1960 resultaten.
DOVENDE STERREN LIEFDE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 gezicht
en ook toen ontwaakte ik gelukkig, en blij
Vierenvijftig jaren heel gelukkig getrouwd
zulke schitterend heerlijk, te snelle jaartjes
Het leven met haar heeft mij nooit berouwd
na twee jaar kreeg ieder al geboortekaartjes
Al direct hebben wij een afspraak gemaakt
dat zelfs de dood ons nimmer kon scheiden
In ons hart is het oneindige…
WAT HOU IK ONGELOFELIJK VAN JOU!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 mijn zoenen stranden
tot de bodem van jouw zee
zoef ik naar jouw benee
streel ik je lichaam zacht
als 'n straalblauwe luchtpracht
zoals ook die lieve lucht zweeft
zucht ik in jouw liefdesoren
zingen duizend engelen in koren
laten het liefste lied horen
rivieren monden uit in zeeën
jouw zeeën in heuse oceanen
overvloedig en oneindig…
MIJN AL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 kale takken
en diverse levens-ongemakken, doch
stijgt langs die mooie liefdevolle
jong en frisse rijke groene sparrentop
naar een geheel onbewolkte stralende
lichtblauwe blije vrije kei van 'n hemel
waar ik uiteindelijk pijlsnel doorschiet
zoals die uitschietende hoge spar en
wortel schiet voor eeuwig en eeuwig
in het onvoorstelbare oneindige…
Moederdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 Zo draagt de aarde elk jong begin,
zo droeg jij mij, een oneindig lied.
De dagen vlieden, maar jouw blik blijft,
een licht dat nooit de storm vergiet.
Jouw lach is water dat verdriet doorspoelt,
jouw woord een zaad dat in mij groeit.
Jij bent het begin en het slot,
de hemel in een klein gebaar.…
GROENENDAAL HEEMSTEDE: HOGE BOMEN VANGEN NIET ALLEEN VEEL WIND (Monique ontmoet Jan Jacob; Jan Jacob ontmoet Monique)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Hoge bomen vangen niet alleen veel wind
maar ook veel dierbare bevindelijkheid
door de toppen van hun kunnen
en de oneindige lengte van hun bestaan
weten ze wandelaars te verbinden
om in respect te zeggen wat ze vinden
spontaan lopend met een speelse hond
gaat de groet, het praatje over in gesprek
met als eerste de verbazing over de bomen…
De ziel van een boom
netgedicht
2.5 met 27 stemmen
391 Wanneer de nacht zich om
hem heen sluit, blijft er enkel de trilling van
aanwezigheid, een weten dat niets werkelijk verdwijnt,
alleen van vorm verandert, als adem die zich mengt met het oneindige.…
De Dans naar Eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
329 Daar waar het oneindige
zich verliest in een zachte cadans,
laat ik vorm en houvast los
en volg ik de beweging van jouw dans.
Geluk lijkt even tastbaar
in jouw wispelturigheid.
Voor een ogenblik ben ik vrij
en beweeg ik met je mee
richting eeuwigheid.…
MIJN VERSTILD ENTHOUSIASME
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 kort samengevat, lieve levende lieden (m/v/n)
ik geloof niet in een hemel, noch in een hel
ik geloof in een oneindig hiernamaals
vol met perfecte verrassingen voor de goeden
en de foute, die worden gedeletet
in de prullenbak van het heelal gepropt
ik kan daar zo voelbaar enthousiast van worden
ik schreeuw dat nog net niet uit, ik bewaar…
Levensboom - geworteld in kracht, groeiend door de tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Omhoog reiken de jonge, buigzame takken
als open armen naar het oneindige blauw,
ze vangen het gouden licht van de ochtend
en dragen de belofte van frisgroen blad.
Zo staat de boom als een zwijgende getuige
tussen de vaste aarde en de open hemel,
een symbool van innerlijke, onstuitbare groei
die standhoudt in de stroom van de tijd.…
Merwedebrug
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
344 plegen
ter verdediging van de merwede
een bovendijkshollandse waterlinie van naar men verzekert en heeft doorgerekend tot het eind van de eeuw duurzaam corrosievrij staal
onbuigzaam in blokken beton gewapend
de doorvaart belemmerend
van aken en vrachtverkeer
blokkerend transport van de hanzevloot van tienduizendtonners
traag door oneindig…
De Levensboom
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
982 De stam, gelaagd in ringen,
wordt jaar na jaar geruwd
en door de stormwind scheefgeduwd,
haar veerkracht lijkt oneindig groot,
maar binnenin vertraagt de uitgeleefde boom
haar levensstroom,
ontkracht daarmee een nieuw ontluikend loot.…
het arboretum
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.060 wilt u schrijven over bomen
van die opgeschoten knapen
in hun bladergroene truien
laat uw stemming niet
verbruien door de kwakkelende
iepen laat uw zinnen niet
verzieken door de ijle
populieren die in ellenlange
rijen langs oneindige rivieren
slechts de marsmannen
plezieren en neem afstand
van de eiken zelfs de
allerhoogste eiken hebben…
STEMMING.
poëzie
2.7 met 11 stemmen
5.500 Ik wil ééns vrij zijn, ééns oneindig vrij -
Dat er geen liefde en lachen voor mij is,
Geen zachtheid en geen weemoed en geen lust.
'k Wil eenzaam stijgen met de Noordenwind,
Die in de kille nacht gestadig waait,
Groot en onwetend. Stijgend zal ik neerzien,
Met koude blik en onbewogen mond,
Op wat voor eeuwig wegzinkt onder mij.…
onrust
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.651 Onrust
Een scherpe blik, een grijns
Een omarming, een kus
Mijn vlees, mijn bloed
Mijn onmacht
Mijn zoektocht
Oneindig groot en zonder grenzen
Een zoektocht naar mijzelf
Een weg, een pad, een struikelpunt.…
Kwantummechanica en ik…en u
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.151 Eén deeltje is hier én hetzelfde deeltje is daar
En oneindig daar en daar eventueel
Het lijkt zo raar, want kijk je er naar
Dan zijn alle extra deeltjes plotseling teveel
En is het ene deeltje ‘slechts’ weer één geheel
Waar ben IK nog? Men zegt: “Het is echt waar!”…
The dutch windmill: Bep van Klaveren
netgedicht
4.3 met 32 stemmen
953 Gevuld met paardenhaar of stro
heerlijk ruikend krakend leer
omgeven
zo maken ze niet meer
Links links rechts oneindig landend
heel soms ontvangend
vaseline boven de ogen
zwetend spoor bedrogen
snotslieren mijdend bijtend zout
dat ziedend…
Als een mens zich verliest
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
1.258 door de geest gevormd
overwonnen op het
uitzichtloze broze
ik zoek het gelaat
sprakeloos geworden
dat doch als haast zeker
de zuivere zienswijze draagt
van worden naar zijn
waar echter de kap
gelijk een mantel
van het hemelgewelf
mij verblindt
en het hoofd bedekt
als scheiding tussen mijn en dijn
met het gewicht van oneindig…
Naakte nacht .....
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
1.920 Ik wil jouw lippen op de mijne
handen kroelend door mijn haar
onze lichamen verstrengeld
intens genieten van elkaar
Onder de blote sterrenhemel
de naakte nacht oneindig lang
wil ik elke minuut plukken
de dageraad maakt mij bang
Woeste duinen nodigen uit
tot hartstochtelijk beminnen
alleen de zee hoort ons geluid
de wanhoop in onze zinnen…
Stille Tuin
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.161 naar Tongeren - verblijft
de stilte, op deze plek waar
goden met de doden bewegen
als reizen
de grens ver schemert
als in een visioen van leven
- dat het golfde over water
ruiste in de bomen
vleerde in duister
nissen van dood -
ik adem, luister hoe ik niet adem
in het netwerk van stenen ruimte
waar alle klanken afgeketst
oneindig…
Mensbeeld
netgedicht
4.7 met 34 stemmen
1.301 God schiep de mens naar zijn beeld
in kennis gerechtigheid en heiligheid
informatie ware kennis wetenschap
groeit immer nog benadert oneindigheid
gerechtigheid is in het algemeen absent
dit deel van God heeft afgehaakt in de mens
en heiligheid is meestal ontluisterend schijn
nader bekeken heb ik het beeld van God ontkend
voor al die soorten…
Ziet u iets?
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
707 geest
Ik laat mijn kijk gaan en zie niets
Ik kijk nogmaals en er weerspiegelt iets
Ik open mijn schuchtere zelf
Ik lach, een wereld opent zichzelf
Een regenboog gezicht
Een foto voor een gedicht
Ik geniet, waar een witlicht in voorziet
Een prisma, een lichte dimensie
Ik sluit glashard de kier rustig in mijzelf en eindig
Het ogenblik was oneindig…
De Verborgene
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.394 overvloed
zou er een witte kroon nog vangen
ooit geweest van de Verborgene
die in godskastelen sliep
ik zocht van zwart land scarabeeën
schiep van stof Thebaanse zeeën
zag waar zon
zo met ons heen ging
ik haar schaduw overliep
Het dal was diep
en diep verborgen
borgden wij ons harten samen
bogen wij er voor de tijd
die doorliep in oneindigheid…
Toen vroeger
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
634 ik voel jouw hart nog kloppen in mijn buik
maar de koffie verkeerd staat op
om een oneindig gat te vullen en te slaan
in een rode bek met zaagsel
en ik hang als een te rode beker water aan jouw wang
thans vallen mijn ogen
spatten uiteen
op een systeem van oude rafels
als soldaten op de marsepijn
de traan is dood
in dat beeld woon jij…
onder de waarheid
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
852 wij zien alles en toch loop je vast
schuil ik
schuil jij
huilen de wolven
lopen wij daar
water en vuur
onverklaarbaar
hou jij mij vast
of ik jou
duurt dit maar even
is het een val
eindeloos maar toch te kort
zoals een koorddanser
maar weet nooit waar ie loopt
langs de rand zo scherp
zonder vangnet
zonder angst
eerlijkheid duurt
oneindig…
De Israëlische dichter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
741 Eureka,
de jaren van observatie zijn voorbij, hem
zul je niet meer horen, hij verdwijnt in
de ware stroom van dit bestaan, dat oneindig
leeft tot het mis gaat, maar liever dit dan
zombieland. De maagd in het zwart met de
billen strak gespannen, geniet een kunst
waar zij van dromen. Haar dadels groeien
nog, verborgen onder een dikke jas.…
VOLKEREN DES KRUINS
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.624 Ik wil ontvangen van de nacht en schemer,
En van de gouden ochtend het geheim,
Ik wil het nog niet zichtbare doorzien,
Ik wil doordringen dit oneindige,
Altijd wijkende, en fluisterende
Hoog mysteriespel, dat Leven heet.…
Op herhaling
gedicht
3.0 met 80 stemmen
27.114 Je zei dat woorden altijd kunnen wachten
op het goede moment, en dat dat zo moet zijn,
en dat de lucht hier erg strakblauw is,
groots in z’n oneindigheid,
en dat de tijd zich verplaatst tussen een steen
en een andere steen, van boterbloem naar
pinksterbloem, een lijn langs de weg,
in het gras, over prikkeldraad naar daarginds,
die alsmaar…
Onze fijne site
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.926 Onze bende hangt hecht aan elkaar
Dit stemt me oneindig dankbaar, 't is echt waar!
Sta me dus toe jullie een virtueel roosje te verzenden
Het is oprecht gemeend, bedankt lieve creatieve bende!…
Vannacht
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.132 De letters, punten, komma's
van de nog ongeschreven verzen,
verdwijnen ze in oneindige leegte?
Of zweven ze mee...
Met de ochtendwind?…
Midden in de tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.004 En als ik dan ‘s ochtends naar buiten kijk
dan vertakken mijn gedachten terug
naar de vruchten van jouw tijd,
naar die boom vol met blad
op een stam reikend
tot in de oneindigheid
waarin je zo veilig kon opklimmen,
altijd wel een tak
binnen handbereik.…