Alle inzendingen over duisternis

1813 resultaten.

Sorteren op:

Braille uit Brugge.

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
En het dier dat in het donker ziet en wacht op de buit of de dageraad, nog in de duisternis loerende. De stenen geluiden langs de gevels verstillen mij.…

Wie de vraag stelt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 667
Ja, het stormde ook die middag, de duisternis viel met grote spoed, in een kroeg vol vals drankgelag. Er werd een onweer uitgebroed. Men stroomde toe op het geknetter en de gespogen vonken uit de haard, een zwetende ziel gaf met gespetter zijn gebroken glas terug aan de waard.…

In voor en tegenspoed

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
God onze Vader heeft een parel in onze hand gelegd het steentje van David in onze hand; opdat niet wij maar Goliath strandt En als wij niet voldoende hebben opgelet zonet in de verwarring van 't corona gruis toen duisternis ons huis overschaduwde realistische en onrealistische publiciteit nauwelijks te onderscheiden viel tegenstrijdige…

Hersenspinsels.

netgedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 564
Emotionele gevoelens balanceren driftig in een dun ambivalente liefdesconflict, Uiteindelijk filosofeer ik mijn evenwicht in de continue strijd van duisternis en licht. Ik aanvaard het zoete maar ook het bitter, de diepe spijt, de wroeging en het berouw, de lustende vreugde en nieuwe hoop. “Wie ben ik? Welk nut heeft het gehad?”…

Bekende toestanden, gemengde gevoelens

netgedicht
4.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 603
Duisternis aan het begin van de dag kippen van de leg, gekheid op een stok het wasgoed hangt lusteloos aan de lijn een spin klimt langs een dunne draad omhoog. Het orgel gorgelt in het sprookjesbos in de avondstond dwalen spoken rond de zee kust het land en brengt schelpen mee tussen de regenbuien schijnt de zon.…
joepondro13 augustus 2021Lees meer >

VERBODEN LIEFDE

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 477
Langs Frieslands kust over de Waddeneilanden waait door rollende golven tussen wuivende zeedistels het oude roerende sprookje van het kind der zee en een mens op het purperavondstrand zingt een jonge kerel over liefde die hij nooit vond maar slechts duisternis der wereld verbergen de baren vreugde?…
Han Messie5 januari 2022Lees meer >

Naakt of niet bekleed

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
De duisternis blijkt zwanger, Licht kent, geboorte, gestalte, Roep het uit! En wandel, Roep het uit! En wandel, Naakt of niet bekleed.…
Pim Eliam12 oktober 2022Lees meer >

Stilte!

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
spreekt In alle rust uw ziel pas openbreekt Waarvan men zegt 'mijn dag kan niet meer stuk' Gelal en luid lawaai doen niemand goed Sta open voor de stem in uw gemoed ________________________________ Het zou de met meer dan gemiddelde intelligentie begiftigde bewoner dezer habitat - met name de hoogbegaafden - een geschenk uit de duisternis…
Maxim15 november 2022Lees meer >

SIMSON

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 673
Hij liet zich boeien door het bitterzoete van honing in de holte van de dood en drong zich in Delia's duisternis, die hem met weke webben zacht omsloot. Hij lachte toen het sterker banden bleken en scheurde ze met leeuwenmoed vaneen, liet haar achter als een uitgerafeld raadsel en ging zijn diep geheim verbergend heen.…

Altijd samen

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 451
Dag loopt ten einde, het licht schijnt in de duisternis met enige kleine puzzelstukjes schaduw tot wanneer nacht zal vallen Al hebben de wolken iets van onze behoeftes en verlangens verdreven wij zullen elkander nooit verlaten, wij zijn nog steeds samen, wij zijn altijd één.…
CB6 mei 2023Lees meer >

HET WONDER VAN HET HEELAL

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 940
In d’ ijzige nachtstilte had Jozef zijn hoogzwangere Maria naar de stal gebracht de os en de ezel keken verschrikt naar ‘t vreemde bezoek maar Jozef gaf ze vlug een maïskoek in duisternis en in damp hield Jozef bij Maria de olielamp en toen in een vaag licht een klein Wicht ging verschijnen stortte Jozef tranen van geluk In zijn…
Greta Casier10 december 2023Lees meer >

Vallende ster

netgedicht
2.6 met 32 stemmen aantal keer bekeken 650
Spatten van sterren in de nachtlucht boven mij dromen komen uit Wanneer ik ’s nachts omhoog kijk naar de oneindige hemel, zijn daar wonderlijkste dingen te vinden: de plek waar sterren schitteren tegelijk is er licht te midden van duisternis Stuk voor stuk brengen ze schoonheid in de wereld, en dit op de meest subtiele manieren.…
CB29 mei 2024Lees meer >

Survival

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 646
Op zoek naar licht en duisternis twee uitersten in deze tijd kwam ik ze tegen en d'een zeid' "O hemel, waar de winter gast heer is voor vrieskou die ik mis, ik groet u waarde elegast zijt gij die over d'ijsvloer krast met lage friezen, hoge noren op 't stalen ros, als ooit tevoren enzo voorde uit stavoren, diens barre tocht met…

Winterwind

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 418
Genietmomentjes van verstilling worden ontdekt in een wereld vol storm en duisternis. Dat er een intens respect tussen ons groeit, kan ik niet ontkennen, want je onthult schoonheid in kale landschappen en laat elk verlangen verstillen in je heldere leegte.…
CB1 januari 2025Lees meer >

Creatio

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
Geen licht of andersoortige uv-stralen in de stratosfeer, een donzen deken van ondergrondse grotgelijke duisternis, ondoorgrondelijk niets omhullend,.. ...als in het grote mysterieuze zwarte gat, waar sterren onmerkbaar verdwijnen. Voor altoos en eeuwig in een onhoorbaar niet-leven. Stilleven zonder leven. Geen klank. Geen teken.…
Xander21 maart 2025Lees meer >

Wisch toe borch

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 597
tabernakel op en woonden er een wijl de torenspits benam het uitzicht half, maar wel de ganse dag van opkomst tot zonsondergang de bronzen slag tot middernacht wijl zonderlinge dorpelingen sliepen, stierf de laatste klank weg na het middernachtelijk uur en legde je je oor te luister dan hoorde je de hese roep der nachtuil in de duisternis…
Maxim4 april 2025Lees meer >

Altijd verbonden

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 468
En toch, wanneer de nacht me omhult in haar stille armen, wanneer gedachten vervagen en dromen ontwaken, dan zie ik jou nog, hoog en onwrikbaar in de verre duisternis, een lichtpunt dat blijft, zelfs als alles vervliegt in de stroom van de tijd.…
CB18 mei 2025Lees meer >

De onvergetelijke ster

hartenkreet
2.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 262
En toch, wanneer de nacht me omhult in haar stille armen, wanneer gedachten vervagen en dromen ontwaken, dan zie ik jou nog, hoog en onwrikbaar in de verre duisternis, een lichtpunt dat blijft, zelfs als alles vervliegt in de stroom van de tijd.…
CB9 juni 2026Lees meer >

Achteraf

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 125
Ik miste de tuin, het lange licht van zomeravonden, de duisternis die langzaam over ons viel — tot ik zag wat ervoor in de plaats was gekomen. Inzicht komt nooit op tijd. We waren zesenzestig toen we het besloten, niet wetend hoe gelijk we zouden krijgen — nu, op zesentachtig, weet ik het zeker.…

Schaduwruimtes

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 31
alles is meegenomen in de stile waanzin geluid sterft nog voor het op kan staan om als echo in de leegte te verdwijnen tegelmensen ze zijn er niet meer, slechts hun schoenen duisternis schijnt een kleur te hebben het vale geel dat woekert voor mijn ogen een kleedruimte als voorportaal van de hel die lijven hadden huid en konden huilen…

Ontwaken uit de mist

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 320
Een stem in mijn hoofd vervulde ooit de ruimte met lente, maar werd drukkend – één woord: mislukkeling, golvend door de dagen als een schaduw. Ontwaken in een lijf dat niet meer van mij was, koffie smaakt naar bitter en kruidig maar kon mijn hart niet bereiken. Kinderen glimlachten – de zon scheen onbewogen voorbij. Was dit alles – beton…

Vrijheidsvisioen 1944.

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.124
Ik loop vanavond in de Visserstraat, De duisternis hurkt in haar duisternissen. (Oorlog gluurt heimelijk door de coulissen.) De straat buigt nauw merkbaar de ruggengraat Daar waar een zaak zijn leesbehoeften doet, Een beetje achteraf, zoals het moet.…
melchior23 april 2005Lees meer >

Fel wou, niet mocht, niet kon, toch moest hij 't uiten

poëzie
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.904
En gluips kroop uit de duisternis naar buiten 'T bedrijvig knikkend, gniff'lend, gich'lend riet, Dat aan blij boodschappende wind verried, 'T geen wanhoop ondergronds meende op te sluiten.…

Nieuwjaar

gedicht
2.4 met 93 stemmen aantal keer bekeken 37.134
Daar is het pad dat je stappen richting geeft Onze aderen zijn van hard riet en we kennen geen droefenis We wensen dood te zijn en geweigerd door de graven Konden we maar weten wat het betekent tot een plaats te behoren Kon sneeuw ons maar winter brengen om onze gezichten met duisternis te bedekken Kon herinnering, of hoop, of spijt ons land…

Zita

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 772
Misschien toch een lichtje in de duisternis. Lieve baasjes kwamen me halen. Och, ik ben zo gelukkig nu. Ik krijg eten voor mijn hongerige maag. Mooie slaapplaats voor mijn tenger lijf. Een aai over mijn kop Nu heb ik proper haar na een bezoek aan een waterplas met schuim.…

De zwarte zon

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
zal de morgenzon alles bederven Miljarden stippen maken een raster Geen halo maar een masker Je naam klinkt veruit In stilte schreeuw ik het uit Het pad is bekend, niet recent Droog en hard met verdriet doordrenkt Glad als olie op glas, onbedacht De slang grijnst en lacht Een goed aardige dans Geeft een tweede kans Zon bevecht de duisternis…
Jeepstar18 april 2011Lees meer >

Het zomergraf

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 534
zon doet zich poëtisch voor maar jij vertolkt complete onzin alles is in juli zomers met bloeiende velden van vergeten verledens je bent een dag uit een verhaal jouw geest bezoekt het heden ik heb je weer lief maar het weerzien is te pijnlijk de maan is lieveling van de nacht sterren zijn weeskinderen die als licht lachen in duisternis…
mobar4 november 2013Lees meer >

VOOR EEN MEISJE DAT DE LAST NIET KON DRAGEN

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.193
melodie: ‘Sì dolce è’l tormento’ Claudio Monteverdi) De mistige morgen verhult het gezicht De grauwgrijze nevels verstrooien het licht Je staart naar het water Het zinloos geklater Is zonder gewicht Niets komt bij je binnen Niets prikkelt je zinnen Het venster is dicht Je vragen en wensen zijn wijd als de zee Maar golven vol duisternis…

de rivier

gedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 18.226
uit al haar armen brandt de rivier onder de rotsen en onder de kleine zon boven de bossen spuwt naar tellurische wortels naar de staart van de wolk en met gesperde muil dwars door deinende scherven zij zwermt met grillige warmte over de wereld de duisternis dicht bij haar buik buigen gulzige bloemen en daar is een hol en een poel en het kraken…
Lucebert23 februari 2017Lees meer >