1813 resultaten.
Braille uit Brugge.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
568 En het dier dat in het donker ziet en wacht op de buit
of de dageraad, nog in de duisternis loerende.
De stenen geluiden langs de gevels verstillen mij.…
Wie de vraag stelt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
667 Ja, het stormde ook die middag,
de duisternis viel met grote spoed,
in een kroeg vol vals drankgelag.
Er werd een onweer uitgebroed.
Men stroomde toe op het geknetter
en de gespogen vonken uit de haard,
een zwetende ziel gaf met gespetter
zijn gebroken glas terug aan de waard.…
In voor en tegenspoed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 God onze Vader heeft een
parel in onze hand gelegd
het steentje van David in onze hand; opdat niet wij
maar Goliath strandt
En als wij niet voldoende hebben opgelet
zonet in de
verwarring van 't corona gruis
toen duisternis ons huis overschaduwde
realistische en onrealistische
publiciteit nauwelijks te onderscheiden viel
tegenstrijdige…
Hersenspinsels.
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
564 Emotionele gevoelens balanceren driftig
in een dun ambivalente liefdesconflict,
Uiteindelijk filosofeer ik mijn evenwicht
in de continue strijd van duisternis en licht.
Ik aanvaard het zoete maar ook het bitter,
de diepe spijt, de wroeging en het berouw,
de lustende vreugde en nieuwe hoop.
“Wie ben ik? Welk nut heeft het gehad?”…
Bekende toestanden, gemengde gevoelens
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
603 Duisternis aan het begin van de dag
kippen van de leg, gekheid op een stok
het wasgoed hangt lusteloos aan de lijn
een spin klimt langs een dunne draad omhoog.
Het orgel gorgelt in het sprookjesbos
in de avondstond dwalen spoken rond
de zee kust het land en brengt schelpen mee
tussen de regenbuien schijnt de zon.…
VERBODEN LIEFDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Langs Frieslands kust
over de Waddeneilanden
waait door rollende golven
tussen wuivende zeedistels
het oude roerende sprookje
van het kind der zee en een mens
op het purperavondstrand
zingt een jonge kerel
over liefde die hij nooit vond
maar slechts duisternis der wereld
verbergen de baren vreugde?…
Naakt of niet bekleed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
572 De duisternis blijkt zwanger,
Licht kent, geboorte, gestalte,
Roep het uit!
En wandel,
Roep het uit!
En wandel,
Naakt of niet bekleed.…
Stilte!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
446 spreekt
In alle rust uw ziel pas openbreekt
Waarvan men zegt 'mijn dag
kan niet meer stuk'
Gelal en luid lawaai doen niemand goed
Sta open voor de stem in uw gemoed
________________________________
Het zou de met meer dan
gemiddelde intelligentie begiftigde bewoner dezer habitat
- met name de hoogbegaafden -
een geschenk uit de duisternis…
SIMSON
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
673 Hij liet zich boeien door het bitterzoete
van honing in de holte van de dood
en drong zich in Delia's duisternis,
die hem met weke webben zacht omsloot.
Hij lachte toen het sterker banden bleken
en scheurde ze met leeuwenmoed vaneen,
liet haar achter als een uitgerafeld raadsel
en ging zijn diep geheim verbergend heen.…
Altijd samen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
451 Dag loopt ten einde, het licht schijnt in de duisternis met
enige kleine puzzelstukjes schaduw tot wanneer nacht zal vallen
Al hebben de wolken iets van onze behoeftes en verlangens verdreven
wij zullen elkander nooit verlaten, wij zijn nog steeds samen, wij zijn altijd één.…
HET WONDER VAN HET HEELAL
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
940 In d’ ijzige nachtstilte
had Jozef zijn
hoogzwangere Maria
naar de stal gebracht
de os en de ezel
keken verschrikt
naar ‘t vreemde bezoek
maar Jozef gaf ze
vlug een maïskoek
in duisternis en in damp
hield Jozef bij
Maria de olielamp
en toen in een vaag
licht een klein Wicht
ging verschijnen
stortte Jozef tranen van geluk
In zijn…
Vallende ster
netgedicht
2.6 met 32 stemmen
650 Spatten van sterren
in de nachtlucht boven mij
dromen komen uit
Wanneer ik ’s nachts omhoog kijk naar de
oneindige hemel, zijn daar wonderlijkste dingen te vinden:
de plek waar sterren schitteren tegelijk is er licht te midden van duisternis
Stuk voor stuk brengen ze schoonheid in de wereld, en dit op de meest subtiele manieren.…
Survival
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
646 Op zoek naar licht en duisternis
twee uitersten in deze tijd
kwam ik ze tegen en d'een zeid'
"O hemel, waar de winter gast
heer is voor vrieskou die ik mis,
ik groet u waarde elegast
zijt gij die over d'ijsvloer krast
met lage friezen, hoge noren
op 't stalen ros, als ooit tevoren
enzo voorde uit stavoren,
diens barre tocht met…
Winterwind
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
418 Genietmomentjes van verstilling worden ontdekt in een wereld vol storm en duisternis.
Dat er een intens respect tussen ons
groeit, kan ik niet ontkennen, want je onthult schoonheid
in kale landschappen en laat elk verlangen verstillen in je heldere leegte.…
Creatio
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
516 Geen licht of andersoortige uv-stralen in de stratosfeer,
een donzen deken van ondergrondse grotgelijke duisternis, ondoorgrondelijk
niets omhullend,..
...als in het grote mysterieuze zwarte gat, waar sterren onmerkbaar verdwijnen. Voor altoos en eeuwig in een onhoorbaar niet-leven.
Stilleven zonder leven.
Geen klank. Geen teken.…
Wisch toe borch
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
597 tabernakel
op en woonden er een wijl
de torenspits benam het uitzicht
half, maar wel de ganse dag
van opkomst tot zonsondergang
de bronzen slag tot middernacht
wijl zonderlinge dorpelingen
sliepen, stierf de laatste klank
weg na het middernachtelijk uur
en legde je je oor te luister
dan hoorde je de hese roep
der nachtuil in de duisternis…
Altijd verbonden
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
468 En toch, wanneer de nacht me omhult
in haar stille armen, wanneer gedachten vervagen en
dromen ontwaken, dan zie ik jou nog, hoog en onwrikbaar in de verre
duisternis, een lichtpunt dat blijft, zelfs als alles vervliegt in de stroom van de tijd.…
De onvergetelijke ster
hartenkreet
2.2 met 14 stemmen
262 En toch, wanneer de nacht me omhult
in haar stille armen, wanneer gedachten vervagen en
dromen ontwaken, dan zie ik jou nog, hoog en onwrikbaar in de verre
duisternis, een lichtpunt dat blijft, zelfs als alles vervliegt in de stroom van de tijd.…
Achteraf
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
125 Ik miste de tuin, het lange licht van zomeravonden,
de duisternis die langzaam over ons viel —
tot ik zag wat ervoor in de plaats was gekomen.
Inzicht komt nooit op tijd.
We waren zesenzestig toen we het besloten,
niet wetend hoe gelijk we zouden krijgen —
nu, op zesentachtig, weet ik het zeker.…
Schaduwruimtes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
31 alles is meegenomen in de stile waanzin
geluid sterft nog voor het op kan staan
om als echo in de leegte te verdwijnen
tegelmensen
ze zijn er niet meer, slechts hun schoenen
duisternis schijnt een kleur te hebben
het vale geel dat woekert voor mijn ogen
een kleedruimte als voorportaal
van de hel
die lijven hadden huid en konden huilen…
Ontwaken uit de mist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 Een stem in mijn hoofd
vervulde ooit de ruimte met lente,
maar werd drukkend –
één woord: mislukkeling,
golvend door de dagen als een schaduw.
Ontwaken in een lijf
dat niet meer van mij was,
koffie smaakt naar bitter en kruidig
maar kon mijn hart niet bereiken.
Kinderen glimlachten –
de zon scheen onbewogen voorbij.
Was dit alles –
beton…
Vrijheidsvisioen 1944.
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.124 Ik loop vanavond in de Visserstraat,
De duisternis hurkt in haar duisternissen.
(Oorlog gluurt heimelijk door de coulissen.)
De straat buigt nauw merkbaar de ruggengraat
Daar waar een zaak zijn leesbehoeften doet,
Een beetje achteraf, zoals het moet.…
Fel wou, niet mocht, niet kon, toch moest hij 't uiten
poëzie
4.2 met 12 stemmen
1.904 En gluips kroop uit de duisternis naar buiten
'T bedrijvig knikkend, gniff'lend, gich'lend riet,
Dat aan blij boodschappende wind verried,
'T geen wanhoop ondergronds meende op te sluiten.…
Nieuwjaar
gedicht
2.4 met 93 stemmen
37.134 Daar is het pad
dat je stappen richting geeft
Onze aderen zijn van hard riet
en we kennen geen droefenis
We wensen dood te zijn en geweigerd door de graven
Konden we maar weten wat het betekent tot een plaats te behoren
Kon sneeuw ons maar winter brengen
om onze gezichten met duisternis te bedekken
Kon herinnering, of hoop, of spijt
ons land…
ONWEDER
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.195 De ganse lucht, de zee, het aardrijk, is
Een groot toneel van sombre duisternis.…
Zita
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
772 Misschien toch een lichtje in de duisternis.
Lieve baasjes kwamen me halen.
Och, ik ben zo gelukkig nu.
Ik krijg eten voor mijn hongerige maag.
Mooie slaapplaats voor mijn tenger lijf.
Een aai over mijn kop
Nu heb ik proper haar
na een bezoek aan een waterplas met schuim.…
De zwarte zon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 zal de morgenzon alles bederven
Miljarden stippen maken een raster
Geen halo maar een masker
Je naam klinkt veruit
In stilte schreeuw ik het uit
Het pad is bekend, niet recent
Droog en hard met verdriet doordrenkt
Glad als olie op glas, onbedacht
De slang grijnst en lacht
Een goed aardige dans
Geeft een tweede kans
Zon bevecht de duisternis…
Het zomergraf
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
534 zon doet zich poëtisch voor
maar jij vertolkt complete onzin
alles is in juli
zomers met bloeiende velden
van vergeten verledens
je bent een dag uit een verhaal
jouw geest bezoekt het heden
ik heb je weer lief
maar het weerzien is te pijnlijk
de maan is lieveling van de nacht
sterren zijn weeskinderen
die als licht lachen in duisternis…
VOOR EEN MEISJE DAT DE LAST NIET KON DRAGEN
gedicht
3.0 met 1 stemmen
5.193 melodie: ‘Sì dolce è’l tormento’ Claudio Monteverdi)
De mistige morgen verhult het gezicht
De grauwgrijze nevels verstrooien het licht
Je staart naar het water
Het zinloos geklater
Is zonder gewicht
Niets komt bij je binnen
Niets prikkelt je zinnen
Het venster is dicht
Je vragen en wensen zijn wijd als de zee
Maar golven vol duisternis…
de rivier
gedicht
3.5 met 14 stemmen
18.226 uit al haar armen brandt de rivier onder de rotsen
en onder de kleine zon boven de bossen
spuwt naar tellurische wortels naar de staart van de wolk
en met gesperde muil dwars door deinende scherven zij zwermt
met grillige warmte over de wereld
de duisternis dicht bij haar buik buigen gulzige bloemen
en daar is een hol en een poel en het kraken…