1878 resultaten.
Witte tulpen, roze hyacinten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
618 oogstrelende lentetinten
na een lange wintersleur
sublimiteit van kleur en geur
lieve lenteboden
die een bevroren hart ontdooien
onder naakte bomen
ontwaken frisse dromen
dat de dood maar even slaapt
en de kiem van het leven blijvend waakt
in het land van sneeuw en ijs herboren
lijkt uw blankheid zo volkomen
zuiver zijn uw kelken als…
Ingesteld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 ondervinden
Leer door te leven
Ken angst voor het onbekende
Pak het vervolgens bij de horens
Wreek niet uit haat
Want je hebt jezelf ermee
Ga niemand uit de weg
Tenzij je ziel het anders zegt
Heb geweten waar je mee kunt leven
Geef om jezelf gelijk een ander
Heb lief zoals je het in je hebt
Ga onderuit zodat je op kunt staan
Ontwaak…
Winterse verstilling
hartenkreet
2.6 met 19 stemmen
511 Bij het ontwaken van de dag worden menig
nieuwe emoties, gedachten en gevoelens geboren
Gedragen op de wind van ritmische en rijmende strofen
Gevederd en gevleugeld zoals een vogel die in alle rust slaapt.…
Ergens hier ver vandaan
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
573 Ik wandel de grens van
zand en zee, waar de horizon ademt
als een dromer die weigert te ontwaken. De lucht
is te groot om vast te houden; elk kleurverloop trilt op mijn arm.
Een vogel cirkelt, traag
en doelgericht, alsof hij iets weet wat
ik vergeten ben.…
Ons Huis ...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 Ons gezamenlijk ontwaken?
Biologen weten behoorlijk veel,
maar tasten in het duister. Astronomen kennen de wegen,
maar zijn verdwaald geraakt.
Natuurkundigen experimenteren,
maar lopen in het kleinste vast.
Kunstenaars scheppen kunst.
Geliefden maken liefde,
van leven, stof en zon.
Schrijvers schrijven.
Kinderen spelen.…
De zomertijd
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.114 Morgengroet
telkens vroeger ontmoet
nachten die ontwaken
licht verlengde dagen
maartse buien afscheid nemen
weinig regen is er gevallen
smaken ver-schillen
nachten verkleinen
mistbanken langzaam verdwijnen.
Open hemel
vrolijke tred
voetstappen verder reiken
natuurlijk springen
zomerse getijden schrijven.…
Dichtregels voor onzichtbare zieken , publicatie voor de Vlaamse warmste week 18-24 december/ opgenomen door woordentij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
978 Pittig zijn haar vruchten, terpentijn en olie komen uit de bast, de deur gaat open, 't ontwaken van de dagen, hopen op welslagen.
Zie de nachten zijn aan ’t wakkeren.
Kerststronken zijn op komst,
Zalige momenten blijven hopen op een gezonde wederkomst.…
Ochtendschemering
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
363 Niet alleen ontwaken
geluiden, ook mijn breekbare adem
deint mee op het rijzen van de velden, terwijl
de omarmende wereld zich vormt in een stille samenhang.
Traag verschijnt de dag;
een eerste vogel raakt het kwetsbare
in mij, de wind strijkt langs mijn broze huid als
een belofte - dit moment berg ik zorgvuldig op; het voedt mij.…
Verborgen betekenis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
245 Voor het ontwaken van de straten
een spoor van dauw tussen
stenen en gras,
mist als ongeopende herinnering
onder mijn schoenen
het breekbare bewijs
van het bestaan
takjes, zand
een verloren veer
alsof de aarde zelf aarzeling
in lagen achterliet
steeds verder het zwijgen in
om vóór alle anderen
de verborgen betekenis
aan te kunnen…
Mama
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
2.836 Een lach, een klein stemmetje
Een sprong, blonde haartjes en een mooi klemmetje
Dartelen over het gras
Springend in het leven
Ik wou dat mama hier nog was
Maar dat duurde maar zo even
Een lach, een klein stemmetje
Een sprong, blonde haartjes en een mooi klemmetje
Zorgeloos door het leven
Tot het moment van ontwaken
Dan besef je je dat…
Waarom???
hartenkreet
4.3 met 22 stemmen
2.541 Ik wil ontwaken in jouw armen
Ik wil dat jij er altijd bent
Ik wil jou met mijn hart verwarmen
Ik wil dat jij de mijne bent...
'k Heb niets te willen, dat zeg jij steeds
Maar ik dacht dat jij hetzelfde dacht
Ik wou dat ik in je hart kon kijken
En, ik wou dat'k wist wat jij nu dacht...…
HET GESCHENK VAN MIJN VADER
gedicht
3.5 met 198 stemmen
67.746 Zijn fijne hand
heeft gebeefd
op mijn hand:
een nevel over ontwakend land.
Hij heeft zijn laatste daad gedaan:
hij gaf me zijn uurwerk,
eenvoudig, zonder één woord,
en monklend is hij te rust gegaan.
Maar, toen ik hem zacht naar het bed geleidde,
wist ik
hoe een Engel, zingend, aanschreed achter ons beide.…
Credo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
690 Daarom ook werp ik je
een idealistische smeekbede voor de voeten:
laat ons die beklinkerde nacht verlichten
en bij ’t krieken van de dag spelenderwijs ontwaken
in een eindeloos wit klaverveld
daar binnenin klinkt intense beeldspraak
geloof ik…
De kortste dag - Deel 1
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.870 impulsief over
En ik heb abrupt alle tijd
En dan staan we langs de dijkreling
Uitzicht op de Bodensee
Perspectief op een lange nacht
En met elke blik in je ogen
wordt meer besef bevestigd
Gezocht en gevonden
De vonk slaat impulsief over
Keer op keer, bij elke blik
Ik zoek in de diepte van je ogen
Waarin gevoelens verbaasd lijken te ontwaken…
vervloekt rood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
975 toen je afscheid nam
was je op de vlucht
waarheid verstopt
doel mislukt
lopen in de spinselnacht
hak geluid weerkaatst
echo op asfalt
terug val
of antwoord
laat me vallen
ontwaak in mij
je maakt me kapot
maar toch voelt het goed
jou haat maakt mij zelfs blij
verlaat spinselstaat
ga mee
het is laat
elf uur elf
hoe lang
moet het bloed…
Spijt
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.436 Pas na het ontwaken word ik mij ervan bewust
dat wij er toen best al voor elkaar hadden kunnen zijn.
Erkentenis en spijt komen in de praktijk meestal te laat;
vandaar, dat ik zo nu en dan vol liefde met jou praat.
Een link van respect en begrip naar gene zijde.
Te laat is nooit definitief
of onherroepelijk.
Dit jaar zou je
100 zijn,
Pa…
Met of zonder franje
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.252 Wazige beelden dwarrelen
als dromenstof door de
fluisterstille kamers , waar
alleen de ruisende kledij
van de gastvrouw ritselt als
een overspelige beek, gespreid
over de woelige lakens van het
ontwaken, stromen voetsporen
door het duister om dichterlijk
bij haar ademtocht te raken.…
Nederige herfst,
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.085 Om strakjes weer te ontwaken,
in lente zonnestralen gloed,
nieuw leven zal zich ontluiken,
nieuwe keuzes met volle moed.
(De herfst, periode van bezinning
tijd om dingen los te laten,
ware nostalgie van de herfstsfeer.)
illustratie : Bert Waber…
- De dag, hij draagt nevelsluiers -
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
735 ogenblikken,
die nauwelijks verstaanbaar zijn
vooral plaatselijk met veel betekenis
de lange reisdagen in het leven,
dag, omdat niemand hem herkennen mag
Ontwaken in verbijstering
schittert vriendelijk van de gouden
Shwedagon pagode
de hoge statige eeuwenoude stad
heeft mij doorheen leed en tijd geraakt
mystiek en fascinerend,…
Naakt?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
673 Grijpen wortels diep in de bemoste grond, hun
echo’s ontwaken raadselachtig en ongeremd in
lieflijke contouren uit een bovenaards verhaal,
kiemstof uit het morgendal wat nooit verloren ging.…
Bovenaards?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
518 Grijpen wortels diep in de bemoste grond, hun
echo’s ontwaken raadselachtig, ongeremd in
lieflijke contouren uit een bovenaards verhaal,
kiemstof uit een Elfendal wat nooit verloren ging.…
Zoekend dansen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 Het weten, gevonden, gebonden als draden,
in sluimerend ontwaken
waarbij parels van inzichten aan elkaar geregen
de werkelijkheid zonder maskers beleven .
Doel,
als enig doel
werkelijk te worden wie ze is,
als een geheim dat zich ontrafelt,
om dan alleen de weg te gaan
van het zichzelf ontvouwend leven.…
In halfslaap
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.830 Het ontwaken in een al oplossende droom
waarin sprake was van een vergeefse reddingsactie
een lange tocht door de woestijn en een zee
die op het punt stond open te breken.
Het kale licht van een dag vol gemis.
Later worden de koffers teruggevonden in een verlaten schuur.…
De grootste grap?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
514 vertraagde echo’s uit de kosmos
ontwaken in een trip langs zon en maan
bedekken we de oogleden toe, maar
verder blijven we voorlopig naakt
het maakt niet hoeveel we schreien,
met alle data en vernuft, een laagje vernis
van tranen verzachten niet de gemorste tijd
we zijn de grootste grap uit de levende
geschiedenis, die ons persoonlijk…
WITTE TULPEN, ROZE HYACINTEN
hartenkreet
4.9 met 13 stemmen
1.223 Lieve lenteboden
die een bevroren hart ontdooien
onder naakte bomen
ontwaken frisse dromen
dat de dood maar even slaapt
en de kiem van het leven blijvend waakt.…
Preludium
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
510 Toen de maan verbleekte
deed de taal van de vogels
Hera ontwaken
de welluidende zang van de veldleeuwerik
streelde haar oren.…
Lentebeleving
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
427 Ontwakende kleuren spreken
— een geel dat hoop ademt, een groen dat
rust brengt tot een bloesemtak die roze fluistert in mijn borst:
een herinnering zonder naam, maar diep vertrouwd, en altijd in mij aanwezig.…
Wanneer mijn ziel winterslaapt
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
641 Wachtend tot het licht mijn
bast zal raken, verzamelt mijn slapende
kern kracht in stilte, ik ben niet verloren in deze koude,
ik ben enkel ver, en in deze vrede groeit de belofte dat ik zal ontwaken.…
Eindeloze zee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
335 Woorden van eindeloze zee
strekken zich in kalmte van golven
stille heimwee is ontvankelijk
voor zwijgende taal
in het voorafgaande ligt ontwaken
opstaan uit een diepe rust
plotseling de ogen open
Onze ontmoeting tekent zich
aan horizon van gelatenheid
je fluistert over liefde
dat is natuurlijk dwalen
waar het hart spreekt van waarheid…
Het stille ontluiken
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
770 Tussen doornen groeit
een knop in stille adem
lente ontwaakt zacht
De lucht draagt de geur
van ontwaken, een lichtheid stijgt
op tussen de takken, hun knoppen fluisteren als
beloftevolle gedachten, terwijl zacht zonlicht mijn huid beroert.…