en ik zwaai
terug met een draai
is dit dan de kans
die bijna voorbij lijkt
ik hoor zacht je naam
fluisteren in bomen
in een lied vol dromen
in het hemelse…
In de hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 met mijn vlindernetje, dartel ik achter je aan
in de hoop je te kunnen vangen
vangen
op gepaste afstand, opdat ik niet in de gaten loop
in de hoop je te kunnen vangen
vangen
vrolijk dans jij door het leven, plots verdwijn je in het grijs
kijk uit, ze willen je gappen
ze willen je snaaien
hoe ik ook roep, of schreeuw, horen doe jij mij…
epiloog Groenland 2022
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
525 Groenlanders en ijsberen
leren in de poolnacht
dansen in benarde ruimte
aan afgesneden randen
liefdesdans noch -verhaal
van ijskoningen en Inuit
echte mensen gevangen in
niet eindigende winterwals
het kan: levende wezens op
hun achterpoten leren staan
maar diepe ontheemding
dans of aai of sla je er niet uit
opiaten leren ontembare…
Liefdesverhaal
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
461 in het stille ochtendgloren
waar de nevel traag verdwijnt
ontmoet ik jouw mooie ogen
een blik die mijn geluk verfijnt
onze zielen raken verweven
in een dans van licht en snel
elk tel uitvoerig beleven
in ons matineuze liefdesspel
hand in hand door stormen
lopen wij op verdwaalde paden
tussen waarden en normen
van onze eigenzinnige daden…
Handleiding voor een gewone dinsdag
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
529 Zet je gedachten op shuffle
en dans met je jas in de gang.
Vergeet niet:
wie zijn boterham met pindakaas op zijn hoofd draagt,
vindt altijd de weg naar huis.…
LAATSTE KANS
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
610 Nu je er toch bent, Laatste Kans
Grijp ik je aan met beide handen
Mijn schepen achter mij verbranden
Dat lukt niet meer, maar een balans
Te vinden, de allerlaatste dans
Met Pierlala nog te ontspringen
Geen zwanenzang nog hoeven zingen
Daarvoor leg ik een bloemenkrans
Hoe fraai is de herdenkingszuil
Voor aardbewoners, mannen, vrouwen
Met…
Dorpsgenoot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
128 Sombere wolken braken
in bonte, blonde schaduwen
uit het hooggebergte—
een dans met de nieuwe liefde,
zoete heimwee naar beminnen.
In zijn betoverde hart
speelde het plezier.
Natte regendroppels
voor zijn zomerse tuin.
Geen duit op zak,
geen cent te makken.
Maar rijk van ziel,
fantasierijk in gedachten.…
AU
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
78 Het gloeit, het knelt, het zeurt
Het klopt, het rekt, het scheurt
Het was, het is, het blijft
Vermoeit, verkrampt, verstijft
Beangstigt, deprimeert
Maakt moedeloos, stresseert
Wat als het niet meer gaat
Als matter mind verslaat
Als het maar blijft zeuren
Zeu-ren zeu-ren zeu-ren
Dán volgt zeuren van het brein
Angst, erger nog dan pijn…
Theelepeltje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
9 Het theelepeltje ligt in de lade te zuchten
het ziet alleen soeplepels en messen van staal
het voelt zich te klein voor de soep van de luchten
en droomt van een ballroom, een dans en een zaal
Het glipt uit de keuken, het ritselt door gangen
het klopt aan de kamer waar oma nog slaapt
het ligt op haar nachtkastje, stil en gevangen
tussen de bril…
doof en blinder dan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 stemmen zeggen niets
spreken zonder zin
naar smeken hoef
ik niet te luisteren
onderhuids het fluisteren
het raakt me niet
de vragen in een stem
breken kan ik
met een glimlach
weer vergeten
dans de stilte
van ieder uur muziek
minutenlang tot solo
ogen strijken langs
ik ken geen blikken
van nog weten
ben ze snel vergeten
ze…
Ode aan een Dichter
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
2.042 letters, missen en in naam vallen
dan koos ik een ander woord voor de ballen
na zinloze uren schaven en slijpen
Als ik ooit een sonnet zou kunnen schrijven
waarin ik regels argeloos kon lappen
omdat ik ze blindelings wist te snappen
Dan mag het bij die ene poging blijven
tot het spellen van zulk een nobel gedicht
en voel ik me heel even een Daan…
Het harlekijntje
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
643 Dichter, danser, muzikant
Met titel op papier
Maak ik álles amusant
En breng u groot plezier
Muziek dat maak ik overal
Mijn ritmisch groot talent
Reikt alle snaren noten aan
En speelt ze ongekend
Dansen doe ik dag en nacht
Met handen in mijn zij
Volg ik mijn voeten op de grond
En dans de tijd voorbij
Over dichten niet gesproken…
De doping-tour
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.518 Fietsen op eigen kracht
Zoals de lopers van Nijmegen
Die slecht weer trotseerden
En startten in de nacht
Dat schijnt niet meer te kunnen
Evenmin meer te gaan
Dus nog heel even
Dan kunnen ze de fietsen
Laten staan
Dan is het over met de tour
Dan is er geen etappe meer
En dán legt Mart terecht
Het bijltje erbij neer.…
Raapte vruchten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
911 De sloot wou ik omzeilen
maar de afstand was te groot
de diepte kon ik niet peilen
ik at van het laatste brood
Ik stierf, de laatste blauwe luchten
omringden mijn doelen die nu verloren
leken te zijn in een afgrond waar
donder heerste en de goden
aten van mijn erfenis
al streelde het verlangen om dán toch
op deze aarde te blijven maar…
ritme van het verleden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
635 Simon & Garfunkel
‘ at the zoo ’ versnellen stappen
over het strand tegen de wind
armen wijd open als een vlieger
‘ i do believe it’s true ’, je lacht
op afstand tegen de golven, we
gaan sporen voorbij, verzanden
in gejuich van voorbije jaren, er
knikken visdiefjes boven schelpen
en dan komen de cirkels die ons
gevangen houden in een dans…