3113 resultaten.
Lectori Salutem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 Lectoribus lectorique salutem
Wie is zo zot en autodidactiek
Wie maakt zichzelf te schande en publique
Ik maak mij toch maar beter uit de voeten
Vale tabé gegroet het ga u goed
Ook gij eerwaarde zusteren des levens
En mocht u niets vernemen, zeg dan tevens
Dat ene woord: wie goed doet, goed ontmoet…
Modder stinkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 indrukwekkend groot bord
ik registreer te vlug
en kijk dus toch weer om
en struikel over takken
ik keek niet
het pad lijkt begaanbaar
als ik opsta verzamel ik moed
gelukkig dat niemand het ziet
het bloed
de tranen
de schaamte
modder stinkt
gelukkig schijnt er zonlicht
door de bomen
ik moet nu wel
ik heb zelf
dit pad genomen
nu val…
1,5m lucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Soms kijk jij op, luisterend
of er iemand is, dan val ik
niet in jouw armen, zo intiem
zijn wij niet met elkaar
hoeveel ik ook van jou hou
Ik kom zo dichtbij als mogelijk is
ik wit mijn schaduwen, was me
in de geuren van jouw huis
en sluip rond als een spook
zonder laken
Soms kraakt er iets
dan kijk jij even op
zonder te zien waar ik…
Op een snoeshaan
snelsonnet
3.6 met 12 stemmen
1.023 Zo bleek maar weer: de hoogmoed komt ten val,
ook in het aardse pluimveetranendal –…
vervlogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 opgewonden verwachting
waren zij op het vliegtuig gestapt
waarvan plots de motoren stopten
toen zij boven de wolken al waren
de machine hortte en stootte wild
de passagiers tot paniek gruwend
met de dan dagende werkelijkheid
dat er geen morgen meer zal zijn
het laatste gebed werd gebeden
onder een stortvloed van tranen
als de vrije val…
Import-Canadezen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
564 De wezenlijkste bijzaak van het leven,
dat is wat er van sporten wordt gezegd,
zolang je maar niet vals speelt – en terecht! –,
maar soms verliest oprechtheid het van streven
In tachtig wilden ‘we’ met Nederland
eens meedoen met het hockey op het ijs.…
Prenataal bestaan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
589 Hier val je samen met jezelf,
dat wil zeggen het totaal,
een schemerige wereld,
waarin je stijgt en daalt.
In deze omgeving vol geluiden
- maar die komen slechts vaag door -,
vormen ritmische patronen
een continu en rustgevend decor.
Al die ervaringen, zo vroeg opgedaan,
zijn blauwdrukken voor 't postnataal bestaan.…
Zie Je Wel ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
530 zie je wel corona
waait echt wel over
Oekraïne is aan de
winnende hand
het kabinet is nu dan eindelijk
toch ten val gekomen
maar de vraag is
zien we het wel goed
er zijn er die door corona
flink te grazen zijn genomen
en redt Oekraïne het wel met
de steun die ons zo veel kost
is het kabinet weggelopen of juist
door moeilijke problemen…
Sceptrix
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
733 Wie blaast er van de allerhoogste toren
Wie zit er aan de schuiven van de knoppen
Ik hoor in de kapel het hoogste
lied
Van twee falsetten in gemengde koren
Wie deelt de lakens uit, laat zich
niet storen
Wie is er als de kippen bij,
de haan
Zegt niemand die zingt vals, hij
kan het niet
Kijkt niemand achterom, alleen
naar voren
…
EVEN MET JEZELF
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
500 de zon scheen
in het heldere water
en ik zag me kijken naar mezelf
legde voor even de boze wereld
naast me neer
en zag die kleine jongen
ongedwongen spelen
dromen over morgen
zijn later
en besef me keer op keer
die onbezorgdheid en vrijheid
waarin we als kind verbleven
zo onschuldig ongeduldig
tot een grote wilde valse kater
hem…
onderweg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
468 Toch duikt hij zonder enig schromen
de fuik in van het vals verschiet.
Straks, weet hij, gaan die lijnen wijken
en bieden ze weer ruime baan.
Dus raast hij op hun snijpunt aan
zonder nog op of om te kijken.
Waardoor helaas hij ‘t bord niet ziet:
pas op, dit perspectief werkt niet.…
Bodhi boom
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
485 Ik zit onder de bodhi boom
bladeren van een grote tak
vormen tegen de zon een dak
verlichting vormt zich als een droom
harder gaat de wereld kolken
woede woelt tot hoge wolken
hongerend naar van alles meer
de waarheid wentelt warrig neer
met zovelen vals verlangen
waarmee mensen zich behangen
ik vind mij in oneindigheid
voor mij…
Blikveld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Na 'n tijdje sloot hij beî zijn ogen,
Bleek hij glimlachen veinsde
Wijl hij nu zeer vals grijnsde,
En z'n mondhoeken laag bogen.
Een leeuwerik viel uit de lucht,
Een havik greep de vogel
In een vliegensvlugge vlucht.
Zijn ogen zagen d’apotheose,
In het kille avondlicht,
Die d’hemel kleurde lichtroze.…
Schemering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
958 Waar kleur ontbreekt
verliezen de nuances van
de klare lijn en
zwart-wit wint terrein
buiten is vrijer nu dan binnen
de schemering vervaagt in blauw
en lokt de schimmen in de val
tot alles ingesloten is
Water en brood zet men hier voor
te vinden is het op de tast,
omstoten leidt tot wisse dood
en morgen is geen andere dag
Ik roep hem…
Veerkracht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.557 Haar bekende gestalte
Door kwikzilver weerkaatst
Vervuld van deining
Keert zich af
Van mijn dagelijkse plek
En voorbij de drempel
Valt zij in andere armen
Zo schichtig en schattig komt ze los
Ons gisteren verdampt
Wat blijft is het gebrom
Van een vlieg die nadert
En dan dor en dof en dood
Neerdwarrelt in een nauwe kloof
Een stille val…
Nog daar
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.544 gestadig door
uit een ver en nabij verleden
vastgenageld in het heden
is de stem die ik verloor
hoor spreken en zacht zingen
zie ik heel en ook de scherven
Door mij trekt de historie
van een vroeg gevallen leven
onherstelbare averij aan mijn schip
het open water roept mij uitdagend
mijn ogen gesluierd oneindig vragend
onder elke golf een valse…
zag felle stralen in geluid verdwalen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
716 ik zag de zon
haar tranen huilden
kermis in de hel
stilte was alom
ik voelde snel de dreiging
die van onweer uit ging
in donkere wolken
donderde de bliksem, zag
felle stralen in geluid verdwalen
ze raakten niet, alleen
het licht sloeg door de buien
zon weerkaatste vals tegen de puien
brak met regenbogen
in een laatste pogen om…
Losgeslagen
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
864 Hij was helemaal losgeslagen
Vloekend en tierend en "val maar dood"
En jij, wat was je aangeslagen,
hij trapte je helemaal in de goot...
Nee, wat hij deed was niet normaal meer,
dit verdiende jij toch niet?
En jij, jij stond daar, zonder afweer,
deze zoon, die jij eens baarde,
Wat deed hij je'n verdriet...…
Willem Wilmink
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.538 het hoort erbij
zoals de vloed past bij het getij
Tranen smaken naar de zilte zee
veel looizuur zit in zwarte thee
Zing een lied, dans voor mijn graf
denk nog eens aan mij, huil of lach
Leef verder gerust en bedenk dit wel
de dood steekt in hetzelfde vel
Wees niet bang, ik ging u immers voor
zing met alle engelen in hemels koor
Heel vals…
de derde helft
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.828 ons voetbalspel bezorgde geen extase
bij kleumenden die spraken van een klucht
de regen viel met bakken uit de lucht
het herfstweer riep om goed gevulde glazen
het najaar schenkt geen vreugde aan dit land
en als het weer de vreugde niet wil schenken
dan schenken wij die vreugd met eigen hand
alzo begon het rituele tanken
de vale regen kreeg…
De ratten
gedicht
3.7 met 38 stemmen
22.457 . -
Uw fierheid heeft geen kamp gegeven:
ge hebt het vaal gespuis verdreven,
nog: de boerin op eigen erf.
Maar later, 's nachts in het gewelf
der kelders hoorden wij u vloeken;
uw bezem bonkte - in lege hoeken:
De ratten zaten in uzelf.
--------------------------------------
uit: 'Het levend monogram', 1973.…
kleurt vergeten in het laatste licht
netgedicht
3.1 met 35 stemmen
6.167 we vingen voor elkaar
wat stralen zon en
lachten om de schaduw
we keken toch niet om
we liepen voor de wind
en aan de rand van schijn
vond werkelijkheid een
blaadje, gevallen zonder pijn
haar valse glans
zocht onze blikken en
een koud herkennen deed
het kind in je weer schrikken
je las het groen
en voelde weer je schuld
het nooit…
knal
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.370 Maar na 3,5 jaar is er al een gigantisch gat,
Waar ik steeds dieper in val
Niets dat de pijn nog verzacht,
Dus zit ik te wachten op de knal,
Die onvermijdelijk komen zal.…
pontius pilatus
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.704 mensonterende gegil begint
weet dan
dat ik hieraan onschuldig ben
mijn handen zijn te vaak gewassen
als toch
de nieuwe dag vorm gaat krijgen
en het licht het duister overwint
weet dan
dat ik elke beschuldiging ontken
dit boetekleed zal mij niet passen
als toch
schriftgeleerden mij bedreigen
en men mij handen en voeten bindt
weet dan
dat ik vals…
ze braken mijn vleugels
netgedicht
3.8 met 31 stemmen
3.286 mag ik niet meer vliegen
of alleen in het dal
geen helling thermieken
wordt het net dan mijn val
we vlogen ooit vrij
en dolden de zon
vergaten de bloemen
want jij was er voor mij
vleugels die tipten
ogen die blikten
gewoon zij aan zij
je was nog geen hij
we rustten wat vaker
spraken in geur
de nectar bracht liefde
het afscheid…
Jij kwam als Icarus
gedicht
3.1 met 67 stemmen
18.064 Jij kon niet ademen binnen het begrensde
eindigde steeds in vrije val,
ik ging weer klimmen, zwijgend
gooide klonters aarde van mij af.…
Gemiste kans
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.258 Als geluk voor ‘t grijpen ligt
neemt het hoofd ineens het zicht
geketend aan een voorstelling een dwaling
neemt zekerheid ons logisch in de maling
We zien geen waarheid, maar gesluierde schoonheid
als het ware, en aanbidden slechts fictieve tijd
we dansen vaak op valse klanken als muziek
en doen ook nog aan twijfelbare gymnastiek
We noemen…
Ik draai een kleine revolutie af
gedicht
3.6 met 29 stemmen
18.007 ik ben niet langer van het land
ik ben weer water
ik draag schuimende koppen op mijn hoofd
ik draag schietende schimmen in mijn hoofd
op mijn rug rust een zeemeermin
op mijn rug rust de wind
de wind en de zeemeermin zingen
de schuimende koppen ruisen
de schietende schimmen vallen
ik draai een kleine mooie ritselende revolutie af
en ik val…
Gewoon een avondlijke mijmering
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 Ik adem onder loverdaken
een herfst die nu niet ver meer is
de ziel laat rust heel zachtjes luiden
en jaar na jaar verwijdert zich mijn strijd
’k Drijf weg - waar niets mij nog kan raken
op ’t mos verdampt het laatste restje tijd
de besjes smelten vaal als winterbruiden
mijn herfst staat voor mij al bereid
Hoe oud en moe lijken de bladeren…
Erelid in het krijt
netgedicht
2.9 met 65 stemmen
11.734 Wat opviel bij volle luister in de troonrede
was dat De Kroon heel geen aandacht schonk
aan geruk getrek aan ex-excellentie Verdonk
zaterdag op tv zichtbaar door vele ereleden
Eén hunner trachtte haar vals te paaien
bood Rotterdam voor over twee jaar aan
terwijl de kiezers daar dan over gaan
maar Rita liet zich geen oor aannaaien
Typisch…