Alle inzendingen over wonen

2054 resultaten.

Sorteren op:

voorstad

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
niets verraadt lichte kwelling daar zijn deze huizen ook niet voor niet voor wonen, voor kerkgang, inpoldering en nergens sanseveria’s voor de ramen wij kennen onze pappenheimers onze extra bloemige eigenheimers nestverlaters, strandplevieren, dwergmakrelen hoe geven we onszelf een plaats lijn 5 stopt bij de juwelier er zijn mensen…
Iniduo5 november 2017Lees meer >

Voor mij...

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Alle jaren die ik hier woon, staat hij er al. In de morgen is mijn eerste blik voor hem. Herinner mij zijn enorme bloemenpracht, altijd mooier dan ik had verwacht. De merel bouwt in hem zijn nest, verschuilt zich in de dichte bladervracht. En ’s avonds voor het donker wordt, zingt hij zijn jubelend liefdeslied.…
Antje12 juni 2021Lees meer >

Als je geen bed hebt?

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
Geen huis om in de wonen, geen bed om te slapen geen bord om van te eten, geen beker om uit te drinken En niemand die naar je omkijkt niemand die zich met je bemoeit alsof je teveel bent in dit leven er voor jou geen bloempje bloeit?…

ontmoet de mensen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
er leven mensen in mensen mensen uit een herinnering bewaard mensen die hier wonen en nog daar onbestemde mensen achtergehouden en de mensen die we achterlaten mensen van alle delen van de dag in één mens mensen van vele talen die spreken met één mond kleine mensen in grote mensen en soms daarin de grootste mensen er leven mensen tussen mensen…
Sevichny10 november 2021Lees meer >

Rollebollen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
beslagen ruit en merk dat ik ook veel ervaar aan de denkende kant doch dat is op termijn sterven aan een overbodig idee Soms lijk ik afgeslankt, neen, niet in gewicht jouw en jouw essentie komt almaar meer in zicht het is wel zo, vraagt de waarheid, te tonen dat eb en vloed blijvend beweegt tussen berg en dal Ik spreek over het nieuwe wonen…

'Zomerwintertijd'

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 456
Woon je in Bourgondisch Nederland, de oostzuidoostelijke mijnstreek of wandel je in het zenit van het drielandenpunt op de Vaalserberg, neem dan wel je zwempak mee.…
Max29 oktober 2022Lees meer >

Het verloren land

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
De druppels in de zee En de korreltjes zand Fluisteren met elkaar Over het verloren land Een land, waar mensen wonen Die blij zijn met elkaar Waar altijd iemand voor je zorgt Dat gebeurt alleen maar daar In dat land heeft niemand ruzie Oorlog kennen ze daar niet Er is geen pijn, geen ziekte Geen angst en geen verdriet Dat land is nooit…

Met de noorderzon

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 719
dulle griet Zij zag mij, vidit, in 't privé domein en kwam wel, venit, maar of zij ook won en vicit zei, blijft altijd een geheim een pandemonium ontaard in strijd een oordeel atonaal en polyfoon ik kwam en zag, maar vond niets meer gewoon aan haar, die dulle griet, een rare meid...…

Twee vaderlanden

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 486
wekenlang van kust naar kust verliet het land van apen en bananen van kettingbeer, gevechten met de hanen 't zat in haar bloed - nimmer verging haar lust Zij reisde in de tijd dat Slauerhoff zich in liet schepen op de wilde vaart naar Het verboden rijk van de Chinezen en 't Eldorado van de Portugezen vanuit het land waar hij niet wilde wonen…
Maxim7 augustus 2025Lees meer >

Mono Maan

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 222
wil jij bij mezen of bij Muzen wonen? Het laatste vraagt om veel meer altruïsme waardering voor wat om jou heen óók boeit en niet alleen in joúw gedichten bloeit in stilte van je ademloos monisme…

Wat je mij meegaf

netgedicht
2.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 401
In mijn manier om stilte te bewaren woon jij nog steeds In de plooien van je sjaal schuilt de geur van thee en ochtendmist, de stilte waarin je luisterde naar wat ik zelf nog niet wist en zachtjes de weg wees door de waas van mijn onzekerheid.…
CB10 mei 2026Lees meer >

De wandelaar

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 228
Daar was de ziel van méns, maar niet van God los, geborgen in een monastieke schulp. ’t Gefluister won aan kracht vol zinnebeeld: “’t Is hier dat men kan toeven in het zijn, ’t is hier dat strenge pijn uw smarten heelt, ’t is hier, dat zalig leven, puur en rein.” “Ach wind, gij fluistert slechts van schone schijn?…

Op het Balkon

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 489
Heer, De Nieuwe Dag is er. Hij spreekt me aan. Met warmte op mijn huid. Met warmte, zonlicht en groen. Zo is het goed. Voldoende om verder te gaan.…

Merlijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 404
Ik neurie mezelf in slaap met echte dromen, feeën om me heen, en een haag vol doornen De uil roept, ja ik kom, ik ga weg van het schuilen voor vreemde mensen Het witte licht draagt me door de zomervelden, klaver groeit in mijn voetstappen we zijn weer thuis in de echte wereld zoals toen het begon en het leven van gisteren lijkt…
Zywa7 november 2019Lees meer >

Het huis

gedicht
2.6 met 46 stemmen aantal keer bekeken 20.914
Nu zijn ze oud en wonen in een keurig huis en kijken naar de mensen die nog kunnen lopen. Soms zwijgen zij elkaar in slaap, Ze hebben niets waarop zij mogen hopen. Alleen als ze ontwaken merk je even, de verwondering dat ze nog altijd leven. --------------------------- uit: 'van 8 tot 5', 1975…
Wim de Vries11 augustus 2022Lees meer >

Loslaten is een kunst

hartenkreet
4.4 met 40 stemmen aantal keer bekeken 3.781
Soms blijven ze vlak bij je wonen, maar soms gaan ze ook ver bij je vandaan. Dat dit moeilijk kan zijn,daar weet ik ondertussen alles van want dit is dus wat mij ook te wachten staat. Ik zal mijn dochter zo verschrikkelijk missen, als ze straks naar haar vriend in Guatemala gaat.…
Marja15 oktober 2002Lees meer >

AFGHANISTAN

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.040
vertelt ze met haar zachte stem steeds verhalen, totdat haar kinderen eindelijk gaan slapen haar lief, haar man en minnaar, hij is ver weg, maar ligt veilig verborgen, zo hoopt ze in haar dromen, voor het wreed en dodelijk, vijandelijk vuur zij, haar man, haar kinderen, zijn niet zo interessant voor het wereldnieuws of het journaal, want ze wonen…
Tjoke22 juli 2007Lees meer >

Kartonnen doos?!

hartenkreet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.804
Heer er is van alles mis met aarde en de mensen die er wonen Daarom laat men mij in een doos naar boven komen. Want de houtkap moet een halt en de ijskap smelt te snel. Daarom vraag ik U heer, mag ik boven komen of moet ik naar de hel? Omdat mijn enige vervoermiddel nu een kartonnen doos is?…
Johanna24 september 2007Lees meer >

De duiker

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.545
'k Dook in mijn ziel: - het water rilde in reven - Langs gladde wanden gleed mijn hand - ik won Een paarl - ik steeg, - mij scheen in volle zon De matte glans om een geheim geweven! 'k Zag op: - der bergen grijns stond stram in spot, De zon joeg juichend door het wijd heelal En lachte mij tot schreiend kind, tot zot!…

vertrouwen

hartenkreet
4.2 met 32 stemmen aantal keer bekeken 4.962
Vanaf het moment dat je een plaats in mijn hart won, was je speciaal, uniek en vooral onmisbaar... 6 jaar lang waren we beste vriendinnen, twee handen op één buik. Ik dacht dat ik je vertrouwen kon. Maar mijn vertrouwen werd beschaamd. Onverwacht, ik had het nooit gedacht. We groeiden uit elkaar...…
Nikki3 april 2008Lees meer >

Villakind

gedicht
2.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 8.389
Klimop is niet om in te wonen: daar schreeuwt een papegaai met zwarte tong en komt de bliksem langs beneden. Nee, wij bouwen liever op de stoeprand, voyeurs van goed en kwaad, en mijden het geel met paarse licht van glas in lood en een kwaad geweten. Het goede is een dame die zingt, haar mond schrijft o, haar buik beschermt.…

Vingers geplet

gedicht
2.9 met 62 stemmen aantal keer bekeken 22.893
Zij, ik, moeder, zuster Wonen nu gespreid Tussen dode, flikkerende sterren: Daar zweven wij, in honderdduizend stukken. [Naar David Holbrook] --------------------------------------- uit: 'Ten westen van Eden', 2002.…

Het Italiaans

poëzie
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.704
Maar meer nog u, o vaderlandse tonen, Waar kracht en ziel en hemelgeest in wonen; Die met de zang van Po en Tiber vliet, En Godenlust door hart en aders giet, Maar rijzen kunt, en onder 't boezemstrelen, Met Godenwil op 't menslijk hart bevelen, Zijn stormen stilt, zijn ijs in vlammen zet, En donders voert, en bliksemend verplet. -------…

Kerstgedachte 2003

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.537
Bernhard die nu de boete niet meer betaald Aan Maja het meisje in een Bemmels weiland En de armoe die over Nederland neerdaalt Meelij met Friso, met z’n wijf van die lange En ook Margaretha houdt zo erg van haar man Maar, zegt Jan Peter, dat mag je niet zeggen Omdat de koningin zich niet verdedigen kan 2003 was het jaar van Jan Peter Hij won…
Max Donk30 december 2003Lees meer >

JONG ORANJE KAMPIOEN

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.742
kon eraan geloven staat nu geboekt als halve finalist omdat Jong Oranje hen versloeg en zich de finale zeker wist Jong Oranje in de finale absoluut een historisch moment met de Oekraïne als tegenstander zoiets waren we nog niet gewend maar onze Hunter weet van scoren en vlak ook Nicky Hofs niet uit het jonge team speelde volwassen en won…

Door dik en dun

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.174
't Werd erger, daarom wou ze in een klooster wonen. Zo is ze non geworden. Het heeft 'r niet gespeten. 'Ik voel me dik in orde,' liet zij een zuster weten. Ze plukte in d' abdij met veel plezier de dag. ' 'k Heb dikke pret,' zo zei ze met een vette lach.…
Aubrey11 juli 2006Lees meer >

de dichter droomt van A

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 567
stoepen onder de stoelen en een lach voor iedereen die net de hoek komt omgewaaid een stad vol van A en plaats voor het hele alfabet waar zwart niet de toon bezet maar onderstreept hoe kleurrijk anderen elkander kunnen maken met een beetje goeie ouwe wil de handen kunnen reiken aan al wie daartoe nood bekent ik droom als een inwoner woon…

Toen vroeger

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
ik voel jouw hart nog kloppen in mijn buik maar de koffie verkeerd staat op om een oneindig gat te vullen en te slaan in een rode bek met zaagsel en ik hang als een te rode beker water aan jouw wang thans vallen mijn ogen spatten uiteen op een systeem van oude rafels als soldaten op de marsepijn de traan is dood in dat beeld woon jij…

- Duizendschoon -

netgedicht
4.0 met 54 stemmen aantal keer bekeken 896
Waar kom je te wonen? Duizendschoon, jij was even mooi, als bekende snijbloemen, jij bleef jarenlang. Zomerboeket, randbeplanting in de rotstuin trouw in mijn tuin... en je deelde. Toen ik voor je koos, heb ik een stukje van mijn tuin onkruidvrij gemaakt, zaadjes gestrooid, wilde een mooi bloemenbed. Jij staat in de schaduw.…

HET VADERHUIS

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.698
Gij, de bloem der meiden, knap, van leden struis, wilt gij met mij wonen in mijn vaderhuis? Moeder heet u welkom aan de stille haard; gans mijn liefde zijt gij, hare zegen waard.…