2508 resultaten.
Rijzende maan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
485 .
________________________________
De maan, zo blijkt uit al dit soort berichten,
Lijkt met haar schijngestalten
al met al
Soms een zwart gat, dan weer een gouden bal
Gelijk een vrouw met duizenden gezichten
Zolang zij schijnt is zij enkel
la Luna
Als zij verdwijnt is zij ons lot, Fortuna...…
Stof
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
294 Als zand verstrooid door vele levens
Heeft U mij vanuit stof laten wederkeren
Ik ben door Uw vingers geglipt om het licht vanuit Uw duizenden lichtbronnen
te weerkaatsen
terug naar Uw alziende ogen
Laat mijn ego leeg worden als een woestijn
Verken de dorre plaats
Bewoon het en laat de zandduinen zingen
Maar laat Uw voetdrukken daar nooit…
Verkiezingsreces
snelsonnet
4.7 met 6 stemmen
457 Een Kamerlid heeft niet bepaald veel stress
Twee hele maanden in de zomer vrij
Daar komt de maand oktober nog eens bij
Den Haag ligt plat, ze zijn weer op reces
Veel PVV'ers zullen het niet merken
Die zijn er toch al nooit om daar te werken…
Stad
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.068 Leeg schelpje aan nachtlijke ebbe: ik; maar de stad
in duizend dake' als duizend diamanten.
Ik scheer de muren; - als een rechthoek ligt
naast mij mijn schaduw als een vals gedicht.
Menigte, uw geur bijt mijne lippen stuk.
o Menigte, gij doet mijne woorden bloeden.
Waarom te wenen in dit stenen woud?…
Vergeten
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
996 Ik was vergeten
hoe mooi verliefdheid wel kon zijn
Tot jij plots
in m’n leven verscheen
Jij bracht me terug
duizenden vlinders en de warmte
van dit wonderlijke gevoel
Ik was vergeten
hoe liefde iemand kon doen stralen
Tot ik jou
diep in de ogen keek
Jouw blik raakte mijn ziel
en veranderde mijn hart in een eindeloze bron
van verlangen…
Keuze
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
2.041 Kleeft mijn lichaamsvocht
Je eens zo zachte strelingen
Willen mij nu nog uitleg geven
Je hebt gekozen
Voor die ander
Er was geen ooit of misschien
Je hebt me laten gaan
Nee raak me niet meer aan
Mijn tranen slik ik in
Die zul je nooit meer zien
De keuze is gemaakt
Blind als ik was
Ik wilde het niet zien
Liefde uiteen gespat
In duizenden…
nooit nog tranen
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
2.497 elke keer wij afscheid nemen
wil ik jou mijn dromen geven
gehuld in bitterzoete tranen
helpen ze de pijn dragen
de pijn is maar voor even
dromen voor een leven
leven zonder afscheid
afscheid zonder tranen
zoals de ondergaande zon
gehuld in duizend kleuren
beloftes maakt voor morgen
een toekomst zonder zorgen
laten mijn tranen jou beloven…
herfstgeluk
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.127 de wind die tussen de bladeren hijgt
een warme damp die de aarde ontstijgt
ik maak met mijn vingers een kijker
het geluk kleurt alle beelden rijker
ontelbare druppels lekken van bomen na-nat
terwijl de zon er in duizend kansen uiteen op spat
de liefde die in mijn bloedbanen als maar groeit
tegen de seizoenen in aan plaats nog wet gebonden…
ver van mijn bed
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.120 er vallen duizend bommen op Den Haag
het Binnenhof verandert in een krater
het Huis ten Bosch bezwijkt en niet veel later
komt ook de Haagse Toren naar omlaag
het Kurhaus en de pier bestaan niet meer
en het Bezuidenhout is weer veranderd
in een kerkhof waar het bloed meandert
de stilte doet weer denken aan weleer
gelukkig is het allemaal…
Waterval
hartenkreet
4.5 met 22 stemmen
1.243 waar jij werkelijk begint
Vloeiend ga je over in een vijver
Geschapen als de vrucht van je eigen ijver
Jij, een rustgevend onderdeel van de natuur
In jouw nevel verschijnt een regenboog op 't zonne-uur
Ieder jaargetijde pas jij je aan
Toch blijf jij zo jaar in jaar uit bestaan
Jij bent zo krachtig en tegelijk zo hulpeloos
Sterk als duizenden…
In jou
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
4.339 In jou zijn is het genot van duizenden lachen
reizen van eindeloos terug verlangen
naar de glooing van jouw duinen.
In jou wil ik zijn, mijn ranke lijf die jou beeldhouwt,
je naaktheid neemt, je wil verovert
je ogen die vragen naar geen einde.
In jou wil ik zijn...kom jij in mij…
Eens danste ik in een Csárda
poëzie
3.3 met 16 stemmen
3.663 En o, wel duizend liedjes klonken
In de Csárda op de Puszta te Hortobágy.
Nu zit ik hier en droom
Van de Puszta te Hortobágy.
En telkens welt in mij op het schone,
Van de Puszta te Hortobágy.
In een Fata Morgana zweeft mijn gedachte
Naar U, mijn Puszta te Hortobágy.…
ze draagt taal
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.082 zoals zomers die nooit meer stijgen
en slechts even trillen op vingers
van oude herinneringen
waar zeeën ophouden met bestaan
in armen en voetsporen, laag
begraven onder ramen en buiken
vol brakende honger
en dat een uitwuivende duin
de meeuwen met dode ogen zal
achterlaten, even vreemd als
het lege hart van winter
tot ik duizend…
Lindeboom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 De grond waarin je wortelt,
heeft ons jouw geheim verteld,
dat jij als enige in de straat,
zo'n duizend ringen telt.…
wonen voor een autist
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
2.745 Ik loop daar op de bodem,
wel een paar duizend keer.
Ik woon op de aarde,
ik woon op de maan.
Ik krijg daar een huisdier,
een sneeuwwitte zwaan.…
Dag lief
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.452 Ik staar naar het laatste teken
Dat jouw aanwezigheid verraadt
Een afdruk in een stoffig pad
Herinnert mij aan het verraad
Gekwetst door zielen
Gillend in het duister
Kruipt ze door kamers
Hopend dat er iemand luistert
Zwakke woorden
Proberen verdriet te overwinnen
Je ziel geef je weg
Opdat we opnieuw kunnen beginnen
Duizend demonen…
god?
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
927 soms wil ik de wereld wel eens kunnen bevriezen
en kijken waarom we allemaal zoveel verliezen,
waar het fout gegaan is, duizende jaren geleden,
of sterker nog..waar het ons gaat brengen in het heden!
waar bidden wij mensen nog voor?
voor vrede, rijkdom en geluk ga zo maar door
ik zal menig mens met deze opmerking wel prikken...…
Soms, als men buiten loopt in zee van zon
poëzie
3.6 met 22 stemmen
5.043 Men zou voor de mensheid, die duizenden makkers
Zich willen geven in een brandend vuur,
In een afgrond van diepte of van hoogte.
Men loopt te denken op de zwarte akkers,
Of er niet iets bestaat waardoor men moog te
Leven voor hen tot aan het laatste uur.…
IJskoude
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
641 Maar nee, het telt niet
Al leg je de diepste sporen langs de korte lijn
en blijf je hangen, urenlang
maar de woorden komen niet
vanuit je diepste wezen
Het telt niet
Al knip je
duizend kaarten uit
knisperend papier
en leg je kilometers af
in hoger sferen
en declameert in de vreemdste talen
de prachtigste gedichten
Het telt niet…
naar hier of in Hyderabad
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.599 in jagende wolken
zie ik je staan
in die luchtkaravaan
span ik mijn mooiste kameel
om jou te gaan dragen
we reizen langs
duizenden fata morgana's
drinken exquize elixers
pleisteren rust en proeven
van stilte in groene oases
ik splijt alle rotsen
voor het vloeiende goud
in juwelen laat ik je baden
wacht tot een huwbare nacht
als sluiers…
Cliniclownesk; elf jaar CliniClowns: 4 nov. '92 - 4 nov. '03
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.350 'ers en particulieren
In actie voor de jarige CliniClowns, 't heeft gebaat
Duizenden extra donateurs als mooi resultaat!
Geef met uw hart, want zij hebben 't verdiend.…
Lage druk, hoge druk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.560 Duizend maal de dood te raken
in een leven dat geen leven is
een trap waarvan de treden kraken
tranend dalen door het dof gemis
Langs alle klokken en kalenders
glijdt radeloos de tijd in zee
gesloten luiken voor de vensters
de nacht valt en neemt alles mee
Maar ook stormen sterven in een zucht
het holle hoofd ontvlucht de graven
de dorre…
Gebroken spiegelbeeld
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
816 Ik zag het meisje kijken
naar de duizend sterren aan de hemel
die ze herkende in de gebroken spiegel
van haar kamer.
Haar spiegelbeeld herkende zichzelf niet.
Ik zag het meisje kijken
naar zichzelf, maar
door de ogen van iemand anders
en zij verliet zichzelf terwijl
ze naar de sterren keek.…
Verkeersstromen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
902 Langs alle religieuze heirbanen
schuifelen duizend voeten langzaam voort.
Stappen klonteren samen tot lanen,
één misstap laat de route onverstoord.
Hekken leiden de eindeloze weg,
voetzolen staan in het asfalt gebrand.…
De vlakten van Helikon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 in de laatste maan van een zonnewals
droomt een wondere nacht
duizend nieuwe dansen
aan de voeten van Erato, Kalliope en Terpsichore
magisters van Apollon
bidden kunstig spreuken
leggen lijfeigen maanjuwelen bloot
strelen slaafs zielespiegels
ritmisch in vreemde talen
talend om niet
dan schoonheid
vormen Hippocrenes’ horige heksen…
niet dat 't mij koud is
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
1.530 jij zwijgt
alsof je nooit wil weten:
goud is mijn blik
groen blauw en niets
zal dit ooit stoppen
- want in je leegte zweven dromen
alleen: meer nog dan duizend keren
ach kon je het toch zeggen
dat simpel ‘k hou van jou
wijl ik mijn handen warm blaas
- je lied, mijn kind …
niet dat ’t mij koud is.…
ontvouwen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
578 Ik heb dit over mezelf
afgeroepen
dit tere wachten
op een teken van vervulling
morgen, ergens
de duizenden gaten
die mijn hand zouden vullen
de halve onthouding
opdat het zoveelste moment
naar meer zou smaken
dan gewoon een keerpunt
ik had de weg
moeten opgaan
zonder ooit om te kijken
maar het trekt
om naar dezelfde plekken
terug…
Zondeval
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 De gruwel die mensen van oudsher begingen,
de duizenden huiveringwekkende dingen,
die zouden we liever met wortel en al
uit onze herinnering willen verdringen.
Geweld overwoekert dit treurige dal
en lokt ons (ook ons!)…
Brief aan Ben
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
526 Ben,
oude vriend,
ik kan met duizend woorden nog niet zeggen
hoe de wereld
met alle sneeuw en ijs
zich aan het oog heeft ontrokken.
De bladerdeken van de herfst
is verscholen onder de winter.
Mijn handen blijven bibberkoud.
Ik herinner me
een silhouet
die, donker als de nacht,
het licht uit de slaapzaal moest weren.…
VERKENNING
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.615 Ik hoorde stemmen van een vreemd bestaan,
Rondom in duizend geheimzinnigheden,
Géniën voelde ik zoetjes tot mij treden
En schuw op donzen voetjes henengaan...
Ik weet niet - zeiden zij wat zal vergaan?
Spélden zij wat daar kome na dit heden?
Brachten zij tonen uit een vér verleden?
Ik weet niet - of was alles droom of waan?…