1811 resultaten.
Zonderlinge dorpelingen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
510 met al dat dorps vertier
men hield zich staande op de eigen poten
en zorgde aan de stam voor eigen loten
De zware bronzen galm der gulden klokken
was hen niet echt een steen die aanstoot bood
hun oren functioneerden naar behoren
geen hunner raakte er in zenuwnood
De dorpelingen kwamen ter communie
een jongeling in keurig pak gestoken
grijs…
Anatolia
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.204 Germanen
Stuurde overmacht in marine vloot
Vanuit zee bestookte zij Feodosia
Mamoesja’s en kinderen gedood
Oprukkende nazies tanks oost Crimea
Sofjet’s Partizaan bestreden fel immer
Leerden wij het beleg Stalingrad maar
Deze veldslagen hoorden wij nimmer
Gevordert werd bevolking vier jaren
Polen en Duisland werken onbeloond
Grauw grijs…
Conte tragique
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.096 De eenhoorn en de wilde zwanen
vervlakken reeds, van wit naar grijs,
verlaten schoonheid mijn gezel
in dit gevang van sneeuw en ijs.
Een toverspiegel vol van tranen
dwarrelt ook in scherven neer
en hertoont mij duizend maal
geschonden schatten van weleer.…
Vamp
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.561 Ik raas blind naar de regen
Gerommel mengt zich door grijs
Ik borrel en bruis en behaag
Het verwende kind en vind het bewijs
Van de kwaal in mijn maag
Waar zij verzuurt en gist
Tot ik me op blote voeten waag
Over sintels, distels, grint
Pijn is waan, een beetje boeten
En wie bloed en koud zweet verdraagt, bezint
Zal nooit meer naar de honden…
Het letterkerkhof en de reïncarnatie van het woord
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
868 Hersenspinsels voorgedragen
Aan de maan verlichte nacht
Gedichten er naar toe gedragen
En dromen daar bedacht
Ook deze woorden gaan er heen
Ik beitel stukjes datum alvast in een koude steen
Op dit kerkhof van losse letters
Komen woorden tot rust
Een zwart-witte zin maant klanken tot stilte
Als een wind die bladeren tot bedaren sust
Ergens ligt een grijs…
Meisjes van tachtig
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.951 Het nieuwe-lentepretje is goed aangekomen
Jetje haar portretje is thans veel minder grijs
she became a big scream van meisjesdromen
gladgestreken doch afgekoeld onder zakjes ijs
deed zij mee aan een hilarische make-over
eenentachtig draaide zij eenvoudigerwijs om
om prijs mee te dingen voor een sappige lover
haar pigmentloos kapsel werd lichtoliedom…
hallo
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
880 sprak ik gisteravond tot een man
oud klein grijs gedrongen
op het VSB Poëzieprijsfeest in De Rode Hoed
bent u niet de dichter Louis Th.…
Zomermorgengroen
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
2.172 vraag ik, maar lachend zegt hij niets
de grijs geruite pet staat scheef op zijn witte haar
de pakjes brood, achterop gebonden met touwtjes
Opoe’s kus, haar lieve blauwe ogen helder en klaar
Wat houd ik toch van ze, deze foutloze oudjes.…
Ik zag je verloren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.940 stilzwijgend ornamentaal ingenist
diepbruin weggekroegd in schimschaduw verholen
matgekraste zielespiegels achter grijs gefilmd glas
een kelk teveel door rookgordijn besluierd
buiten het middelpunt van jouw zwakke aandacht
moest ik je vinden
in een poging tot als vanouds hetzelfde zijn
sprak je krachteloos vriend
met ontweken liefde
liet…
Geboorte van de kleuren
gedicht
2.5 met 22 stemmen
10.749 Het grijs hield vol dat alles wit was
wat niet zwart was, dat alles dag was
wat niet nacht was. De vele kleuren
verbleven clandestien in het zonlicht
dat hen nog niet kon velen.
Wat wij nu rood vinden was wijnwit.
Oranje? Volle-melkwit.
Geel was een heel oud wit.
Groen, een grijzend wit.
Het blauw was nog zo bleu.…
van couscous en tajine
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
833 Tanger,
Huizen als blokkendozen in het prachtige witte licht
Waar mannen het terras bemannen
en geen vrouw goed is te zien
Gesluierd en in djellebah
eten zij couscous en tajine
Rabat,
Le capital du Maroc
Mondaine stad, evenbeeld van Parijs
Casablanca, doet haar naam geen eer aan
Vuil, rommelig en grijs
Marrakech,
Een sprookje, van duizend…
Somewhere
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.410 Laat heden hierin alles zijn vervat,
dat ik je vriend heet en jij mijn vriendin -
de lucht is grijs, geef het de purpren zin
die zoiets vroeger in Italië had.…
Zonbidden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
743 Zelden grijp ik naar grijs
behalve dan als ik vandaag de dag schets
op hagelwitpapier
misleid mijzelf door groenen
in plaggen zonsnakkende grasmattrassen
van tekenplezier
mijn wil wenst een straaldag
maar wolkenchagrijnen weer ontpoppend
zelfs als ik kusme smeek
misschien lukt mij dwingen
felgeel kleurpotlood zon laten doorbreken
mijn…
GERRIT VAN VEREN OP HET IJS
poëzie
3.0 met 1 stemmen
876 Gerrit van Veren in 't zwart en in 't grijs,
Zie je wel, hoe er de sneeuw om ons dwarrelt?
Ga nu, of moeder zegt (wordt zij het wijs
Dat ge zó lang op de baan hebt gescharreld):
"Gerrit van Veren, niet weer op het ijs!"…
Hemelvaart
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.098 Ook buiten was het over met gedogen
Bevrijd van roze, wit, pluche ultramarijn
had de dageraad zich vol gezogen
met geelgroen, grijs en karmozijn.
Een bars palet dat niet viel in te tomen
en de zachte tinten in hoog tempo doofde,
was voor het vertrouwde in de plaats gekomen
en penseelde doodsverachting boven onze hoofden.…
Winterdag
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.231 De lucht is blauw , de vloed is ijs,
't Blinkt al in de avondzonneschijn,
En langs de takken, bruin en grijs,
Hangt de ijzel, als een blank gordijn ;
Daar vliegt, met korte vleugelslag,
Een kraaienzwerm door 't pijnboomhout...
't Is toch een heerlijk ding in 't woud,
Zo'n winterdag, zo'n winterdag!…
FAUSTUS
gedicht
4.5 met 2 stemmen
4.174 Hij zat daar, grijs en zwak en ziek,
te mummelen en stil te wenen;
toen hoorde hij wat hoornmuziek,
en rees voor God gauw op zijn benen.
Blijf zitten, zei hem moe de Heer,
Ik kom maar even met je praten,
en nam een stoel en zat ook neer.
De oude schrijver zweeg gelaten.…
toen je niet meer ademde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
624 toen jij ophield met ademen
stokte iedere adem in de kamer
pas één maand leefde je hier
en niet meer in de buik van mama
je kleine gezicht grijs, blauw rond je mondje
angst gierde door de kelen
zou jij deze wereld reeds inruilen
voor een onbereikbaar zijn?…
Zelfbeeld
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
837 Je ziet je leven nu nog grijs,
je zal het zelf gaan kleuren.
De zon zal schijnen, ook voor jou,
en zal je gaan verwarmen.
Je leven zal dan anders zijn,
dus kan je het omarmen.
Ik weet het zal niet makkelijk zijn,
en er is echt veel werk.
Maar ik geloof de kracht in jou,
die is ontzettend sterk.…
eerste verjaardag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.400 apart, maar net als zovelen
Je krijgt al een eigen willetje
je laat duidelijk zien dat je er bent
zo klein, zo dapper
je wordt door iedereen verwent
Het eerste jaar zit er bijna op
dit jaar laat de grootste verschillen zien
wonderbaarlijk zulke groeiprocessen
een jaar vol veranderingen, minstens tien
In deze wereld soms zo donker en grijs…
Zondagochtend in het bos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 ik was alleen buiten, het was
zo'n dag dat de lucht zonder
kleur was, of mag grijs wanneer
men het in verband brengt
met lucht ook gewoon kleur heten?…
Strandbeleving
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
633 Strand 2
De golven wit,
de wolken grijs waartussen blauw,
het zand een crème
'k merk ik hou zoveel van hem,
hoor zelfs zijn stem,
tussen 't gekrijs van meeuwen,
tussen het gebeuk van golven
tussen 't gekraak van schelpen.…
Goudse Karnemelksloot
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
880 Met mijn heldere ogen heb ik iedere centimeter van
jou lief, omdat je getuige was van de dierbaarste
momenten uit mijn leven, de wasserette zit er nog
steeds en ik heb de eigenaar oud zien worden, grijs
en nog even lief tegen de zwanen, die hij meestal
voert met brood. Vroeger zat er een supermarkt,
daar kocht ik wijn en bananen.…
ZESTIGSTE VERJAARDAG.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.872 ’t Haar mijns hoofds is dun en grijs,
En (dat maakte ik niemand wijs)
Niet slechts van gepeinzen.
Ook van bange zorgen niet
Of verdriet,
Schoon ik ’t leed wel kende;
Maar, wat immer zij gebeurd,
Niet een smart, die hooploos treurt,
Niet het hartzeer, dat verscheurt,
On-verzachtbre ellende.
Vrouwen kindren, zie mij aan!…
herrijzen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 samen viert
krabbelt kriebelend in mij
de belofte van nieuwe lente
want waar wij pasen vieren
ontwaakt ook de natuur
die uit de grond kruipend
zoals de maker van dat alles
het leven ons herrijzen doet
in de zoektocht naar het licht
doorbreekt het slapend zaad
de duisternis van de aarde
zoals de zon met hemelsblauw
het benauwend grijs…
Als de winter komt
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
660 nog altijd dicht naast elkaar
en heel innig verbonden
met grijs en dun geworden haar
in hun broosheid, met veel zorgen
zo werden zij hoogbejaard
man en vrouw de handen verstrengeld
‘s winters heel dicht bij de haard
hun dagen eenzaam in deuren vergrendeld
de ogen ver weggezonken
brillen en sleutels vaak zoek
toch bleef een geborgen…
zin in het leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 onder het grijs van jaren
sluipt in mijn hoofd
een minuscuul propje
dat stil en even maar
mijn tijd en leven stopt
in diepe slaap gevallen
word ik langzaam wakker
in een kamer die ik niet ken
met rondom mij geschaard
vreemde gezichten aan bed
doctoren verrichten wonderen
met aandacht en medicijnen
slopen zij wat mij verlamd
het…
Het grote iets
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
630 Er kwam groen en geel, blauw en paars, rood en grijs
zwart en oker, er kwamen wolken, volken, er kwam meer
steeds maar meer er ontstonden steden, landen de aarde was een feit
Het grote niets was voor altijd zoek, zeg maar kwijt en met de volken
kregen we ziektes, oorlogen, narigheid en liefde
we kregen van alles wat na dat grote niets, maar:…
Het pad van gruis
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
459 mijn dynamiek
kraakt roestig, als het ware
mijn hand kent nu slechts een wiek
het is verwachten, hopen op baren
ik droom doorgaans over mijn gesloten huis
en lig genageld dan wel verstijfd
vechtend tegen wederstandelijk geruis
waarin ik machteloos ben ingelijfd
als ik dan, opnieuw en opnieuw ontwaak
en donkerte uitzicht heeft op grijs…
Wintersporen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
483 Ochtenden waarin alles langzaam op gang komt
Een serene rust heerst in de natuur waar haar wakend
licht brandt in lauwte op hetzelfde moment blijft een met veel
stemmig zwart en grijs omhulde mist weer hangen in het ijle luchtruim.
Wat een verstilde tijd!…