2620 resultaten.
Nachtelijke overval
poëzie
4.0 met 9 stemmen
3.321 O droom, die ik heden droomde,
Wat hebt gij mij nú gedaan?
Gij liet de gedachten binnen,
Die nooit mochten binnengaan!
Gedachten, o valse gedachten!
Toen zijt gij verraderlijk zacht
In ’t duister naar binnen geslopen,
Gelijk een dief in de nacht!
Ik sliep; en toen ik ontwaakte,
Hoe breng ik mijn hart weer tot rust!…
race tegen de klok
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
939 klok,
Want de klok staat nooit stil
Het leven heeft geen resetknop
Waarmee je terug kunt in de tijd,
Want het leven gaat gewoon door
Als een hart niet meer klopt
Als een klok die niet meer tikt
Is de strijd tegen de klok
Een verloren strijd,
Want het leven heeft geen tijd
Om stil te staan in het verleden
Het verleden is niet het heden…
Schipper naast denker
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
611 Waar kon je heden nog een mammoet vinden?
Hieraan verbonden was een consequentie.
Een waarlijk lumineus idee had John:
op Marktplaats zette hij een advertentie
die tot z'n grote vreugde uitkomst bracht.
Hij had geluk: z'n mammoettanker kon
hij ruilen voor een olifantenjacht.…
Passe-temps
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
605 ik keer de dagen die voor ons lagen
en draai de uren terug naar 't heden
verwijt gedachten die toen vergleden
dat zij de wens van vader niet zagen
in groei te weten van jonge jaren
waar met het klimmen de knikkers telden
als toegangsgelden voor boomhuthelden
in zwarte handen bekroond met blaren
het fikkie stoken alras vergeten
zal vuur…
Ik hoorde stemmen van een vreemd bestaan
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.975 Spélden zij wat daar kome na dit heden?
Brachten zij tonen uit een vér verleden?
Ik weet niet - of was alles droom of waan?
't Kan zó niet zijn! - Eér heeft de stilte een taal
Dan aller zomervooglen lied in 't woud
Dat onverstaanbaar van de takken glijdt -
O, ik geloof óns wordt in eenzaamheid
Somwijlen een mysterie toevertrouwd...…
Schaduwdans
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
599 hemelschaduw
weer terug naar het midden
waar ooit het begin was
jouw magie in trance
voor de God van vergeten
of laat je vriendelijk weten
de filosofie van vergeven
moeders die dichten
over katers die stinken
en schepen die zinken
geschilderde bloemen
op het zielenbehang
bijna droomverloren
in gevoel van verleden
ongemak van het heden…
Volmaakte stilte
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
720 Alleen in volmaakte stilte
in de opgetrokken schemer
praat ik zachtjes zittend
op jouw graf, 'k heb veel te lang
in angst geleefd
maar toch ben je altijd
voelbaar roepend en vragend aanwezig,
maar er is iets, iets ongrijpbaars
met vergezichten - zo ver
dat dwars door het heden
breekt, daarom probeer
ik te ontsnappen aan de…
Later
netgedicht
3.2 met 27 stemmen
719 Ik groet de vogels, wil even aaien
met mijn duim en het zicht op het heden; voortdurend.
In deze ronding is alles vreemd.
Alleen bladeren vallen op dit gras
als veel te lage, grijze wolken.
Vrienden lijken op zichzelf.
Ik klapwiek vruchteloos. Er staat een
stam voor mijn raam.…
Huilende stenen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
631 Allure met grandeur
Blok na blok na blok
In drie volle lagen
Reikend naar de hemel
Visie van de meester
Aangespoord verdriet
Voor de verre toekomst
Vastgelegd in heden
Terwijl de rivier stroomt
Lengte van eeuwen
Het verdriet zich koestert
In warmte van rotsen
Dragen offers 't verdriet
Onder traan-gewelf
Immer terugkerend
Door huilende…
TIJD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 Zomerwind glijdt traag
door bomen om het weiland:
pas geboren verleden,
heden en vage toekomst
treffen elkaar in één zucht.…
de hond
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
705 De hond leeft bij het heden,
hij geniet elke dag.
Prediker 9:4b…
de uitgeschilderde rots
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 in hoop verzucht verzet ik mijn
schreden en inhaleer het offer
dat mijn adem draagt op waarden
van gekrenkt papier, het heden lijkt
voortvluchtig als de tijd mijn
smeken vertraagt
ik zoek in de uren van droge
prielen en graaf het refrein
in het gras van donker aarde terwijl
de einder vlucht op het teken
van de ondergaande zon
het kluchtig…
In de Marges
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 mens
en wereld te ontfermen
een soort levenspolis
de hemel in het verschiet
als een soort hoofdprijs
maar zolang de mens
in vrome religie steeds
vluchten gaat
met opgewekte liederen
en spirituele gebeden
doet het mij allemaal niets
God in ons midden of
midden onder ons is God
dat geloof is bij mij kapot
omdat ik mij heden…
In mineur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
525 In het bos groeien de vraagtekens
gevoed door de geur van dode stenen
waarop levende herinneringen staan gekrast
de kleuren worden weggevoerd
heersers van heden treden binnen
- eens was deze stroom vloeibare liefde
onderweg naar het raadsel van de taal
waar alle dialecten samenvloeiden
waar bij Babel die Liebe, the love en l'amour
elkaar…
Voorwoord
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
416 anti-deel
zoals ooit de schaduw van ons zonnehuis
zonder jouw sporen geen pad dat zich kruist
zich verdroogt in bedding
verheft uit schemer, verdrinkt in grenzeloos
het lijkt alsof we bomen achter glas zoeken
onze handen naakt zijn
terwijl we zwaarte verdunnen, nog altijd zijn
in ons uiterste zijn, in waaromloos aanvaarden
zolang het heden…
Koud onthaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 na thuiskomst volgt het welkom heten
namen vergeten, bakenen van muren
volgt het ontgronden van bodem
ontjeuken van huid, ontleven van heden
op het achtererf ontmoeten wij onszelf
de man met de hamer, blessureleed
de tuin ruikt naar naaldhout met peren
naar reeds beklonken aarde, houtskool
in de keuken rijst het bakmeel, ontleden…
IK ZAL ER VOOR JOU ZIJN
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
697 Ze zei: Natuurlijk hou ik van jou
ik hou van jou met heel mijn hart
Ik speld je echt niets op de mouw
ik heb enkel mezelf niet ontward
Ik vroeg liefje waarom huil je nu
heb ik je dan wellicht pijn gedaan
Passeerde je gister soms de revue
dat jij heden in tranen moet staan
Ze zei: Ik heb zo’n vaag verdriet
met een gevoel van eenzaamheid…
Gevangen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
603 Het heden heeft geen waarde meer,
op de toekomst heb ik geen verweer.
Mijn ogen zijn blind geworden
overschaduwd door verdriet.
Mijn lach is in mist opgegaan
door diegenen die mij niet verstaan.
Mijn gelaat is bedekt met schaduwen
Ik kan alleen nog vertwijfeld kijken.
Vragen stellen doe ik niet
er is niemand die het nut ervan ziet.…
Nobele duiven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.002 Nobele duiven bepalen voor het heden
Hoe wij samenleven onder een hemeldak.
Nobele duiven maken nimmer ruzie
Met hen die ijveren voor een bestand.
Nobele duiven brengen vrede
Aan alle burgers van ieder land.
Nobele duiven willen welkom heten
In hun wereldse duiventil.…
In de Marges
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
410 over mens
en wereld te ontfermen
een soort levenspolis
de hemel in het verschiet
als een soort hoofdprijs
maar zolang de mens
in vrome religie steeds
vluchten gaat
met opgewekte liederen
spirituele gebeden
doet het mij allemaal niets
god in ons midden of
midden onder ons is god
dat geloof is bij mij kapot
omdat ik mij heden…
SPEL DER JEUGD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Drieduizend jaren
terug blikken
het kind maakt geen gebruik
van allerlei speelgoed
maar houdt zich bezig
met wat stokken en stenen
die verbeelding en
daadkracht schappen
om zich voor te bereiden
op zijn verre toekomst
met werken en denken
van een volwassen mens
weer in het heden
gezamenlijk zand scheppen
al zingend en huppend
in…
De steek in fataal
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
876 taal maar ik
heb jou het kind laten lezen
hoe het beloofde
kijkend naar ogen hunkerend
naar liefde reagerend als staal
spijkerhard vloekend
op laagwater zoekend
naar de steek in fataal
jij hebt gebloed
in woord en gedachten voelde
onwaarheid als nogmaals verkrachten
je kijkt achterom
ziet de chaos verleden
met warmte geef ik je heden…
koester de jaren - van harte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
981 verjaren is
in dankbaarheid
omziend stilstaan
bij voorbije tijd
die jou gegeven is
verjaren is
verlangend kijken
naar alles wat
na het nu
de toekomst brengt
verjaren is
het verleden
in heden ankeren
en hoopvol reiken
naar het leven morgen
dat wat die terugblik
aan jou toezingt
jou verlangen laten mag
naar het vergezicht
dat…
Vooruitgang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 Heden hoeven we onze grotten niet meer uit te gaan.
Sinds de steentijd heeft de vooruitgang stilgestaan.…
Overgang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
455 licht
vele spinsels vervoert
de schaduw op mij gericht
het geruis onder mijn dak
heeft de oren toegedekt,
niet omdat mijn wil dat wenst
maar omdat de slaap
op eigen wijze
een schone rust bevlekt
terwijl de adem een wig drijft
tussen gister en morgen
als de dageraad wordt opgewekt
en het bewust zijn traag beklijft
aan het groeiend heden…
Aldus gezwegen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Het is etenstijd, onverbiddelijk heden.
Het volk trekt over de velden.
Honger vindt de kliek opgeschept.
Genoeg voor picknickdagen, maar te karig
voor de velden
van verschroeiend licht en stugge aren.
Een oerbeeld van de eenvoud,
dat natuurlijk zelfbeeld is
en weinig.…
strak mijn borsten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
881 met siliconen en geen
goud meer voor de kronen
maar implanteer een
jonge bek zo maak ik
iedere man weer gek
vul mijn lippen
spuit mijn rimpels vol
kuiten zijn nog steeds te bol
wie ben ik na de lift
er staat geen tijd te lezen
op mijn nog nieuw gezicht
waar is de warme vouw
van wijsheid en ervaring
die lachend open ging
heden…
Nog nimmer wonnen zij een Nobelprijs
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
496 Nobele duiven bepalen voor het heden
hoe wij samenleven onder een hemeldak.
Nobele duiven maken nimmer ruzie
met hen die ijveren voor een bestand.
Nobele duiven brengen vrede
aan alle burgers van ieder land.
Nobele duiven willen welkom heten
in hun wereldse duiventil.
Nobele duiven willen kunnen wonen
ook als de jager dat niet wil.…
In een oogwenk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
395 te vroeg gekomen
wat de vorige uren ons gaf
daarvoor behoeven we ons
niet te schamen, het zou
een hele winter mogen duren
om op de kortste dag en
in de kortste nacht onze
zinnelijkheid te bepalen
maar nooit genoeg, te weten
met de langste nachten voor
de boeg, ons weer in de realiteit
te wagen, die ons in een oogwenk
aan het heden…
Allerzielen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Zij zijn in alle stilte neer gegleden,
verhuisd naar ver daar beneden in het heden.
Niet dat zij het sterven hebben geliefkoosd,
al vonden ze samen met u op 't einde wel de nodige troost.
De dood was even als een vuist die me voluit raakte,
waarna ik na rouw het verdriet er om ook weer staakte.…