3310 resultaten.
Een beetje vreemd
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.055 dag tegen hem
aanstond denkbeeldige
pluisjes van zijn jas plukkend
terwijl ze hem de dag ervoor
niet had aangekeken omdat
hij de deur openhield
voor haar giechelende vriendin
En toen ze die avond in de
bios zaten legde zij tussen de
bommen van de Hurt Locker door
haar hand op zijn knie
maar die sliep net
als de rest van zijn lijf…
De dood van de verte ( 2 )
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.014 alhoewel mijn lijf de verte draagt
en ik het komende in lengte van dagen ontzie
is het dus niet overmorgen die verder vraagt
om het even wat ik er nu zelf mee bedoel
daar zelfs wat was, schijnbaar niet opdaagt
vandaag ervaar ik, dat wat is geweest
als jaren verzameld lijkt in slechts een beeld
waarin begrip enkel ledigheid leest
ik ben…
Geciseleerd profiel
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
4.248 Vingers
Glijden over jouw
Echt heel mooi lijf
Licht-gestifte lippen
In een bed van mooi
Wit satijn
Waarop ons orgasme
Nog heel erg lang
Na smeulde…
KARAKTERTREKJES
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.034 Dat zijn die vervelende trekjes van jou
waar ik helemaal niet van hou
ik ben er mooi klaar mee
en houd er mee op
het gaat gonzen in mijn kop
steeds maar weer dat doorgedrijf
ik schud die modder van mijn lijf
en ga in vrijheid weg
liever gezegd ik neem de benen
ik weet nog niet waar henen
mijn keuze is hoop ik nu wel goed
ineens kreeg…
misschien noem ik het varen
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
617 onzichtbaar
in deze stilte
golven overspoelden, dun
en donker
het voelen
opnieuw onleefbaar
tot aan de hals
ik legde mijn hart
naast voetstappen, op ribben
van het kale zand
hoorde regen praten, nog
smaller dan anders
ik sprak van beminnelijkheid
in reeds gebroken buiken
de sprong vergeten
en liep met mijn te kleine lijf…
Maanverlicht
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.295 't Licht streek contouren
Jouw maanverlichte huid
Jouw ogen glanzen
Dansend vuur
Hemelse twinkeling
De schittering in
Schoonheid
Heerlijk jouw lijf
Jouw weelde
Zo puur
Nacht van verlangen
Jouw maanverlicht gezicht
Gracieus en sierlijk
Zacht gekust
'k Voel jouw genegenheid
Mijn handen strelen
Zachtheid
'k Wil mij in jou
Verliezen…
clair-obscur
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
597 hoe hij naar hen keek
gezichten
als getuigen van ingelijste leegte
nog leger dan haar gesloten mond
van leugens
hij zag haar zitten
bij de lindeboom, naast
een ongeboren zoon, zag het scharrelen
rond haar lijf
hoe ze
handen vulde
telkens in nieuwe verhalen
die de wind door zijn hoofd joeg
gespleten tongen markeerden
het zaaigoed…
CARPE DIEM
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
823 juichend ochtendgezang uit volle borst
lijsterliefde voor m’n slaapkamerraam
half vijf, oostelijk schemerschijn
weer een triller uit ‘t volle vogelborstje
mijn hart vult zich met voorspoedgevoel
goed nieuwsdag, ik weet het zeker
zij zingt het, ik geloof haar meteen
stil achteroverliggend, ogen dicht
warm geluk stromend door mijn lijf
ze komt…
luchtig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 vanuit een zelfgesponnen buitenkant
zweef ik als de jonge zomers en ik laat
dit leven aarden,
in de grond van mijn bestaan
er vliegen vogels mee
hun zachte vleugels zingen van de zwaluw
in een ranke luchtbeschrijving
lijkt hun dans
de ondertoon van gaan
ooit, als de seizoenen kruisen
trekt mijn lijf haar sporen mee
maar haar frêle…
Ochtendverlangen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.170 Langzaam dringen geluiden door
van de wereld buiten
Ik ben in de mijne de warmte van het bed
het verlangen naar jou
Jouw lijfs warmte naast me
je buik, je borsten, je billen
te voelen tegen me aan
Zo samen te ontwaken
langzaam, snuivend van elkaars lucht
Vermengend ons nachtvocht
De geilheid te voelen zwellen
Te verenigen
Te versmelten…
Orion
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 Vriend, ver weg en toch dichtbij
Ik weet me veilig in je armen
Schouders sterk, je zwaard in handen,
Trouw, verzekerd in je lijf
Je kijkt naar me, wel eeuwenlang
Je vraagt me vaak waarheen ik wil
Mijn tranen worden zacht en stil
Rollen zacht over jouw wang
Reizen, nachten, dagen ver
Waar ik ook maar wakker word
Ben je vast vooruit gesneld…
Gezwinde pas (II, tevens slot)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 Later
die morgen lijf vol lust
't Verdriet van uiteen
Met gebiggelde, maar
bovenal zoute
Tranen die blijven gaan
Hoewel 't tempo door
Verstening wordt vertraagd
Slechts ten goede
Daar in genevelde
dampen zonder gloed
Weerschijn dus voor altijd
in krochten zich schuilt…
Moe van het gemis
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
917 Dit lijf voelt leeg, mijn ziel behoort jou toe.…
Ik ben het beu.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 Mijn lijf reeds ziek, maar ik nog niet.
Daarom die roep tot creëren; verbeeldt en het wordt je deel.
Gedachten verzetten piramiden.
Al gehoord van het Noro-virus? Weg ermee. Toveren is de boodschap.
Een nieuwe aarde is in aantocht als we scheppen wat ieder zou willen:
een deugddoende thuis-is-waar-mijn-hart-is. Gedijen mag. Dus...…
Het godje Sinep
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
653 Eindelijk word ik baas van mijn goddelijk lijf!
Weet je wat hij toen brutaal durfde zeggen?
Ik heb heden besloten dat ik voor altijd blijf!…
Luctor et Emergo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
893 het om je heen kijken
in grote verwondering
de wereld zien van boven
en daar ook de ontdekking
dat je het nooit zo zag
daarna eindelijk de beloning
in een stofwolk naar beneden
langs Chalet Reynard en verder
door het bos naar Bédoin
en dan ter plekke met een glimlach
van oor tot oor de voldoening
mogen ervaren die gelukzalig
door lijf…
Verdronken in later
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
514 De onschuld van het
Spelende kind dat
Geniet van zand en water,
Zon en buitenlucht,
Wordt bij het groter worden
Vervangen door de ernst
Van dit leven: zorgen voor
Later, alles op zij voor later,
Voor de toekomst die er
Hoe dan ook geslaagd uit
Moet zien - met het oude lijf
En de oud geworden geest
Als levend bewijs dat later…
LOGEERHOND....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
629 Het is rond:
een week lang
hebben we:
-wat je noemt-
een logeerhond
Geen gesputter
tegenspraak noch
diep fronsen:
zij komt
bij ons logeren
Laat nog op
-ongekend- vroeg
uit de veren
met 'n hond
is 't sportief
......verkeren
laat je haar uit
ze is uitgelaten
Blaft vrolijk
Springt hoog
tegen ons lijf
en leden op…
Praalzucht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
528 Zodra de zomerzonneschijf
haar hete stralen zengend brandt,
gaat op het blotebillenstrand
de laatste kleding van het lijf.
Je ziet dan onvoorstelbaar veel
aan glim-metaal en glittertooi,
gestoken door een lichaamsplooi
maar meer nog in een edel deel.…
(kanker 14)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
527 boter
is niet waar het wezen moet; het
naakte mes glijdt weg, langs handenvol
verwerking
tussen duim en wijsvinger blijft
zacht wat vettige beroering achter
doorzichtig, gelijk mijn wazige gedachten
schuift het mee als ik
mijn vingers wrijf
de positieve flow die alles lichter maakt
verschijnt als zonlicht op de muren
ach jouw jonge lijf…
Eenzame reis.
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.151 zijn ziel vloog reeds weg
uit zijn verkrampte lijf
waarvan slechts stof en
botten zullen overblijven
waar zijn honden bij liggen
te waken en af en toe als
wolven huilen gedreven door
intens verdriet
het einde kwam onverwacht
de wereld verdween uit
zijn gedachten
dof staren zijn ogen
men zal hem niet echt missen
alleen zijn beesten…
Licht leidde mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
452 boven
het vormgeven
van het eerste leven
hoorde het zingen
van immense koren
nog ongeboren kinderen
er was geen hemelpoort
licht leidde mij
in warme intensiteit
wist en begreep
het eerste vibreren
op goddelijk niveau
waarom bleef
mijn lichaam beneden
was ik nog niet afgesneden
keek om voelde de draad
ging terug naar mijn lijf…
Halmen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 Halmen
zijn wij
waaien mee
met elke bries, wind
M'n kind,
we zijn halmen
op de scheiding
van water en land
Waar onze voeten
sporen achterlaten
soms alleen
van het (te)lang staan
Stilstaan
aan de oever
aan de waterkant
zonder te bewegen
Niet te weten
wat te doen
de daadkracht
uit ons lijf gestroomd
We hebben
ons leven…
Ik hoor de nacht die nader-zijgt
poëzie
5.0 met 4 stemmen
937 – – Ach, is ons lijf voor ééuwig moe,
en onze zinnen?...
Míj faalt de kracht, te zeggen hoe
’k u durf beminnen.…
verboden vrucht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
979 redeloos dagen zij
de zinnige lusten
smeulend eerst
maar snel al
met vuur en vlam
wakkeren zij de passie
tastend verleiden zij
in gedane beloften
geen rede te vinden
die weerhouden wil
wat lokkend aandrift
tot zinderend geluk
wee maken zij
de reine gedachten
met zwoele fantasie
die in kolkend bloed
gekmakend raast
door lijf en leden…
puur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
559 in de uren
dat hij naar
haar keek
wegkeek en weer
keek zonder te
zien wie zij was
kneedde en schiep hij
tot haar figuur van
elke individualiteit
was ontdaan
slechts haar
contouren resteerden
in de uren
dat hij naar
haar keek
verblindde hij
de ogen met
klonten gips
duwde hij de
armen strak naast
het lijf dat hij…
Dicht bij het voorbije
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
511 ik reikte mijn hand
en zij, zij legde haar broosheid
in de dragende palm
en toonde aderen
van bejaarde schoonheid
de hoge zetel waarin zij zat
met gewelven aan beide zijden
op hoofdhoogte
en kussens die haar droegen,
doch nauwelijks steunden
( ze was statig van aard,
zodat ze niet leunde)
toonde wat nog aanraakbaar was
haar lijf…
snert
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
631 winterhanden maken zich op
voor een onbetast lijf
vanwege roerloos omhelzen
afgemeten ooghoeken
slaapwandelen, groeten in het
voorbijgaan, nog gauw even
een chocoladereep tegen
ingezwachtelde vorst
twee kommen soep
een emmer die overloopt
een studie naar de akoestiek
van een toiletpot
de laatste druppel
voordat kruiend ijs alles…
Praagse Mist
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.761 Ik voel zijn jas van gaberdine,
Zijn dunne lijf daarin verborgen.
Ik denk aan sinaasappelbomen.
Zijn bed vannacht rook naar seringen.
Hij rilt. Hoort hij de krekels zingen?
We zien de zwarte Moldau stromen.
Ik weet maar weinig van zijn dromen.
Zal straks zo tegen vieren, vijven,
Een mantel op het water drijven?…
scheidingslijnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
433 weinig stof
opwaaien
als je de
wolkenloze
woestijn verdroeg
waar je
vooral zag wat
er niet is
wat is een grens
in een donkere
maanloze nacht
als je een
kolkende rivier
behouden overstak
Welcome to
America
zou je denken
toen je het las
en wachtte aan
deze zijde
van de grens
je liet het
kind los
moeders lijf…