Alle inzendingen over dode wind

24248 resultaten.

Sorteren op:

Campagne

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 107
Tussen rottenis en dode blaren drijvende karkassen en kadavers gestuntel geen vooruitgang maar stagnatie gezapigheid gebrek aan concentratie het roer om na de thee en druk palaver om in act II versneld zien te geraken in een metamorfose vol gebaren de trossen los de mouwen opgestroopt met bolle zeilen aan de wind gevaren scherp en…
MacZym5 oktober 2026Lees meer >

Met weigerende keel

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 774
Want mijn stem moet voor jou wel smaken als repen dode huid. Maar misschien is het niet allemaal verloren en draai jij de spiegel om, om te zien hoe ik daar uit val.…

Met donker afgevlakt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 400
al mijn dromen in het halfleven tussen goot en dood in wakker worden ben ik uitgestapt zag eindelijk weer de zon soms kijk ik angstig terug naar waar het allemaal begon…
wil melker2 september 2016Lees meer >

Geschiedenis

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 676
de wind nam bezit van het huis dat we - lang geleden - verlieten als machtig bespeelster van het geluidsarchief trekt ze de registers open schrijft ze onze geschiedenis in alle soorten en maten met zevensmijlslaarzen banjert ze door het verlaten huis wekt dode herinneringen tot leven rammelt aan de poort van de ijzeren tijd fluistert…

het ritme van de regen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 505
je lijf een ernstige kwaal toekomst krijgt een nieuw gezicht tijd gaat niet meer vooruit het lange wachten op de dood het geruststellend getik van regen op de ruit…
rietvr16 april 2009Lees meer >

VADERSCHAP... -ter nagedachtenis-

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.539
Vader is -voor mij- pas vader geworden na zijn dood,zijn overlijden Nog zie ik 'm rijden: wind z'n tegenstander fiets met terugtraprem leren tas achterop gebonden Ik zie zijn rug zich krommen renner zonder rugnummer zwijgend in alle talen Een half uur heen door druk verkeer een half uur terug slalom en het -op-en-neer- Voor…
Harry Daudt15 september 2009Lees meer >

de dialoog in mij

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.037
wanneer dat woord dode bloesems draagt, gebonden aan de schijn van tederheid hoe kunnen wij blijven in deze ongelijkheid van stilte, bonken op die brandende schreeuw voortgaan in alles en in elkaar als ik alleen mezelf overhoud in het sterven…

voor wie ik liefheb

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 826
stemgeluid, vreemd, alsof het uit de diepte van een doodse ruimte komt misschien aanschouw ik de waanzin misschien is mijn ziel de voltooiing van waanzin ik spuug mezelf uit, genadeloos naakt de oneindigheid schudt met dertien grenzen…

Dwalen (herdenken en vooruitzien bij 4 mei)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 607
doden Als zusters hun gezichten kluisteren in de onzichtbaarheid van geweven koepels dan dreunt geschut en branden landen Als de cloaca van de wereldpijn zich open spert ligt er een ei van oorlog in ons midden.…

Onbehouwen wateren des levens

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
onzerzijds bekeken Het tekort is slechts de eindstreep voor de dood waar we ons ontkleden… waar we ontspringen aan andermans oog en tong Ik kijk naar de verlepte bloemen in de vaas en eet van de granaatappel……

Handen als herfstige bladeren

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 889
als herfstige bladeren zich naast het mos neerleggen zich voor altijd in de schoot der aarde nestelen zal jij mij dansend koesteren en mij nogmaals ontmoeten op de dunne scheidslijn tussen hemel en horizon in de eeuwige slaap van de droom en de dood…

Een onbekend venijn

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
op het vuur sliert vonkenregens wild in het rond kijkers schrikken van een onbekend venijn dat bezit neemt van hun lijf in helse pijn de heksentoer heeft niet gefaald de dood heeft haar ook nu weer niet gehaald…

Levensfilm

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 839
De wind fluisterde door de kerkhofbomen: Wees dankbaar dat je leven mag. Nooit vindt ons leven in de dood een slot. Wat sterft is strijd in tegenstrijdigheden. Na de bede zijn de levenden vertrokken. Onze vriend bleef in vrede achter. Wij blijven schaven aan ons plot.…

Ook in het paradijs

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 667
Alsof ze iets te verbergen hebben - winterbomen met in gure wind wandelende takken - gesluierd in de wiegende vrieskou geworteld in winterbeelden ruw behangen met de dood in nerfstructuur aan hun schenen ligt nu loos en gesteven in wolkenzweet de afgeworpen zomermode een hoogzomerse heerlijkheid vergaat in de stilte van het bevroren…
Kees Keizer20 januari 2015Lees meer >

Schoonheid

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 579
De wind wiegt de kleuren en de uren verlopen tot veel later het licht verdampt. Ieder moment is nieuw, telkens weer, en iedere geboorte kondigt de dood al aan, maar we leven nu en zien de schoonheid van de tere papavers.…

Het niet weten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
blijken slechts vonken te zijn van slagen die rakelings maar ook ternauwernood mijn kleintalige poëzie aan banden legt, ik wil graag etaleren met de scherven die mij als mens zijn toebedeeld verwarring scheurt het vaandel dat alle winden al had weerstaan…
elze15 augustus 2015Lees meer >

ik fluister storm in je zwijgen

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.012
alles had verteld geknapt verschraalt het leven ik voel de dood nu zeer nabij keuze zou me hoop doen geven maar de storm raast al voorbij…

Het hart van de hoge bergen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
maar schone klanken groeien bloeien als een bloem in koele wind langs dode wegen naar het hart van de hoge bergen de hand die het hart vasthoudt…

de tijd is menselijk

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.172
de grootste vijand van de tijd is eeuwigheid ze waait zichzelf wind zij heeft de dag waarin de nacht verdwijnt omdat de zon daar altijd schijnt tijd is menselijk zij kijkt van uur tot uur telt alle seconden ze heeft het leven lief omdat door dood geboorte wordt ontbonden ze vult heel je bestaan drukt jouw stempels tussen komen…
wil melker16 november 2003Lees meer >

hugo

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 802
clausule dood is dood mag ik dat zelf bepalen ik ben dood en zo is Poot verstrooid…
Staal30 maart 2008Lees meer >

Buitenplaats

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
Doden zijn er levend en levenden gaan er dood, gewoon. Voor hen die vrezen in angstige dromen te worden gekwetst en verlaten. Immers, de doden kwetsen niet de doden verlaten niet de doden sterven niet. De doden leven niet en de levenden doden niet. Ofschoon alleen voorbij de demarcatielijn van verloren woorden.…

Drie verzen voor een dode III

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.061
misschien ben ik verdoemd; wanneer reeds nu de dood mij plotseling in de rug zou overvallen dan zou ik, stervend met de honderdtallen, neerstorten in de Poelen, heet en rood.…

Chaos

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 489
Wie woeste avonturen wil beleven En op een kermis in de CHAOS stapt Die krijgt zijn zin als er een boutje knapt En hij een tijdje ongeremd kan zweven. De fabrikant treft uiteraard geen blaam, Gebeurd is wat beloofd werd door de naam.…

In memoriam

gedicht
2.3 met 132 stemmen aantal keer bekeken 60.958
Daarna bedacht ik dat hij al weet ik hoe lang dood is, van de weg geraakt bij regen en dat ik geen gevolg had gegeven aan de uitnodiging het cremeren bij te wonen. Een kuil in de grond, daar kan ik nog inkomen, maar in Westerveld denk ik altijd aan Ondergang.…

het portret

poëzie
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 19.082
Wanneer ik dood ben en de donkren komen, Geef me 't portret niet mee, dat altijd mij Ten hoofdeneinde stond en in mijn dromen. Ik merk er toch niets van. Het is voorbij. Neen, ik wil niet, dat na de laatste morgen De beeltenis van dit bemind gelaat, In een tot molm geworden kist geborgen, Diep in de muffe grond met mij vergaat.…
J.C. Bloem23 februari 2026Lees meer >

Verscheiden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 25
Het laken ongevraagd weggegrist Mager en stijf in een blankhouten kist Met de ziel uit zijn lichaam vertrokken Door de knieën zakkend geschrokken Aanschouw ik zijn stoffelijk omhulsel Bestemd voor meug van wormen en maden Lijkbleek en uitgemergeld nu slechts vulsel Ongeacht betrachtte deugden en daden Of om het iets genuanceerder te zeggen…
Henk Jonker13 november 2026Lees meer >