1972 resultaten.
licht
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.184 Kerstmis, het feest van het Licht
Waar ik me het hele jaar naar richt
Het brengt Vrede in mijn hart
Maakt de nacht wat minder zwart
In de stralende ogen van een lachend kind
Zie ik dat ik daarin de Lichtjes vind
Van Jezus die ons zoveel Vreugde bracht
In die eens door sterren verlichte nacht
Welvaart heeft de rijkdom uit ons hart gehaald…
Vervuilende mist
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.224 Velden klaren op, gehoorzamen al te graag
aan het ritme van takken die frank en vrijpostig openbloeien,
al was het maar om tegen die Verlichting van de aarde in te vloeien.
Ook de vogelmarktkramer zet swingend zijn boeltje op en vandaag
glundert zijn verse koriander: ‘mijnheer, kijk naar mij, goedkoop en sappig groen.’
Weer schud ik neen.…
25 november 1898
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.698 Met blauwe glans verlichtten de ogen het bleke gelaat
Met flauw en weifelend schijnsel, als hout dat langzaam vergaat.
`Wat blijft gij daar en op de drempel stil en dreigend staan?
Ik heb U daareven geroepen; kom binnen en raak mij aan.
Uw witte koele handen bezitten wondermacht
Reeds hebben ze menige lijder rust en genezing gebracht.…
Bijna zo dichtbij
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.082 Twee paar ogen verlicht door straatlantarens
bleven me volgen, ze spraken wat ik voelen kon.
't Was de allerlaatste herinnering.…
God gaf ons...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
755 God, Hij gaf ons onze handen en voeten
Handen om ons werk te kunnen verrichten
Voeten om onze medemens te ontmoeten
Om elkaar te helpen de lasten te verlichten.
God de Heer, Hij gaf aan ons het leven.
Omdat wij Hem in alles zouden toebehoren
God, die ons met Zijn liefde wil omgeven
Dank U Heer, dat wij bij U mogen horen.…
Een flat in mijn stad
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
1.792 Achter elk verlicht
veld woont minstens een dame of heer
en ook kinderpionnen, een, twee of meer.
Langzaam wordt de puzzel opgelost.
Met elk ontstoken licht wordt
een nieuw leven verraden
en van het stadse donker verlost.
Waar zal er ruzie zijn? Waar wordt gevreeën?
Waar werkt een vrouw aan een nieuw gedicht?…
Was het goddelijke 't lieve leven leven en de lieve dood
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
527 Straks is de avondhemel ook weer licht
Onverplicht open vol stralende sterrenpracht
Het begin van een nieuwe nacht verlichtte dromen
En hoe het in bestaan zo ver tot hier is gekomen.…
- Het Lijdensverhaal -
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
724 Wees barmhartig Maria,
de verlichting
kwam in volle harmonieën
gedragen leed op ontelbare plaatsen
als een onbetwist
en hemels pijnlijk meesterwerk
zo voelde moed, onafgebroken
de ontroeringkracht en diepgang
"de zin van zijn"
terwijl het grote lijden
zoals in vele meesterwerken
met overgave als arie gezongen,
de tranenden harten…
Bomenlandschap
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
742 slaaptegoed in bed:
het bloed blijft door de hersenen razen
ik tuur in de verte van het verleden
en verdwaal in de massaliteit van minuten
die wel verstrijken, maar als de dood zijn
voor het ongrijpbare heden
hoe is de zomer
waarin ik het gras kan ruiken
of de ogen van een kind die sprakeloos
over de toekomst vertellen
en de zucht van verlichting…
Naderend afscheid
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
2.281 Met knoop in de maag open ik de deur
naar de kamer met bekende ziekenhuisgeur
Onder het frisse witte laken lig jij
heel vredig in ‘t zonlicht op je zij
Rustige adem, blosjes in je gezicht
omdat zojuist iets je hevige pijn heeft verlicht
Voorzichtig streel ik je broze grijze haren,
en hoop dat je mijn bijzijn toch iets kunt ontwaren
Ik kus…
Jaarringen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
643 en beitel menigmaal gefreesd,
tot er niets te pellen overbleef, bewerkt
uit ruwe staat, te lezen in de oude zonden,
diep geworteld tot in de ruggegraat,
in de laatste nerven wordt het koud,
schors ligt overal, vermengt zich met
druppels bloed, gemorst mengsel kan
het verval niet dichten en kan met
tranen de gewonde smart niet verlichten…
Kerstsfeer
hartenkreet
2.4 met 20 stemmen
2.503 Kerstkaarten hangen, vol lieve wensen, aan de deur
de kerstboom verlicht de ballen met hun volle bonte kleur.
We zijn weer klaar voor kerst
die vlak daarna, dit jaar..opnieuw..ververst.
Nog even niet denken aan de zorgen
van morgen..
voor het nieuwe jaar
want...wat er ook gebeurt,
ik geniet, nu, met z'n allen, warm bij elkaar.…
Licht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.430 Kerstmis, het feest van het Licht
Waar ik me het hele jaar naar richt
Het brengt Vrede in mijn hart
Maakt de nacht wat minder zwart
In de stralende ogen van een lachend kind
Zie ik dat ik daarin de Lichtjes vind
Van Jezus die ons zoveel Vreugde bracht
In die eens door sterren verlichte nacht
Welvaart heeft de rijkdom uit ons hart gehaald…
Kom me eens vertellen...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
650 Hoe diep moet ik gaan om je mijn liefde te
verklaren, je zult me hier nooit begrijpen,
wellicht later na dit aardse blindstaren,
maar kom me eens vertellen waarom je zo droef
de nacht ingaat, misschien kan ik je antwoorden
met wat tijdelijke verlichtingen, maar toch,
ondanks dat onvermogen heb ik je vele malen
liever dan je voor mogelijk…
vuurwerk
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
941 vulkaan
Beuken op mijn trommelvliezen
Maar zijn boven stom zwijgen te verkiezen
Totdat ze in een knal vergaan
Gevoelens kwetsbaar en onbegrepen
Doorweekt van tranen
Zij stromen samen en vormen het verdriet
Dat jij in mijn ogen ziet
Gevoelens in jouw omloopbaan
Zijn schaamteloos en krachtig
Ook al blijven ze maar heel kort bestaan
Ze verlichten…
Billboards
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.007 Ambrosia,
verlicht en wel, wijst ons de weg.
En wij, met onze rimpels, leugentjes,
gebreken en oneffenheden, stuk
voor stuk tot onze nek vol eigen bloed,
gebeten op geluk en overvloed,
wij rijden door de domme avond,
dromen muren om ons heen, dag in,
dag uit, en komen thuis, speuren
zenders af en gaan naar bed.…
Vanaf het platteland (1)
gedicht
3.0 met 1 stemmen
10.708 Aan de rand van
het dorp, in een van die schaars verlichte straten.
Uit geweest in het centrum, natuurlijk.
Met een vriend die hier woont, waarschijnlijk. Prettig ver-
lopen.
En nu fietst ze goedgeluimd naar het aangren-
zenden gehucht een paar kilometer verderop, waar haar ouders
haar liefdevol zullen opwachten, pa wel wat
slaperig.…
DE INTOCHT
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.132 Hoe machtig
hun wereld waarin bliksems heersten, getemde tekens
die alles verlichten! Wij staken de koppen bij elkaar.
-------------------------------
uit: Laaglandse hymnen(2003)…
hou moed
gedicht
3.6 met 5 stemmen
6.798 ligt opgeslagen in zijn
dikke vel het onbehagen van zijn gesneuvelde kameraden
boeddha verraadt ze niet kauwt zonder oponthoud zijn
bamboeblaren
blaast en verruft de lucht naar eigen inzicht
wandelt achteruit een boomstronk op
sproeit geurtekens aan de overlevenden:
hou moed
verander in ademend woud
kauw jezelf halsstarrig richting verlichting…
teveel gevraagd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 wachtend op iemand
die glimlacht naar mij
als de zon
mijn gezicht verlicht
wacht hier niemand
gisteren nog
hoorde en voelde ik jou
dacht en zag ik jou
waren wij samen’
in alles wat wij deden
nu is dat een schaduw
waaraan ik zonder jou
alleen nog denken kan
terwijl het hart schreeuwt
jou weer hebben mogen
vertel mij daarom dus…
Mooi of lelijk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
566 in geld zo weinig waard
maar iets kinderlijks ondertekend
door van Gogh is veel gewilder
dat wordt door ‘kenners’
ongezien voor een miljoen aanvaard
Een onbekend lang of kort subtiel gedicht
vertelt een weergaloze boodschap in woorden
velen die het niet hoorden
maar door z’n schoonheid bij die ene ware
luisteraar z’n denken z’n gevoel verlicht…
Onherkenbaar?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
413 denkbeeldige sneeuw in het licht
van het verwaaide spoor, haalt de vonken
uit het vuur van uit de hand gelopen dromen,
al lijkt alles even stil te staan in ademnood
zal alles uit noodzaak blijven stromen
in de weerwil van wat we kunnen verwachten,
laat mijn leeg valies achter in het avondrood,
ik sta stil tussen licht en schaduw in de
verlichte…
Zonlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 warme stralen waar ik mij mee bedien
De herinnering voelt herkenbaar gezond
Het ontspant na al die nattigheid die even verdween
De vicieuze cirkel blijft rond
Wordt doorbroken door nieuw leven en nieuwe hoop
Het ijzige hart smelt meteen
Gevuld met zonlicht, minder alleen
De buitenwereld lonkt weer als de vlieg en de stroop
Komt de verlichting…
Schepping
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
418 Soms slaken we een zucht van verlichting als de laatste stukjes van de puzzel van het ei zijn gelegd, het gedicht tot een eind gebracht, met klaarheid en beeldende zeggingskracht...
àls het al af is.…
Kettingsnelsonnet - De beste wensen!
snelsonnet
4.2 met 31 stemmen
1.364 Een dichtend mens, beroeps of amateur,
maakt fouten, faalt, kan woord voor zin verdwalen,
maar laat het resultaat verlichtend stralen
hij schrapt en schaaft en opent elke deur
en nu, het einde van het jaar in zicht,
denkbeeldigt met zijn pen het woord en dicht
hij schuilt heel soms in verzen van beton
onneembaar fort voorkomt dat men hem…
Tromsø – hart van Lapland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
578 licht verdwijnt
in verfijnde kleuren gloeit dan de hemel
met betoverend groen, paars en goud
de magie van een tijdloos juweel
fjorden fluisteren er oude verhalen
over tradities, rendieren en kerstman
terwijl door honden getrokken sleeën
onze zielen tot verwondering brengen
in lange zomers blijft de zon er staan
de noordelijke baan zo verlichtend…
Duister van de ratten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
378 ver van hier
in het duister van de ratten
waar geld niets waard is
woorden scherpe wapens zijn
in het onfatsoen van holbewoners
waar mensen geen maskers hebben
in tijdloze moerassen van strijd
zoveel onschuld gaat verloren
er is een afgrond heel dichtbij
in het kille duister van de ratten
waar mensen op redding wachten
huizen geen verlichting…
Waar alles voelt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
502 Toch verschijnt
je aanwezigheid als een licht dat zwaarte verlicht en verwarmt.
Dat mijn teer, gevoelig
hart trilt onder je blik, de chaos van
duizend-en-één prikkels vervaagt. Elke fluwelen
toets van jou stroomt door mij en opent een ruimte die jij kent.…
Hemels.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
181 wat kan ontmoeten soms leiden
tot een sprankelend gebaar
op de wijze van een glimlach
of een verlichtend woordje naar elkander…
Onder het zachte sterrenlicht
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
1.010 Tot die ontmoeting blijf ik wandelen in dit stille schijnsel,
mijn eigen schaduw achter me latend, verlicht van binnenuit.…