2594 resultaten.
Daden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
649 d'Agressie,
stekend onvermogen van haat,
nijd
en de nieuwe ruimte
geschapen volgens
onze aards gevormde normen,
werd era's lang reeds
het verwijt aan ons,
doet zuinig aan
met goed en kwaad
Zal ieder
die het glas steeds heft
het medicijn
als hoofdpijn steeds negeren,
een Ander stond toen op het punt
om in zijn plaats
zowel de mens…
Bevroren ogen
netgedicht
2.6 met 32 stemmen
1.359 IJsblauw glas, waaruit wij
gulzig onze liefde dronken
ligt gebroken op de vloer
De scherven groeven
bijtend zeer
druppels pijn delen
de zoete wijn
Hoe dronken was ik
van geluk
toen ik niets anders zag
dan het diepste meer
in jouw waanzinnig
blauwe ogen
Maar nu de waarheid
raak heeft geschoten
weet ik mij verloren
en bedrogen
in al…
De glazen muur
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.145 Vader komt binnen
beweegt dromerig speels
een vinger langs glas
het dier volgt met plezier
hun dans kan beginnen.
De eenvoudige goudvis
ontvangt zichtbaar zacht
liefde van een stille man
sereen gescheiden door
de glazen muur alleen.…
Spiegel.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.674 ijzig glas vlak
van belichte momenten
groteske manipulator
van spiegelende illusie
mijn ego ontbeert u
om mooier te worden
mijn tanden staan in rij
om glanzend te worden
tandpasta resten verstoppen zich
mijn haar vraagt om scheiding
mijn gelaat lacht naar u
om mooier te lijken
mijn denken loopt u voorbij
maar de weerspiegeling lokt…
Als je je verstopt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
529 van vogels
roep en hoor ik je
in de glimlach van het bos
als je je verstopt in zee
ga ik mee met de meeuwen
volg ik de wind
en vind jou in nat licht
als je je verstopt in stilte
zal ik je net zolang bezingen
totdat jij je niet langer kan bedwingen
om mee te zingen
als je je verstopt in een zandkorrel
eindig je beslist in míjn glas…
Ogen
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
968 Ik hou van ogen die van eerlijkheid stralen
je kunt daar direct alle liefde uithalen
en als van moeheid de glans soms verdwijnt
toch weer gaan schitteren als glas waar zonlicht inschijnt.…
Watervlekken (II)
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
688 Zijn het letters en getallen die regen kunnen vullen
gedachten die soms wel of niet ‘t dagen verhullen
watervlekken geven op glazen en het kristallen glas.
Is het enkel bij dromen gebleven in weerbarstig leven
zijn ze al ingelijfd en redelijk bejaard reeds bedaard.
Ik schouw en denk elk hart dat sloot vindt eens de dood.…
De Afrekening
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
508 De Afrekening
Het duinkonijn houdt niet van zee
Ze heeft het land aan schuimende golven
Het zoute water smaakt haar niet
En spoelt haar sporen mee
Met duizenden komen ze op een mooie dag
Van achter de duinen naar de kwallen
Ze vertrappen de holen en het gras
En morsen brand, blik en glas
Gestaag groeit het graven uit tot graf
Holen worden…
Jacaranda's
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.683 Nog veel vrolijker dan alles
wat door tijd genomen was
hief ik mijn zoutkristallen glas
voor iets dat werkelijk kon komen
wachtte ik gedachtenloos
verstild getijdenstromen af
dreef ik luilekkerland op zee
geraamteloos haast in bekoren
had ik meer dan ik kon zien
weer eens mijn ogenkost verloren
Maar niets meer bleek minder waar
toen ik…
Vriendschap
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.869 Het is niet meer zoals het vroeger was:
de woorden zijn gevangen in het denken,
verschuilen zich als achter donker glas
en weten niet hoe jij daar staat te wenken,
te wachten op een teken van verstaan,
van troost of tederheid, nabijheid, vrede,
de vraag hoe ’t jou in ’t duister is vergaan
of hoe je je in vreugde weer wil kleden.…
Een Herfst
gedicht
2.8 met 21 stemmen
12.184 is vandaag ontzettend onsterfelijk
het is eindelijk de echte heldere herfst
die er haast nog niet is
de bladeren vergelen, nog betrekkelijk groen
de wind is nog blauw, wijst geen enkele richting
de grond ligt nog onder het gras
men rookt de zwarte sigaar van de dokter
men raakt bezweet door het werpen met darts
men drinkt zijn zevende glas…
EIGEN VERBEELDING ONTMOET ZICH
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
754 In de tuin voor de bosherberg
verorbert een jongetje
traagsmeltende ijssorbet
bekijkt genietend
dat koude bijna lege glas
waarin het zonnige kroegraam
samen met wijde beuken
versnipperd wordt _ opnieuw gebeeld
door zonnige lichtvlekken:
een blinkend helder meer
de doorzichtige bodem
uit dun avondrood gemaakt
het ijle platinawater
wiegt…
Ik zag dubbel.
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
771 Geloof me de stemming steeg
maar ja het peil dat daalde,
mijn glas was al weer leeg
had nog veel dorst, ik baalde.
Door de drank, ik zag dubbel
zag een dame op de kruk,
ik zei, op je neus zit een bubbel
meid jij bent lelijk echt geen stuk.…
Lijntjes dromerij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
973 linnen horen
versierd met snuisterij
een tikkeltje ongewoon maar
opgeleukt met lijntjes dromerij
zij spannen de kroon als hoofdgerecht
in het gaan en komen van de kleine gangen
waarvan het bouquet als lach blijft hangen
de verrassing is van deze tijd
zie de pupillen al verwijden als ik
de spacecake met het grote mes ga snijden
in het glas…
Praalgraf
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
764 diffuus licht
besprenkelt
dit panorama
en verspreidt de geur
van onvergankelijk goud
welke sierlijk met knoppen
lijkt verweven:
kunst is daardoor nimmer oud
sober gekroond
met strekkende sepalen
draagt dit doorschijnend glas
de ademende melancholie
van een veranderlijke aarde
zo kan het telkens weer
van tedere dromen verhalen…
Alcatraz
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
2.233 Kunstmatig traliewerk dat me kastijdt,
geeft uitzicht, helder als doorzichtig glas,
maar zie: vlak voor mij een zuigend moeras
dat giftig dampt van de onverwerktheid.…
Twee herfsten - 2
gedicht
4.5 met 4 stemmen
7.343 is vandaag ontzettend onsterfelijk
het is eindelijk de echte heldere herfst
die er haast nog niet is
de bladeren vergelen, nog betrekkelijk groen
de wind is nog blauw, wijst geen enkele richting
de grond ligt nog onder het gras
men rookt de zwarte sigaar van de dokter
men raakt bezweet door het werpen met darts
men drinkt zijn zevende glas…
Zwaluw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.383 samen met de wensjes
zend ik ook een vraag
bewaar iets van de sfeer
stop wat zon in je valies
en van la Tramontane
een zwoele, zilte bries
en heb je een minuutje
een pen en wat papier
sprokkel dan verhalen
van vriendschap en plezier
ik kan de vrienden dromen
één voor één op je terras
een glimlach op hun lippen
en in hun hand een glas…
Het smalle pad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
665 Je moet er zelf mee leren leven
die dunne naald onder het glas
is je geweten, dat met je gaat.…
Als het leven even faalt
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
656 ik wil bouwen
geen ruïnes schonen
op een al doorleefde plek
een nieuwe stek
daar verrijst mijn kathedraal
zonder pilaar en heilige graal
geen glas in lood
en zwaar berookte muren
vrijheid gaat weer eeuwig duren
het zelfdragend dak
wisselt steeds van blauw naar zwart
met vage wolkconstructies
de muren transparant
uitgevoerd in seizoengroen…
ROUWGEV(W)OEL!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.543 Als rouw z’n intrinsieke intrede doet
doodt het alle voorkomendheden
beleefdheden en omgangsvormen
Dan ontmoet je de mens rauw
als rauwe haring om in te bijten
niet in stukje maar als geheel met graat
Geen jonge borrel vooraf
geen glas droge witte wijn erbij
zonder ui, zuur en vlaggenprikkertjes
Gewoon natuurlijk bloot met je handen…
gezien (voor J.v.L.)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 het volgt een verdwaald
dansend papier
dat tot slot voorgoed
in de goot beland
het hoort de vleugelslag
van overvliegende ganzen
vangt flarden op
van wegstervend gezang
het ziet witte wolken
rondzwierende kraaien
een scharrelende hond
een hobbelend paard
met één oog kijkt
het ongeziene kind
door dat ene ontbrekende
stukje glas…
Dood spoor
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 heeft geworteld in het stadse land
dat een pagina krijgt in de ochtendkrant
waar een critica op haar schoonheid wijst
een herfstig park schuift af en toe voorbij
en coulissenland dat op een Monet leek
met groen en oker gepenseeld gewas
de trein doorkruiste gehucht en bergwei
overburgde de kabbelende beek
zachtjes klopte land tegen donker glas…
DOEN MET GENOT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
989 Ergens in 't eed'le Belgenland
klinken nog blijmoedig
de rappe hamerslagen
van het oude smidsvak
de opgewekte maat
uit krachtig kloppen
wordt warm vergezeld
door laaiende vlammen
het levendige arbeidsvuur
straalt knusse werklust uit
verspreidt zijn trillende gloed
in de schemerruimte
het wachtende glas bier
Limburgse Kriek genaamd…
Zeelucht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
858 het hoofd vol van het water
drijvend
tussen grachtenpand
en duinenrij, de nieuwe brug
het oude strand
de zee
met zeilen op haar rug
doorweekt
in ’t witte zomergoed
de huid omhult met nevel
bij stilte tussen eb en vloed
de tram rijdt door het raam
dwars door ’t glas
ik weet dat het een leugen is
er zijn geen scherven
toch is daar…
Troosteloosheid oftewel ´velvolmaking´!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
612 Velvolmaking" oftewel troosteloosheid
van vele vele levens
Toch snakken zovelen naar levensadem
happend, zoekend, zich banend naar lucht
Verlangend naar een zonnestraaltje
wat soms de dichtgehouden overgordijnen
kierend, snierend ontsnapt
Moe maar moedig sta ik toch maar op
ook al slaat de regen striemend tegen de ramen
Een opgewarmd vers glas…
Kunstsneeuw?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
431 Achter glas verdeelt de tijd
zijn stralende rust, dekt met
stilte het landschap toe en
draait de aarde door in de
handpalmen van de dolende landen
gemodelleerd op de draaischijf
van hun strijd en achter de kraag
van een diep gewortelde weerbaarheid.…
IJsbloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 Een ijle druppel mist springt hoorbaar,
zuivere harpslag van kristal,
vast op het gelaagde glas waar
achter, in reddingsgordels val,
ik bid om bevrijding, uw verschijning.…
Je glimlacht zon
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
720 turen
vervallen muren
die ons scheiden
ik zie je ogen
blikken mijden met
onbescheiden wensen
je glimlacht zon
straalt warmte
van het feest rondom
beweegt je
soepel tussen handen
die je willen raken
ziet tongen langs de
lippen gaan in de hoop
je ooit te kunnen smaken
spanning groeit
heel langzaam in
het heffen van het glas…
Een Brit, flegmatisch in ene tuin gezeten
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.061 Een Brit, flegmatisch in een tuin gezeten,
Met een Chinees, die toen zijn gastheer was,
Schonk andermaal de whisky in zijn glas.
Zij hadden in gesprek een uur gesleten.
Nu zwegen zij, beschouwden op het gras
Een bokje met een jongen, als bezeten
Zo sprong het dwaze diertje, fijn van ras
En dat zij rijk gekruid straks zouden eten.…