Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

Maanzee

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 683
Ik spiegel mijzelf in het glanzende wad, dat mijn nachtgezicht golvend weerkaatst, dat zout en zacht, vruchtbaar, zinderend, zandkorrels doet neerdalen op mijn tong, 'Een wit golvend linnen omhult de gestalte van de maangodin, die zo vruchtbaar is dat zelfs de zee het graan laat groeien, bloeien en waaien, en vogels terugroept vanuit verre…
Tjoke29 oktober 2010Lees meer >

Kleindierenleed

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 685
haar zeeman een kanarie op zijn favoriete luisteraar hij zou de orkaan hebben doorstaan maar als dan de fatale boodschap komt overweegt ze dra een zelfgekozen einde opent echter eerst nog kooi en raam zodat de kanarie zijn vervolg kan kiezen die schrikt eerst buiten van de vrijheid tot hij plots die eenzame zangstem van een niet al te verre…
geeraardt29 december 2010Lees meer >

Paranoia

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 807
Ik heb liefde gekend die het voorstellingsvermogen verre te boven gaat. Raad maar. Ik heb tantra-ervaringen beleefd die menige tantra-goeroe jaloers zou maken, als ik erover spreek.…

Ik weet heel goed, dat ge, in 't diepst van uw wezen

poëzie
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.214
Ik weet heel goed, dat ge, in 't diepst van uw wezen, Mij met een koele vergetelheid haat, En dat, wat ik zing, als gij 't leest, u gaat Als een sombre windvlaag voorbij, gerezen Uit verre streken, waar zeer lang voor dezen Gij mooglijk getoefd hebt, maar waar nu staat Geen enkle gedachte uwer ziel meer, kwaad Dat nog dat Verleên een Toekomst…
Willem Kloos12 september 2023Lees meer >

Zie hier een schoon verhaal

poëzie
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.004
Zie hier een schoon verhaal uit verre tijden, De burchtvrouw toevend op de hoge tin, Van dag tot dag in ademloos verbeiden Van hem, die zij bemint met welk een min.…

Woud bij nacht

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.740
Alle dreven Zijn leeg nu van geluid; de Stilte houdt Haar intree en de Schemering, gedreven Door hare broeder Nacht, blust snel het goud En alle purperglansjes, die op 't hout En op de verre wolken zijn verheven.…

Loutering 2.

poëzie
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.813
In verre diepte woelt het Leven voort... Daar kruisen zich de duistre smarte-wegen Van 't droef weleer nog, waar ik, neergezegen, De handen strekte in beden onverhoord... Dáár wordt nog de echo van mijn smart gehoord, Ten hoge hemel schreiend opgestegen, Weeklagend om verloren vredezegen...…
Eduard Brom2 september 2022Lees meer >

NEBO

poëzie
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.924
Ik zie 't van verre en mag niet binnengaan. Ginds, aan mijn voeten, golft het gulden graan; Vroom ruist het woud: "God doet zijn woord gestand." Ik bal de vuist en klaag u, Jahvéh, aan, Verberge u ook een koopren wolkenwand. Zwaar, op mijn schouder, valt de onzichtbre hand En straft mij streng voor wat ik heb misdaan.…

Nachtzijde

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 679
Nu sterren loom hun licht ontsteken de maan zich langzaam wassen laat herkauw ik stof uit stenen breukvlak waarop het denken krassen maakt De droom is levensboek en spiegel Het bed herbergt een duister lot Waar slaap mijn starre wanen pelt een weg baant naar een verre God Verloren in de grot der blinden gemaakt door Hypnos’ beeldfabriek…

Bomen, Oostvaardersplassen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
Een poos waande ‘k me in dit decor als liep ik daar, als sliep ik in de spleten, in nog niet ontdekt gebied, ik zwierf er en klauterde naar boven om verre hoogten te bereiken, waar ‘k met mijn hoofd al boven stond te kijken.…

Familiedag

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.566
Van heinde en verre komt de sippe saâm,                                                                     Een dag per jaar, om met elkander te eten, En op te rakelen wat werd vergeten: Der vaadren veten en hun eigen faam. Zij smullen lang van 't hartig nagerecht En lasteren met argloos om zich schouwen.…

In Paradisum

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.315
Prima bedenksel is het hoofd en verre van gevangenis: gedachten lopen in en uit, over de balustraden hangen oude en dierbare momenten, nu eens geprononceerd en geurig dan weer verzadigd achterover.…

Vlo

gedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 6.214
Vlo, verre vlo, sinds jij de show verliet zweeg het orkest in het theater stil, mist zonder oorzaak en gevolg de wil de weg de wet van dans en levenslied (ach vlo, ik weet jij schuilt in het gordijn; daar zijn ook harlekijn, pierrot en maan- licht schijnt op rodica en dodica, die treuren om de trekharmonica, daar reikt een slinken dodezwarte…

Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.193
Daar krauw'len uit de schurft luizen en maaien: Ze zien verbleken de onschaadlijke dweil, En machtloos-verre tanden groenig laaien: Lovend hun luizengod in luizenstijl Gaan dankbaar ze naar bed, en vroom en geil Kruipen ze zwetend op elkaar en n.....…

Levensloon

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.829
De dag verglijdt in stille glans Bij mijn verholen droom, Mijn ogen zien ten verre trans, Of reeds de avond koom’. Ik keer, als groot de zonne poost En dag en werk zich sloot, Waar Gij mij geeft zo wond’re troost, Lijk van de vrome dood.…

DE OUDE ZIJDE.

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.286
een geur wel, die vervloog, gevat In dat relieken-doosje, eens alle stad, Waar restjes van bekartlen nog de wijken Zo dier ons, de Oude Zijd': hoor ze op doen rijzen 't Straten-geraas, verzacht haast tot een zucht En ondertoon van ons hoog-wijze praten Over de tijden — 't wisslend licht der lucht Op toren-transen en in lage straten — Verre…
Hein Boeken17 februari 2015Lees meer >

Arcanum XVI De Toren

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 627
hagelbuien vlammende tongen verkruimelen de wankele muren van mijn zekerheden ik ben herboren, uit chaos en verwoesting in felle barenskramp gestoten uit de knusse schoot van geborgenheid bevrijd uit het prangend keurslijf van juistdenken sta ik in het puin, naakt en kwetsbaar maar onverschrokken richt ik de blik op de verre…

Late, late Tante Lien

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 731
Een markant gezelschap van Indo's Omringen Tante Lien in haar praatstoel; Gesproken wordt over Indische wortels En een heimwee gevoel van al die Naoorlogse gerepatrieerde Indo's Die in het verre Nederland slechts Verkommeren konden en in hun Nieuwe vaderland van de Indische Ziel niets terugvonden.…

Verschijning van een ongekend fenomeen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 946
Vervolgens vanuit het verre oosten gingen de drie koningen op reis. De ster zou hen de weg naar het kindje Jezus wijzen. Een wereldmuze op engelenwijs. En ook nu op een heldere winteravond onder de schittering van het kerstlicht; laten zich weer velen onderwijzen om te vernemen waarom het wonder weer wordt verricht.…

Weerzien

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
Ze zullen komen: tijdruiters van verre, blinkende werelden - engelen zonder vleugels maar met de glans van wijsheid in hun donkere ogen. Ze zullen komen: onze broeders en zusters met wie we speelden in een peilloos ver verleden vòòr de val.…

Mijn vluchtige vrijheid

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
wat leven materie en verschijnen had maar onze werkelijkheid is zintuiglijk verschraald in onze hersenen zijn die talenten nog niet verdwenen voel hoe de eerste stromen door de neuronen van onze vingers glijden in elkaar tintelend begroeten ik zie zee in je ogen proef het zilt van jouw golven als mijn wolken je raken aan de verre…
wil melker25 november 2016Lees meer >

In memoriam matris.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 977
Dan zie 'k - o zoet signaal van verre wachten! - Fata morgana van twee peinzende ogen, Die uit een krans van lieflijk mededogen Wijding uitspreiden over mijn gedachten.... Hun licht kwam tot me in vreugde en 't kwam in smart; Het wenkte mij, waarheen ik wendde of ging, Een heimlijk heulsap sprenklend in mijn hart.…
Jan Veth23 maart 2017Lees meer >

NACHT

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.189
Schikt de sterren aan de hemel tot geen donker plekje rest, Laat een schemering op het water en een glans in 't verre West. Dan rust ze uit en mijmert stille, zalig in haar zachte glans En hoe stiller 't wordt, te meerder schittert alles aan de trans. En hoe stiller 't wordt, te dieper zinkt het dichte duister neer.…

Dromen aan zee

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 501
Golven rollen als branding over het strand En spoelen wieren, schelpen en wrakhout aan Wissen sporen van verleden uit het zand Maar de deinende zee blijft altijd zelf bestaan Vanaf d’ horizon rollen golven af en aan En peinzend op ‘t duin over verre watervlak Zie ik tot ver blinkend witte vogels gaan Zwevend op thermiek met onvoorstelbaar…

De vreugde van de morgen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
De zotte morgen is op gang getrokken Mensen spurten naar de laatste wagon In de hoop een zitje te bemachtigen Op hetzelfde moment sterft een kind van de honger De tijd gaat onverbiddelijk door In het verre land sneuvelt een soldaat Zijn laatste glimlach Hij hoefde nooit meer te doden De vreugde van de oorlog De vreugde van een rebel Het…
anton_v215 februari 2018Lees meer >

Windstreken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 642
Je bent het hoge noorden de laagstaande eeuwige zon het land van zangerige woorden waar de liefdestaal begon Je bent het diepe zuiden de oase voorbij het eindeloze zand waar broeierige muziek voor ons luidde we in koortsdromen waren gestrand Je bent het verre oosten de beken met de wilde stromen fonkelende glazen waar we mee proostten…

Ik droom mijn steelse dromen.

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 558
Ik droom mijn eindeloze dromen, overbrug zeeën en verre landen, ondergraaf diepdonkere valleien en hemel over steile bergkammen. Nu wacht ik op hen, het wakker wordend leven, dat slaapdronken, maar toch vroeg uit de veren, mijn dagdromen doet vervagen met hun morgenkus, mijn kinderen, mijn continue band, mijn terminus.…

Alleen onze zielen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 607
Een vloedgolf van liefde kwam mij overstromen deed alles in mij bibberen, lachen en zweven was het een vloek, - of was het een zegen als vaste bezoeker kwam jij in mijn ziel wonen dagen en nachten bleef ik ook van jou dromen hoe kwam jij door een net op mijn verre wegen wij gingen door een sterke deining begeven tot meerdere liefdesgolven…

Dans der dansen

hartenkreet
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 708
Verre bloedeilanden nu verbonden. Het snelle einde met een dankbare tedere omhelzing, nog een vlugge boodschap:”Ik hou van je mijn prinses”. “Ik ook, ik hou ook van je pappie”.…