2289 resultaten.
Maanzee
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
683 Ik spiegel mijzelf in het glanzende wad,
dat mijn nachtgezicht golvend weerkaatst,
dat zout en zacht, vruchtbaar, zinderend,
zandkorrels doet neerdalen op mijn tong,
'Een wit golvend linnen omhult de gestalte
van de maangodin, die zo vruchtbaar is
dat zelfs de zee het graan laat groeien,
bloeien en waaien, en vogels terugroept
vanuit verre…
Kleindierenleed
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
685 haar zeeman
een kanarie op zijn favoriete luisteraar
hij zou de orkaan hebben doorstaan
maar als dan de fatale boodschap komt
overweegt ze dra een zelfgekozen einde
opent echter eerst nog kooi en raam
zodat de kanarie zijn vervolg kan kiezen
die schrikt eerst buiten van de vrijheid
tot hij plots die eenzame zangstem
van een niet al te verre…
Paranoia
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
807 Ik heb liefde gekend
die het voorstellingsvermogen
verre te boven gaat. Raad maar.
Ik heb tantra-ervaringen beleefd
die menige tantra-goeroe jaloers
zou maken, als ik erover spreek.…
Ik weet heel goed, dat ge, in 't diepst van uw wezen
poëzie
2.4 met 7 stemmen
3.214 Ik weet heel goed, dat ge, in 't diepst van uw wezen,
Mij met een koele vergetelheid haat,
En dat, wat ik zing, als gij 't leest, u gaat
Als een sombre windvlaag voorbij, gerezen
Uit verre streken, waar zeer lang voor dezen
Gij mooglijk getoefd hebt, maar waar nu staat
Geen enkle gedachte uwer ziel meer, kwaad
Dat nog dat Verleên een Toekomst…
Zie hier een schoon verhaal
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.004 Zie hier een schoon verhaal uit verre tijden,
De burchtvrouw toevend op de hoge tin,
Van dag tot dag in ademloos verbeiden
Van hem, die zij bemint met welk een min.…
De afgesproken dood
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.088 Rust zacht verre vriend!…
Woud bij nacht
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.740 Alle dreven
Zijn leeg nu van geluid; de Stilte houdt
Haar intree en de Schemering, gedreven
Door hare broeder Nacht, blust snel het goud
En alle purperglansjes, die op 't hout
En op de verre wolken zijn verheven.…
Loutering 2.
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.813 In verre diepte woelt het Leven voort...
Daar kruisen zich de duistre smarte-wegen
Van 't droef weleer nog, waar ik, neergezegen,
De handen strekte in beden onverhoord...
Dáár wordt nog de echo van mijn smart gehoord,
Ten hoge hemel schreiend opgestegen,
Weeklagend om verloren vredezegen...…
NEBO
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.924 Ik zie 't van verre en mag niet binnengaan.
Ginds, aan mijn voeten, golft het gulden graan;
Vroom ruist het woud: "God doet zijn woord gestand."
Ik bal de vuist en klaag u, Jahvéh, aan,
Verberge u ook een koopren wolkenwand.
Zwaar, op mijn schouder, valt de onzichtbre hand
En straft mij streng voor wat ik heb misdaan.…
Nachtzijde
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
679 Nu sterren loom hun licht ontsteken
de maan zich langzaam wassen laat
herkauw ik stof uit stenen breukvlak
waarop het denken krassen maakt
De droom is levensboek en spiegel
Het bed herbergt een duister lot
Waar slaap mijn starre wanen pelt
een weg baant naar een verre God
Verloren in de grot der blinden
gemaakt door Hypnos’ beeldfabriek…
Bomen, Oostvaardersplassen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 Een poos waande ‘k me in dit decor
als liep ik daar, als sliep ik in de spleten,
in nog niet ontdekt gebied,
ik zwierf er en klauterde naar boven
om verre hoogten te bereiken,
waar ‘k met mijn hoofd al boven stond te kijken.…
Familiedag
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.566 Van heinde en verre komt de sippe saâm,
Een dag per jaar, om met elkander te eten,
En op te rakelen wat werd vergeten:
Der vaadren veten en hun eigen faam.
Zij smullen lang van 't hartig nagerecht
En lasteren met argloos om zich schouwen.…
In Paradisum
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.315 Prima bedenksel is het hoofd
en verre van gevangenis:
gedachten lopen in en uit,
over de balustraden hangen
oude en dierbare momenten,
nu eens geprononceerd en geurig
dan weer verzadigd achterover.…
Vlo
gedicht
3.3 met 7 stemmen
6.214 Vlo, verre vlo, sinds jij de show verliet
zweeg het orkest in het theater stil,
mist zonder oorzaak en gevolg de wil
de weg de wet van dans en levenslied
(ach vlo, ik weet jij schuilt in het gordijn;
daar zijn ook harlekijn, pierrot en maan-
licht schijnt op rodica en dodica,
die treuren om de trekharmonica,
daar reikt een slinken dodezwarte…
Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.193 Daar krauw'len uit de schurft luizen en maaien:
Ze zien verbleken de onschaadlijke dweil,
En machtloos-verre tanden groenig laaien:
Lovend hun luizengod in luizenstijl
Gaan dankbaar ze naar bed, en vroom en geil
Kruipen ze zwetend op elkaar en n.....…
Levensloon
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.829 De dag verglijdt in stille glans
Bij mijn verholen droom,
Mijn ogen zien ten verre trans,
Of reeds de avond koom’.
Ik keer, als groot de zonne poost
En dag en werk zich sloot,
Waar Gij mij geeft zo wond’re troost,
Lijk van de vrome dood.…
DE OUDE ZIJDE.
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.286 een geur wel, die vervloog, gevat
In dat relieken-doosje, eens alle stad,
Waar restjes van bekartlen nog de wijken
Zo dier ons, de Oude Zijd': hoor ze op doen rijzen
't Straten-geraas, verzacht haast tot een zucht
En ondertoon van ons hoog-wijze praten
Over de tijden — 't wisslend licht der lucht
Op toren-transen en in lage straten —
Verre…
Arcanum XVI De Toren
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
627 hagelbuien
vlammende tongen
verkruimelen
de wankele muren
van mijn zekerheden
ik ben herboren,
uit chaos en verwoesting
in felle barenskramp
gestoten
uit de knusse schoot
van geborgenheid
bevrijd uit
het prangend keurslijf
van juistdenken
sta ik in het puin,
naakt en kwetsbaar
maar onverschrokken
richt ik de blik
op de verre…
Late, late Tante Lien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
731 Een markant gezelschap van Indo's
Omringen Tante Lien in haar praatstoel;
Gesproken wordt over Indische wortels
En een heimwee gevoel van al die
Naoorlogse gerepatrieerde Indo's
Die in het verre Nederland slechts
Verkommeren konden en in hun
Nieuwe vaderland van de Indische
Ziel niets terugvonden.…
Verschijning van een ongekend fenomeen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
946 Vervolgens vanuit het verre oosten
gingen de drie koningen op reis.
De ster zou hen de weg naar het
kindje Jezus wijzen. Een wereldmuze
op engelenwijs.
En ook nu op een heldere winteravond
onder de schittering van het kerstlicht;
laten zich weer velen onderwijzen om te
vernemen waarom het wonder weer wordt verricht.…
Weerzien
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 Ze zullen komen:
tijdruiters
van verre, blinkende werelden -
engelen zonder vleugels
maar met de glans van wijsheid
in hun donkere ogen.
Ze zullen komen:
onze broeders en zusters
met wie we speelden
in een peilloos ver verleden
vòòr de val.…
Mijn vluchtige vrijheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
537 wat leven
materie en verschijnen had
maar onze werkelijkheid
is zintuiglijk verschraald
in onze hersenen zijn die
talenten nog niet verdwenen
voel hoe de eerste
stromen door de neuronen
van onze vingers glijden in
elkaar tintelend begroeten
ik zie zee in je ogen
proef het zilt van jouw
golven als mijn wolken
je raken aan de verre…
In memoriam matris.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
977 Dan zie 'k - o zoet signaal van verre wachten! -
Fata morgana van twee peinzende ogen,
Die uit een krans van lieflijk mededogen
Wijding uitspreiden over mijn gedachten....
Hun licht kwam tot me in vreugde en 't kwam in smart;
Het wenkte mij, waarheen ik wendde of ging,
Een heimlijk heulsap sprenklend in mijn hart.…
NACHT
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.189 Schikt de sterren aan de hemel
tot geen donker plekje rest,
Laat een schemering op het water
en een glans in 't verre West.
Dan rust ze uit en mijmert stille,
zalig in haar zachte glans
En hoe stiller 't wordt, te meerder
schittert alles aan de trans.
En hoe stiller 't wordt, te dieper
zinkt het dichte duister neer.…
Dromen aan zee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
501 Golven rollen als branding over het strand
En spoelen wieren, schelpen en wrakhout aan
Wissen sporen van verleden uit het zand
Maar de deinende zee blijft altijd zelf bestaan
Vanaf d’ horizon rollen golven af en aan
En peinzend op ‘t duin over verre watervlak
Zie ik tot ver blinkend witte vogels gaan
Zwevend op thermiek met onvoorstelbaar…
De vreugde van de morgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
564 De zotte morgen is op gang getrokken
Mensen spurten naar de laatste wagon
In de hoop een zitje te bemachtigen
Op hetzelfde moment sterft een kind van de honger
De tijd gaat onverbiddelijk door
In het verre land sneuvelt een soldaat
Zijn laatste glimlach
Hij hoefde nooit meer te doden
De vreugde van de oorlog
De vreugde van een rebel
Het…
Windstreken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 Je bent het hoge noorden
de laagstaande eeuwige zon
het land van zangerige woorden
waar de liefdestaal begon
Je bent het diepe zuiden
de oase voorbij het eindeloze zand
waar broeierige muziek voor ons luidde
we in koortsdromen waren gestrand
Je bent het verre oosten
de beken met de wilde stromen
fonkelende glazen waar we mee proostten…
Ik droom mijn steelse dromen.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
558 Ik droom mijn eindeloze dromen,
overbrug zeeën en verre landen,
ondergraaf diepdonkere valleien
en hemel over steile bergkammen.
Nu wacht ik op hen, het wakker wordend leven,
dat slaapdronken, maar toch vroeg uit de veren,
mijn dagdromen doet vervagen met hun morgenkus,
mijn kinderen, mijn continue band, mijn terminus.…
Alleen onze zielen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
607 Een vloedgolf van liefde kwam mij overstromen
deed alles in mij bibberen, lachen en zweven
was het een vloek, - of was het een zegen
als vaste bezoeker kwam jij in mijn ziel wonen
dagen en nachten bleef ik ook van jou dromen
hoe kwam jij door een net op mijn verre wegen
wij gingen door een sterke deining begeven
tot meerdere liefdesgolven…
Dans der dansen
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
708 Verre bloedeilanden nu verbonden.
Het snelle einde met een dankbare tedere omhelzing,
nog een vlugge boodschap:”Ik hou van je mijn prinses”.
“Ik ook, ik hou ook van je pappie”.…