43953 resultaten.
Zelfgekozen schemering
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2 In de luwte van deze kamer vallen de maskers af.
De wereld is ver weg.
De eenzaamheid is geen vijand meer.
Het is een spiegel die geduldig wacht.
Alleen in de stilte van het zijn.
Verwoorden wat de leegte schreef.
Zelfgekozen schemeringen vallen.
Tekeningen van de avond kleuren de kamer.
Jezelf bevrijden in kleur.…
Jij bent het
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.785 Jij wist mijn tranen
liefdevol te drogen
ze braken van pijn
je streelde mijn ogen
Jij liet mijn hoge muur
vallen in bergen rozen
omdat je onvoorwaardelijk
voor mij hebt gekozen
Jij geeft mij vertrouwen
mijn hart wordt verwend
dit moet échte liefde zijn
waarin jij mijn ware bent…
Herfst ontluikt .....
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
969 Blaadjes vallen
als tranen,
bomen nakend
tot op de tak
Een bed
van bladeren
verstomt
mijn voetstappen
Zonnestralen
gevangen
tussen 't kalende
warm gekleurde bos
De geur
van de herfst
doet mij
naar adem snakken
Grote sponszwammen
schieten als "paddestoelen"
uit de grond
Herfst ontluikt ...…
Dat plaatje
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
3.405 er zit niks boven niks onder
behalve mijn hand die dat
plaatje weg laat vallen
langzaam vergeten.…
S.O.S.
netgedicht
3.5 met 647 stemmen
68.380 In mijn hoofd vol gedachten
Waar verzetten niet meer helpt
Zit ik stilletjes te wachten
Tot de dood me overstelpt
In de wirwar van gevoelens
Als spaghetti door elkaar
Als een mens, loos van doel
In het geheel er niet mee klaar
In het schreeuwen van mijn pijn
In het vallen van de nacht
Zal ik wanhopig denkeling zijn
Die een zeker zuipen…
waden in beelden
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
1.054 het bed is een polderland
molens draaien op volle toeren
lakens worden vermalen
en te bleken gelegd
sloten vallen droog en lopen
over het matras het zakt in
op een, soms twee plaatsen
ik trek mijn laarzen aan
de molens zijn gestopt en
de regen blijft komen maar
ik kijk omhoog en baad
in weelde…
Mijn pen vloekt...
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.064 Alle lelijke woorden, vloeien uit
op het papier,
ik zit erbij en kijk ernaar...de
éne na de andere vloek zie ik
vallen hier....
Mijn pen is boos, niet weinig ook,
voor ik het weet, gaat hij
op in rook, want wéér heeft een
idioot een prachtig mens met een
eigen mening in koelen bloede
vermoord....
En dus vloekt mijn pen.....…
Vertrek
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
6.552 Als de regen nog lijkt te vallen
en de zon al dagen schijnt
laat de lach dan gaan
en je geluk niet verbazen.
Het regent vaker dan je denkt
maar de last die van je schouders valt
is meer dan vrijheid
is ook nog eens geluk.
De zon schijnt stralen
en een nieuwe wereld is daar
nergens is het gras groener
dan het gras bij jouw thuis...…
tranen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.066 Komen vanzelf
en vallen dan stuk.
Tranen van haat
en soms van verdriet.
Komen vanzelf
ook al wil je het niet.
Tranen zijn tranen
ze blijven bestaan.
Ook al wil je ze soms
uit de weg gaan.
Tranen blijven tranen.
je houdt geluk en pijn
Ook al weet niet iedereen
waar ze voor zijn.…
Hemel
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.703 Ik zie de zon en in de verte al de maan
aan de hemel staan
het is een mooi gezicht
het vallen van de duisternis
de zon die langzaam gaat verdwijnen
de maan die volop gaat schijnen
de sterren in de lucht
een is er op de vlucht
de gouden stralen
die naar beneden dalen
met hun praal en pracht
zo mooi zo teder en zo zacht…
de hoop voorbij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.215 ze plukt ijsbloemen van de ramen
poot sneeuwklokjes in november
maar haar tijd staat stil
en als ze schreeuwt
bevriest haar adem
ijskristallen sterren
vallen in de nacht
maar ze wenst niets
ze loopt haar pad
alleen in maanlicht
mijdt de zonnestralen
ze wil niet dat haar hart ontdooit
een bevroren hart doet minder pijn…
vleugels gedrapeerd in wit
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
677 ik zag een vogel
vallen in de vlucht
geen lucht kon
haar meer dragen
de lange pennen
ontoereikend nu
waren gespreid in
hopeloos vertragen
de landing was fataal
handen niet aanwezig
je leek niet terminaal
ze waren elders bezig
ogen braken in moment
vleugels gedrapeerd in wit
zo heb ik jou helaas
mijn levenlang nog niet…
Een gouden zon
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.136 Al vallen ook de bladeren,
een gouden zon is er toch ook;
zo gaan de mensen vaak
in weemoed verder.
Ze moeten wel, want leven dringt tot vreugde,
al er zoveel leed
en stilte veel te groot soms;
Laat er geen bitterheid
gaan groeien in de harten,
nu de oogst er is,
de aarde
die haar vruchten heeft gegeven,
ten leven.…
Muziekklanken
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
930 De klanken van de zomer, zoemen voorbij mijn raam
De lichte tonen beroeren het gras
De muzieknoten van de herfst zijn in aantocht
Te horen aan de blaadjes die vallen
De zware galmen van de winter, komen er achteraan
Maar voor we ’t weten, zal de symfonie van de lente
Weer hoog in de top veertig staan.…
Veld van eer
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
895 Hun stemmen klinken steeds doffer
boven de doden zweven engelen
hun vlucht en onzichtbaar
vallen witte veertjes tussen
de vlokken poedersneeuw naar beneden
Het maakt haast geen gerucht
Tussen overwinning en nederlaag
ligt het tussenland van overgave
aan het niets waarin een vonk
zich voortspoedt altijd onderweg…
niks
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.828 trekt 't te zwaar
die kracht
gaf je zoveel
om de macht
dacht je zoveel in stukjes
en gaat maar bukken
om die macht
macht in woorden
woorden in de nacht
liet het je vallen
ben jij verafschuwd
gewaarschuwd
voor de andere kant
van 't verhaal
verhaal in lagen
lagen en gaven
van niks…
vaar wel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
691 Kijk voorbij
de horizon
droom en kom
vallen in mijn
armen
haar huid zo bleek
haar dialect zo zacht
omdat jij
begrijpt
dat het bloeit
alsof de hemel groeit
het is begonnen
wij dromen
en drukken
het af
op papier
gerecycled
omdat het mag
omdat het leeft
het schrijft en beleeft
rustig in een sneltreinvaart…
vlinderlicht
netgedicht
4.8 met 31 stemmen
705 Verwaaide vlinders
vallen via
vensterglas
als bloesems
omlaag
in de schoot
van mijn ijsjurk
die ik draag
voor het laatst
vandaag want
de winter is dood
-
licht valt
vol zomer-zin
mijn kamer in
aarzelend
probeer ik het
te vangen
in een glimlach
naar de zon
warmte ademt
in mijn huid en ik
dans de winter uit…
Levenslot
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
1.089 Als berger in een duikerspak
is dit ruim veel te groot voor mij
ontrukt aan een familietak
drijven verschrikkingen voorbij
mijn bril beslaat het tranendal
van dompelaars in zeemansgraf
ik zwem tussen een dodental
aan wie ik namen geven mag
waar zij zich gelukkig waanden
vallen patrijspoorten op slot
kinderen van nabestaanden
verdronken…
Illusie
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.077 Terwijl wij vrijen
en onze weldoener Eros bloeit
en de valse glitter verdwijnt
slaat de zee het rotsgezang
met water dat wil schreien
om het harde deel
van ons beiden
terwijl
de kraaien vallen
als hartaanvallen
van het doods behang
dat scheurt omdat wij vrijen
dromen wij teveel.…
sluit de stenen
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
682 in het woord
van de avond woont
een donkere schaduw
waanzinnig broos
hij draait zich om en om
in mijn hoofd, verscheurt gelaatstrekken
tot groteske vogels, nog lelijker
dan de as waarin ze hun vleugels zoeken
ik breek de stilte tot bestemming
verzwijg mijn zinnen voor ieder
die mij draagt
ergens vallen stenen, eenzelvig
in hun vlucht…
in stilte
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
718 sneeuwvlokken
vallen onhoorbaar
uit de hemel
ze vormen
een maagdelijk wit
donsdeken
ze dempen
geluiden en gedachten,
en doen je
even vergeten
alles lijkt
even stil te staan
verstomd
door dit zicht,
door dit gevoel
het is koud
maar ik voel
warm vanbinnen
schoonheid
gevangen
in licht,
in stilte…
Gebroken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Striemende regen scherpt het aangezicht
dat zich afwendt van vallen
wie droogt mijn haren?
waar gooi ik verdronken kleren?
Alles samen heb ik het water
gereinigd van het woord
De wind doorgespoeld
de wereld geledigd…
lichtjes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.294 Blaadjes die vallen.
Bomen worden kaal.
Straten worden donker.
Laatste granen gaan door het gemaal.
Het gras wordt bruin en rot.
Donkere dagen komen eraan.
Traditie getrouw doet een ouder echtpaar de lichtjes aan.
Samen voor nog heel even...
lichtjes hebben helaas ook niet het eeuwige leven....…
Ik mankeer niets
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
711 Je hangt aan mij, ook al wil ik je laten vallen.
Je bent niets is wat de artsen zeggen, maar voor mij ben je alles.
Je bent er niet is wat vrienden zeggen, maar voor mij ben je er altijd.
Ik mankeer alles, maar toch mankeer ik niets.
Ik wil niets, maar toch wil ik alles.…
Oorlogszaad
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
705 Kinderen vallen licht, zij weten niets van breuken
van prikkeldraad, een haveloze mensenzee.
De vuisten die verwoed op onze deuren beuken
uit angst voor weer een oorlogswee.
Kinderen vluchten niet, ze worden meegenomen.
Belanden in een mallemolen, één van leven of de dood.…
Glinsterende ogen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
504 woorden vliegen door de lucht
als vlinders met één vleugel
zielenleed is duidelijk zichtbaar
in glinsterende ogen
na het vallen is het opstaan
even ongemakkelijk
als de weg die voor hen ligt
onontgonnen en maagdelijk wit
blijven antwoorden
vooralsnog uit
daar wordt driftig naar gepuzzeld
al is dat boek wel verdomd dik…
wat bleef (voor Hans)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
771 Hoe vaak gevallen
bij de eerste stappen
die keer met de fiets
met tikkertje op het schoolplein
toen je struikelde over de kat
Wat raakte verloren
de velletjes van de schaafwonden
de geronnen tranen
het jodium flesje
de haastig geplakte pleisters
Wat bleef
het vallen en opstaan
de littekens
de tastbare aanraking
het gerijpte besef…
Wiekentgeweld
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
479 Blikjes liggen
Half leeg gezopen
Zich te koesteren
In de zondagochtendzon,
In de nog maagdelijk
Groene berm hebben ze
Alle ruimte
Om op te vallen -
Een eindje verder
Ligt een half leeg
Gezopen wijnfles
Waar de geest is uitgekropen
Van de zombie die
Met het glas
Zijn eigen ziel
Vannacht
Op de schroothoop
Heeft gegooid…
white noise
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
410 er is zoveel dat
we niet horen
zelfs niet als
we het oor te
luisteren leggen
als sneeuwvlokken
in het water vallen
horen de dolfijnen
een hoog geluid
white noise
onhoorbaar voor
mensen-oren
zoveel dat
we niet horen
zelfs niet als
we denken dat
we tussen de regels
door zwijgen…