3479 resultaten.
Eén enkele keer
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
4.460 Ik voel
een behoedzame afwezigheid,
een ontwijkende blik,
gesloten ogen,
verloren woorden,
verlaten gevoelens,
een verkleinen in je wezen,
een gebroken ontbreken
van vertrouwen en geloof
in de honger van je stem
Maar
laat me niet
te pletter lopen
tegen blinde muren,
laat me niet staren
naar schreiende uren
ik geef
je…
Jean!
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
1.132 Ik woon niet waar ik meen te wonen
als in het donker van deze venster-
loze kamers de letters van jouw gele
naam op elke muur mijn eigen zwak-
heid tonen. Het is laat. Ik heb me-
zelf ontdekt. Hoor je, ik heb gezegd:
"Ik woon in andermans huizen waar
tuinen bloeien, steeds, als 's
zomers.…
De prinses is gestorven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.334 Aan de muur, naast de kast waar de verzonnen namen
zijn opgeborgen, hangen keurig ingelijste verwijten.
Herinneringen vergelen als kranten in de zon.
De prinses is gestorven.
Als scherven van beloftes krassen
de kraaien in het stille winterland.
Ik pluk de laatste adem van je lippen.
De prinses is gestorven.…
Volle maan in oktober
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
746 De maan tipt hoge lichten op de pannen van de schuur,
in bad van licht beeft natte rododendron,
door kale takken van de klimroos aan de muur
zoekt nevelsluier weg naar verre lichtbron.…
Verloren thuis
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
850 Het is nog vroeg in de morgen
Wanneer ik door jouw straten ga
En de muur van mist waar ik voor sta
Weerhoudt mij niet van grote zorgen
Ik zoek naar iets wat ons samen bond
naar wegen terug en naar het waarom
De niet geleden toekomst is een bom
maar de natte stilte dooft mijn lont
dus keer ik zwijgend terug naar huis
en volg de ritmische…
Blinde Eerlijkheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
855 Blind en struikelend over woorden
Een nutteloos geweld
Letters die uit verzonnen zinnen ontspoorden
Door het geweten gekweld
Een geheim alphabet
Gevangen in een leugen
In een vreemde taal omgezet
Zinnen die niet deugen
Muren van onzekerheid
Gebouwd in een duizeling
De liefde raakt zijn glans kwijt
Bij de schaduw van herkenning…
Verlegen en stil
hartenkreet
3.4 met 23 stemmen
2.076 Jij duwde onzekerheid weg
en plantte daar vertrouwen
zonder te vragen naar uitleg
durf jij mijn muur af te bouwen
Als ik mijn deur dicht smijt
vindt jij weer een open raam
je wordt door liefde begeleid
al gaat het af en toe best moeizaam
Jij raakt mijn gevoelige snaar
dat maakt mij soms verlegen en stil
steeds meer groeien wij naar elkaar…
In memoriam
gedicht
3.0 met 103 stemmen
30.260 Een muur heeft tussen ons slapen in gestaan.
Ik tel de stenen op mijn blindheid na.
---------------------------------
uit: 'Dooraderd licht', 1998.…
vanuit het verre
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.671 ik sprak haar aan
vanuit het verre:
een café vlakbij't station
'Het Verre'
zij zat diep
in gepeins verzonken:
m'n ongeschreven dagboek
tussen haar
een muur
een klein verduisterd raampje
misschien verliezen
wat je nooit vond
en mij
was ik haar even kwijt
waar ben je?…
Hond
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.320 De zon worstelde met de zee,
overwon
en kroop traag tegen de witte muren op.
De wijn beukte na in mijn kop,
het zonlicht sloot mijn ogen
en ik besloot terug naar bed te gaan.
Ik stond laat op die middag.
De zon worstelde met de bergen,
verloor
en zonk weg in een zwart dal.…
Opruiming
netgedicht
4.1 met 41 stemmen
947 Geestelijk vermoeid
ritme van de dag
eentonig eenzelfde
beleving zonder lach
thuis uitgesproken
lacht u met uw gebleekte tanden
door de dag weet de betweter
verf uw huis in heldere
verzonnen kleur
muren waterval licht
en schelpenwit
rommel weg kasten leeg
en
uw geest verlicht
maar....…
spinnendraad
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.305 dat als ze weggaat
het missen begint, het niet zonder elkaar
dus laat ze hem gaan, breekbaar
vervuld van een langzaam zweven
waarom zou ze niet alleen
er is zo weinig in zoveel niets
eens schreef hij voor haar dat als je
"n" aftrekt van niets er altijd iets
in haar buik rollen de tonnen om
op dat geluid kuiert ze door het huis
van de muren…
Zout
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
626 De ober was een daverende vrouw
donder rommelde door het dal en
stenen muren kaatsten laag het licht
haar lach echode weg
ik was alleen
dat terras
die stoelen nat wit mager
één ervan lag om
vochtig als mijn wangen
naast het oleanderblad
de avond sloeg een klamme doek
mijn lippen zout als zee
en weerlicht in de bergen
wanhopig denkend…
jij kent de woorden
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
703 seizoenen
in de aardse schoonheid van leven
drijvend als orchideeën op het water
in poeslieve geluiden van speelse echo
kruipend en bewegend in een ragfijn spel
een meesterwerk gevuld met jouw verhaal
overgebleven bladeren ritselen continu
in het binnenste van poëtisch geluk
dromend loop ik onder portieken
tussen heesters als een hete muur…
Met de jaren
netgedicht
4.4 met 34 stemmen
1.637 Het planchet boven de wastafel is
nu echt te klein voor het alsmaar
toenemend aantal attributen
dat mij er tot nu toe van heeft
kunnen weerhouden het met de dag
kaler wordend spiegelbeeld
hardhandig van de muur te rukken.…
Begrip
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.421 Mijn verdriet stop ik ver weg voor iedereen
Ook al voel ik mij dan erg alleen
Kan iemand deze muur om mij heen slopen?…
Mijn ruïne
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
717 In de ruïnes van mijn bestaan
verstikt tussen gangen en muren
waar geen adem gaat, in of uit
heb jij de schatten blootgelegd
ooit verborgen, onbedorven
zonder ooit in twijfel te verkeren
graven in het mulle zand
doorzien van pure bodem
jij, archeoloog zonder vrees
gewapend met de scherpe blik
steek je dwars door mijn hartvlees
mijn…
De kant van de zomer 1
gedicht
2.4 met 30 stemmen
14.323 Ik heb het raam dichtgedaan om de zomer niet te horen
maar de zon brandt door de muren
en de vliegen draaien hun motoren klem in de gordijnen.
Een hond en een kind kunen blijven slapen
tot het gisteren wordt.
Auto's die nog stilstaan. Adem, zonder te bewegen.
Het glas in mijn hand bevat schommelend water.…
Lucifer
netgedicht
4.8 met 19 stemmen
716 met ogen
gericht op het kerkhof
schoof je de rode gloed
dichterbij
dunne wind legde
een geur van benzine
op polsen en muren
toen je, in en uit
van mond naar mond,
dreigde met beloftes
van ons afscheid
lege ramen braakten
nacht, handen vol
zwavel achtergelaten
in het geschreeuw
je sprak van doden
en morgen lachte je weer
om…
Toch nog daar
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
683 en hun aandacht
een aanklacht tegen alles
dat niet voor wil zijn
ze schuilen achter maskers
waar nog net geademd
iedereen bekeken kan
gekeurd, die wel, die ook
en wat dan nog met oprecht
of moest dat ooit eens opzouten
oog in oog, tand op tand
jouw hand zal ik nooit schudden
daarvoor ben je niet meer dan
een lastige vlek op mijn muur…
Weg
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.267 lucht
Niet uitgesproken woorden
Geen geluid bereikt mijn oren
Wanhopig oog en diepe zucht
Stilte scheurt door helse hoofden
Zeg het, zeg het, verdomme dan
Samen wetend dat het niet kan
van ons valt niets meer te geloven
Er is niets uit te leggen of uit te spreken
Maar over, uit, de liefde klaar
Ik hoor de deur terwijl ik naar de muren…
lage schaduwen
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
816 de dood lag voor mij, haast om op te rapen
maar ik was een kind, licht en onschuldig
herkende het geschuifel niet
van het donkere wachten, droef en zwaar
de muffe geur, een lijf in zwart
op de grijze muur hing haar gezicht,
streng en met harde vuisten,
voortgedreven door gebed
stemmen naderden uit fluwelen hoeken
en dwongen mij naar…
Muurman
gedicht
2.8 met 55 stemmen
20.434 Je hebt natuurlijk mensen die van alles maken:
vloeren, deuren, ramen, daken, noem maar op
maar een man van vier muren, zonder huis -
ze sloeg alles 's ochtends
om haar schouders en liet hem hier
om te getuigen staan.…
Een kwade man
gedicht
3.7 met 51 stemmen
31.989 Zo zwart is geen huis
Dat ik er niet in kan wonen
Mijn handen niet langs de muren kan strekken
Zo wit is geen morgen
Dat ik er niet in ontwaak
Als in een bed
Zo waak en woon ik in dit huis
Dat tussen nacht en morgen staat
En wandel op zenuwvelden
En tast met mijn 10 vingernagels
In elk gelaten lijf dat nadert
Terwijl ik kuise woorden…
Spoken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
796 Ze komen uit het niets en onbemerkt
Onzichtbaarheid hebben ze onbeperkt
Hun lichaam dringt door alle muren
Maakt angstige en blijde uren
Een uitnodiging slaan ze niet in de wind
Subtiel en stil worden de ogen verblind
De spiegel leert het ons het allermeest
We zien dus niets, geen spoken en geen geest
Zo overtuigd van inzicht en ons gezicht…
Schaduw
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.061 Alles is zwart in mijn hoofd
Het laatste lichtje uitgedoofd
De moed zakt weg
en trekt de energie mee
Onvermogen, onmacht en zelfhaat
beheersen nu mijn bestaan
Ik sta voor de keuze:
Verdwijnen in de schaduw
of toch nog verdergaan
De onderste steen van de muur
heb ik in eigen hand
Durf ik hem eruit te halen
zodat het licht naar binnen…
je huist in gewoonte
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
2.189 in het gieren van
wind zal ik je horen
de lach van jouw kind
dat steeds wordt geboren
het bezweert alle golven
met muren van zand
graaft geulen met voeten
schept met verliezende hand
je huist in gewoonte
draagt sociaal als pak
niet als gegoten maar
vaak veel te strak
als je dan thuis komt
wieg je je kind
geeft het de vrijheid…
Geïsoleerde vrouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.887 moed in praat
de pillen die ze heeft ingenomen
tekenen grof op haar droeve gelaat
De wereld en al haar onderdanen
lieten deze vrouw keihard in de steek
niemand ziet nu nog haar tranen
elke dag duurt minimaal een week
Isolement in een oase van pijn
slechts God mag haar komen halen
uit de kamer waar ze nooit wilde zijn
en tussen vier muren…
In de liefde verraden
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
2.342 Een liefdeloze blik
In haar roodgekleurde ogen
De trilling in haar stem
Haar hoofd verslagen gebogen
Het leven heeft zijn nut verloren
Nooit meer in haar leven
Zal zij iemand bekoren
De liefde in haar is eeuwig verdreven
Een stenen muur om haar gebroken hart
Door geen mens te doorbreken
Geen wezen op deze aarde
Zal haar hart nog doen…
Witgekleurde letters
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.005 Een lege doos vol holle woorden
waarin het heel zachtjes huilt
om al de zwarte letters
van jaren verdriet
Levenslange verhalen
in herinnering gezocht
langs hollende paden
van droeve dagen
Zo afhankelijk van de muur
die werd opgebouwd
door al het zwijgen
van jaren pijn
Een lege doos vol diepgeborgen tranen
waarin de hoop mij heel…