Alle inzendingen over glas

2594 resultaten.

Sorteren op:

Daden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 649
d'Agressie, stekend onvermogen van haat, nijd en de nieuwe ruimte geschapen volgens onze aards gevormde normen, werd era's lang reeds het verwijt aan ons, doet zuinig aan met goed en kwaad Zal ieder die het glas steeds heft het medicijn als hoofdpijn steeds negeren, een Ander stond toen op het punt om in zijn plaats zowel de mens…

Bevroren ogen

netgedicht
2.6 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.359
IJsblauw glas, waaruit wij gulzig onze liefde dronken ligt gebroken op de vloer De scherven groeven bijtend zeer druppels pijn delen de zoete wijn Hoe dronken was ik van geluk toen ik niets anders zag dan het diepste meer in jouw waanzinnig blauwe ogen Maar nu de waarheid raak heeft geschoten weet ik mij verloren en bedrogen in al…
Hanny29 augustus 2007Lees meer >

De glazen muur

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.145
Vader komt binnen beweegt dromerig speels een vinger langs glas het dier volgt met plezier hun dans kan beginnen. De eenvoudige goudvis ontvangt zichtbaar zacht liefde van een stille man sereen gescheiden door de glazen muur alleen.…
Jasmien1 februari 2008Lees meer >

Spiegel.

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.674
ijzig glas vlak van belichte momenten groteske manipulator van spiegelende illusie mijn ego ontbeert u om mooier te worden mijn tanden staan in rij om glanzend te worden tandpasta resten verstoppen zich mijn haar vraagt om scheiding mijn gelaat lacht naar u om mooier te lijken mijn denken loopt u voorbij maar de weerspiegeling lokt…

Als je je verstopt

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
van vogels roep en hoor ik je in de glimlach van het bos als je je verstopt in zee ga ik mee met de meeuwen volg ik de wind en vind jou in nat licht als je je verstopt in stilte zal ik je net zolang bezingen totdat jij je niet langer kan bedwingen om mee te zingen als je je verstopt in een zandkorrel eindig je beslist in míjn glas…

Ogen

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 968
Ik hou van ogen die van eerlijkheid stralen je kunt daar direct alle liefde uithalen en als van moeheid de glans soms verdwijnt toch weer gaan schitteren als glas waar zonlicht inschijnt.…

Watervlekken (II)

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 688
Zijn het letters en getallen die regen kunnen vullen gedachten die soms wel of niet ‘t dagen verhullen watervlekken geven op glazen en het kristallen glas. Is het enkel bij dromen gebleven in weerbarstig leven zijn ze al ingelijfd en redelijk bejaard reeds bedaard. Ik schouw en denk elk hart dat sloot vindt eens de dood.…

De Afrekening

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 508
De Afrekening Het duinkonijn houdt niet van zee Ze heeft het land aan schuimende golven Het zoute water smaakt haar niet En spoelt haar sporen mee Met duizenden komen ze op een mooie dag Van achter de duinen naar de kwallen Ze vertrappen de holen en het gras En morsen brand, blik en glas Gestaag groeit het graven uit tot graf Holen worden…

Jacaranda's

netgedicht
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.683
Nog veel vrolijker dan alles wat door tijd genomen was hief ik mijn zoutkristallen glas voor iets dat werkelijk kon komen wachtte ik gedachtenloos verstild getijdenstromen af dreef ik luilekkerland op zee geraamteloos haast in bekoren had ik meer dan ik kon zien weer eens mijn ogenkost verloren Maar niets meer bleek minder waar toen ik…

Vriendschap

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.869
Het is niet meer zoals het vroeger was: de woorden zijn gevangen in het denken, verschuilen zich als achter donker glas en weten niet hoe jij daar staat te wenken, te wachten op een teken van verstaan, van troost of tederheid, nabijheid, vrede, de vraag hoe ’t jou in ’t duister is vergaan of hoe je je in vreugde weer wil kleden.…
Adeleyd7 september 2010Lees meer >

Een Herfst

gedicht
2.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 12.184
is vandaag ontzettend onsterfelijk het is eindelijk de echte heldere herfst die er haast nog niet is de bladeren vergelen, nog betrekkelijk groen de wind is nog blauw, wijst geen enkele richting de grond ligt nog onder het gras men rookt de zwarte sigaar van de dokter men raakt bezweet door het werpen met darts men drinkt zijn zevende glas…

EIGEN VERBEELDING ONTMOET ZICH

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 754
In de tuin voor de bosherberg verorbert een jongetje traagsmeltende ijssorbet bekijkt genietend dat koude bijna lege glas waarin het zonnige kroegraam samen met wijde beuken versnipperd wordt _ opnieuw gebeeld door zonnige lichtvlekken: een blinkend helder meer de doorzichtige bodem uit dun avondrood gemaakt het ijle platinawater wiegt…
Han Messie21 oktober 2010Lees meer >

Ik zag dubbel.

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 771
Geloof me de stemming steeg maar ja het peil dat daalde, mijn glas was al weer leeg had nog veel dorst, ik baalde. Door de drank, ik zag dubbel zag een dame op de kruk, ik zei, op je neus zit een bubbel meid jij bent lelijk echt geen stuk.…

Lijntjes dromerij

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 973
linnen horen versierd met snuisterij een tikkeltje ongewoon maar opgeleukt met lijntjes dromerij zij spannen de kroon als hoofdgerecht in het gaan en komen van de kleine gangen waarvan het bouquet als lach blijft hangen de verrassing is van deze tijd zie de pupillen al verwijden als ik de spacecake met het grote mes ga snijden in het glas…
wil melker23 december 2012Lees meer >

Praalgraf

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 764
diffuus licht besprenkelt dit panorama en verspreidt de geur van onvergankelijk goud welke sierlijk met knoppen lijkt verweven: kunst is daardoor nimmer oud sober gekroond met strekkende sepalen draagt dit doorschijnend glas de ademende melancholie van een veranderlijke aarde zo kan het telkens weer van tedere dromen verhalen…

Alcatraz

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.233
Kunstmatig traliewerk dat me kastijdt, geeft uitzicht, helder als doorzichtig glas, maar zie: vlak voor mij een zuigend moeras dat giftig dampt van de onverwerktheid.…

Twee herfsten - 2

gedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 7.343
is vandaag ontzettend onsterfelijk het is eindelijk de echte heldere herfst die er haast nog niet is de bladeren vergelen, nog betrekkelijk groen de wind is nog blauw, wijst geen enkele richting de grond ligt nog onder het gras men rookt de zwarte sigaar van de dokter men raakt bezweet door het werpen met darts men drinkt zijn zevende glas…

Zwaluw

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.383
samen met de wensjes zend ik ook een vraag bewaar iets van de sfeer stop wat zon in je valies en van la Tramontane een zwoele, zilte bries en heb je een minuutje een pen en wat papier sprokkel dan verhalen van vriendschap en plezier ik kan de vrienden dromen één voor één op je terras een glimlach op hun lippen en in hun hand een glas…

Het smalle pad

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 665
Je moet er zelf mee leren leven die dunne naald onder het glas is je geweten, dat met je gaat.…

Als het leven even faalt

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 656
ik wil bouwen geen ruïnes schonen op een al doorleefde plek een nieuwe stek daar verrijst mijn kathedraal zonder pilaar en heilige graal geen glas in lood en zwaar berookte muren vrijheid gaat weer eeuwig duren het zelfdragend dak wisselt steeds van blauw naar zwart met vage wolkconstructies de muren transparant uitgevoerd in seizoengroen…
wil melker20 november 2010Lees meer >

ROUWGEV(W)OEL!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.543
Als rouw z’n intrinsieke intrede doet doodt het alle voorkomendheden beleefdheden en omgangsvormen Dan ontmoet je de mens rauw als rauwe haring om in te bijten niet in stukje maar als geheel met graat Geen jonge borrel vooraf geen glas droge witte wijn erbij zonder ui, zuur en vlaggenprikkertjes Gewoon natuurlijk bloot met je handen…
Jean Fermate17 december 2013Lees meer >

gezien (voor J.v.L.)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
het volgt een verdwaald dansend papier dat tot slot voorgoed in de goot beland het hoort de vleugelslag van overvliegende ganzen vangt flarden op van wegstervend gezang het ziet witte wolken rondzwierende kraaien een scharrelende hond een hobbelend paard met één oog kijkt het ongeziene kind door dat ene ontbrekende stukje glas…
J.Bakx21 december 2013Lees meer >

Dood spoor

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
heeft geworteld in het stadse land dat een pagina krijgt in de ochtendkrant waar een critica op haar schoonheid wijst een herfstig park schuift af en toe voorbij en coulissenland dat op een Monet leek met groen en oker gepenseeld gewas de trein doorkruiste gehucht en bergwei overburgde de kabbelende beek zachtjes klopte land tegen donker glas…
Wijnand Raben1 september 2024Lees meer >

DOEN MET GENOT

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 989
Ergens in 't eed'le Belgenland klinken nog blijmoedig de rappe hamerslagen van het oude smidsvak de opgewekte maat uit krachtig kloppen wordt warm vergezeld door laaiende vlammen het levendige arbeidsvuur straalt knusse werklust uit verspreidt zijn trillende gloed in de schemerruimte het wachtende glas bier Limburgse Kriek genaamd…
Han Messie17 februari 2014Lees meer >

Zeelucht

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 858
het hoofd vol van het water drijvend tussen grachtenpand en duinenrij, de nieuwe brug het oude strand de zee met zeilen op haar rug doorweekt in ’t witte zomergoed de huid omhult met nevel bij stilte tussen eb en vloed de tram rijdt door het raam dwars door ’t glas ik weet dat het een leugen is er zijn geen scherven toch is daar…

Troosteloosheid oftewel ´velvolmaking´!!

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
Velvolmaking" oftewel troosteloosheid van vele vele levens Toch snakken zovelen naar levensadem happend, zoekend, zich banend naar lucht Verlangend naar een zonnestraaltje wat soms de dichtgehouden overgordijnen kierend, snierend ontsnapt Moe maar moedig sta ik toch maar op ook al slaat de regen striemend tegen de ramen Een opgewarmd vers glas…

Kunstsneeuw?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 431
Achter glas verdeelt de tijd zijn stralende rust, dekt met stilte het landschap toe en draait de aarde door in de handpalmen van de dolende landen gemodelleerd op de draaischijf van hun strijd en achter de kraag van een diep gewortelde weerbaarheid.…
Pama14 december 2014Lees meer >

IJsbloemen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
Een ijle druppel mist springt hoorbaar, zuivere harpslag van kristal, vast op het gelaagde glas waar achter, in reddingsgordels val, ik bid om bevrijding, uw verschijning.…
mark29 december 2014Lees meer >

Je glimlacht zon

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 720
turen vervallen muren die ons scheiden ik zie je ogen blikken mijden met onbescheiden wensen je glimlacht zon straalt warmte van het feest rondom beweegt je soepel tussen handen die je willen raken ziet tongen langs de lippen gaan in de hoop je ooit te kunnen smaken spanning groeit heel langzaam in het heffen van het glas…
wil melker5 september 2009Lees meer >

Een Brit, flegmatisch in ene tuin gezeten

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.061
Een Brit, flegmatisch in een tuin gezeten, Met een Chinees, die toen zijn gastheer was, Schonk andermaal de whisky in zijn glas. Zij hadden in gesprek een uur gesleten. Nu zwegen zij, beschouwden op het gras Een bokje met een jongen, als bezeten Zo sprong het dwaze diertje, fijn van ras En dat zij rijk gekruid straks zouden eten.…