Alle inzendingen over horizon

2600 resultaten.

Sorteren op:

Grotendeels gelijk aan elkaar

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.051
kopje thee voor haar zet Ze wil graag heel veel leren Ze wil het tij gauw keren Ze wil kansen nu creëren Maar ze kan het niet alleen Ze krijgt zo haar medicatie Je ziet geen pijn aan haar gezicht Ze lacht om haar eigen woorden: 'Ik ben een stoplicht met alleen rood licht' Steeds wil ze door Ze kijkt altijd verder Ze brengt de horizon…

het huilen van de lucht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
en dreigend blauw een wind als koude hand op de arm uit de mouw een vogel trekt zich schetterend terug niemand ziet de pad onder de houtstapel het huilen van de lucht de verstilde salamander de vlinder die niet vliegt wie kan het water nog ruiken het getij nog keren de krant ongelezen laten en zomaar stil worden achter de horizon…

HOEVENZAVEL

gedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 6.694
Soms staat men voor een horizon als voor een hek, maar de straat wordt een dorp en de stad de wereld die ruikt naar sjasliek, shish kebab en moussaká, naar al dat elders van te ver en van te velen. En men verlaat zijn straat, op zoek naar een dorp.…

Geslaagde mislukking

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 714
Goethe zag het al inspiratie eist een ster een planeet die je bidt niet dichterbij te komen eerder veraf te schijnen Venus en Mars volgend reizend naar de horizon. Ik schiet doelen voorbij en laat de rozen heel om als bij te zoemen naar geuren en kleuren die de evolutie geeft als bewijs van een wezen dat zich opheft in niets.…

Er ontbreekt iets

gedicht
3.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 12.877
Daar achter die bloedrode horizon. Verlangend naar het theater van de slacht gingen we op weg. Maar het was te vermoeiend. Geen van ons kwam aan. en toen we stierven dachten we: er ontbreekt iets. Dit was niet wat we ons ervan hadden voorgesteld en we zijn voor niets bang geweest.…
Wouter Godijn27 februari 2026Lees meer >

Geen eigen gelaat heb jij...

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.363
Wat heb je sinds het begin meegemaakt en geleden, maar de hoop blijft je dragen en het vermoeden dat achter de horizon weer ergens en ooit licht zal dagen. Je bent één uit de velen: gekend, bemind, gezocht maar vaak ook vergeten, onderdrukt, verloren of gekwetst, miskend, gefolterd, gedood. Toch sta je weer op...…
Adeleyd10 december 2007Lees meer >

Veertje

netgedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.588
veertje door een vleugje wind geblazen `t landde zachtjes, lief en teer op mijn geopende handen neer en liet me staren in stil verbazen zorgzaam omvatte ik het wonder drukte het innig tegen me aan om er voor immer van te houden maar toen m’n vingers zich ontvouwden zuchtte `t pluisje bij me vandaan Je dwarrelde dwalend naar de horizon…

parelde een hoge lach

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 994
geroezemoes parelde een hoge lach ik voelde dat je nader kwam wist dat jij me zag je liep mijn ogen in gedachten vol met stilte eindelijk weer samen na eeuwen zonder namen handen vonkten in het tasten naar elkaar we pasten in perfectie liefdevol in elk gebaar we zaten daar waar tijd de hemel raakte een woeste zee zijn eigen horizon…

te lang

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 785
het praten kwam later jaren na het lopen op wankele beentjes die dag nadat jij me droeg op schouders van liefde aarzelende woordjes om jou te roemen man van mijn wereld toen nog vol ontroering in een wereld vol liefde droeg jij een kind op wolken dromen voorbij de horizon fier en trots die lach bij elke vertederende blik geschonken…

zon kaatst koper door patrijzen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 736
afgrijzen opgetuigd met zeemanskunst het scheepje zonder lading matrozen paraderend op het dek niet wetend dat de bodem lekt de kapitein in loondienst van de tijd en heersende moraal jaagt eigentijdse passagiers van boord als baas van allemaal zijn schip gestrand na verre reizen rust in vergane glorie aan de ka hij droomt een horizon…

Dichtdanseres

netgedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.291
Ik las, eenzaam verwilderd verliefd de mooiste woorden van de huwbare dichtdanseres verbleef een kille nacht in droeve eigen stilte tikte de tijd terug in mei mijn hand reikte naar de dunne horizon maar werd in drastisch tasten afgehakt en meegenomen in eb en vloed door zielsverwanten ik kon kiezen tussen de dood en gezelschap…
mobar2 oktober 2008Lees meer >

Ik draag het naakt

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.433
Neem nu mijn hand [mijn liefste] die eelterig de tijd volbracht waar ‘t grijpen de jaren vergeelde in bochten die naar wij dachten nimmer meer zouden rechten Ondoordacht en onwetend door de tijd gedwaald - al was jouw lichaam het boek dat ik mocht lezen – toch kwam ik aan en overgrensde illusies en bakens die slechts fonteinen aan de horizon…
elze4 oktober 2008Lees meer >

Waar geen haven is

gedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 9.191
Je lyrisch betoog kan bewegen als een pont aan de steiger, je kapseist hooguit in het zich van een horizon, een verre vriend. Op de rede, op straat blijft het stil, al die tijd.…
Ad Zuiderent12 december 2018Lees meer >

Het leven is jong

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 649
Gooi alle heimwee overboord natuur in de natuur geworden waandroom van een trouwe vriend hier in mijn stoel, met betraande ogen voor het vage beeldscherm waar iemand mij vertelde dat huilen ook bidden is ben nog ik nog vrij om na te denken het allemaal anders te zien, wil je mijn vaste land vasthouden mijn wereld nieuwe horizon geven verdwijnen…
mobar5 januari 2009Lees meer >

Nieuwe liefde

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.088
te verwoorden steeds weer op weg naar andere lakentuinen in mooiere beddenduinen begon de zinderende zomer steeds meer vorm te krijgen met het bewegen van zijn dijen verlegen buiging in zijn glimlach en al die tijd in stille omvang een beetje vochtig door het zweten keek ik niet verder dan naar zijn genietende ogen daar waar de horizon…
mobar28 juli 2009Lees meer >

Gezichtsbedrog

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
( zonder het lijfelijk voltooien in vleselijk verstrengelen het verlangen van woorden bevrijden) als ik je kon beminnen zoals jij dat zou willen ver van het ouderlijk preken met slechts een simpele streling de beide ogen uitdagend onverwachts zien en de wankelende liefde sussend armen in nemen voorbij de horizon hart aan hart…
Chloë27 maart 2010Lees meer >

Fluitenkruid

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 542
de wegen van uw bewegingen te bekennen zijn u bestaat zoals u bestaat doorheen het flierefluiten van verre winden en zonnestreken een morgenstond vol bruisende merels en vlinders u bent een libel zoemend rondom mijn oren u maakt mij doof en blind op tast verscherpt naar de oorsprong naar het begin naakt ik lach naar uw horizon…
Claire4 augustus 2010Lees meer >

vooruitkijkend op de herfst

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 714
gedachtevol luisteren naar de wind waarin de bladeren langs ons heen stuiven en vogels heengaan naar de horizon waar een nieuw avontuur staat te wachten om zich te sterken voor een wederkeer naar ons land, toch gebeurd het de laatste jaren vaak genoeg dat ook de vogels de tijden zijn vergeten waarmee moeder natuur laat zien en voelen…
MiTcHeLL10 augustus 2010Lees meer >

Venezia

gedicht
2.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 11.833
Witte gevels staan als schimmen in de lege zon te trillen, fraise nevels gaan als gazen langs de horizon. Het grauwe water fluistert met de huizen. Het zwarte water klotst onder de trappen. Het purper water kabbelt aan de muur.…
Leo Vroman1 september 2022Lees meer >

haar avondjurk

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 747
de horizon is niet ver nooit zo ver dat er geen geloof hoop en liefde is op wat je nieuw vindt of achterlaat je weet dat die regenboog bestaat de kleuren heb je al gezien de hemel in het ongewis…

een ondergaand onderonsje

netgedicht
3.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 657
nabijheid misschien terloops in een naam genoemd of in nachtkledij wanneer, onbewaakt, tijd de voor -en achterkant volschrijft met een contrasterende stilte is nabijheid niet meer dan een reiziger zoals een vuur in beweging dat naar buiten groeit, bezit neemt van een opgaande zon die dronken van dwaasheid het tijdelijke beleeft en de horizon…

Jij wortelde te diep

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 670
je ankerde vroegtijdig liep me niet meer voorbij ageerde vaak opstandig zette je hakken in de klei waar je ooit speels dartelde richtingloos de horizon opzocht is nu die vrijheidsdrang gestopt door routineuze gangen geen hart en ogen vol verlangen meer een kleine cirkel van gedachten in een stilte die niet bij jou paste wij hadden…

Steeds intiemer

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.214
Warme slagen worden almaar steeds intiemer Horizon één lijn…

Kennemerduin*

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.616
Verschrikt laten wij elkaar los, gestoord als we zijn in ons vredig minnespel en met één vinger wens ik ze vaarwel naar een punt wat aan de horizon gloort. Temidden van een hemel en een hel is dit wat ons in geluk toebehoort.…

Medaillespiegel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 413
Op de tast door een onderbelicht bestaan zonder horizon van vastgeklonken sjabloon. Contouren zijn soms nog niet definitief en aan kneedbare weekheid onderhevig. Bij de gratie van een ander perspectief lijkt berekende grond toch minder stevig. Ik spiegel mij aan de andere kant, de frontale aanblik pijnigt mijn ogen.…
Iniduo12 augustus 2012Lees meer >

Kabul

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
Een kind met een gekromde moeder lopen in stof gevangen uit mijn horizon. De beelden zwellen aan en in mijn hoofd ontwikkelt zich een zandstorm die met vlagen mij van elk oordeel en gepeins berooft. In deze halfdroom, zonder iets te vragen, is mij een nieuw en ander mens beloofd die aan de einder op zal komen dagen.…

Winterwandeling

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
De velden met witte deken toegedekt in serene zonnegloed gehuld tot aan de horizon uitgestrekt als blinkend decor verguld. Gedachteloos loop ik door het veld genietend van heel de natuur verder niets dat voor mij telt als deze schoonheid fris en puur.…

Halt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
huilen er nog wolven doorheen gewoelde kindertijd te vroeg onder slaap bedolven verloren ze met het bos de strijd het leven is begonnen wijze woeste regenvlagen langs ruiten lekend bezonnen wissen "de" stof uit de dagen de einder bestrandt gedachten van schepen tot drijvend wrakhout vanop schuimkoppen blijven ze wachten tot weer een horizon…
Marcus Dehond18 februari 2013Lees meer >

Turbulenties

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
Zoek ik een horizon die nergens was en toch weer altijd en overal. Vlucht ik over heuvels boven gepeupel en glimmende rivieren. Ga ik door ijle leegte met mijn witte staart tussen de benen. Of nee, de leegte zoekt mij; het schept een band. Als verbond tegen volle gedachten die als Joviaanse wervelwinden nooit gaan liggen.…

Crescendo

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
De zon brandt de wolken stuk de blauwe hemel kraakt het wit de lucht strekt zich lui uit de horizon valt uit het aardse bed. Ik voel me ijler dan de wind stijg tot ongekende hoogten smelt bergtoppen van ijs vrij waar alle woorden stil vallen.…