5374 resultaten.
De Zwarte Taj Mahal
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
649 Blijft voor altijd een ongrijpbare schaduw op een vloeibare tranenspiegel...…
In het teken van tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
931 In het teken van tijd
waar kwetsbaarheid
dierbaarheid in haar
licht vangt liggen wij in
stilte met elkaar verbonden
Ons zwijgen legt schaduwen
langs ongezegde woorden
Onze diepste gedachten liggen
als gevouwen handen
op ons lichaam te rusten
Na dit afscheid lijkt alles voorbij…
Anijshorizon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 mijn schaduwen werpen vooruit
volgen in volle vlucht
geruisloos wegen waar ieder gaat
in ritme dat echo's herhaalt
van toekomst die ik moet vergaren
ik zucht mijn adem
in een vorm van blauwe lucht
en doe alsof geen mist bestaat
geen grijs dat daalt
over verloren kinderjaren…
Vlucht naar de top
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
595 Ver weg sterven stemmen
in de wind, terwijl
een dreigende schaduw groeit.
Opeengepakt. Weerloos.
De hemel zwijgt
en in de nacht vallen
schreeuwen zoveel zwaarder.
Een laatste ongehoorde doodskreet.
Een genadeloos gebaar.
Een zin die geen zin heeft.
Een waarheid die niet gehoord wordt.
Een kind zonder vader.…
Gespiegelde waarheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 Zon die brandt aan deze zijde
Van de waarheid - schaduwen
Die nauwgezet vertellen
Wat er gaande is, zichtbare
Resultaten langs de randen
Van dit dagelijks bestaan -
Maar wat is die kalebas dan
Die ginds kleurrijk weerspiegelt in het
In het vensterglas?…
Schaamte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
612 Een koud gevoel dat zich in de menselijke ziel verborgen houdt
Een gevoel van walging, van argwaan en van zelfhaat
Een koud gevoel dat zich verbergt in de schaduw van eer, trots en glorie
Een gevoel dat onzichtbaar wil zijn, maar dat niet is
Een koud gevoel van onmacht, dat de macht over de meester neemt
Een gevoel dat ontstaat, wanneer…
Mijn deel van leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
486 schaduw was
bekleed met
kleine reepjes zon
die dansten op de
warme wind in een
oase met licht als bron
een stukje paradijs
waarin alles vergeten
sneller smolt dan stukjes ijs
ik kuste jou
de nieuwe wereld in met
een schitterend perspectief
ik heb je al
mijn deel van leven
zo godvergeten lief…
Breekbaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 De zon
staat laag
schaduw lang
als een pierlala
Het ijs
is broos en
breekbaar
't kind ziet
geen enkel gevaar
loopt roekeloos
de dunne ijsvloer
...........op
Wie geeft 'n teken
roept ho of stop
kijk uit
niet verder?
Breekbaar...'t kind.…
rites de passage
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 ver van het
wereldse lawaai
loopt de jongen
met bel en lantaarn naast
de priester door de
donkere velden
naar een stervende
vrouw voor de laatste
sacramenten
de roep van een
kraanvogel breekt
door de duisternis
rites de passage
vergeten beelden
in zwart en wit
het leven de kunst
van schaduw en licht…
de Scheveningse vuurtoren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
613 Nog is hij er - steekt hij van wal
zijn licht verspreidend wijd en zijd
een baken was hij bovenal
en een baken wil hij blijven
elke zak met geld ten spijt
zal hij zijn schaduw schrijven
tot aan de vloedlijn over t strand
zijn licht tot aan de einder
hij zal voor elk een teken zijn
we zien hem weer ; we zijn d'r…
Lage landen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
600 Bij zonsondergang
zwaaien over de heuvels
van Lage landen
naar oplevende schaduw
gericht naar de horizon
waar schitteringen
met omarming van het licht
tot oneindigheid
slaperige zintuigen
de dageraad betovert
die herinnering
door dal van Lage Landen
met een souvenir
waar de echo nog weerklinkt
keert als een boemerang…
XXV - nieuwe roering - 1917
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 innig als een schaduw
die bij de wortels slaapt
hoor ik bij de boom
navel muskusgeur
en witte rozen winden zich
rond een rotonde
zij wordt in oldenzaal
en niet in amsterdam vermoord
in het trapportaal
boomtoppen zwaaien
een jongen slaat de trommel
alles in de wind
naar de verdorden
waar mijn bloei schoon is geweest
verwijzen woorden…
Lichtval
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Een dag was geen dag
De nacht was er altijd
Het is de reis
Zegt iemand
Een reis naar niets
Een reis zonder monumenten
Geen bezienswaardigheden
Geen attracties
Zo leeg ook mijn hoofd
Een schaduw op haar gezicht
dat ik niet zie
Het werpt de grauwsluier van mij af
Toont alle schoonheid
die innerlijk verdampt was
Ik kan ze nu aanschouwen…
Lief mijn partner
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 Opnieuw verhuizen en kiezen
wat hij achterlaten kan
herinnering aan haar neemt hij mee
Behalve hij heeft niemand
daar iets aan en licht mee te dragen
tot de schaduwen doven
Hij verscheurt wat foto’s
hen kan hij niet meer verdragen
de Kringloop heeft daar niets mee
Het is het beste met een lichte koffer
te reizen, liefst met wieltjes…
Liquide
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
454 De echo van je stem
de blikken van je schaduw
in tijd verwijderd
er was niets anders
dan vervagende luchten
waar je in kon zijn
als oude vogels
die in pijnbomen zochten
naar een medicijn
maar water van goud
zou best wel kunnen vloeien
langs regenbogen
niets komt weer terug
behalve de seizoenen
en een boog van goud.…
hoe ik heet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
509 alles is wit
het laken wordt rood
noem me niet
noem me niet bij naam
wie ik was ben ik kwijt
ik weet alleen wat ik ben
een glimp van een
schaduw in vijandig gebied
later ooit de reis terug
over onpeilbare rivieren
de lange weg naar
verdronken woorden
een woord dat weet
hoe ik heet
alles is wit
het laken wordt rood…
Zwijgende vogels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 Het dromen begint angstaanjagend
in een verborgen wereld
waar zwijgende vogels
de hemellucht verkennen
terwijl je eenzaam
uit jouw schaduw stapt
niets meer over
van de glorie en het geluk
stilte neemt je mee
naar nieuw dieptes
waar het de heimwee is
die nu dicteert
in de nachtelijke uren
van verdriet en wanhoop.…
Saamhorigheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 Warm en teder
ontwaakt het zonlicht achter de wolken, ik zit
aan de waterkant mijn schaduw is in het water
Overal mensen,
wat niet ziel tot ziel kon spreken
waait in het bedauwde gras
Kinderen spelen
hun spel rondom een groet van kleuren
hoor ik het gebons der harten
van God in elk van ons…
iemand ziet je
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
413 iemand trekt met kalk
een witte lijn op de
muur rond jouw lijf
je bent getekend
zonder schaduw
verdwijn je in het
donker je houdt
een lege koffer vast
een beetje bevend
stapt je rechterbeen
in de stroming van
de ongewisse tijd
een kalkrestje
rust gelaten op
het verstrooide haar
iemand ziet je…
De nacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
421 de nacht
is een vriend
van mij
fluisterende gedachten
in verstilde uren
tere dromen
die pas verdwijnen
in het daglicht
verdriet omfloerst
door tranen
vindt troost
schaduwen
trekken zich terug
voor even
bestaat er
geen morgen
het beschermende
donker omsluit mij
en strekt zijn armen
naar mij uit
de nacht
is een…
Hete lome wind
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
555 Nu liet hij zijn blik
zwoel over mij heen glijden
lome hete wind
Soms is het te warm
vechten heeft dan echt geen zin
hete lome wind
Daar in de schaduw
als een vers gekoelde drank
wachtend op haar prooi
Met haar kalme blik
starend in onzichtbaar vuur
dat in ogen school…
op klaarlichte dag
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
451 tegenwoorden klinken met
witte wolken
die zwart lijken
in hun eigen schaduw
het vertrek dat stilstand opheft,
de opluistering alom
misschien komt het doordat
binnenlaten iets prijsgeeft
doordat buitensluiten de
adem beneemt
bloed geen kleur is
met de zon in de rug
zo schijnt het
zolang het dag is…
Zonder vocaal
netgedicht
5.0 met 70 stemmen
398 zij schoof wat
met schaduw
blokkeerde
invallend licht
om een pakkende
sfeer te creëren
voor de scene
waarbij een
uitgelicht figuur
contrasteerde
met de donkere
achtergrond
wij dachten
aan muziek
zonder vocaal
omdat de stem
al veel te
veel aandacht
heeft gekregen
van het pakket
lichaamstaal
dat zelfs met
alle techniek nog…
De nacht
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
769 Lichtflits en schaduwen spelen hun spel op gordijnen en het plafond.
Nachtelijke stilte is een utopie,
De prijs van onze 24uurs economie.…
Mijn andere vader
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
403 Mijn andere vader
leer ik kennen
door op pad te gaan
met jou en overal
waar we zijn weet jij iets
over hem te vertellen
en zo zie ik
naast de herinneringen
mijzelf in andere spiegels
Er valt licht op trekken
die ik ken maar die nu
andere schaduwen lijken
te werpen in deze grot
van mijn gedachten, verlangend
naar de warmte van de…
Alleen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Proberen is begrijpen hoe
de stille schaduw overbleef.…
Aurora Borealis bij 't Ostafjord*
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.166 In het licht van de maan volgt hij zijn schaduw
Denkend aan haar die hem moest laten gaan
Haar lippen smachten verwachtingsvol liefde
Haar vulva verlangt niets, niets dan waardigheid
Die de eigenaar van de schaduw haar niet kon bieden
Gekrenkt
En geconcentreerd, maar verzwakt, zwalkt hij verder
Op zoek naar geborgenheid, warme vleugels.…
Een kind uit vijfenveertig
gedicht
3.5 met 100 stemmen
34.488 Mijn vader had twee levens: een
sloeg zijn brandmerk in het ander
en het ander joeg een schaduw over mij.
Ik ging aan land, ik, voel de wind
en in die schaduw ben ik vrij.
-------------------------------------------
uit: 'Klaarlichte dag' (1996).…
bruine suiker
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
944 ik zag als kind
de schaduw van mijn grootmoeder
krom van het land en de vele dochters
vaak bleef de avond op haar wachten
in de schemer van de lege schuren waar ik
de geur van hooi ving op magere beentjes
in de kamer hingen geen portretten
alleen het grote, zware kruis dat nog wat zwarter werd
wanneer late mist zich verschoof naar het…
Gemis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
588 Ik ben je geliefde door dik en dun
Samen brengen we in gedachten
De dagen en de nachten door
Genieten van beelden van goud en ivoor
Smalle schaduwen die thans voorbijglijden
Ons herinneren aan oude tijden.…