2054 resultaten.
voorstad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
521 niets verraadt lichte kwelling
daar zijn deze huizen ook niet voor
niet voor wonen, voor kerkgang, inpoldering
en nergens sanseveria’s voor de ramen
wij kennen onze pappenheimers
onze extra bloemige eigenheimers
nestverlaters, strandplevieren, dwergmakrelen
hoe geven we onszelf een plaats
lijn 5 stopt bij de juwelier
er zijn mensen…
Voor mij...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 Alle jaren die ik hier woon,
staat hij er al.
In de morgen is mijn eerste blik voor hem.
Herinner mij zijn enorme bloemenpracht,
altijd mooier dan ik had verwacht.
De merel bouwt in hem zijn nest,
verschuilt zich in de dichte bladervracht.
En ’s avonds voor het donker wordt,
zingt hij zijn jubelend liefdeslied.…
Als je geen bed hebt?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
595 Geen huis om in de wonen,
geen bed om te slapen
geen bord om van te eten,
geen beker om uit te drinken
En niemand die naar je omkijkt
niemand die zich met je bemoeit
alsof je teveel bent in dit leven
er voor jou geen bloempje bloeit?…
ontmoet de mensen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 er leven mensen in mensen
mensen uit een herinnering bewaard
mensen die hier wonen en nog daar
onbestemde mensen achtergehouden
en de mensen die we achterlaten
mensen van alle delen van de dag in één mens
mensen van vele talen die spreken met één mond
kleine mensen in grote mensen
en soms daarin de grootste mensen
er leven mensen tussen mensen…
Rollebollen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 beslagen ruit
en merk dat ik ook veel ervaar aan de denkende kant
doch dat is op termijn sterven aan een overbodig idee
Soms lijk ik afgeslankt, neen, niet in gewicht
jouw en jouw essentie komt almaar meer in zicht
het is wel zo, vraagt de waarheid, te tonen
dat eb en vloed blijvend beweegt tussen berg en dal
Ik spreek over het nieuwe wonen…
'Zomerwintertijd'
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
456 Woon je in Bourgondisch Nederland, de oostzuidoostelijke mijnstreek of wandel je in het zenit van het drielandenpunt op de Vaalserberg, neem dan wel je zwempak mee.…
Het verloren land
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
467 De druppels in de zee
En de korreltjes zand
Fluisteren met elkaar
Over het verloren land
Een land, waar mensen wonen
Die blij zijn met elkaar
Waar altijd iemand voor je zorgt
Dat gebeurt alleen maar daar
In dat land heeft niemand ruzie
Oorlog kennen ze daar niet
Er is geen pijn, geen ziekte
Geen angst en geen verdriet
Dat land is nooit…
Met de noorderzon
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
719 dulle griet
Zij zag mij, vidit, in 't privé
domein
en kwam wel, venit, maar of zij
ook won
en vicit zei, blijft altijd een
geheim
een pandemonium ontaard in
strijd
een oordeel atonaal en
polyfoon
ik kwam en zag, maar vond niets meer gewoon
aan haar, die dulle griet,
een rare meid...…
Twee vaderlanden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
486 wekenlang van kust naar kust
verliet het land van apen en bananen
van kettingbeer, gevechten met de hanen
't zat in haar bloed - nimmer verging haar lust
Zij reisde in de tijd dat Slauerhoff
zich in liet schepen op de
wilde vaart
naar Het verboden rijk van
de Chinezen
en 't Eldorado van de Portugezen
vanuit het land waar hij niet wilde wonen…
Mono Maan
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
222 wil jij bij mezen of bij Muzen wonen?
Het laatste vraagt om veel meer altruïsme
waardering voor wat om jou heen óók boeit
en niet alleen in joúw gedichten bloeit
in stilte van je ademloos monisme…
Wat je mij meegaf
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
401 In mijn manier
om stilte te bewaren
woon jij nog steeds
In de plooien van je sjaal
schuilt de geur van thee en ochtendmist,
de stilte waarin je luisterde naar wat ik zelf nog niet
wist en zachtjes de weg wees door de waas van mijn onzekerheid.…
De wandelaar
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
228 Daar was de ziel van méns, maar niet van God los,
geborgen in een monastieke schulp.
’t Gefluister won aan kracht vol zinnebeeld:
“’t Is hier dat men kan toeven in het zijn,
’t is hier dat strenge pijn uw smarten heelt,
’t is hier, dat zalig leven, puur en rein.”
“Ach wind, gij fluistert slechts van schone schijn?…
Op het Balkon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
489 Heer,
De Nieuwe Dag is er.
Hij spreekt me aan.
Met warmte
op mijn huid.
Met warmte, zonlicht en groen.
Zo is het goed.
Voldoende om verder te gaan.…
Merlijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Ik neurie mezelf in slaap
met echte dromen, feeën
om me heen, en een haag
vol doornen
De uil roept, ja
ik kom, ik ga
weg van het schuilen
voor vreemde mensen
Het witte licht draagt me
door de zomervelden, klaver
groeit in mijn voetstappen
we zijn weer thuis
in de echte wereld
zoals toen het begon
en het leven van gisteren
lijkt…
Het huis
gedicht
2.6 met 46 stemmen
20.914 Nu zijn ze oud en wonen in een
keurig huis en kijken naar de
mensen die nog kunnen lopen.
Soms zwijgen zij elkaar in slaap,
Ze hebben niets waarop zij mogen hopen.
Alleen als ze ontwaken merk je even,
de verwondering dat ze nog altijd leven.
---------------------------
uit: 'van 8 tot 5', 1975…
Loslaten is een kunst
hartenkreet
4.4 met 40 stemmen
3.781 Soms blijven ze vlak bij je wonen,
maar soms gaan ze ook ver bij je vandaan.
Dat dit moeilijk kan zijn,daar weet ik ondertussen alles van
want dit is dus wat mij ook te wachten staat.
Ik zal mijn dochter zo verschrikkelijk missen,
als ze straks naar haar vriend in Guatemala gaat.…
AFGHANISTAN
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.040 vertelt ze met haar zachte stem steeds verhalen,
totdat haar kinderen eindelijk gaan slapen
haar lief, haar man en minnaar, hij is ver weg,
maar ligt veilig verborgen, zo hoopt ze in haar dromen,
voor het wreed en dodelijk, vijandelijk vuur
zij, haar man, haar kinderen, zijn niet zo interessant
voor het wereldnieuws of het journaal,
want ze wonen…
Kartonnen doos?!
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.804 Heer er is van alles mis met aarde en de mensen die er wonen
Daarom laat men mij in een doos naar boven komen.
Want de houtkap moet een halt en de ijskap smelt te snel.
Daarom vraag ik U heer, mag ik boven komen of moet ik naar de hel?
Omdat mijn enige vervoermiddel nu een kartonnen doos is?…
De duiker
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.545 'k Dook in mijn ziel: - het water rilde in reven -
Langs gladde wanden gleed mijn hand - ik won
Een paarl - ik steeg, - mij scheen in volle zon
De matte glans om een geheim geweven!
'k Zag op: - der bergen grijns stond stram in spot,
De zon joeg juichend door het wijd heelal
En lachte mij tot schreiend kind, tot zot!…
vertrouwen
hartenkreet
4.2 met 32 stemmen
4.962 Vanaf het moment dat je een plaats
in mijn hart won, was je speciaal,
uniek en vooral onmisbaar...
6 jaar lang waren we beste vriendinnen,
twee handen op één buik.
Ik dacht dat ik je vertrouwen kon.
Maar mijn vertrouwen werd beschaamd.
Onverwacht, ik had het nooit gedacht.
We groeiden uit elkaar...…
Villakind
gedicht
2.5 met 16 stemmen
8.389 Klimop is niet om in te wonen:
daar schreeuwt een papegaai met zwarte tong
en komt de bliksem langs beneden.
Nee, wij bouwen liever op de stoeprand,
voyeurs van goed en kwaad,
en mijden het geel met paarse licht
van glas in lood en een kwaad geweten.
Het goede is een dame die zingt,
haar mond schrijft o, haar buik beschermt.…
Vingers geplet
gedicht
2.9 met 62 stemmen
22.893 Zij, ik, moeder, zuster
Wonen nu gespreid
Tussen dode, flikkerende sterren:
Daar zweven wij, in honderdduizend stukken.
[Naar David Holbrook]
---------------------------------------
uit: 'Ten westen van Eden', 2002.…
Het Italiaans
poëzie
3.2 met 14 stemmen
5.704 Maar meer nog u, o vaderlandse tonen,
Waar kracht en ziel en hemelgeest in wonen;
Die met de zang van Po en Tiber vliet,
En Godenlust door hart en aders giet,
Maar rijzen kunt, en onder 't boezemstrelen,
Met Godenwil op 't menslijk hart bevelen,
Zijn stormen stilt, zijn ijs in vlammen zet,
En donders voert, en bliksemend verplet.
-------…
Kerstgedachte 2003
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
4.537 Bernhard die nu de boete niet meer betaald
Aan Maja het meisje in een Bemmels weiland
En de armoe die over Nederland neerdaalt
Meelij met Friso, met z’n wijf van die lange
En ook Margaretha houdt zo erg van haar man
Maar, zegt Jan Peter, dat mag je niet zeggen
Omdat de koningin zich niet verdedigen kan
2003 was het jaar van Jan Peter
Hij won…
JONG ORANJE KAMPIOEN
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.742 kon eraan geloven
staat nu geboekt als halve finalist
omdat Jong Oranje hen versloeg
en zich de finale zeker wist
Jong Oranje in de finale
absoluut een historisch moment
met de Oekraïne als tegenstander
zoiets waren we nog niet gewend
maar onze Hunter weet van scoren
en vlak ook Nicky Hofs niet uit
het jonge team speelde volwassen
en won…
Door dik en dun
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.174 't Werd erger, daarom wou
ze in een klooster wonen.
Zo is ze non geworden.
Het heeft 'r niet gespeten.
'Ik voel me dik in orde,'
liet zij een zuster weten.
Ze plukte in d' abdij
met veel plezier de dag.
' 'k Heb dikke pret,' zo zei
ze met een vette lach.…
de dichter droomt van A
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
567 stoepen onder de stoelen
en een lach voor iedereen
die net de hoek komt omgewaaid
een stad vol van A
en plaats voor het hele alfabet
waar zwart niet de toon bezet
maar onderstreept hoe kleurrijk
anderen elkander kunnen maken
met een beetje goeie ouwe wil
de handen kunnen reiken aan
al wie daartoe nood bekent
ik droom als een inwoner
woon…
Toen vroeger
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
634 ik voel jouw hart nog kloppen in mijn buik
maar de koffie verkeerd staat op
om een oneindig gat te vullen en te slaan
in een rode bek met zaagsel
en ik hang als een te rode beker water aan jouw wang
thans vallen mijn ogen
spatten uiteen
op een systeem van oude rafels
als soldaten op de marsepijn
de traan is dood
in dat beeld woon jij…
- Duizendschoon -
netgedicht
4.0 met 54 stemmen
896 Waar kom je te wonen?
Duizendschoon,
jij was even mooi,
als bekende snijbloemen,
jij bleef jarenlang.
Zomerboeket, randbeplanting
in de rotstuin
trouw in mijn tuin...
en je deelde.
Toen ik voor je koos,
heb ik een stukje
van mijn tuin onkruidvrij
gemaakt, zaadjes gestrooid,
wilde een mooi bloemenbed.
Jij staat in de schaduw.…
HET VADERHUIS
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.698 Gij, de bloem der meiden,
knap, van leden struis,
wilt gij met mij wonen
in mijn vaderhuis?
Moeder heet u welkom
aan de stille haard;
gans mijn liefde zijt gij,
hare zegen waard.…